พันธนาการรักใต้ทะเลลึก

by 메리우울, เมรีอูอุล, มันจอม (Translator)

เมื่อสภาพอากาศของโลกเปลี่ยนแปลงจนถึงขั้นวิกฤติ

และแผ่นดินเริ่มจมลงสู่ทะเล

บรรดาผู้นำประเทศและคนที่มีความสามารถต้องช่วยกันหาทางรอด

เช่นเดียวกับ ‘ฮันยอนซู’ ซึ่งได้รับคำสั่งให้เข้าร่วมโพรเจกต์ลับ

ทั้งที่มีนักวิจัยเสียชีวิตขณะปฏิบัติภารกิจถึงสองราย

...

ทันทีที่เห็นสิ่งมีชีวิตในแท็งก์น้ำขนาดยักษ์

ชายหนุ่มก็ต้องตะลึง เพราะตัวอย่างการทดลองคือ ‘เงือก’

ที่งดงามราวกับหลุดออกมาจากเทพนิยาย

จากนั้นเขาก็ล่วงรู้ความลับในศูนย์วิจัย ซึ่งโหดร้ายเกินกว่าจะยอมรับได้

946 pages, ebook

Published October 17, 2024

Reviews

[Satang Cottoncandy · Rating 3 out of 5]

นิยายมันเรท 20+ ที่ไม่ใช่แค่เรทเซ็กซ์ แต่เนื้อหาค่อนข้างรุนแรงและหดหู่

TW : ความรุนแรง, การทำร้ายร่างกาย, พยายามฆ่า, กักขังหน่วงเหนี่ยว, การกลั่นแกล้งทางวาจา, การวิจัยทดลองผิดศีลธรรม, การบรรยายถึงสภาพศพ, sexual harassment, gaslighting

เป็นเรื่องของเงือกหนุ่มและนักวิจัยในศูนย์วิจัยที่ได้เข้ามามีส่วนร่วมในโปรเจ็คลับของรัฐบาล ในยุคแนวๆ หลังโลกล่มสลาย น้ำท่วมโลก เหลือแผ่นดินให้อาศัยนิดเดียว คนที่มีสิทธิเป็นพลเมืองก็ผ่านการคัดเลือกอีกที ฟีลเรือโนอาห์มาก เพราะงั้นทุกอย่างจะไร้ระเบียบหน่อย ไม่ค่อยเห็นศีลธรรม เพราะจะเห็นผลประโยชน์มากกว่า การกลั่นแกล้งแรงๆ การทำร้ายร่างกาย หรือล่วงละเมิดทางเพศจึงเห็นได้บ่อยๆ

เป็นเรื่องที่อ่านสนุก แต่ต้องถอดสมองอ่านหน่อย ช่วงหลังๆ ฉันเอ๊ะฉ่ำ555 ถ้าอ่านแบบจับผิดน่าจะเอาเรื่องอยู่ แต่ช่างมันเถอะ555 นายเอกค่อนข้างน่าสงสาร มีทรอม่ากับเรื่องแม่เรื่องพ่อเลี้ยง ถึงจะไม่ได้บรรยายอย่างชัดเจนแต่นายเอกน่าจะโดนพ่อเลี้ยงล่วงละเมิดทางเพศตอนเด็ก 11-12 ขวบนี่แหละถ้าจำไม่ผิด แล้วนายเอกตอนนั้นโดดลงจากเรือเพื่อฆ่าตัวตายแต่พระเอกที่เป็นเงือกมาช่วยไว้ ให้สัญญาอะไรกันไว้จนได้มาเจอกันตอนโต แต่แบบแก... เงือกที่อยู่มานานเกือบชั่วนิรันดร์ที่เจอนายเอกตอนแรก นายเอกเด็กแล้วตัวเองโตป๊ะ🫠 setting ในเรื่องไม่ว่าจะในช่วงอายุไหน พระเอกก็รักนายเอกแหละ แต่แกทำพันธะที่เชื่อมจิตวิญญาณเข้าด้วยกัน เหมือนการจอง ตั้งแต่ตอนที่เจอกันครั้งแรก ถ้าใคร concern ประเด็นนี้ก็เออ บอกไว้ก่อน แล้วอิแม่น่ะพูดกรอกหูลูกชายตัวเองว่าฆ่าพ่อเลี้ยงตั้งแต่เด็กจนโต ไม่ยอมให้อภัย มีเพื่อนแม่ก็เล่าเรื่องนี้ให้ฟัง หมอที่นายเอกไปหาหลังเกิดเหตุการณ์นั้นก็บอกว่านายเอกคิดไปเองเรื่องโดนล่วงละเมิดทางเพศ และบอกว่านายฆ่าพ่อเลี้ยงใช่มั้ย? แต่นายเอกก็จำเหตุการณ์ช่วงนั้นไม่ได้เลย ไม่ว่าจะคิดเท่าไรก็ตาม อิแม่ก็บอกซ้ำๆ ว่านายเอกฆ่าพ่อเลี้ยง คือชีรักผัวใหม่มาก ซึ่งการที่นายเอกจำไม่ได้มันมีที่มาที่ไป และเป็นเรื่องดีกับนายเอกที่สมองอัจฉริยะ จำทุกอย่างที่เห็นเพียงครั้งเดียวได้หมด ถ้านายเอกจำเหตุการณ์นั้นได้นายเอกคงทนมีชีวิตอยู่ต่อไม่ได้แน่ๆ ส่วนแม่ก็ gaslight ลูกเกิ๊น สิ่งที่ควรทำที่สุดคือหาจิตแพทย์ แต่ไม่มีใครทำ อิแพทย์คนนั้นก็ปรักปรำเด็กฉ่ำ เออเอาเข้าไป ตัดภาพมาที่ปัจจุบัน อิหัวหน้าศูนย์วิจัยที่คนอ่านบอกว่าเป็นพระรองมันก็เหี้ย ทั้งทำร้ายร่างกายคนอื่นเหมือนของเล่น ทั้ง sexual harassment นายเอก ตอนอ่านเจอรีวิวใน meb บอกว่าอยากให้พระรองเป็นพระเอกฉันแทบกรี๊ด อินั่นน่ะนะ คนที่เล่นกับใจคน คุกคามทางเพศนายเอกน่ะนะ โอเคว่ามันไม่เคยถึงขั้นบังคับนายเอกให้มีเซ็กซ์กับมัน แต่จะเชียร์ให้ได้กันก็ไม่ได้มั้ย😓 คือเข้าใจถ้าชอบสตอรี่ไลน์ความสัมพันธ์ฝั่งนายเอกกับพระรองมากกว่าฝั่งพระเอกนะ เพราะนี่ก็ชอบสตอรี่ฝั่งพระรอง ที่สุดท้ายก็ทำเพื่อนายเอกในแบบของตัวเอง ไม่ได้ครอบครองก็ไม่เป็นไร แต่ทำทุกอย่างเพื่อเหนี่ยวรั้งเขาไว้ให้อยู่บนพื้นดิน ส่วนพระเอกนี่รู้สึกว่าพระเอกเสียสละอย่างยิ่งใหญ่(อะไรขนาดนั้น) เพื่อนายเอกและโลกที่นายเอกรัก ความรักของคู่นี้อาจจะลึกซึ้ง(มั้ง) แต่ด้วยความที่พระเอกเป็นเงือก perception จะไม่เหมือนมนุษย์อะ เอาความเข้าใจแบบมนุษย์ไปครอบไม่ได้

เงือกในเรื่องนี้เหมือนอีกร่างหนึ่งของพระเจ้า เหมือนพระเยซูที่เสียสละเลือดเนื้อเพื่อมนุษย์ ทั้งเสียง เลือดเนื้อ ของเงือกจะมีสรรพคุณอะไรสักอย่าง ซึ่งการเสียสละของเงือกจะช่วยโลกให้รอดพ้นจากการล่มสลาย มีคำทำนายบทนั้นบทนี้ คือรู้สึกเหมือนศาสนาคริสต์หน่อยๆ เราที่ไม่ค่อยรู้อะไรก็ต่อไม่ติดกับการเล่าในเวย์นี้เหมือนกัน คือมันมีเรื่องให้เอ๊ะเยอะมาก แต่ช่างมันเถอะ555

ช่วงท้ายๆ ที่เงือกเสียสละตัวเองเพื่อให้โลกฟื้นคืนมันแปลกตรงที่มีสกิลเหมือนพระเจ้าขนาดนั้นแต่ทำไมโดนลัทธิครึ่งเงือกแยกเป็น 14 ส่วน ฝังไว้ทั่วโลกวะคะ การใช้คำเหมือนโดนกระทำ คือพี่ยอมเองอะใช่ แต่ก็เหมือนโดนกระทำ ใดๆ คือพี่สาวขุดแดงน่ากระทืบมาก

ที่อ่านเล่มนี้เพราะปีนี้ได้อ่านงานคนไทยเรื่องนึงที่เป็นเรื่องของเงือกไซเรนแล้วชอบการสร้างโลกใต้ทะเลมาก เลยคิดว่าเรื่องนี้น่าจะทำให้รู้สึกใกล้เคียงกัน แต่ไม่เลย🫠 อันนี้ออกแนวนำเสนอความรุนแรงแทบทุกอย่างที่ใส่ได้ลงไป บรรยายศพก็ละเอียดดีจริงๆ ถ้าอ่านแบบใช้อารมณ์นำคืออ่านสนุก แต่อย่าใช้สมองมากหรือดูการสร้างโลกอะไรแบบนี้ เพราะเอ็งจะไม่จอย

ส่วนตัวเป็นเล่มที่ไม่แนะนำให้คนอื่นอ่าน ไม่ต้องอ่านก็ได้ ถ้าใครเห็นคำเตือนแล้วไหวอยากอ่านก็ไม่มีใครว่าเช่นกัน สรุป อ่านสนุก แต่ไม่ชอบ!!!

[Kamons · Rating 3 out of 5]

เอายังไงดีล่ะ เป็นเรื่องที่ตอนอ่านรีวิวเสียงแตกมาก แบ่งเป็นชอบกับไม่ชอบไปเลยอย่างชัดเจน ทางเราก็ลังเลหลายรอบจะอ่านดีไม่อ่านดีนะ แล้วได้โค้ดอ่านฟรีจาก meb จ้ะ ของอย่างนี้ต้องลองเอง

อย่างแรกที่เห็นด้วยกับทุกคนคือบรรยากาศในเรื่องมันจะเหงา ๆ อึม ๆ ครึม ๆ คล้ายอยู่ในโลกที่เมฆครึ้มไม่แจ่มใสเอาเสียเลย (แม้ในเรื่องจะบรรยายว่าแดดจ้า ร้อนจัด) หรือจะให้ความรู้สึกแบบอยู่ใต้ทะเลลึกก็ได้ อ่านแล้วจะซึมเศร้า แล้วก็เรื่องคำเตือนมเยอะมาก ขนมาหมดทุกอย่าง เลือด, ข่มขืน, ชำแหละ, การใช้ความรุนแรง, ทำร้ายร่างกาย, ทำร้ายตัวเอง, เซ็กส์แบบรุนแรง ฯลฯ คนไม่ชอบ ไม่ไหวอย่าฝืน

ส่วนเนื้อเรื่องยังแทรกปรัชญา ศาสนาไว้ประปราย ไม่รู้จะสื่ออะไรแต่ก็อ่ะ อ่านไปแบบเบลอ ๆ ผ่าน ๆ ส่วนตัว อยากให้ยอนซูได้กับลุงกีจุนมากกว่าพี่เงือกแหละ เพราะรู้สึกว่าพี่เงือกกับยอนซูเหมือนคนเหงาสองคนมาเจอกันอ่ะ ถึงมันจะดูเป็นเดสตีนี่แต่ชีวิตคู่น่าจะแบบราบเรียบ สงบเกิน คงอยู่ใต้น้ำจนไม่สนอะไรแล้วมั้ง มาอยู่กับลุงกีจุนดีกว่าชีวิตน่าจะมีสีสัน

ถ้าจะสรุปคือ อ่านได้แต่ค่อนไปทางไม่ชอบ คือไม่รู้ว่าจะสื่ออะไรคือนำเสนอหลักปรัชญาศาสนาแหละ แต่ไม่เก็ต แล้วเรื่องมันก็อึม ๆ ครึม ๆ ชีวิตซึมเศร้า พี่เงือกก็เป็นพระเอกจริงแต่ซีนที่โผล่มาไม่มีเสน่ห์เลย เล่นใหญ่ทุกตอนแต่ขาดสีสันขาดอารมณ์ สู้ลุงกีจุนไม่ได้เลยมโผล่มาทีได้ซีนจัด ๆ บทรักอะไรก็ออกไปทางหวือหวาแบบน่ากลัวเกิน อ่านไปก็กลัวยอนซูก้นจะแหก ตอนพิเศษอ่านแบบข้าม ๆ มาก เน้นผ่านตาให้จบเล่ม

[Januars · Rating 4 out of 5]

3.5 / 5

อ่านได้เรื่อยๆ แต่ต้องไม่ตั้งคำถามมากแล้วจะอ่านเพลิน ขอชมนักแปลมากๆที่แปลได้สมูทดีเลยค่ะ ปมของเรื่องคือมีไม่มากแต่หนักหน่วงและอ่านแล้วแอบดิ่งเล็กๆ แต่ก็ยังยิ้มได้จากโมเม้นของพระนายที่มีอยู่ตลอดเรื่อง

[Or_O · Rating 2 out of 5]

เซ็ตติ้งวัน (ใกล้จะ) สิ้นโลก เพราะน้ำท่วมโลก ตัวนายเอกเป็นนักวิจัยด้านสัตว์ใต้ทะเล หลงใหลคลั่งไคล้ปลาทะเลน้ำลึกมาก เขาถูกย้ายไปอีกหน่วยวิจัยลับ ซึ่งศึกษาเรื่องเงือก ซึ่งนั่นก็คือพระเอก พระเอกเหมือนจะสนใจในตัวนายเอกมาก แต่นายเอกก็โดนเตือนตลอดว่าเงือกพยายามจะหลอกใช้คนเพื่อความต้องการของตัวเอง ซึ่งตอนอ่านก็กดอันว่าอันไหนจริงไม่จริง มีความตกอยู่ในม่านหมอก และรู้สึกโดนรบกวนจิตใจเหมือนที่นายเอกรู้สึกจริง

ตั้งแต่ตอนต้นถึงตอนนายเอกพยายามทำความรู้จักเงือก (พระเอก) โอชอบมาก มันมีความน่าสนใจในความไม่รู้ เราอยากรู้พร้อมกับนายเอกว่าเงือก คิดอะไร ทำอะไรได้ รู้สึกอย่างไร อยากจะตอบสนองต่อสิ่งต่าง ๆ ยังไง อารมณ์เหมือนนักวิจัยสัตว์ชนิดใหม่ที่ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าทำอะไรได้ แต่ก็มีความอันตรายมาก มันมีความอึมครึม หม่นหมอง อันตราย ที่น่าติดตาม

แต่หลังจากนั้น พอค่อย ๆ เข้าใจเนื้อเรื่องมากขึ้น ความรู้สึกมันดร็อปลงพอสมควร แล้วมีหลายตัวละครที่ใส่มาเหมือนจะมีบทมาก แต่ปรากฏว่ากลับสร้างอิมแพ็กต่อเรา และหรือต่อเนื้อเรื่องได้ไม่เท่าที่ควรจะเป็น ตัวหลักยังเป็นพระนาย ซึ่งพอเรารู้ความลับ หรือความรู้สึกเบื้องหลังของพระเอกแล้ว ความน่าสนใจต่อเนื้อเรื่องยิ่งเบา เนื้อเรื่องช่วงหลังเลยไม่น่าติดตาม
โอเกือบจะไม่อ่านเล่มสองแล้ว เนื่องจากเวลามีน้อย อีกทั้งรู้สึกว่าอ่านเล่ม 1 ก็พอเข้าใจเมนพอยต์ของเรื่องแล้ว แม้จะไม่รู้สึกตอนจบ ความน่าดึงดูดมันหายไปขนาดนั้น แต่ไหน ๆ ก็เป็นเรื่องเดียวที่อ่านจบได้ก็เลยพยายาม อ่านจบข้อสรุปยังเหมือนเดิมคือเล่มหนึ่งเขียนดีกว่าเล่มสอง จบไม่อิมแพ็ก และมีหลายตัวละครที่โอรู้สึกว่าเสียดาย น่าจะเขียนได้ดีกว่านี้ถ้าดูจากการสร้างตัวละครมา ความรู้สึกของโอต่อเรื่องนี้ค่อนข้างก้ำกึ่ง คือจะบอกว่าไม่ดี ก็มีหลายประโยค หรือบางข้อความที่อ่านแล้วเก็บมาคิด บอกว่าดี บางช่วงก็เหมือนเลอะ ๆ เลือน ๆ และความสมเหตุสมผลก็ประหลาด

อีกอย่างเรื่องมีความผูกโยงกับศาสนาคริสต์ค่อนข้างมาก ใช้สัญญะประมาณหนึ่งเลย ใครสนใจด้านศาสนาอาจจะอินตรงนี้ได้เหมือนกัน

เรื่องมีความยากในตัว แต่อ่านไม่ยาก อาจเป็นเพราะแปลดี แปลเคลียร์ด้วย จากเรื่องที่น่าจะทำความเข้าใจยากเลยง่ายกว่าที่คิด

เรื่องนี้มี trigger warning มากมายก่ายกอง มีฉากความรุนแรง มีความ gore คือเลือดเนื้อ อวัยวะฉีกขาด

ฉาก NC เยอะจนแบบอยากร้องว่าพอเถอะพลีส

ความรู้สึกหลังอ่าน เหนื่อย...มั้ยนะ? (ถามตัวเอง)

ถ้าอ่านเรื่องนี้เพราะชอบเงือก เงือกคือความสวยงาม อาจได้ทริกเกอร์กลับไป แต่ก็เป็นแนวที่แปลกดี

[peppie · Rating 1 out of 5]

ค่อนข้างผิดหวัง นึกว่าจะเป็นแนวดิสโทเปียฟีลวิทยาศาสตร์ มีการช่วงชิงอำนาจ แต่หนังสือเล่นเรื่อง “ความเหงา” “ความเห็นแก่ตัว” เลยไม่ใช่แนวที่อ่าน

ชื่นชมนักแปลที่แปลได้อ่านลื่นไหล คำศัพท์อะไรแปลก ๆ มีเขียนอธิบายไว้ให้เข้าใจ ต้องบอกว่าหนังสืออิงปรัชญาศาสนาภาษาอยู่มาก ถ้าอ่านเองโดยไม่มีคำอธิบายแบบนี้ก็คงข้ามสถานเดียว

ถึงเนื้อเรื่องไม่โดนใจ แต่เห็นได้ว่านักเขียนศึกษาหลายแขนงมาเยอะเพื่อเขียนเรื่องนี้

สุดท้ายก็หงุดหงิดอยู่ดีอ่านแล้วไม่ค่อยได้อะไร มีฉากนายเอกโดนปู้ยี่ปู้ยำเยอะไป Trigger Warnings รัว ๆ