What do you think?
Rate this book
เคลื่อน
รวม 8 เรื่องสั้น “เคลื่อน” โดย ศรีนิติ สุวรรณศักดิ์ (เจ้าของผลงานรวมเรื่องสั้น “สสารไม่วันสูญหาย”)
• เวลา เคลื่อน
• สังขาร เคลื่อน
• ชีวิต เคลื่อน
• สัมพันธ์ เคลื่อน
• วิญญาณ เคลื่อน
• ทรงจำ เคลื่อน
• ความหมาย เคลื่อน
“ในขณะที่คนเดินทางอย่างเธอรู้แก่ใจดีว่าสุดท้ายนักเดินทางจะตายอย่างโดดเดี่ยวอยู่กลางทาง ไม่มีจุดหมายให้ไปถึง เพราะเมื่อไปถึงที่หนึ่ง เธอจะโหยหาอีกที่หนึ่ง โหยหาความรู้สึกคิดถึงที่ที่จากมา ทั้งที่ไม่ได้อยากกลับไป ผู้คนพบปะระหว่างทางไม่อาจไปด้วยกันจนสุดทาง มันไม่ใช่ชะตากรรมแต่เป็นทางเลือก ในขณะที่เขาเหมือนคนมองออกมาจากความมืด เธอกลับเหมือนคนมองลึกเข้าไปในความมืด เขาเชื่อว่าแค่การมีชีวิตอยู่ก็ดีพอแล้ว แต่เธอเชื่อว่าแค่การมีชีวิตอยู่ก็แย่พอแล้ว เขาเชื่อว่าความสุขคือสิทธิขั้นพื้นฐาน ส่วนเธอเชื่อว่าความทุกข์คือสมบัติติดตัว ในขณะที่เขาคิดว่าเราจะมีชีวิตยืนยาวสักเท่าไรกัน การได้อยู่ด้วยกันแม้แค่วินาทีเดียวก็มีค่า เธอกลับคิดว่าอีกไม่กี่ปีก็ตายจาก การจากลาจะเจ็บปวดสักแค่ไหนกันเชียว หากไม่ยืนยาวเท่าชีวิต ก็ยาวนานเพียงแค่อายุความทรงจำ”
“ถ้าวันหนึ่ง เราทำสิ่งที่เชื่อว่าเป็นตัวตนของเราไม่ได้แล้ว เราจะอธิบายกับตัวเองยังไง ทำไมการเป็นมนุษย์ธรรมดาๆ ถึงกลายเป็นความล้มเหลวของมนุษย์เราไปได้”
“ฉันอยากให้ตัวตนฉันมีพลังมากพอที่จะเคลื่อนหัวใจเขาออกจากจุดเกิดเหตุไม่ว่ามันจะเจอพายุกระหน่ำมาระเนระนาดขนาดไหนก็ตาม”
"แต่ถึงที่สุดแล้ว เราเลือกไม่ตายไม่ได้ ความรักก็เหมือนกัน มันไม่เคยถามว่าเราพร้อมหรือยัง เราเลือกความสัมพันธ์ได้แต่เราเลือกความรักไม่ได้"
• เวลา เคลื่อน
• สังขาร เคลื่อน
• ชีวิต เคลื่อน
• สัมพันธ์ เคลื่อน
• วิญญาณ เคลื่อน
• ทรงจำ เคลื่อน
• ความหมาย เคลื่อน
“ในขณะที่คนเดินทางอย่างเธอรู้แก่ใจดีว่าสุดท้ายนักเดินทางจะตายอย่างโดดเดี่ยวอยู่กลางทาง ไม่มีจุดหมายให้ไปถึง เพราะเมื่อไปถึงที่หนึ่ง เธอจะโหยหาอีกที่หนึ่ง โหยหาความรู้สึกคิดถึงที่ที่จากมา ทั้งที่ไม่ได้อยากกลับไป ผู้คนพบปะระหว่างทางไม่อาจไปด้วยกันจนสุดทาง มันไม่ใช่ชะตากรรมแต่เป็นทางเลือก ในขณะที่เขาเหมือนคนมองออกมาจากความมืด เธอกลับเหมือนคนมองลึกเข้าไปในความมืด เขาเชื่อว่าแค่การมีชีวิตอยู่ก็ดีพอแล้ว แต่เธอเชื่อว่าแค่การมีชีวิตอยู่ก็แย่พอแล้ว เขาเชื่อว่าความสุขคือสิทธิขั้นพื้นฐาน ส่วนเธอเชื่อว่าความทุกข์คือสมบัติติดตัว ในขณะที่เขาคิดว่าเราจะมีชีวิตยืนยาวสักเท่าไรกัน การได้อยู่ด้วยกันแม้แค่วินาทีเดียวก็มีค่า เธอกลับคิดว่าอีกไม่กี่ปีก็ตายจาก การจากลาจะเจ็บปวดสักแค่ไหนกันเชียว หากไม่ยืนยาวเท่าชีวิต ก็ยาวนานเพียงแค่อายุความทรงจำ”
“ถ้าวันหนึ่ง เราทำสิ่งที่เชื่อว่าเป็นตัวตนของเราไม่ได้แล้ว เราจะอธิบายกับตัวเองยังไง ทำไมการเป็นมนุษย์ธรรมดาๆ ถึงกลายเป็นความล้มเหลวของมนุษย์เราไปได้”
“ฉันอยากให้ตัวตนฉันมีพลังมากพอที่จะเคลื่อนหัวใจเขาออกจากจุดเกิดเหตุไม่ว่ามันจะเจอพายุกระหน่ำมาระเนระนาดขนาดไหนก็ตาม”
"แต่ถึงที่สุดแล้ว เราเลือกไม่ตายไม่ได้ ความรักก็เหมือนกัน มันไม่เคยถามว่าเราพร้อมหรือยัง เราเลือกความสัมพันธ์ได้แต่เราเลือกความรักไม่ได้"
192 pages, Paperback
First published February 1, 2025
1 person is currently reading
8 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
April 25, 2025
รวมเรื่องสั้นว่าด้วยการ “เคลื่อน” เราอ่านแล้วตีความได้ว่าการเคลื่อนในที่นี้คือการเคลื่อนไปในความสัมพันธ์ระหว่างใครสักคน กับอีกคน และคนอื่น ๆ ชอบเกือบทุกเรื่องในเล่ม มันมีการแทรกความเป็นสังคม การเมือง วัฒนธรรม แนวคิด และอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้เราค้นหาในทุกเรื่อง
April 21, 2025
เมื่อชีวิตของเราเคลื่อนอยู่เสมอ แต่ละเรื่องราวเหมือนจับเพื่อนพี่น้องมาพูดคุย มันแทรกการเมือง วรรณกรรม บทเพลงในร่องรอยของชีวิต ชอบและrelate อยากอ่านนิยายรัสเซีย
ชอบคำเหล่านี้
-เขียนๆไปเหอะ ถึงจะพัง มันก็เป็นของเธอ
-บางทีเวลาเราเจ็บปวดแล้วทำร้ายตัวเอง เพราะเราโกรธที่เราเข้มแข็งกว่านี้ไม่ได้
เจ็บก็แค่ยอมรับว่าเจ็บ แค่เพียงเดินผ่านไปเรื่อยๆ เดียวก็หายเจ็บเอง
ชอบคำเหล่านี้
-เขียนๆไปเหอะ ถึงจะพัง มันก็เป็นของเธอ
-บางทีเวลาเราเจ็บปวดแล้วทำร้ายตัวเอง เพราะเราโกรธที่เราเข้มแข็งกว่านี้ไม่ได้
เจ็บก็แค่ยอมรับว่าเจ็บ แค่เพียงเดินผ่านไปเรื่อยๆ เดียวก็หายเจ็บเอง
August 7, 2025
รวมเรื่องสั้นบนความสัมพันธ์ของผู้คนในหลาย ๆ เหตุการณ์ ทั้งระหว่างการเดินทาง การพบเจอและลาจาก ระหว่างอ่านจึงคล้ายได้ #เคลื่อน ที่ไปกับเรื่องราวด้วย อ่านเพลินดื่มด่ำชวนจมจ่อมอย่างมีสไตล์ ตัวอักษรทรงเสน่ห์สำนวนดีเรียบง่ายแต่ทั่วถึง ซ่อนรายละเอียดในแต่ละบรรทัดเยอะมากชวนให้คิดตกตะกอนตาม
.
รวมเรื่องสั้นที่มีคอนเซปต์คือการ #เคลื่อน ในที่นี้คล้ายว่าเป็นการเคลื่อนที่ไปกับความสัมพันธ์ของผู้คน ผ่านในการเดินทาง ตามแต่ช่วงเวลา มีการพบเจอและแยกจากในชีวิตของตัวละครแต่ละตอนพล็อตโดยรวมเป็นเรื่องชีวิตผู้คนที่ได้มาพบปะกันแล้วมีเหตุการณ์เกิดขึ้น เคลื่อนไปอย่างไม่เร็วไม่ช้าให้ได้ดื่มด่ำ
จังหวะการเคลื่อนของคำต่อเนื่องดึงอารมณ์ให้จดจ่อเหตุการณ์ น้อยแต่มากจริง ขนาดไม่ได้ใช้ศัพท์แสงแต่ดึงดูดเหมือนคนสวยธรรมชาติที่ทำยังไงก็สวย แล้วมีความลึกซึ้งสมจริงจนคล้ายว่าเป็นความทรงจำของใครสักคน แทบจะไม่เคยคิดมาก่อนว่าเล่าเรื่องความสัมพันธ์ในมุมเล็ก ๆ เรียบง่ายจะน่าติดตามขนาดนี้
เป็นเล่มที่อ่านเพลินแบบเซอร์ไพรส์จริง ความตื่นเต้นไม่ได้มีมากมายแต่กลับตรึงใจในหลากหลายบรรยากาศลึกลับซ่อนเร้น ที่เผยความในใจของตัวละคร ซึ่งมีสิ่งละอันพันละน้อยให้ได้ค้นหาจากในทุกย่อหน้า แต่ละเรื่องทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง จังหวะเริ่มไล่ไปเรื่อยจนปิดจบทำได้ดี รู้ตัวอีกทีก็อ่านจบไปในแต่ละตอนแล้ว
ด้วยความที่เว้นพารากราฟเรียงติดไม่ค่อยเว้น ทำให้รู้สึกเหมือนอ่านหนังสือแปล(ซึ่งบางตอน เซตติ้งอยู่ต่างประเทศและมักเป็นช่วงโควิด) เสนอแนวคิดหลายอย่างที่มีมิติ เรื่องของผู้คนที่แทรกความเป็นเมือง สังคมวัฒนธรรม งานศิลป์ทั้งหลายแหล่ การภ่ายภาพ วรรณกรรม หนัง เพลง ละครเวทีไปจนการเต้นรำ
ภาพเหมือนของสัตว์บาดเจ็บ : ช่างภาพที่ไปมาทั่วโลกกับล่ามสาวพาร์ไทม์และการเดินทางของพวกเขา เซตติ้งทาบทับการเมืองไทยแฝงตามช่วงเวลาต่าง ๆ บ่งบอกความเคลื่อนที่สุดแล้ว /นอกระยะสายตา : เปิดกับปิดจบได้กระชากอารมณ์ดีมาก น้ำเสียงเรียบเฉยไม่ได้มีความรุนแรงเงียบงันแต่เล่าได้ทั่วถึง ชอบตอนนี้
มหรสพฤดูร้อน : การท่องเที่ยวของสองสาวที่เป็นคนแปลกหน้าต่อกันเพราะเจอกันระหว่างทางที่ฝรั่งเศสในเมืองเล็กๆเช่นอาวิญงที่มีมนตร์เสน่ห์แห่งการแสดง/ในเงาสมมติ : นักเขียนและผู้เฝ้ามองความเป็นไปของเพื่อนนักเขียนสาวที่มีชีวิตอาภัพในร่องรอยที่เคยเป็นนักเขียนชื่อดังรวมถึงชีวิตรักหลบซ่อนของการมีชู้
เวลาลา : มวลหดหู่กดทับกับเรื่องราวที่ค่อย ๆ เผยของป้าญาติคนเดียวที่เหลือ หลังพ่อจากไปแบบปริศนา ค้างเติ่งเนิ่นนานทับซ้อนโมงยามความยากลำบากและวาระที่ใกล้จากโลกไปของป้า /การเดินทางของแสง : เรื่องราวของคู่แฟนที่ใช้ชีวิตร่วมกันจนมาถึงจุดอิ่มตัว ถึงช่วงที่ต้องเลิกรา สโลว์เบิร์นเศร้าสร้อยแต่ก็อบอุ่น
พื้นที่พักคอย : เรื่องเล่าของลาน่าสาวนศ.ผู้ใช้ชีวิตสมบุกสมบันดูภูเขาไฟลาวาและผ่าตัดเนื้องอกในมดลูก เล่าไล่เรื่อยปะปนไปด้วยความเศร้าและความเข้มแข็งในน้ำเสียง /คำอุทิศ : เรื่องราวหลังการจากไปของเขา และเธอผู้เล่าสิ่งที่ผันผ่าน ทบทวนความทรงจำที่มีมา ผ่านกิจกรรมและบทสนทนา เพลินๆปนเศร้าเหงา
วรรคที่ชอบ
- ถ้าวันหนึ่ง เราทำสิ่งที่เชื่อว่าเป็นตัวตนของเราไม่ได้แล้ว เราจะอธิบายกับตัวเองยังไง ทำไมการเป็นมนุษย์ธรรมดา ๆ ถึงกลายเป็นความล้มเหลวของมนุษย์เราไปได้
- ฉันอยากให้ตัวตนฉันมีพลังมากพอที่จะเคลื่อนหัวใจเขาออกจากจุดเกิดเหตุไม่ว่ามันจะเจอพายุกระหน่ำมาระเนระนาดขนาดไหนก็ตาม
- ตัวหนังสือกลายเป็นที่พักพิงของผีสางไร้กาลเวลา
- บางทีคนเราไม่ได้ทำเพื่อพิสูจน์ตัวเองกับคนอื่นหรอกแต่เพื่อพิสูจน์กับตัวเองมากกว่าว่าเรายังมีชีวิต
.
รวมเรื่องสั้นที่มีคอนเซปต์คือการ #เคลื่อน ในที่นี้คล้ายว่าเป็นการเคลื่อนที่ไปกับความสัมพันธ์ของผู้คน ผ่านในการเดินทาง ตามแต่ช่วงเวลา มีการพบเจอและแยกจากในชีวิตของตัวละครแต่ละตอนพล็อตโดยรวมเป็นเรื่องชีวิตผู้คนที่ได้มาพบปะกันแล้วมีเหตุการณ์เกิดขึ้น เคลื่อนไปอย่างไม่เร็วไม่ช้าให้ได้ดื่มด่ำ
จังหวะการเคลื่อนของคำต่อเนื่องดึงอารมณ์ให้จดจ่อเหตุการณ์ น้อยแต่มากจริง ขนาดไม่ได้ใช้ศัพท์แสงแต่ดึงดูดเหมือนคนสวยธรรมชาติที่ทำยังไงก็สวย แล้วมีความลึกซึ้งสมจริงจนคล้ายว่าเป็นความทรงจำของใครสักคน แทบจะไม่เคยคิดมาก่อนว่าเล่าเรื่องความสัมพันธ์ในมุมเล็ก ๆ เรียบง่ายจะน่าติดตามขนาดนี้
เป็นเล่มที่อ่านเพลินแบบเซอร์ไพรส์จริง ความตื่นเต้นไม่ได้มีมากมายแต่กลับตรึงใจในหลากหลายบรรยากาศลึกลับซ่อนเร้น ที่เผยความในใจของตัวละคร ซึ่งมีสิ่งละอันพันละน้อยให้ได้ค้นหาจากในทุกย่อหน้า แต่ละเรื่องทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง จังหวะเริ่มไล่ไปเรื่อยจนปิดจบทำได้ดี รู้ตัวอีกทีก็อ่านจบไปในแต่ละตอนแล้ว
ด้วยความที่เว้นพารากราฟเรียงติดไม่ค่อยเว้น ทำให้รู้สึกเหมือนอ่านหนังสือแปล(ซึ่งบางตอน เซตติ้งอยู่ต่างประเทศและมักเป็นช่วงโควิด) เสนอแนวคิดหลายอย่างที่มีมิติ เรื่องของผู้คนที่แทรกความเป็นเมือง สังคมวัฒนธรรม งานศิลป์ทั้งหลายแหล่ การภ่ายภาพ วรรณกรรม หนัง เพลง ละครเวทีไปจนการเต้นรำ
ภาพเหมือนของสัตว์บาดเจ็บ : ช่างภาพที่ไปมาทั่วโลกกับล่ามสาวพาร์ไทม์และการเดินทางของพวกเขา เซตติ้งทาบทับการเมืองไทยแฝงตามช่วงเวลาต่าง ๆ บ่งบอกความเคลื่อนที่สุดแล้ว /นอกระยะสายตา : เปิดกับปิดจบได้กระชากอารมณ์ดีมาก น้ำเสียงเรียบเฉยไม่ได้มีความรุนแรงเงียบงันแต่เล่าได้ทั่วถึง ชอบตอนนี้
มหรสพฤดูร้อน : การท่องเที่ยวของสองสาวที่เป็นคนแปลกหน้าต่อกันเพราะเจอกันระหว่างทางที่ฝรั่งเศสในเมืองเล็กๆเช่นอาวิญงที่มีมนตร์เสน่ห์แห่งการแสดง/ในเงาสมมติ : นักเขียนและผู้เฝ้ามองความเป็นไปของเพื่อนนักเขียนสาวที่มีชีวิตอาภัพในร่องรอยที่เคยเป็นนักเขียนชื่อดังรวมถึงชีวิตรักหลบซ่อนของการมีชู้
เวลาลา : มวลหดหู่กดทับกับเรื่องราวที่ค่อย ๆ เผยของป้าญาติคนเดียวที่เหลือ หลังพ่อจากไปแบบปริศนา ค้างเติ่งเนิ่นนานทับซ้อนโมงยามความยากลำบากและวาระที่ใกล้จากโลกไปของป้า /การเดินทางของแสง : เรื่องราวของคู่แฟนที่ใช้ชีวิตร่วมกันจนมาถึงจุดอิ่มตัว ถึงช่วงที่ต้องเลิกรา สโลว์เบิร์นเศร้าสร้อยแต่ก็อบอุ่น
พื้นที่พักคอย : เรื่องเล่าของลาน่าสาวนศ.ผู้ใช้ชีวิตสมบุกสมบันดูภูเขาไฟลาวาและผ่าตัดเนื้องอกในมดลูก เล่าไล่เรื่อยปะปนไปด้วยความเศร้าและความเข้มแข็งในน้ำเสียง /คำอุทิศ : เรื่องราวหลังการจากไปของเขา และเธอผู้เล่าสิ่งที่ผันผ่าน ทบทวนความทรงจำที่มีมา ผ่านกิจกรรมและบทสนทนา เพลินๆปนเศร้าเหงา
วรรคที่ชอบ
- ถ้าวันหนึ่ง เราทำสิ่งที่เชื่อว่าเป็นตัวตนของเราไม่ได้แล้ว เราจะอธิบายกับตัวเองยังไง ทำไมการเป็นมนุษย์ธรรมดา ๆ ถึงกลายเป็นความล้มเหลวของมนุษย์เราไปได้
- ฉันอยากให้ตัวตนฉันมีพลังมากพอที่จะเคลื่อนหัวใจเขาออกจากจุดเกิดเหตุไม่ว่ามันจะเจอพายุกระหน่ำมาระเนระนาดขนาดไหนก็ตาม
- ตัวหนังสือกลายเป็นที่พักพิงของผีสางไร้กาลเวลา
- บางทีคนเราไม่ได้ทำเพื่อพิสูจน์ตัวเองกับคนอื่นหรอกแต่เพื่อพิสูจน์กับตัวเองมากกว่าว่าเรายังมีชีวิต
Displaying 1 - 3 of 3 reviews