Java, 1900. Als pleegkind is de Indische Louisa al op haar dertiende uitgehuwelijkt. Ze verlangt ernaar te weten wie haar biologische moeder is, maar haar omgeving vindt dat ze haar afkomst beter dood kan zwijgen. Waarschijnlijk was haar moeder een njai, de inheemse concubine van een Hollander, een vrouw om je voor te schamen. Louisa mag van geluk spreken: als erkende Indo-Europese behoort ze tot de koloniale bovenlaag van Nederlands-Indië. Maar als ze in de spiegel kijkt, ziet ze iets heel anders.
Haar vriendschap met een buurvrouw van Chinese afkomst en diens Javaanse secretaris - twee buitenstaanders op wie de Europese gemeenschap neerkijkt - helpt Louisa om aan haar eentonige bestaan in Buitenzorg te ontsnappen. Eindelijk leert ze haar eigen keuzes te maken, haar vleugels uit te slaan. Wanneer ze zich probeert te bevrijden van haar benauwde milieu, fluit het lot haar echter terug: ze moet voor haar zieke man en haar pleegmoeder zorgen.
Op een dag ontvangt Louisa een belangrijke aanwijzing, waardoor ze besluit alsnog op zoek te gaan naar haar moeder. Tijdens deze zoektocht doet ze een verrassende en tragische ontdekking, die haar ten slotte helpt te beseffen waar ze werkelijk thuishoort.
Dido Michielsen liet zich voor haar romandebuut Lichter dan ik inspireren door het leven van haar betovergrootmoeder. Het boek werd bejubeld door de pers, won de Boekhandelsprijs 2020 en werd genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs. Van haar debuut zijn al meer dan 100.000 exemplaren verkocht.
Een mooi en interessant verhaal. Waar het verhaal in het begin vrij langzaam verliep, ging het op het laatst heel snel en dat vond ik wel wat gek. ‘Lichter dan ik’ vond ik zelf indrukwekkender, maar ook bij dit vervolg verbaasde ik mij soms hoe het er allemaal aan toe ging in die tijd. 3,5 ster.
3,5 ⭐️ Vervolg op Lichter dan ik (dat ik mooier en sterker vond), maar evenwel een goed boek over een zwarte geschiedenisperiode, waarvan het bizar is dat zo lang gedaan werd of de Nederlanders (en andere Europeanen) daar helden waren en geweldige dingen deden. Wel miste het verhaal regelmatig wat vaart (vooral in het begin), ging het soms juist erg rap en vond ik het jammer dat de briefwisseling met haar zus Pauline zo eenzijdig was. Als lezer wist je precies wat ze schreef aan Pauline, maar over het antwoord van Pauline las je niet meer dan 'dankjewel voor je brief'. Het maakte het verhaal en vooral het personage Pauline wat plat/vlak.
Net als ‘Lichter dan ik’ een prachtig boek waarin je mee wordt genomen in het levensverhaal van een vrouw in Nederlands-Indië. Deze keer gaat het over Louisa, de dochter van de hoofdpersoon in ‘Lichter dan ik.’ Heel fijn om “verder te kunnen lezen”, vanuit het perspectief van de dochter. Het boek heeft me nog meer inzicht gegeven in de Nederlandse geschiedenis en vooral de misstanden en ongelijkheid. Ik wil me hier zeker nóg meer in verdiepen. Ik vond het jammer dat het tempo op het einde wel erg opgeschroefd werd; wat gebeurde er opeens veel, helemaal vergeleken met het begin van het boek.
Lichter dan ik vond ik indrukwekkend. Engel en kinnari is net zo meeslepend en warm. Het perspectief is minder bijzonder. Louises perspectief kennen we uit meer boeken.
Un romanzo che ci trasporta sull'isola di Giava all'inizio del secolo scorso. Louisa è una giovane donna indo-europaan che non ha mai conosciuto la sua famiglia, cresciuta da un olandese e da una Indo-europaan. La sua non è stata una vita bella, la madre adottiva ha combinato il suo matrimonio quando lei aveva solo 13 anni, il marito è un uomo molto più grande e burbero, ha goduto degli agi della piccola borghesia, ma le è sempre mancato qualcosa. Sarà l'incontro con la suo nuova vicina di casa, una commerciante cinese non sposata, e del suo fedele aiutante a spingere Louisa a dare una scossa alla sua tranquilla e noiosa vita. Un romanzo che continua quello che l'autrice aveva iniziato a raccontare già nel precedente volume di questa storia famigliare, 'L'isola della memoria'. Difatti, la protagonista non è nient'altro che la figlia di Isah, e appaiono anche personaggi presenti nel primo volume, come Lot, la dispotica madre adottiva di Louisa. La storia di Louisa è decisamente più rosea di quella di Isah, ma anche in questo caso vengono narrate tutte le difficoltà vissute dalle donne, per di più indo-europaan, in un Paese colonizzato come lo era l'Indonesia. La ricerca del sé, della propria storia e delle proprie radici, in una società profondamente razzista e classista come sono solitamente tutte le società coloniali. È un libro che scorre, ti trasporta con sé nei caldi giorni giavanesi, mentre leggiamo della vita di Louisa, di come questa giovane donna diventi una signora con tanti rimpianti. È una bella lettura, coinvolgente, che si chiude con un finale aperto, magari avremo anche un terzo libro che racconta le storie di donne giavanesi. Un romanzo che consiglio a chi ha già letto il primo, anche perché alcuni collegamenti sarebbero difficili da comprendere altrimenti, una storia che sa rapire il lettore.
Hoewel op zichzelf te lezen, is dit min of meer een vervolg op 'Lichter dan ik'. Het boek gaat over Louisa (Isahs jongste dochter), die met haar oudere zus Pauline in Djokja is opgegroeid bij oom Arnold en tante Lot van Boekhout, samen met hun twee eigen zoons Eduard en Robbert. Zodra de meisjes het basisonderwijs hadden voltooid, werden ze naar het Ursulinenklooster in Djakarta gestuurd voor hun verdere opleiding, maar reeds op 13-jarige leeftijd werd Louisa uitgehuwelijkt aan een 30-jarige kinderloze weduwnaar en een paar maanden later werd ook voor de 15-jarige Pauline een in de ogen van oom en tante geschikte echtgenoot gevonden. De meisjes hebben altijd wel vermoed dat hun moeder een njai was, maar oom en tante hebben nooit iets losgelaten over hun werkelijke ouders. Vooral Louisa lijdt erg onder die onzekerheid en worstelt al haar hele leven met wie ze werkelijk is. Ook haar relatie met haar eigen kinderen, met name met haar dochter Ietje, blijft daardoor koel en afstandelijk. Ze is zelfs bang dat oom Arnold haar vader zou kunnen zijn... Het boek geeft een goed tijdsbeeld van de heersende rang- en standsverschillen, niet alleen tussen de Nederlanders, de Javanen en de Indischen (van gemengd bloed), maar ook tussen de Indischen onderling op grond van baan/functie en status.
Het vervolg van "Lichter dan ik" is wederom niet bepaald een feelgood verhaal. Ook in dit tweede deel, waarin we de dochter van Isah volgen, heeft de hoofdpersoon - Louisa - heel wat tegenspoed te verwerken. Haar leven lijkt vaak uitzichtloos, maar de zoektocht naar identiteit, liefde en geborgenheid houdt haar op de been. En ondanks dat het verhaal afspeelt in een totaal andere tijd en in een ander land, is dat iets universeels. Ik denk dat we daar allemaal naar op zoek zijn; een plek waar we ons thuis kunnen voelen en waar we ons geliefd weten. En ondanks dat alles zoals verwacht anders loopt en er zeker geen sprake is van een happy end, heeft Louise aan het einde van de rit als ze al aardig op leeftijd is haar eigen familie samengesteld. En nee, dat hoeven dus niet zozeer bloedverwanten te zijn. Iedere ontmoeting kan uitmonden in een connectie van onschatbare waarde die een leven lang voortduurt. Ook met mensen van andere rangen en standen en op het moment dat je eigen persoonlijke omstandigheden beroerd zijn. Het kan net die strohalm zijn om je aan vast te grijpen en niet meer los te laten.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Een mooie historische roman, als je meer wil weten over de geschiedenis van Nederlands-Indië. Ik heb het idee dat het voor veel Nederlanders vrij onbekend is welke sporen het koloniale verleden heeft achtergelaten, bij mij is dat helaas het geval. Met dit boek verplaats je je helemaal naar deze tijd en krijg je inzicht in hoe de maatschappij was opgedeeld in rangen en standen. Hoe oneerlijk en schadelijk dit systeem was. Ik zou het boek zeker aanraden als je benieuwd bent naar deze tijd. Een mooie verhaallijn is hoe Lousia tijdens het hele boek zich afvraagt wie ze is - Nederlander of Indiër? En zichzelf steeds meer vindt.
Toch voelde ik geen sterke band met de hoofdpersonen. Mogelijk omdat er voor is gekozen alleen het perspectief van Lousia te belichten en bijvoorbeeld haar zus Pauline niet aan het woord komt. Door de lange brieven die niet beantwoord worden, krijg je het gevoel een deel van het verhaal te missen. Ook maakte het eerste deel meer emoties in mij los.
Ik zal zeker meer lezen over deze periode. Het volgende boek op de planning is: 'Soedah, laat maar'
Net als veel andere luisteraars vond ook ik het veel te ‘sloom’ voorgelezen, maar het went. Na de helft werd het pas te doen en begon ik het ‘met plezier’ te luisteren, hoewel ik het hele verhaal ook wel wat saai vond. Het leek veel op Tropenbruid, van Susan Smit, wat ik meer een goede roman vond, en beter voorgelezen dan dit boek, dat meer waargebeurd, non-fictie lijkt. En beide sluiten weer mooi aan op Het Schaduwspel, van Simone vd Vlugt.
Hierna kun je Revolusi lezen, van David van Reybrouck om te weten hoe het in werkelijkheid verderging. Dat is bepaald geen fijn lezende roman, maar behalve super informatief vooral veel struikelen over feiten en jaartallen. Dat boek geeft een goed beeld, maar het vereist toch wel wat voorkennis.
Wederom een prachtige roman van Dido Michielsen. Het vervolg van Lichter dan ik vond ik wel iets minder meeslepend. Vooral het eerste deel van het boek verloopt vrij traag, waardoor het verhaal niet echt op gang komt. Het tweede deel maakt wel veel goed. Ook dit boek zet wederom aan tot nadenken. Over het gedrag van de Nederlanders destijds in Indië. Over de manier waarop men met elkaar samenleefde. Of juist niet.
Ik moest even wennen aan de rustige manier waarop Dido Michielsen haar verhaal voorleest, maar uiteindelijk vond ik dit erg fijn om naar te luisteren.
Mooi vervolg op Lichter dan ik, waarin we opnieuw door de schrijfster competent worden ondergedompeld in het door Holland overheerste Indonesië, gedurende het begin van de twintigste eeuw tot de tweede wereldoorlog. Lousia is een iets minder interessant hoofdpersonage dan haar moeder Isah, maar wel heel sympathiek. De zoektocht naar de moeder die ze nooit kende, en hoe dat invloed had op haar eigen moederschap is mooi beschreven.
Schitterend boek over indische vrouw die op zoek is naar haar Indonesische moeder en tegelijk vraagtekens zet bij de koloniale samenleving. De Indische sfeer wordt mooi neergezet, zonder deze te romantiseren. In zekere zin het vervolg van het (eveneens aan te raden) boek 'Lichter dan ik' dat uit het perspectief van de moeder is geschreven.
Mooi geschreven en interessant boek over het leven in voormalig Nederlands Indië. Heel boeiend om te lezen hoe mensen met elkaar om gingen in die tijd en welke rol klasse speelde. De zoektocht naar de moeder zorgt ervoor dat je verder wilt lezen. Deel 1 heb ik nog niet gelezen maar dat is voor het kunnen volgen van dit verhaal niet relevant.
Interessant boek die een goed tijdsbeeld geeft. Voor mijn gevoel had het tempo aan het einde van het boek iets minder snel gemogen. Het voelt alsof het ‘afgeraffeld’ is. Daarnaast vond ik het op een gegeven moment lastig om alleen de hoofdpersoon (Louisa) en de brieven aan het woord te hebben. Het antwoord van Pauline (de zus) kwam niet naar voren. Jammer!
Vervolg op haar eerste boek “ lichter dan ik” maar bezien vanuit het perspectief van een van de dochters, Louisa. Haar hele leven op zoek geweest naar haar moeder en daarmee de aandacht voor haar eigen kinderen verloren. Ik vond het bij lange na niet zo boeiend als haar eerste boek maar wel onderhoudend.
Ook van dit boek, dat gaat over de dochters van Isah heb ik genoten. Vooral Louisa is benieuwd naar wie haar moeder is. Het boek wordt beeldend geschreven. Zo krijgen we inzicht in het leven van Louisa, maar ook van anderen in die tijd. Ook dit boek is zeker een aanrader.
Het was wat beschrijvend allemaal waardoor het me in eerste instantie niet zo raakte. Maar razend interessant vond ik het wel. Alsof ik een inkijkje keek in de jeugd van mijn oma, die ook Indo-Europees was. Ik had niet door dat ik een vervolg was en wil wel graag ook Lichter dan ik lezen.
Een mooi vervolg op Lichter dan ik. Nu wordt het leven bezien vanuit de ogen van dochter Louisa, die net als haar moeder een product is van de tijd, waarin zij leeft. Ze krijgt meer ruimte om eigen keuzes te maken, maar desondanks krijgt ze het nodige voor haar kiezen.
Storia molto interessante e coinvolgente. È un libro storico che tratta delle problematiche di vita delle persone di diverse etnie tra Olanda ed Indonesia e delle sofferenze vissute di un popolo sottomesso. Interessante è anche la storia di Louisa protagonista di questo romanzo. Buona lettura!📚
Historische roman die zich afspeelt in Nederlands Indië van 1920 tot ongeveer 1940. Louisa is de hoofdpersoon, zij heeft een gezin en is in het boek vooral op zoek naar haar moeder.
Ik heb veel geleerd van het verhaal. Vind het boek best vaak treurig. Een paar keer staat het taalgebruik me tegen.
Eindelijk een boek dat haarscherp en met veel inlevingsvermogen het verhaal van de Indische oermoeders verteld. Prachtige geschreven, veel van geleerd en veel herkenning.