Gece Açan Çiçekler

by Tarık Tufan

“Hapsoldukları yerde gözlerini kapıya dikmiş son bir umutla birilerinin gelmesini bekliyorlardı. Istırap yüklü ruhlarının tek kurtuluşu buydu. Hayatlarının o en uzun gecesinde hikâyelerini anlatmayı seçtiler. Çünkü insan ölünce bedeni çürür, geriye yalnız hikâyesi kalır ve bütün hikâyeler gece anlatılır.”

İstanbul’un Vefa semtinde ayakta kalan son ahşap konaklardan biri; Canfeda Konağı, namı diğer Uğursuz Konak. Konağa hapsolmuş genç bir kadın; Halide. Yıllardır konaktan uzakta hayatlar süren kardeşleri; Cihangir, Zeliha ve Nihal. Annelerinin ölümünün ardından, konağın satışı için son kez bir araya gelen kardeşlerin talihsiz alınyazılarının gizemini çözecek sadece bir geceleri var. Geçmişle yüzleşirken, konağın senelerdir kilitli tutulan odasının kapısı aralanınca, ailenin günahları ve suçlarıyla konağın sakladığı sırlar ortaya dökülür.

Yüz yılı aşan bir uzaklıkta, Osmanlı zindanlarında, ölümünü bekleyen, saf bir aşkın peşindeki genç adam; Derviş Ali. Tek umudu devrik Sultan Abdülhamid’in Baş Ressamı Zonaro’nun yardımıdır.

Halide ve Derviş’in yazgılarını buluşturan, arafta kalmış, yaralı ruhları birleştiren çarpıcı bir son.
Gece Açan Çiçekler, Tarık Tufan’ın zengin dili, benzersiz üslubu ve hafızalardan silinmeyecek kurgusuyla, Osmanlı’dan günümüze akan dokunaklı bir aile hikâyesi. Yaralı aşklara yakılmış, yüreklere dokunan, büyüleyici bir ağıt.

“Aşk hayattan da ölümden de büyüktür.”

Genres: Roman

311 pages, Paperback

Published January 16, 2025

About the author

1973 yılında İstanbul'da doğdu. Kabataş Erkek Lisesi ve İstanbul Üniversitesi Felsefe Bölümünü bitirdi. Marmara Üniversitesi Ortadoğu ve İslam Ülkeleri Enstitüsü Sosyoloji Bölümünde yüksek lisans eğitimini tamamladı. Çeşitli gazete ve dergilerde yazıları yayınlanmakta ve bazı televizyon kanallarında edebiyat-sohbet türünde programlar sunmaktadır. Yayımlanmış beş adet kitabının yanı sıra Uzak İhtimal ve Yozgat Blues filmlerinin senaristlerindendir.
Kitaplarındaki zarif ve naif anlatım üslubunu senarist olduğu filmlerde de görmek mümkündür. "Uzak İhtimal" filmiyle 2009 yılında İstanbul Film Festivali'nde "En İyi Senaryo" ödülünü kazanmıştır. Uzak İhtimal'in ardından senaryosunu yazdığı "Yozgat Blues" filmiyle 2013 yılında Altın Koza Film Festivali'nde "En İyi Senaryo" ödülüne layık görülmüştür.

Reviews

[Seyma · Rating 4 out of 5]

3.5
Kitaba dair düşüncelerim hep iki taraflı. Kurgu güzel tamamlandı ama okurken yer yer zorlama bulduğum noktalar oldu. Kalemi etkileyiciydi ama sanki sırf edebiyat olsun diye kurulmuş bolca cümle vardı. Tarık Tufan’ın samimi kalemini Düşerken’den sonra çıkan hiçbir kitabında hissedememiştim. Gece Açan Çiçekler’de biraz olsun o samimiyete yaklaştığımı hissettim.

[Idilik · Rating 5 out of 5]

Canfeda Konağı ile nefes aldım resmen, olay örgüsü, dile verilen kıymet sanırım bu romanı elimden bırakmadan okumama sebep oldu. Yazarı da ilk kez keşfettipim bir eser oldu. Yılın ilk kitabı tatmin edici bir okuma oldu. Tavsiye ederim.

[Derya Nergiz · Rating 4 out of 5]

Edebiyatın şifa olduğunu bu kitabı okuyunca bir kez daha anladım. Tam da böyle bir döneme denk geldi okumak..Tarık Tufan'la tanışma kitabım oldu bu roman, ilk kez okudum ve çok sevdim. Dili sade, akıcı ve anlaşılır. Hikaye 2 ayrı zamanda; günümüzde ve Osmanlı döneminde ama aynı konağın çevresinde geçiyor. Fausto Zonaro ve derviş Ali üzerinden anlatılan hem tarih, hem aile, hem de yüzleşme hikayesi diyebiliriz. Kitabın kapağı da içi de kadar güzel olmuş.. Yazarı okumaya diğer kitaplarıyla devam edeceğim..

[Elif Cinkaya · Rating 4 out of 5]

Tam bir İstanbul romanı. Yenisiyle de eskisiyle de şehri hissettiriyor. Hikaye çok akıcı.

-spoiler- Kitap kahramanlarından biri olarak Faust Zonaro'yu görmek sürpriz oldu açıkçası. Karısı Elise'e kısa da olsa değinilmesi oldukça tatlıydı. Anlatılan iki hikaye de gayet sürükleyici. Zaten kitabı 2 gün gibi kısa sürede bitirdim, elimden bırakamadım. Dili güzel. Sadece yazarın sürekli özdeyiş tadı veren cümleler yazması bazı yerlerde göze batıyor. Çoğu hoşuma gittiği için rahatsız olmadım aslında ama bazı cümleler cidden oturmamış. Hele mum yakan kadınlarla ilgili bir çıkarım vardı ki kendimden geçtim yani.
Karakterlere gelecek olursak, Osmanlı döneminde geçen hikaye için denilecek fazla bir şey yok. Ters köşesi olmayan ama sağlam, kendini sevdiren karakterler. Sadece üzerinde özellikle konuşulacak şey göremiyorum.
Modern çağdaki karakterlerimiz ise ayrı mevzu. Baş karakterimiz Halide'nin bu kadar zarif, iyi yürekli, şefkatli ve mükemmel bir insan olarak yazılmasını kitabın sonunda öğrendiğimiz üzere Nihal'in gözünden aktarılmasına bağlıyorum. Okurken rahatsız olmadım bu arada, Halide saf yanları olsa da güçlü bir duruşu olan, asil bir kız. Nihal için ise aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Hikayede kendisini oldukça masum, işlediği günahtan habersiz gibi göstermiş ama bunun imkansız olduğunu düşünüyorum. Eşi olacak insanın ablasıyla bir flört dönemi yaşamadığını bilmemesine imkan var mı? Belki bu evlilikle ailesi tarafından değer görecekti, belki de ablasından sebepsiz bir intikam almış olacaktı. Her şey olabilir ama kesinlikle masum değil. Olaya dördüncü duvarın ardından bakarsak, Nihal de bu kitabında belki vicdanın rahatlatmak, kendi gözünde de iyi biri olmak adına hikayesini böyle yazmış olabilir.
Abi karakteri çevremizde sık görebileceğimiz kazandığından çok harcayan, bir baltaya sap olamamış, kolay para peşinde olan bir adam. Sadece kendisinden 20 yaş biriyle evlenmiş olması büyük talihsizlik. Bunun bir hata ve aldanış olduğunu kabullenmiyor, Harika Ay'ın kendisinden faydalandığını reddediyor. Oysa reddetmesi böyle bir insan için çok mantıklı, kabul ettiği takdirde hayatının yarısından fazlasının boşa gitmiş olduğu gerçeğiyle yüzleşmektense bunu görmeyi reddetmek daha kolay ve belki de onun için daha sağlıklı olan yol. Herkesin kabul edebileceği bir gerçek değil çünkü bu.
Zeliha da oldukça talihsiz bir karakter. Aksayan ayağı yüzünden yaşadığı özgüvensizlik annesinin tavırları sebebiyle körükleniyor. Annesi ise onun tam tersi: baskın, özgüvenli, belli ki şık ve alımlı bir kadın. Bu sebeple ondan nefret etse de aynı zamanda ona benzemek istiyor. Bunu başarabilirse olduğu kişiden kurtulmuş olacak.
Anne karakteri ilk bakışta sığ, dümdüz bir kötü gibi görünebilir ama aslında çok gerçek bir karakter. Kendi kişiliği ve Halide'ye olan tutumu benim hayatımda tanıdığım bir anne-kızla tıpatıp uyuşuyor. Bu kadın hakkında söylenebilecek en net şey birçok psikolojik problemi olduğu. Bunların arasından en göze çarpanın da depresyon ve narsist kişilik bozukluğu olduğunu düşünüyorum. İkisinin birleşimi çevresindeki insanların hayatını zehir etmek için yetiyor da artıyor. Bunun yanında hamileyken eşi tarafından terk edilmesi, hayatta tek kalması depresyon ve memnuniyetsizliğini tetiklemiş. Ben bu karakterin en çok da detaysızlığını sevdim aslında. Bu hale gelmesinin sebebini bilmiyoruz. Bir travma mı yaşadı, kendi anne-babası mı böyle davrandı, ne oldu da kadın bu hale geldi?(evet Handan'dan beri bu köşkte süregelen bir mutsuzluk laneti olduğunu biliyoruz ama Reyhan Hanım için bu yeterli değil bence) Gerçek hayatta da böyle insanlar var. Nesiller boyu süregelen travmalar zinziri yaratan, hatasını asla kabul etmeyen, etrafındaki insanların mutluluğunu hep bozmaya çalışan... Bu insanlar psikolojik olarak rahatsız. Tedavi oluyor ya da olmuyorlar(genellikle olmuyorlar), mutsuzluk ve memnuniyetsizlikleri hiç değişmiyor. Ben Reyhan'ı tanıyorum.
Halide içinse ne diyeyim. O kadar tatlı o kadar masum ki. Hikayeyi Nihal'in yazmasına bir sebepten mutlu oldum: Halide'nin köşkteki 16 yıllık esareti hayal ürününe dönüşüyordu. Tam olarak Nihal'in yazdığı gibi bir insan mıydı bilemiyoruz ama yaşadıklarını hak etmediği belli.
-spoiler bitti-

Okuyup okutturabilirsiniz. Ben bir süre etkisinde kaldım, tavsiye ediyorum.

Sevdiğim bazı alıntılar:

''Erken ölmekten de ölüme geç kalmaktan da korkuyorlardı.''

''Alnına yazılmış acıları çekmek için sırasını bekleyen kadınlardan biriydim, yaşlı bohçacı kılığına bürünüp evlerin kapısını çalan kader, sırtında taşıdığı en kara elbiselerden birini benim için ayırmıştı.''

''İnsan ne kadar aciz olduğunu en iyi başkalarının gözünden okuyabiliyor.''

'' Sorunu kendinde görmeye başlamak ölümcül bir alışkanlıktır, kendi kendinin kurbanı olmuşsundur, işin kötüsü en yakınındakiler bile bunu fark ettiklerinde sana acımasız olmaktan, hakkını yemekten çekinmezler, ne yaparlarsa yapsınlar onları suçlamayacağını bilmelerini rahatlığındadırlar. ''

[Cevizin_kitaplari · Rating 5 out of 5]

#geceaçançiçekler #tarıktufan
İstanbul'un Vefa semtinde ahşap bir konakta buluyoruz Halide'yi boğazda bir tanker patlaması olmuş ortalık cehennem gibi ama halide kendi hayaletleriyle boğuşuyor. 17 yıldır konakta hapis ve kardeşleri annelerinin ölümünden sonra miras paylaşımı için evde toplanıyor. Halidenin istismarcı annesi bğtün kardeşlerin hayatını farklı şekilde etkilemiş. Bir yandan o hikayeyi okurken bir yandan Halide'nin büyük büyükannesi Handan'a uzanıyoruz. Handan' a konak miras kalmış babasından. Ünlü ressam zonaro'dan resim dersleri almış.
Bir yandan da İdamını bekleyen Derviş Ali'nin yanına gidiyoruz. O da hikayesini anlatıyor. Şeyhi ona yabancı ressam Zonaro'ya eşlik etmesini söylemiştir. Ali neden seçildiğini bir türlü anlamaz ve bir sır saklıyordur. Zonaro, dervişlerin yaşamını resmetmek istemekte ve içlerini iyice anlayabilmek için Ali'nin yardımına ihtiyaç duymaktadır. Ali, ressamın atölyesinde Handan'ı görür ve aşık olur.
İstanbul'un o zamanki halkı iyi yansımış her iki hikayede de. Halidenin hikayesinde dönem haricinde annesiyle yaşadığı sorunların yarattığı yıkımla boğuşmakta olduğunu görüyoruz. Halide karakteri başlı başına en sevdiğim tarzda ele alınmıştı. Spoiler olur diye söylemiyorum. Ali ise 2. Meşrutiyetin getirdiği durumların arasında farklı bir çevrede dertleriyle boğuşmakta. Bana kalırsa Ali'nin kendini suçladığı şey çok saçmaydı. Başkası kendi hırsları yüzünden öldü ama bu kendini suçluyor. Bana biraz saçma geldi bu düşüncesi. İçerde olmasının sebebi ise kalkışmaya karışıp bir polisi öldürdüğü gerekçesi. Bu arada çok fazla alıntılanacak yer vardı aşırı güzel cümleler var gerçekten insanı düşündüren. Çok başarılı bir yapıt olmuş. Zonaro gibi gerçek bir karakterle yola çıkılması daha gizemli. Tek eleştirim belki sadece bende vardır. Bir merak duygusu ile hemen okumalıyım elime almalıyım gibi bir his doğmadı. Çapraz okuma ile bitirdim. Halide kısımları olayı yükseltirken ali kısımları biraz düşürdü. İki bakış açısı ile biraz durağan bazen zorlama gitti. Konak ve olaylarının anlatımı daha ilginç. Handan ve Zonaro hariç karakterlerin hiçbirini sevemedim gerçi. Hepsinin karanlık bir tarafı var. Ancak iki ayrı hikaye ve zamanın birbirine bağlanma noktası oldukça ilginçti. Yazarı tebrik ederim söyleşisine de katıldım çok zevkliydi. Hayvan konusunda hassas olanlar için bazı tetikleyiciler var ki ben köpek, akrep ve ateş mevzusundan hiç hoşlanmadım ekstradan kuş mevzuları da çok üzücüydü yani trigger oşarak #animalabuse koyuyorum.

[Arty Mathy · Rating 2 out of 5]

Bence bu kitabın hakkı 2,5 yıldız idi. Bir aile hikayesi. Beni hem etkilemedi hem de itiraf edeyim biraz yordu çünkü çok depresif bir kitap. Öyküdeki tüm karakterlerin çektikleri acılar ayrı ayrı anlatılıyor. Bu kadar depresif kitapları sevmiyorum. Bence bir olumsuz tarafı da metni zenginleştirmek adına gereksiz edebi konuşmalar eklenmiş olması. Bir görevi olmayan cümlelerin sırf zenginleştirme için eklenmesi, bir amaca hizmet etmemesi okuma keyfini kaçırıyor biraz. Çok sevdiğim bir eser oldu diyemeyeceğim.

[Cansu · Rating 5 out of 5]

Bir solukta okudum. Olay örgüsü, dili, karakterler… hepsi harikaydı! Uzun zamandır okuduğum en iyi roman diyebilirim.

Bu kadar sade bir dille bu kadar derin anlatımları nasıl becerebilmiş şaşırdım. Kurgu da çok iyi oluşturulmuş. Daha ilk sayfalarda karşılaşacağınız sürprizler sizi kitabın son sayfasına kadar heyecanla taşıyor. Nefis!

Bu hikayeye dair birçok şey söylenebilir, ama ben sadece “Bir çocuğun en büyük şansı mutlu bir anneye sahip olmaktır” diyeceğim. Çünkü en yoğun hissetiğim duygu bu oldu.

[Ebru Bozkurt · Rating 5 out of 5]

Keşke beşten yüksek puan olsaydı. O kadar güzeldi ki mutlaka okunmalı

[Sezoa · Rating 2 out of 5]

Yazara acilen roman yazmaktan vazgeçip hikayeci olarak devam etmesini ve melankoliyi derinlik sanmaktan vazgeçmesini tavsiye ediyorum. İki ana karakterin hikayesini paralel anlatıp nihayetinde kesiştirme fikri güzel ama kalan her şey büyük ölçüde fiyasko. Sahici karakterler yaratmak için sürekli “uyumsuz” tiplerin hüznünü romantize etme işi baydı açıkçası. Dili de zorlama geliyor aynı şekilde “yere dökülen un sessizliğinde bir begonvil yalnızlığı” bro wtf
Diyaloglarla kurulmaya çalışılan anlatıların bazıları da çiğ geldi (doğu- batı ikiliği üzerne olanlar mesela₺

[Merve K · Rating 5 out of 5]

Ben Tarık Tufan'dan yıllar yıllar yıllar önce bir Facebook çekilişinden kazandığım Şanzelize Düğün Salonu kitabını okumuştum. Beğendiğimi hatırlıyorum ama bir türlü başka bir kitabını okumak kısmet olmamıştı.
Gece açan çiçekler kitabını hem konusunu beğendiğim, hem de hakkında çokça övgü duyduğum için alıp okudum.
Kitap İstanbul'da bir konakta geçiyor. Asabi ve geçimsiz Reyhan Hanım ve çocukları Halide, Zeliha, Cihangir ve Nihal'in hikayeleri. Kitap en büyük kız Halide'nin ağzından anlatılıyor. Bir de geriye dönük olarak bu ailenin köklerini oluşturan kişileri okuyoruz. İtiraf edeyim o kısımlardan pek hoşlanmadım.
Bu yüzden günümüzdeki hikayeye döneceğim. Yazar bunu bilerek mi bilmeyerek mi yapmış bilmiyorum ama maalesef kitaptaki bazı unsurlar Masumlar Apartmanı dizisine benziyor.
Benzeyen noktalar:
Hıncını çocuklarından çıkaran mutsuz bir anne.
En büyük çocuk olduğu için annesinin öfkesine direkt olarak maruz kalan ve psikolojisi bozulan Halide. (Masumlar Apartmanı Safiye)
Yaşadığı acılar sonucu altına kaç��rma gibi bir sorunu olan Nihal. (Masumlar Apartmanı Gülben)
Annesine son derece öfkeli olmasına rağmen ona benzeyen ve bir taraftan da benzemek isteyen Zeliha. Bir noktada annesinin kıyafetlerini alıyor. (Masumlar Apartmanı Safiye)
Ben özellikle o dizinin ilk sezonunu çok izlediğim için okur okumaz zihnimde onlar canlandı.
Kitap annelerinin ölümü sonrası bu karakterlerin konakta toplanıp geçmişi konuşmalarını konu alıyor.
Keyifle okudum. Güzel bir romandı.
4.5⭐
#reklamdeğiltavsiye #geceaçançiçekler #tarıktufan

[Beyza · Rating 4 out of 5]

"Her hikâye kendi zamanını beklermiş."

Tarık Tufan'ın kalemini çok fazla denk getirmesem de her okuduğumda beğeniyorum açıkçası. Olay örgüleri ve üslubu güzel yazarlarımızdan birisidir gözümde.

Gece Açan Çiçekler eserini genel anlamda sevdiğimi dile getirebilirim. Kısaca konusuna değinecek olursam eğer;

İstanbul’un Vefa semtindeki Canfeda Konağı’na konuk oluyoruz. Bu konak, geçmişin sırlarını ve aile bağlarının çözülmemiş düğümlerini barındırıyor. Annesinin ölümü üzerine konakta bir araya gelen Halide ve kardeşleri Cihangir, Zeliha ve Nihal, sadece bir gece içinde ailelerinin geçmişiyle yüzleşiyorlar. Bir gece de neler olabilirin tam olarak bir örnek timsali bir aile hikayesi.

Geçmiş dedik o kadar peki bu geçmişte ne var? Osmanlı döneminde geçiş yaptığımız kısımlarda Derviş Ali’nin hikâyesi yer alıyor. Zindanlarda ölümünü bekleyen bu genç adamın tek umudu, devrik Sultan Abdülhamid’in baş ressamı Zonaro’nun yardımıdır. Derviş Ali'nin hikayesi de bambaşka bir tat bıraktığını da dile getirebilirim.

Halide ve Derviş Ali’nin hikâyeleri, zamanlar ve mekânlar arasında kurulan bağlarla ortak bir noktada kesişmekte. Peki bu nasıl oluyor? Okuyarak keşfedelim :)

Konu gerçekten güzel, karakterlerin her biri ayrı bir hikaye oluşturulacak bir yapıda ve derinlikle. Belki yazarımız ilerde seri olmasa bile farklı bir eserinde bir yerlerde denk getirebilir düşüncesi de oluşmadı değil.

“Gerçeği anlamakta geç kalmak, insanın en hazin düşüşüdür.”

[Asena Erenay Yolcu · Rating 5 out of 5]

Tarık Tufan'ın son, benim ise okuduğum ilk kitabı olan Gece Açan Çiçekler bir ailenin kardeşleri arasındaki hesaplaşmayı anlatıyor. Bu ana hikayenin altında ise zamansal olarak geçmiş ile birlikte ilerleyen bir aşk hikayesi var. Abdülhamid dönemindeki aşk hikayesi ile günümüzdeki ailenin durumu arasında git gel yaparak okuyoruz romanı. Anlatıcı, ailenin kardeşlerinden biri olan Halide Paşagil. Roman ise kardeşlerden en küçüğü olan Nihal Paşagil'in bu hikayeyi anlattığı son romanı gibi yazılmış.

İstanbul'u tasvir eden en iyi ressamlardan biri olan ve aynı zamanda saray ressamı olarak da görev yapan Zonaro, bir gün tekkedeki dervişlerin o halinden çok etkilenir ve bunu resmetmek ister. Tekkenin şeyhi ise ona bu yolda yardım etmesi için Derviş Ali'yi görevlendirir. Zonaro'nun bu resminin çerçevesinde, öğrencilerinden biri olan Handan ile Derviş Ali'nin imkansız aşkı anlatılıyor.

Bu aşkın meyvesi olan ve aynı zamanda romanın da anlatıcısı Halide Hanım'ın yaşadıklarını ve kardeşlerinin birbirleri ile olan yüzleşmelerini okuyoruz.

Roman bir dönemi ve karakteri kurgulaştırması açısından da güzeldi. Zonaro'nun Dervişler tablosu, Yıldız'da yaşadıklarından kesitler ve eşi Eliza Hanım'a kadar pek çok detay güzel işlenmişti.

Gece Açan Çiçekler duyguların yoğunlukta olduğu, film tadında güzel bir tarihi kurguyu içerisinde barındıran bir roman.

[Sena Kelkitli · Rating 5 out of 5]

Hakettiği değeri görmediğini, yeterince konuşulmadığını düşündüğüm bir kitap. Hikayeyi , intiharının ardından ruhu yaşadığı uğursuz konağa hapsolmuş, gün yüzü görmemiş, haksızlığa ihanete uğramış Halide ve paşa kızına olan aşkından zindanlara düşmüş, mutluluğa tam kavuştum derken kara bir iftira ile dünya saadetinden zorla koparılmış Derviş Ali anlatıyor.
Yazar ebeveyn zorbalığını , çocukluk travmalarının yetişkinlikte nasıl zuhur ettiğini, acı veren yaşanmışlıkların onlarla yüzleşmeden zaman geçse de nasıl da hala kalbimizi delik deşik ettiğini etkileyici biçimde anlatmış . Kitap adeta kelimelerin büyüleyici dansını gözlerimizi bir saniye ayıramadan izlediğimiz bir eser.Ttam manasıyla edebi bir şölen . Konaktaki kilitli oda, Halide’nin ruhunun kardeşleriyle yüzleşme sonrası azade olması , kitap okuyan kız biblosu hepsi birer metafor ve hikayeye çok başarılı yerleştirilmiş. Kitabı bitirip kapağını kapattığımda hikayede Derviş Ali’nin dostu Osmanlı’nın son döneminde saray baş ressamı olarak da anılan İtalyan Ressam Fausto Zonaro ile ilgili araştırma yaptım. Yazarın sanat tarihi meraklısı olduğuna kanaat getirdim ve bu kitabın sadece kurgu değil ciddi bir araştırmanın da sonucu doğduğunu düşünüyorum. Sanatın, tarihin, edebiyatın, psikolojin iç içe olduğu, sizi alıp götürecek, aynayı biraz da kendinize çevirmenizi sağlayacak kusursuz bir eser 🦋

[Beo · Rating 4 out of 5]

Gece Açan Çiçekler
Başlarda okuması çok zor geldi ve bir türlü ilerleyemedim ama yetişmek için elime alıp devam ettiğimde öyle merak uyandırdı ki kitabı sevdim.

Bu kitapta beni en çok etkileyen ve üzerine düşündüren ifade şu oldu:

“Sorunu kendinde görmeye başlamak ölümcül bir alışkanlıktır kendi kendinin kurbanı olmuşsundur işin kötüsü en yakınındakiler bile bunu fark ettiklerinde sana acımasız olmaktan hakkını yemekten çekinmezler ne yaparlarsa yapsınlar onları suçlamayacağını bilmelerinin rahatlığındadırlar.”

Kitap oldukça kasvetliydi. Masumlar apartmanı isimli diziyi birkaç bölüm izlemiştim ve ona benziyordu cidden bu kitabın da dizisi yapılabilir gibi duruyor. Nihal ve Halide nin bu kadar yakın olup neden birbirlerine durumları hakkında bilgi vermedikleri örneğin yatılı okul işinin aslını sonradan konuşmadıkları, Nedimle olan ilişkisinden neden Nihal e daha onların arasında bir şey yokken bahsetmediğine anlam veremedim. Ama olabilir çok içe kapanıktı Halide. Çok hüzünlü bir tat bırakan bir roman oldu.

[Ceren Eroğlu · Rating 2 out of 5]

Kitap kulübüm için okudum. Yazarın kalemini güzel bulmakla beraber kurgunun çok sıradan ve güçsüz olduğunu düşünüyorum. Fikir güzel ama kurguda verilen bazı detaylar bir sonuca bağlanmıyor. Mesela ölü kuş olayı. Yani? Neydi burada anlatılmak istenen? 25 kişilik grubumuzda anlam verebilen çıkmadı.

Derviş Ali’nin hikayesi Halide ve kardeşlerininkine göre çok kısa. Ama kitap iki farklı zaman çizgisinde ilerliyor; Halide ve kardeşleri zaman çizgisi ve Derviş Ali zaman çizgisi. Bir bölüm Halide ve kardeşlerini okuyoruz, sonra Derviş Ali zamanına geçiyoruz. Halide tarafında anlatılacak çok olay varken Derviş Ali’nin hikayesi oldukça kısa. Fakat yazar bu birer bölüm ilerleme fikrini öyle sevmiş olacak ki, Derviş Ali’nin hikayesini doldurmak ve sayfa sayısını çoğaltmak için anlamsız, ne diyor şimdi burada denebilecek bir sürü cümle kurmuş. Konuyu uzatmış da uzatmış. Bunaltı geçirdiğim çok paragraf oldu.

Guilty pleasure bir Türk dizisi tadı vardı kitapta. Hızla ve merakla okudum, ama o kadar. Sonu gelsin istedim. Geldi. Fena değildi. Keyifli bir okumaydı, ama bu kadar. Hatırda kalacak bir tat bırakmadı.

[Fatma · Rating 4 out of 5]

Okuduğuma değen bir kitap oldu. Çok konuşacağım detay olsa da şuan sadece içimde naif bir his bıraktığından söz etmek istiyorum. Bence hikaye ya da konu çok güzel seçilmiş. Yer yer beklediğim bazı macera ögeleri oldu. Yeterli gelmediğ için 1 yıldız düştüm. Romanın geçmişi ve şimdisi daha güzel de yedirilebilirdi. Yine de hikayeyi okumaktan dolayı mutluyum. Karakterleri içselleştirebildiğim, dizisi olsa keşke diye düşündüğüm bir romandı. Tarık Tufan'la tanışma kitabım. Güzeldi. Üzüldüm bitmesine...

[Bethule · Rating 4 out of 5]

Tarık Tufan severim onun için objektif olabileceğimi düşünmüyorum. Bazı cümleleri bende hep yer etmiştir. Aile hikayeleri beni çok etkiler. Bizi en az tanıyanların ailelerimiz olduğunu düşünüyorum. Birileri için kendini feda ettiğini düşünenler ve yalnız bırakıldığını düşünenler birbirleri ile yarışır. Keşke hayatlarımız gerçekten bir film şeridi olsaydı da durdurup izleyebilsek diğerlerine de izletebilseydik.

[Dolly K. · Rating 3 out of 5]

Bayağı ağır ve depresif bir kitap. İki farklı zaman ve iki ayrı hikâye üzerinden ilerliyor, sonunda ise bu iki anlatı birbirine bağlanıyor. Temelde aile dramı ve aşk üzerine kurulu olsa da, yazarın dili oldukça yoğun ve yer yer yorucu. Özellikle uzun betimlemeler ve şiirsel anlatım, akıcılığı ciddi şekilde zorluyor. Bu tarz bir anlatımı sevmiyorsanız okurken zorlanmanız çok olası. Ayrıca geçmişte geçen tekke, ruh, şeyh, zihir ve derviş temalarının da abartılı anlatımı içimi baydı..

[Busra · Rating 3 out of 5]

Kurgusu olmamış depresifliğin diplerinde bir kitap. Öyküler hep havada, Nihalin hiyakesi yarım, bırakıp giden babanın hikayesi yok. Handanın başka çocuğu oldu mu cevabı yok, ölü kuş neyin metaforu cevabı yok. Derviş Ali neden kasıtlı bir iftiraya uğradı cevabı yok. Yani edebi tarafı güzel kurgusu ve matematiği eksik bir kitap. Beklentinizi ona göre ayarlayın.

[Pelit Dündar Korkmaz · Rating 5 out of 5]

Tarık Tufan ile tanışma kitabım olur kendisi... Konusu itibari ile beni içine almakla beraber bazı sayfalarda devamını merak etmekle kalmayıp şaşkınlığımı gizleyemedim. Özellikle Halide kısımlarına ba yıl dım. Şiirsel bir anlatımı var. 310 sayfa bir anda aktıı gittiii :)

[Considering06 · Rating 1 out of 5]

cok ozensiz yazılmıs, kurgu hataları var, olay oruntuleri iyi oturtulmamıs. editor ve yazar kitabı okumamıs. 250 sayfa konuyu hikayeyi acıp 20/30 sayfada hikaye kapatılmaya calısılmış. basım hatalarıda mevcut.
ozet
cok ozensiz bir calısma olmus.

[Nimet Poyraz · Rating 2 out of 5]

Yarım kitap bıraktığımı pek hatırlamam yarım bırakmaktan da zaten hiç hoşlanmam fakat bu kitabı bıraktım. Ruhum daraldı daha fazla devam edemicem. Yazarın dili düzgün olabilir fakat konu boğucu olduktan sonra duvardan duvara vurlmuş gibi hissettim ve elendim

[Timur Özen · Rating 5 out of 5]

Her şeyiyle çok güzel bir kitaptı. Bitirdikten sonra kapağını çevirdim Handan Hanım'a portresine uzun uzun baktım. Sona doğru "Artık tüm düğümler çözüldü. Sonu çok ilginç olmayacak" diye düşünürken yanılttı kitap beni. Anlayacağınız başı da, kurgusu da, dili de. finali de çok güzeldi.

[Ilknur Durgar El-Kahlout · Rating 5 out of 5]

Tarık Tufanın kalemine bayılıyorum. Yine harika bir hikaye, çok güzel bir şekilde işlenmiş.

[Leyla · Rating 3 out of 5]

Filmi çekilse izlenir.

[Hümeyra · Rating 5 out of 5]

Çok etkileyiciydi.

[Betül · Rating 4 out of 5]

tam bir arkadaşa hediye edilecek bir kitap

[ilknurogretmen · Rating 5 out of 5]

“Bu millet neden birbirini sevmeyi beceremedi.”

Canfeda Konağı, Vefa semtinde Osmanlı zamanlarından kalma tarihi bir konaktır. Uğursuz Konak olarak bilinir. Fakat neden? İçindekilerin mutsuzlukları sirayet ettiğinden midir yoksa kadersizlikleri yüzünden mi?
İki farklı zaman hikayesi okuyoruz. Bir tanesi konakta sıkışıp kalmış Araf’taki kadın Halide. Yüreği yaralı, özlem dolu. Tek istediği ruhunun huzura kavuşması ve bunun içinde yüzleşmek gerekmektedir geçmişle. Yapabilecek midir peki? Diğeri ise yaklaşık bir asır uzaklıkta bir zindanda ölüme mahkum edilmiş Derviş Ali. Onun da yüreği sevda ateşiyle yanmakta. Tek isteği son bir umutla o zindandan kurtulabilmek ve çok sevdiği Handan’ına kavuşabilmek. Başarabilecek midir sahi?
Halide ve Derviş Ali çok farklı zamanlardan iki güzel yürekli insan. Ve kaderin bir yerinde düğümlenmiş hikayeleri. Ama nasıl? Okumadan bilemeyeceksiniz. Okuyun.
Hiç unutmayacağım roman karakterlerinden ikisi oldular Halide ve Derviş Ali. Bir çok cümlenin altını çizdim, bir çok farklı olayda mana aradım. Yazarın muhteşem cümlelerinde, tespitlerinde kayboldum. İlmek ilmek dokunmuş, emek verilmiş bir roman Gece Açan Çiçekler. En başarılı çağdaş yazarlardan birisi Tarık Tufan. Yazardan okuduğum dördüncü kitap bu. Her seferinde beni kalbimin bir yerlerinden vurmayı başarıyor.
Kalbi kırık kalanların anlatılacak hikayeleri vardır. Halide ve Derviş Ali’ye kulak verelim. Gönülden tavsiyem olsun 🌹

#alıntı
🌺 “Anladım ki bu dünyanın tek hakikati insanın yalnızlığıdır, ötesini anlamaya çalışanların kalbinde sadece yorgunluk kalır.”

Gece Açan Çiçekler, Tarık Tufan