Беларусь, 2017 год. У новым цягніку, які рушыць зь Менску ў Гомель, мяняюцца месцамі дзьве пасажыркі, Альбіна і Маня. Наступны дзень прыносіць жахлівую навіну: яны памяняліся ня толькі месцамі, але і целамі. Кожная прачынаецца не ў сваім ложку, і цяпер Мані зь вёскі Алешнікі належыць ісьці ў суд у статусе судзьдзі, а Альбіне — будаваць стасункі з Маніным мужам Толікам, які не начаваў дома. Гэты містычна-рэалістычны раман пачынаецца як камэдыя інтрыгі, але чым далей, тым болей ператвараецца ў сацыяльную драму. І хоць цуды здараюцца да апошняй старонкі, ці дапамогуць яны героям даць рады складанаму жыцьцю?
Нягледзячы на даволі ардынарны зачын, кніга здолела здзівіць і сваім стылем, і пругкай дынамікай, і ўзроўнямі, слаямі, верхавінамі айсбергаў. Выдатны фокус разважання і пра справядлівасць, і пра сацыяльныя адсетнасці, і пра прававую сістэму.
Кніга не цісне, часамі ўміляе прававой наіўнасцю, аднак чытаць яе — лагода 💛
З плюсаў - захацелася наведаць Гомель, апынулася лекцыі па праве былі не такімі ўжо і непатрэбнымі, анты-дармаедскія пратэсты адлюстраваліся ў мастацтве З мінусаў - напісана ўсё вельмі банальна і прадказальна Для младшакласнікаў можа і пойдзе каб знаёміцца з такімі паняткамі як справядлівасьць, але як па мне, да ўзроўню Афанасія аўтарка не дапрыгнула
Прыкладна да сярэдзіны - агонь. Хаця завязка не тое, каб супер арыгінальная, але цалкам акэй. Дзьве жанчыны памяняліся целамі. Вядома, без іхняй згоды. Для Альбіны гэта была нагода разабрацца ў сваіх маральных прынцыпах і ўвогуле ў правасуддзі (Альбіна працавала суддзёй). І гэта было самае крутое, што аўтарка падняла даволі складаныя пытанні і нават паспрабавала на іх адказываць. Але... Але, на мой погляд, не дакруціла. Я не скажу, што ўвогуле рачараваўся, але, выглядае, быццам Югася Каляда знайшла просты адказ на пытанне (а мы ведаем, што любая праблема мае простае, няправільнае рашэнне) і гэтым задаволілася. Да таго ж, лінія Мані засталася зусім слабой. У тым сэнсе, не ясна, што яна важнага асазнала з пераменай месцаў. Што Толік можа пайсці ў дупу? Ну такое...
Очень понравилось. Ничего особо выдающегося не ждала, купила от скуки по Гомелю. По началу подумала, а ну лёгкий жанр наконец-то на беларуском языке, перемена телами - прикольно. А по ходу развития сюжета книга радовала все больше и больше. Читается легко, про актуальное и близкое. Много Гомеля и моих мест, начиная от роддома следственного комитета и заканчивая шоколадницей. Приятная книга
Бачыла яе шмат разоў, але вокладкай не зацікавіла. Пазней даведалася сюжэт (абмен целамі). "Банальна," - падумала я. Потым кніга заняла другое месца прэміі Гедройця. Гэта прымусіла думаць пра гэтую кнігу больш. Нарэшце знаёмая просіць мяне купіць ёй. Толькі калі кніга трапіла мне ў рукі, вырашыла скарыстацца магчымасцю і пачытаць яе. І тут панеслася...
Чытаць было цікава. Добрая беларускся мова. Падзеі развіваліся дынамічна. Цяжка было адравацца. Гісторыя адбывалася ў Гомелі, куды я прыязджала турысткай. Цікава было пазнаваць месцы. Кніга спадабалася, але, калі б было можна, дала б 4.5.
Запісваюся ў фан-клуб Югасі. Яе персанажы такія жывыя! Можа быць, трошачку карыкатурныя, перабольшаныя дзесьці, але гэта абсалютна не замінае. Гэтая кніжка збіла мне рэжым сну, бо я не магла адарвацца і клалася спаць нашмат пазней, чым планавала:) такая добрая, мілая гісторыя, якая закранае сур’ёзныя тэмы сумленнасці і эмпатыі, межаў зла
Мне спадабалася, што месцам дзеяння быў Гомель (нарэшце не Мінск), а яшчэ ў кніжцы згадваўся родны Петрыкаў, што праўда, не тое каб у пазітыўным кантэксце. Было б цікава даведацца больш пра сілу, якая мяняла людзей месцамі. У астатнім кніжка вельмі класная: задума, сюжэт, мова - усё супер!