زبان در گفتارم حکایی نیست، آغاز و پایانش نیست؛ مشقی رج زده نیست، نتیجهای بهبار نمیآورد؛ سیاه مشقی هم نیست تا بتوان از لابهلای خطوط آن چیز انگولکی دیگر به حدس و گمان دریافت. دلی کسی را خوش یا ناخوش نمیکند و همه چیز در جهان حتا عشق، چرا، خوردنی است. در تاریخ سعی بلیغ انجام پذیرفته و هم و غم بر آن بوده است که عشقخواری را چیزی دیگر جلوه بدهند. آذرخش ناخنی فکر کن در مورد شخص خودت اگر انصاف داشته باشی...
جهان هرمز در این کتاب آنقدر شخصی و خاص است که من خواننده حرفه ای داستان ها هم از دریافت آن عاجزم. به دشواری این راه احترام میگذارم اما وقتی آن را درک نکرده ام چگونه به ان امتیاز بدهم اگر آنقدر خاص است پس قصه های صمد و قدم در این جهان چه میکنند
سبک نوشتارو محتوا از دید فرمالیستی فراتر از سبک و سیاق ادبیات معمول فارسی بوده و هرمز ریاحی که یکی از قله های ما در ادبیات داستانی است توانسته اثر زیبا و خواندنی را رقم زند.