In het jaar dat ‘genderneutraal’ verkozen werd tot irritantste woord kwam Thorn de Vries uit de kast. Wie ben je als iedereen een mening heeft over wie je zou moeten zijn? Hoeveel lagen verhullen en verbergen de essentie van je zijn? Schillen is een kwetsbaar verhaal over identiteit en transitie, en de moed om de schil te pellen.
Thorn Roos de Vries, alias Thorn Vineyard, is een Nederlandse acteur, dragking en activist. Die is voornamelijk bekend geworden als Lesley Huf in de televisieserie SpangaS: De Campus en als Lou in de film ANNE+. De Vries, die zelf non-binair is, speelde het eerste non-binaire personage in een Nederlandse serie.
Thorn Roos de Vries is een Nederlandse acteur. De Vries kwam op 21-jarige leeftijd tot het besef non-binair te zijn. De quote op de ommezijde was voor mij de aanleiding om dit boek te lezen: “Hoe kun je weten hoe het is om mens te zijn als je alleen maar bezig bent met hoe de mens hoort te zijn?” Op die manier kon ik het boek opentrekken naar identiteit in het algemeen.
Het is een klein dun boekje met reflecties over het proces naar zelf-erkenning. Reflecties in de vorm van korte herinneringen, gedachten, oordelen (van zichzelf en van anderen) en gedichten. Geen proza, geen procesbeschrijving, geen biografie. Een zoektocht naar het zelf, naar wie je echt bent, of beter gezegd: een zoektocht om degene te mogen zijn die je bent.
Het boekje vormt ongetwijfeld herkenning op bij iedereen die zich in een te strak korset geduwd voelt door de maatschappij, ongeacht of het om genderidentiteit gaat of om een andere vorm van identiteit.
De teksten zijn kort maar krachtig, ontdaan van elke franje, ontdaan van elke schil te veel. Intiem en veelzeggend met weinig woorden.
Ik geef eerlijk toe dat ik lage verwachtingen had, want: de zoveelste influencer met een boekcontract (sorry not sorry). Maar ik vond het mooi; kwetsbaar en sterk en authentiek.
dit was de gespreksstarter met mama over mijn identiteit. dank thorn dat je dat stapje iets makkelijker hebt gemaakt. mooie tekeningen!! af en toe erg uitleggerig geschreven maar denk dat mijn moeder dat kon waarderen toen ze na ons gesprek mij beter wilde begrijpen en vroeg. “mag ik het lezen?”
Graag wil ik jullie wijzen op een prachtige, persoonlijke zoektocht naar identiteit in dichtvorm. 'Schillen' van Thorn de Vries (die/diens) onderzoekt Thorns eigen gedachtegoed betreffende diens ontwikkeling, dagelijks leven en transitie naar non-binariteit.
Thorn is voornamelijk bekend geworden als acteur in SpangaS en ANNE+ en kwam publiekelijk uit de kast op het moment dat ‘genderneutraal’ verkozen werd tot irritantste woord van het jaar. Vaak als een bekende Nederlander een literair epos schrijft is dit niet van eigen hand en wordt deze door populariteit direct bestempeld als bestseller, ongeacht de inhoud. ‘Schillen’ is echter duidelijk zelf bedacht en uitgevoerd.
De poëzie in dit boek is zó diepgaand en persoonlijk, dat niemand anders dan de persoon die dit dagelijks ervaart het heeft kunnen schrijven. Daarbij zitten er door de auteur zelf handgemaakte illustraties bij die de tekst visueel bijstaan en nog meer lading geven. Het voelt hierdoor als een kunstproject waarbij de lezer niet hoeft te zoeken naar de betekenis van het werk. Deze wordt namelijk door pakkende woorden zeer duidelijk gemaakt: Hoeveel lagen verhullen en verbergen de essentie van je zijn? Hoe kun je weten hoe het is om mens te zijn als je alleen maar bezig bent met hoe de mens hoort te zijn? Deze vraagstukken worden op creatieve wijze beantwoord en je krijgt als lezer op deze manier een zeer unieke inkijk in het brein van een prachtig mens, met alle positieve en negatieve ervaringen van dien.
De onderwerpen die worden besproken zijn mooi, maar het raakt me niet. Dat vind ik wel jammer als non-binair persoon. Het is wel goed dat mensen het zo beter begrijpen en dat er een platform is voor een stem die anders is. Treurig dat het helemaal niet zo goed geschreven is.
Het voelt als een boek dat geschreven is voor niet-cis mensen, alsof die nog steeds te veel vast zit in de kaders van de samenleving en daarin gedichten schrijft over er buiten treden. Het is zowel bijna onvermijdelijk als verdrietig.
Ik heb het boek ge preordered en het kwam dus als verassing in de bus. Ik heb het dezelfde avond uitgelezen. De stukken die erin staan hebben veel herkenning bij me opgeroepen. Ik vind het heel mooi hoe dingen beschreven staan die zo specifiek zijn dat ik dacht dat ik een van de weinigen was die het ervaarde. Maar dan ineens staat die exacte ervaring beschreven in een boek! It definitely hit the feels.
Dit is een prachtig klein boekje. Ik ben me bewust geworden dat ons wordt aangeleerd om ons als man of vrouw te gedragen. Hoe lastig is het is om je geen man of vrouw te voelen. Zoek het dan zelf maar uit. Ook lastig. Bewondering voor dit openhartige verhaal. Ik wist niet wat een Terf is. Nu wel. Mooi.
Verrassend genoeg ben ik best onder de indruk van dit boek. Thorn geeft ons, ongeacht wie of wat je bent/hoe je je voelt, met dit boek de mogelijkheid om te leren. Bedankt!
In een zit gelezen omdat het me enorm raakte en zo herkenbaar was (en ook niet heel dik). Kwetsbaar en intiem, ronduit prachtig. Mocht van mij wel dikker zijn
Had er meer van verwacht. De thematiek is belangrijk en persoonlijk, maar de uitwerking raakte me helaas niet echt. Wat niet wegneemt dat ik het heel knap vind dat je jezelf zo deelt in een boek!
dit is geen review van een boek, maar van een mens die diens identiteit blootlegt aan de wereld. al ver voordat hen dit boek schreef. ik kan niets anders doen dan 5 sterren geven als bedankje voor het delen van diens kwetsbaarheid, zoektochten, vragen, bevragingen en openheid. ik herken zoveel en zoveel meer dan dat. dankjewel thorn.
Gedachten, fragmenten, die qua opmaak en soms qua vorm richting poëzie gaan. Dat is de vorm waarin Thorn de Vries diens boekje heeft gegoten. Er zijn in Nederland nog maar weinig boeken geschreven over non-binaire identiteit. En meestal zijn boeken over genderdiversiteit nog uitleggerig. En dat is logisch: de meeste mensen weten nog steeds niet (goed) wat de termen transgender en non-binair inhouden. We leven nu in een nogal gepolariseerde tijd wat betreft de kijk op genderdiversiteit. Aan de ene kant transfobie en vooroordelen, aan de andere kant mensen die zich moeten verdedigen - moeten 'bewijzen' dat hun identiteit echt is (en de 'allies' die ook voor hen opkomen en het wel accepteren). De nuance en de twijfel over meningen en je identiteit - daar is dan weinig plaats voor. Maar iedereen zit complex en genuanceerd in elkaar - iedereen twijfelt wel eens over haar/diens/zijn identiteit. Op wat voor manier dan ook. Voor trangender/non-binaire personen is het in een gepolariseerde maatschappij extra moeilijk jezelf te mogen zijn. Zoals Thorn zegt in het fragment 'Resoluut': "Op het moment dat je ergens aan twijfelt wordt je letterlijk de macht ontnomen om bepaalde stappen binnen je transitie te ondernemen. Je hebt doktersverklaringen nodig, verwijsbrieven, groen licht van een genderpsycholoog. Dus je moet wel resoluut zijn. Je moet het wel zeker weten. En ook maatschappelijk gezien... als je twijfel toont, denken mensen dat het een fase is of zeggen ze dat je in de war bent. (...) De manier waarop ik (...) trans-zijn heb ingevuld, laat eigenlijk heel weinig ruimte over voor nuance." Thorn de Vries stelt zich in deze bundel eerlijk en kwetsbaar op. In deze bundel is wel plaats voor twijfel en nuance en dat zal deze bundel voor veel mensen herkenbaar maken - zelfs voor cis-mensen stel ik me zo voor. Niemand wil een label hebben, maar een wereld waarin alleen plek is voor het label 'man' of 'vrouw' en iedereen daaraan moet voldoen, dwingt veel mensen een ander label te gebruiken om zichzelf te kunnen zijn. Ik 'wil' niet non-binair zijn, ik 'ben' het toevallig. En als ik het niet goed uit kan leggen is dat omdat identiteit extreem complex is en per definitie moeilijk uit te leggen. Ik 'wil' geen x in mijn paspoort, maar omdat een M of V pertinent niet kloppen met wie ik ben, is dat de enige optie. Nog een citaat uit de bundel: "En dan denk je: Nee. Ik wil dit niet. Je breekt los. Schudt de schil die de samenleving om je heen heeft geplakt van je af. Ont-labelt. Dit ben ik. Dit ben ik echt. Neemt een duik in een zee van vrijheid. Nu heb ik het helemaal voor elkaar. Toch?"
Nieuw trans boek in de bieb? SHOTGUN Hoe graag ik wel niet had gewild dat ik dit boek fantastisch had gevonden. Hoe graag ik had gewild dat ik hier woorden kon vinden waar ik naar opzoek was om mezelf mee te omschrijven omdat Thorn dat vaker voor me heeft gedaan. Omdat Thorn zonder ooit een woord te hebben uitgebracht al zoveel media aandacht kreeg waar vele schrijvers enkel van dromen, en dat door die media aandacht dit boek door zoveel mensen gelezen kon worden. Echt, echt ik heb m’n best gedaan maar sorry.
De gedichten zijn kort, heel kort, en doen mij vooral denken aan van die “iPhone notitie gedichten” die eerstejaars creative writing op hun insta verhaal plaatsen in de hoop om quasi diepzinnig over te komen.
Dat deel met die haatcomments? Waarom is dat zo kort? Waarom breek je dat op? Zet al die comments achter elkaar, laat het pagina’s lang doorlopen, zorg dat de lezer zich op een gegeven moment ook beledigd voelt.
Het voelt te gemaakt, te “nu ga ik diepzinnig doen” en dat is jammer, heel jammer. Het had zo mooi kunnen worden
Zodra ik zag dat dit boek uit was, heb ik het direct besteld en ik ben er helemaal verliefd op. Ik kon niet stoppen met lezen en heb het in één keer uitgelezen. Normaal gesproken lees ik boeken niet snel opnieuw, maar deze zal ik zeker meerdere keren uit de kast pakken.
Het is een ontzettend persoonlijke en invoelende inkijk in Thorn diens gevoelens van verwarring en onzekerheid. Wat me het meest raakte, is hoe die hierover schrijft zonder het belang van diens transitie, gevoelens en identiteit uit het oog te verliezen. De balans tussen twijfel, zelfontdekking en het omarmen van identiteit is zo mooi en eerlijk neergezet.
Ik kon me enorm herkennen in dit boek, wat het extra bijzonder maakte om te lezen. Vooral de stukken over het gemis van je oude zelf, terwijl je je er tegelijkertijd niet (meer) mee wilt identificeren. Dat zijn gedachten waar ik zelf ook veel mee bezig ben en die een grote rol spelen in hoe ik vormgeef aan mijn eigen identiteit.
het is makkelijk om Thorns verhaal, ondanks dat het ook specifiek gaat over trans-zijn, op jezelf te betrekken. Het is relatable voor iedereen die zich op een manier anders voelt dan ‘normaal.’ Dat vond erg mooi. Aan het begin vond ik het boek wel wat lezen als een kinderboek. Ik zou het cadeau doen aan een tiener of juist aan je (groot)ouders. Als je thuis bent in queerness kan je dit boek lezen als je op zoek bent naar herkenning, maar ik zou het niet aanraden als je nieuwe of verrassende inzichten wilt opdoen, daarvoor vond ik het soms wat oppervlakkig. Maar goed, het is zo kort, dat het niet schaad om het als of te lezen. De lijn over je kind-zijn verliezen vond ik mooi. 4 sterren omdat ik denk dat het dus wel heel goed is als (suggestief) cadeau aan mensen die je misschien niet zo goed begrijpen.
‘Schillen’ van Thorn de Vries (1995) laat zien dat deze acteur een uitstekende vertolker zou zijn van Hamlet. De thema’s (het authentieke zijn, performativiteit en het maken van keuzes) die in deze bundel aan bod komen raken, in mijn ervaring de hoofdrol uit het meesterwerk van Shakespeare. Hun kernachtige taal geeft deze bundel iets krachtigs en kwetsbaars wat mij als lezer geraakt heeft en ook aan het denken heeft gezet. Een persoonlijke favoriet is het gedicht ‘Begin’: puur, krachtig, kwetsbaar en zo authentiek. Geweldig! Ik hoop dat deze auteur nog veel meer gaat schrijven en dat ik hen een keer de rol van Hamlet mag zien vertolken in het theater.
Deze kwetsbare bekentenissen van Thorn de Vries zien eruit als gedichten, maar zijn het niet. Waarom ze dan zo zijn opgeschreven, is mij een raadsel, misschien om als ‘spoken word’ te woorden aangesproken? Centraal staat de ondekking van een identiteit, van non-binair te zijn. En daar zegt De Vries best mooie dingen over.