این کتاب، بخشی از یادداشت های روزانه «محمد حسن خان اعتماد السلطنه»، مربوط به سال های 1300 و 1301 ه. ق است. نویسنده این یادداشت ها، از رجال و شخصیت های برجسته عصر ناصری و وزیر انطباعات در آن دوره بوده است. او که با «ناصرالدین شاه» قرابت و همنشینی مستمر داشت و مورد اعتماد شاه بود، با نگارش این یادداشت ها، گزارش ارزشمندی از روحیات «ناصرالدین شاه» و اوضاع و احوال اجتماعی عصر او برای پژوهشگران تاریخ به یادگار گذاشته است. کتاب حاضر بر اساس نسخه ای از یادداشت های «اعتماد السلطنه» که مربوط به سال های 1300 و 1301 ه. ق است و در کتابخانه مجلس نگهداری می شود، تصحیح و منتشر شده است. اهمیت این یادداشت ها به حدی است که هیچ مورخ و محققی در بررسی و پرداختن به حوادث و اتفاقات عصر ناصری، بی نیاز از مراجعه و مطالعه آنها نیست.
امروز از عجايبات امور چيزي ديدم كه تازگي دارد . سام ميرزا كه از شعراي بزرگ بود فوت شده بود . مواجبش را به برادرش دادند . بسيارخوب. اما عجب اين است كه لقب شمس الشعرايي هم به او دادند! در صورتي كه شاعر نيست! مقرر هم شد كه در سلام شعر بخواند! يعني ديگري شعر بگويد و او بخواند!
کلا کتاب خسته کننده ای بود.ولی از جنبه های تاریخی نکات جالبی داشت. نحوه مملکت داری ایرانیان آن دوره که به شدت به هم ریخته و بدون اصول بود از لا به لای نوشته های اعتمادالسلطنه مشخص است.