What do you think?
Rate this book
Antologie dla WOŚP
Półsny. Charytatywna antologia opowiadań na rzecz 31. Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy
Wersję audio z 11 opowiadaniami z antologii znajdziesz tutaj
Polscy pisarze i zagraniczni, piszący w Wydawnictwie SQN i zaprzyjaźnieni z nami w jednej drużynie? Tym razem wszyscy połączyli siły w jednej antologii.
Aż 24 opowiadania w wyjątkowym zbiorze-cegiełce na rzecz 33. Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. "Półsny" to teksty dobrze znanych autorów i autorek bestsellerów, z Polski i zagranicy, wydanych w formie e-booka i audiobooka!
Cały przychód z ich sprzedaży przeznaczony jest na zbiórkę 33. Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.
Jakie opowiadania znajdziecie w ebooku?
Przemek Corso – „Kilka faktów z życia pana Jangcy” i Hanna S. Białys – „Bałtyk”
Przemek Corso we właściwym sobie stylu przedstawia kilka faktów z życia Pana Jangcy, a Hanna S. Białys rysuje portret kobiety, która znajduje ukojenie we wzburzonych falach Bałtyku.
Wojciech Chmielarz - „Noc Świętego Mikołaja”
Na mroźnych pustkowiach północnej Norwegii młody mag i kawalerzysta mają rozwiązać zagadkę znikających dzieci, a także stawić czoła pewnej mrocznej legendzie. Wśród śnieżnych burz i ciemności nocy polarnej nic nie jest takie, jakie się wydaje.
Jakub Ćwiek – „Spacer”
Podobno regularny ruch na świeżym powietrzu potrafi przedłużyć życie. A co gdyby zależało od niego o wiele, wiele więcej? Spacer to nostalgiczna, ale i przewrotna opowieść o tym kto i właściwie po co pcha do przodu ten wózek zwany światem.
Tomasz Duszyński – „Szafa”
To twój pierwszy dzień w Los Angeles, a już porywa cię chaos – stary kumpel zaprasza cię do zardzewiałego forda i zabiera w noc pełną szalonych wydarzeń. Czeka na ciebie pewna stara szafa oraz rozmowy, które przywrócą ducha dawnych lat. Są też kabanosy… mnóstwo kabanosów.
Joanna W. Gajzler – „Być pierdołą i uczyć się – gra paragrafowa”
Być pierdołą i uczyć się – gra paragrafowa Joanny W. Gajzler daje jedyną w swoim rodzaju szansę wielokrotnego przeżycia pierwszego dnia praktyk w lecznicy weterynaryjno-nekromantycznej dr Izabeli Pokot z serii Necrovet.
Juan Gomez-Jurado – „Charakterystyczna kreska”
Kościół, którym opiekuje się ojciec McClasky, jest zagrożony eksmisją. Wraz z gosposią obmyślają plan: zorganizować wystawę i zaprezentować na niej obrazy parafian. Nie spodziewają się jednak, że charakterystyczna kreska jednego z wiernych przyciągnie uwagę krytyka sztuki…
Aneta Jadowska – „All Too Well (wersja Salci)”
Wracasz do domu i zastajesz nastoletnią córkę słuchającą smutnej piosenki na zapętleniu? To przerasta nawet Namiestniczkę Thornu! Dora postanawia się dowiedzieć, kto złamał serce jej dziecku. Czeka ją wizyta w piekle, ale najpierw ulepi bałwana na miarę swojej frustracji.
Joanna Kanicka – „twojwrednybrat@gmail”
Wycinek z życia młodych braci, którzy umawiają się na nietypową formę komunikacji. Czy w sytuacji, która wydaje się beznadziejna, niepozorne maile mogą cokolwiek zmienić?
Jarosław Kukiełka – „Da’vah: Wartownik”
Mroczna istota, nad którą Warta nigdy nie ustaje. Zniewolona i stłamszona kobieta. Ambitny młodzieniec, żądny splendoru i chwały. Które z nich będzie górą, gdy ich drogi się skrzyżują?
Jakub Małecki – „Młyn”
Młyn stoi na granicy dawnego życia, rozdarty między przemocą, która go ukształtowała, a możliwością zmiany. Każdy krok stawia go bliżej decyzji, która zaważy na jego przyszłości.
Marissa Meyer – „Morska wiedźma”
Nerit pragnie tylko jednego – miłości. Konkretnie miłości księcia Lorindela. Zrobi wszystko, by byli razem, włącznie z rzuceniem na niego zaklęć. Nerit jest bowiem inna niż pozostałe syreny – potrafi czarować. Czy te umiejętności sprawią, że jej plan się powiedzie, czy wręcz przeciwnie?
Mika Modrzyńska – „Dziadku, co ty masz takie szkliste oczy?”
Mika Modrzyńska zabierze Was do Wrocławia, najszczęśliwszego miasta w Polsce, gdzie o dobrobyt mieszkańców i karmienie bulgoczącej wyrwy w ziemi dbają władająca cieniami Emilia i jej pomocnicy.
Marcin Mortka – „Czytając w ogniu”
W świecie, który zgasł, garstka ocalałych desperacko szuka sensu i nadziei w zgliszczach dawnej cywilizacji. Między strachem, gniewem a próbami przetrwania pojawia się pytanie: czy w tym chaosie można jeszcze odnaleźć człowieczeństwo?
Aleksandra Okońska – „Truposzczak”
Truposzczak Aleksandry Okońskiej to miniaturowa baśń, która szuka odpowiedzi na pytanie, czy miłość jest silniejsza niż magia i śmierć.
Łukasz Orbitowski – „Opowieści więzienne"
Opowieści więzienne to zbiór autentycznych relacji z literackich spotkań autora z osadzonymi w zakładzie karnym. W centrum tych spotkań są wiersze, które stają się pretekstem do rozmów o życiu, winie, nadziei i człowieczeństwie. Orbitowski z humorem i empatią ukazuje codzienność za kratami, tworząc wyjątkowy portret osób odbywających wyrok. To poruszające spojrzenie na świat, który dla wielu pozostaje niewidoczny.
Katarzyna Podstawek – „Braterska miłość”
Opowiadanie high fantasy Katarzyny Podstawek ze świat...
Polscy pisarze i zagraniczni, piszący w Wydawnictwie SQN i zaprzyjaźnieni z nami w jednej drużynie? Tym razem wszyscy połączyli siły w jednej antologii.
Aż 24 opowiadania w wyjątkowym zbiorze-cegiełce na rzecz 33. Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. "Półsny" to teksty dobrze znanych autorów i autorek bestsellerów, z Polski i zagranicy, wydanych w formie e-booka i audiobooka!
Cały przychód z ich sprzedaży przeznaczony jest na zbiórkę 33. Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.
Jakie opowiadania znajdziecie w ebooku?
Przemek Corso – „Kilka faktów z życia pana Jangcy” i Hanna S. Białys – „Bałtyk”
Przemek Corso we właściwym sobie stylu przedstawia kilka faktów z życia Pana Jangcy, a Hanna S. Białys rysuje portret kobiety, która znajduje ukojenie we wzburzonych falach Bałtyku.
Wojciech Chmielarz - „Noc Świętego Mikołaja”
Na mroźnych pustkowiach północnej Norwegii młody mag i kawalerzysta mają rozwiązać zagadkę znikających dzieci, a także stawić czoła pewnej mrocznej legendzie. Wśród śnieżnych burz i ciemności nocy polarnej nic nie jest takie, jakie się wydaje.
Jakub Ćwiek – „Spacer”
Podobno regularny ruch na świeżym powietrzu potrafi przedłużyć życie. A co gdyby zależało od niego o wiele, wiele więcej? Spacer to nostalgiczna, ale i przewrotna opowieść o tym kto i właściwie po co pcha do przodu ten wózek zwany światem.
Tomasz Duszyński – „Szafa”
To twój pierwszy dzień w Los Angeles, a już porywa cię chaos – stary kumpel zaprasza cię do zardzewiałego forda i zabiera w noc pełną szalonych wydarzeń. Czeka na ciebie pewna stara szafa oraz rozmowy, które przywrócą ducha dawnych lat. Są też kabanosy… mnóstwo kabanosów.
Joanna W. Gajzler – „Być pierdołą i uczyć się – gra paragrafowa”
Być pierdołą i uczyć się – gra paragrafowa Joanny W. Gajzler daje jedyną w swoim rodzaju szansę wielokrotnego przeżycia pierwszego dnia praktyk w lecznicy weterynaryjno-nekromantycznej dr Izabeli Pokot z serii Necrovet.
Juan Gomez-Jurado – „Charakterystyczna kreska”
Kościół, którym opiekuje się ojciec McClasky, jest zagrożony eksmisją. Wraz z gosposią obmyślają plan: zorganizować wystawę i zaprezentować na niej obrazy parafian. Nie spodziewają się jednak, że charakterystyczna kreska jednego z wiernych przyciągnie uwagę krytyka sztuki…
Aneta Jadowska – „All Too Well (wersja Salci)”
Wracasz do domu i zastajesz nastoletnią córkę słuchającą smutnej piosenki na zapętleniu? To przerasta nawet Namiestniczkę Thornu! Dora postanawia się dowiedzieć, kto złamał serce jej dziecku. Czeka ją wizyta w piekle, ale najpierw ulepi bałwana na miarę swojej frustracji.
Joanna Kanicka – „twojwrednybrat@gmail”
Wycinek z życia młodych braci, którzy umawiają się na nietypową formę komunikacji. Czy w sytuacji, która wydaje się beznadziejna, niepozorne maile mogą cokolwiek zmienić?
Jarosław Kukiełka – „Da’vah: Wartownik”
Mroczna istota, nad którą Warta nigdy nie ustaje. Zniewolona i stłamszona kobieta. Ambitny młodzieniec, żądny splendoru i chwały. Które z nich będzie górą, gdy ich drogi się skrzyżują?
Jakub Małecki – „Młyn”
Młyn stoi na granicy dawnego życia, rozdarty między przemocą, która go ukształtowała, a możliwością zmiany. Każdy krok stawia go bliżej decyzji, która zaważy na jego przyszłości.
Marissa Meyer – „Morska wiedźma”
Nerit pragnie tylko jednego – miłości. Konkretnie miłości księcia Lorindela. Zrobi wszystko, by byli razem, włącznie z rzuceniem na niego zaklęć. Nerit jest bowiem inna niż pozostałe syreny – potrafi czarować. Czy te umiejętności sprawią, że jej plan się powiedzie, czy wręcz przeciwnie?
Mika Modrzyńska – „Dziadku, co ty masz takie szkliste oczy?”
Mika Modrzyńska zabierze Was do Wrocławia, najszczęśliwszego miasta w Polsce, gdzie o dobrobyt mieszkańców i karmienie bulgoczącej wyrwy w ziemi dbają władająca cieniami Emilia i jej pomocnicy.
Marcin Mortka – „Czytając w ogniu”
W świecie, który zgasł, garstka ocalałych desperacko szuka sensu i nadziei w zgliszczach dawnej cywilizacji. Między strachem, gniewem a próbami przetrwania pojawia się pytanie: czy w tym chaosie można jeszcze odnaleźć człowieczeństwo?
Aleksandra Okońska – „Truposzczak”
Truposzczak Aleksandry Okońskiej to miniaturowa baśń, która szuka odpowiedzi na pytanie, czy miłość jest silniejsza niż magia i śmierć.
Łukasz Orbitowski – „Opowieści więzienne"
Opowieści więzienne to zbiór autentycznych relacji z literackich spotkań autora z osadzonymi w zakładzie karnym. W centrum tych spotkań są wiersze, które stają się pretekstem do rozmów o życiu, winie, nadziei i człowieczeństwie. Orbitowski z humorem i empatią ukazuje codzienność za kratami, tworząc wyjątkowy portret osób odbywających wyrok. To poruszające spojrzenie na świat, który dla wielu pozostaje niewidoczny.
Katarzyna Podstawek – „Braterska miłość”
Opowiadanie high fantasy Katarzyny Podstawek ze świat...
- GenresStories
750 pages, ebook
First published January 13, 2025
17 people are currently reading
67 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
February 5, 2025
Trzecia gwiazdka za Orbitowskiego
January 21, 2025
Jeden z najlepszych zbiorów opowiadań, jakie przyszło mi czytać. Całkiem spójny, nawet część autorów wzięło na poważnie temat, co nie jest wcale tak częste w dużych antologiach. Ciężko mi ocenić każde opowiadanie z osobna, ale ogólny vibe był świetny. Opiszę tu więc moje doznania z najlepiej zapamiętanych opek. Kolejność przypadkowa.
Kategoria 1. Po tym pisarzu się tego nie spodziewałem.
Marcin Mortka napisał na potrzeby tej antologii postapokalipsę, której nie powstydziłby się autor horrorów. Dobrze rozpisane, z dreszczykiem i twistem, czego chcieć więcej? Zwrot akcji działa tu jeszcze lepiej przez to, że tego autora kojarzę głównie z komediowymi, przyjaznymi tematami. Natomiast tutaj wyskakują trupy z szafy wyobraźni twórcy. Świetna sprawa.
Wojciech Chmielarz serwuje nam horrorowy retelling opowieści o Mikołaju umiejscowiony w ramach historycznych z fantastycznym wygładzeniem. Dobrze to działa. Brzmi to, jakby ktoś podkradł pomysł Ja, Inkwizytor. Sługa Boży Piekarze i dla odmiany napisał go dobrze i z jajem. Ma też satysfakcjonujące zakończenie i nie rozgrzebuje wątków w odróżnieniu od wspomnianego wyżej artysty.
Kategoria 2: Gdzie są opowiadania kryminalne?
Hanna S. Białys daje nam szybkie, konkretne opko z potężnym twistem i solidną dawką niedopowiedzenia. Autorka dowiozła na polu opowiadań równie solidnie jak w kwestii powieści.
Juan Gomez-Jurado, chyba najsławniejsze nazwisko tej antologii z bezpiecznym opowiadaniem kryminalnym, co jest jak najbardziej okej. Dobrze się to czyta. Są elementy, za które pokochałem tego autora i tyle mi wystarczy.
No i właśnie, gdzie są antologie opowiadań kryminalnych? Ewidentnie temat dalej da się eksploatować, są nowe nazwiska. Stare też mogłyby się wykazać. Czy rynek powieści jest tak bardzo nasycony, że nie potrzeba takich rzeczy?
Kategoria 3: Zbyt słodkie, nie da się przejść obok obojętnie
Magda Świerczek-Gryboś serwuje nam przesłodkie i ciepłe opowiadanie o robotach. Jest tu dużo komentarza na korpożycie, sporo nawiązań do problemów innych ludzi oraz mnóstwo ciepełka. W żadnym momencie nie poczułem się moralizowany. Nikt mi nie wpychał czegoś w głowę. Do tego zakończenie roztapia serce. Miło.
Kategoria 4: Osadzone w większym świecie
Zrobione dobrze:
Aneta Jadowska serwuje nam opko o dniu z życia Dory Wilk. Kolejny raz pokazała mi, że wolę jej krótkie formy. Jest zabawnie, jest smutno, jest akcja. Nie rozgrzebuje nowych wątków w ramach większego świata Thornu. Nie zostawia nas z uczuciem: *muszę teraz wziąć się za tetralogię złożoną z 1000 stron, żeby coś zrozumieć*. Próg wejścia nie istnieje, nie musimy wiedzieć nic o postaciach, potrzebne informacje są nam zgrabnie dostarczane, a mimo to zachęca nas do sięgnięcia po coś innego od autorki. Przez to wszystko mogę wybaczyć brak połączenia z tematem antologii.
Joanna W. Gajzler wyróżnia się formą, bo dostajemy grę paragrafową. Jest sporo zakończeń. Możemy przyjemnie spędzić kilka minut ze znanymi nam bohaterami. Żeby faktycznie wycisnąć z tego 100% pewnie trzeba by znać chociaż pierwszy tom, ale myślę, że na ślepo też kogoś zachęci. Miło.
Zrobione źle:
Jarosław Kukiełka, krótko rzecz ujmując, info dumpuje po całości. To opowiadanie mogłoby być prologiem do powieści. Nie ma zakończenia, pozostawia nas z oczekiwaniami na więcej, kompletnie nie zachęca do sięgnięcia po inne rzeczy autora. Większość tego opowiadania to szycie świata i przechwalanie się światotwórstwem oraz trudnymi nazwami. Krytykowałbym to jako część powieści za bezsensowne dłużyzny, ale jako krótkie opowiadanie jest to kompletnie nie na miejscu. Jakościowo bardzo negatywnie się wyróżnia na tle innych nazwisk.
Kategoria 5: Zawiodłem się na maksa
Przemek Corso. Co właściwie się stało w tym opowiadaniu? Ja przyjąłem je jako krzyczenie smutnego człowieka na chmury, które nic mu nie zrobiły. Dostajemy tu opis życia Pana Jangcy, narzekanie oraz bardzo edgy finał, który chyba miał być spektakularny. Nie działa tu nic, nie jest też połączone tematycznie z tytułem antologii. Po co to opko się tu znalazło? Zalegało na dnie szuflady i akurat nadało się na charytatywne? Myślę, że jeśli się coś robi w dobrej sprawie, tym bardziej wypadałoby się postarać. Tak pozostał tylko niesmak w ustach.
Kategoria 6: Nie pasuje mi do innych kategorii no
Łukasz Orbitowski serwuje nam fragmenty rozmów z więźniami o wierszach. Byłem sceptycznie nastawiony do tej formy, ale pod koniec chciałem więcej. Bywa tu smutno, bywa refleksyjnie. Można się zatrzymać i pomyśleć nad życiem ludzi, którzy gdzieś popełnili błąd. Jest to mocno stronnicze, bo to zerkanie przez dziurkę od klucza do więzienia oczami więźnia, ale czy to źle? Mamy już sporo reportaży dotyczących czy to strażników więziennych, czy medyków. Ta strona też zasługuje na wysłuchanie.
Świetna antologia. W sumie najlepsza do tej pory. Oby tak dalej i więcej różnorodnych autorów!
Kategoria 1. Po tym pisarzu się tego nie spodziewałem.
Marcin Mortka napisał na potrzeby tej antologii postapokalipsę, której nie powstydziłby się autor horrorów. Dobrze rozpisane, z dreszczykiem i twistem, czego chcieć więcej? Zwrot akcji działa tu jeszcze lepiej przez to, że tego autora kojarzę głównie z komediowymi, przyjaznymi tematami. Natomiast tutaj wyskakują trupy z szafy wyobraźni twórcy. Świetna sprawa.
Wojciech Chmielarz serwuje nam horrorowy retelling opowieści o Mikołaju umiejscowiony w ramach historycznych z fantastycznym wygładzeniem. Dobrze to działa. Brzmi to, jakby ktoś podkradł pomysł Ja, Inkwizytor. Sługa Boży Piekarze i dla odmiany napisał go dobrze i z jajem. Ma też satysfakcjonujące zakończenie i nie rozgrzebuje wątków w odróżnieniu od wspomnianego wyżej artysty.
Kategoria 2: Gdzie są opowiadania kryminalne?
Hanna S. Białys daje nam szybkie, konkretne opko z potężnym twistem i solidną dawką niedopowiedzenia. Autorka dowiozła na polu opowiadań równie solidnie jak w kwestii powieści.
Juan Gomez-Jurado, chyba najsławniejsze nazwisko tej antologii z bezpiecznym opowiadaniem kryminalnym, co jest jak najbardziej okej. Dobrze się to czyta. Są elementy, za które pokochałem tego autora i tyle mi wystarczy.
No i właśnie, gdzie są antologie opowiadań kryminalnych? Ewidentnie temat dalej da się eksploatować, są nowe nazwiska. Stare też mogłyby się wykazać. Czy rynek powieści jest tak bardzo nasycony, że nie potrzeba takich rzeczy?
Kategoria 3: Zbyt słodkie, nie da się przejść obok obojętnie
Magda Świerczek-Gryboś serwuje nam przesłodkie i ciepłe opowiadanie o robotach. Jest tu dużo komentarza na korpożycie, sporo nawiązań do problemów innych ludzi oraz mnóstwo ciepełka. W żadnym momencie nie poczułem się moralizowany. Nikt mi nie wpychał czegoś w głowę. Do tego zakończenie roztapia serce. Miło.
Kategoria 4: Osadzone w większym świecie
Zrobione dobrze:
Aneta Jadowska serwuje nam opko o dniu z życia Dory Wilk. Kolejny raz pokazała mi, że wolę jej krótkie formy. Jest zabawnie, jest smutno, jest akcja. Nie rozgrzebuje nowych wątków w ramach większego świata Thornu. Nie zostawia nas z uczuciem: *muszę teraz wziąć się za tetralogię złożoną z 1000 stron, żeby coś zrozumieć*. Próg wejścia nie istnieje, nie musimy wiedzieć nic o postaciach, potrzebne informacje są nam zgrabnie dostarczane, a mimo to zachęca nas do sięgnięcia po coś innego od autorki. Przez to wszystko mogę wybaczyć brak połączenia z tematem antologii.
Joanna W. Gajzler wyróżnia się formą, bo dostajemy grę paragrafową. Jest sporo zakończeń. Możemy przyjemnie spędzić kilka minut ze znanymi nam bohaterami. Żeby faktycznie wycisnąć z tego 100% pewnie trzeba by znać chociaż pierwszy tom, ale myślę, że na ślepo też kogoś zachęci. Miło.
Zrobione źle:
Jarosław Kukiełka, krótko rzecz ujmując, info dumpuje po całości. To opowiadanie mogłoby być prologiem do powieści. Nie ma zakończenia, pozostawia nas z oczekiwaniami na więcej, kompletnie nie zachęca do sięgnięcia po inne rzeczy autora. Większość tego opowiadania to szycie świata i przechwalanie się światotwórstwem oraz trudnymi nazwami. Krytykowałbym to jako część powieści za bezsensowne dłużyzny, ale jako krótkie opowiadanie jest to kompletnie nie na miejscu. Jakościowo bardzo negatywnie się wyróżnia na tle innych nazwisk.
Kategoria 5: Zawiodłem się na maksa
Przemek Corso. Co właściwie się stało w tym opowiadaniu? Ja przyjąłem je jako krzyczenie smutnego człowieka na chmury, które nic mu nie zrobiły. Dostajemy tu opis życia Pana Jangcy, narzekanie oraz bardzo edgy finał, który chyba miał być spektakularny. Nie działa tu nic, nie jest też połączone tematycznie z tytułem antologii. Po co to opko się tu znalazło? Zalegało na dnie szuflady i akurat nadało się na charytatywne? Myślę, że jeśli się coś robi w dobrej sprawie, tym bardziej wypadałoby się postarać. Tak pozostał tylko niesmak w ustach.
Kategoria 6: Nie pasuje mi do innych kategorii no
Łukasz Orbitowski serwuje nam fragmenty rozmów z więźniami o wierszach. Byłem sceptycznie nastawiony do tej formy, ale pod koniec chciałem więcej. Bywa tu smutno, bywa refleksyjnie. Można się zatrzymać i pomyśleć nad życiem ludzi, którzy gdzieś popełnili błąd. Jest to mocno stronnicze, bo to zerkanie przez dziurkę od klucza do więzienia oczami więźnia, ale czy to źle? Mamy już sporo reportaży dotyczących czy to strażników więziennych, czy medyków. Ta strona też zasługuje na wysłuchanie.
Świetna antologia. W sumie najlepsza do tej pory. Oby tak dalej i więcej różnorodnych autorów!
April 14, 2025
Polska fantastyka to dla mnie wciąż niezbadane wody, choć z każdym rokiem zapuszczam się dalej i dalej. WOŚPowa antologia była dobrym sposobem na sprawdzenie czyj styl mi odpowiada, a czyj nie. Całościowo poziom jest średni, bo niektóre opowiadania bardzo, bardzo mi się podobały, ale przy niektórych nie mogłam się doczekać aż skończę i zmęczyły mnie. Największym rozczarowaniem były opowiadania, które były tak naprawdę opowiadaniem do głównej serii i bez ich znajomości trudno było się odnaleźć (wyjątkiem była intrygująca gra paragrafowa Necrovetu).
Nie będę wyliczać tych średnich i kiepskich, zamiast tego te, które bardzo mi się podobały:
twojwrednybrat@gmail.com Joanny Kanickiej
Kilka faktów z życia pana Jangcy Przemka Corso
Ślady na śniegu Alka Rozgozińskiego
Dziadku, co ty masz takie szkliste oczy? Miki Modrzyńskiej
Noc świętego Mikołaja Wojciecha Chmielarza
Bajki robotów z ADHD Magdaleny Świerczek-Gryboś
Spacer Jakuba Ćwieka
Być pierdołą i uczyć się - gra paragrafowa Joanny W. Gajzler
Nie będę wyliczać tych średnich i kiepskich, zamiast tego te, które bardzo mi się podobały:
twojwrednybrat@gmail.com Joanny Kanickiej
Kilka faktów z życia pana Jangcy Przemka Corso
Ślady na śniegu Alka Rozgozińskiego
Dziadku, co ty masz takie szkliste oczy? Miki Modrzyńskiej
Noc świętego Mikołaja Wojciecha Chmielarza
Bajki robotów z ADHD Magdaleny Świerczek-Gryboś
Spacer Jakuba Ćwieka
Być pierdołą i uczyć się - gra paragrafowa Joanny W. Gajzler
dnf
May 18, 2025Oceny tego, co przeczytałam poniżej. Reszty mi się po prostu nie chciało. Może kiedyś, ale pewnie nie.
1. Półsny - Tomasz Żak 2.5/5*
Strasznie chaotyczne. Z potencjałem, ale na pewno za krótkie żeby mogło dobrze oddać, co chciało.
3. W świetle księżyca - Anna Włodarkiewicz 2.5/5
Niby opowiadanie dla dzieci, ale językowo chyba do nich nie trafi. Historia zresztą też taka sobie.
4. twojwrednybrat@gmail.com - Joanna Kanicka 3.5/5
5. Kilka faktów z życia pana Jangcy - Przemek Corso 3.75/5*
6. Morska wiedźma - Marissa Meyer 4/5*
7. Młyn - Jakub Małecki 1/5*
8. Nadzieja - Katarzyna Wolwowicz 3.5/5*
"Mamo Lidio, tato Antku?" - kto niby tak mówi?
1. Półsny - Tomasz Żak 2.5/5*
Strasznie chaotyczne. Z potencjałem, ale na pewno za krótkie żeby mogło dobrze oddać, co chciało.
3. W świetle księżyca - Anna Włodarkiewicz 2.5/5
Niby opowiadanie dla dzieci, ale językowo chyba do nich nie trafi. Historia zresztą też taka sobie.
4. twojwrednybrat@gmail.com - Joanna Kanicka 3.5/5
5. Kilka faktów z życia pana Jangcy - Przemek Corso 3.75/5*
6. Morska wiedźma - Marissa Meyer 4/5*
7. Młyn - Jakub Małecki 1/5*
8. Nadzieja - Katarzyna Wolwowicz 3.5/5*
"Mamo Lidio, tato Antku?" - kto niby tak mówi?
Displaying 1 - 5 of 5 reviews