Economen voorspelden dat we door de robotisering en digitalisering minder zouden werken, maar dat is allerminst het geval. We werken steeds méér. Sterker we hangen vandaag de dag onze hele identiteit aan werk op. In Waarom werken we? gaat journalist Anna Lillioja op geheel eigen wijze op zoek naar nieuwe perspectieven op onze eindeloze drang om bezig te blijven. Ze bezoekt een klooster, raadpleegt een blotevoetengoeroe en trekt met een boswachter de natuur in. Het resultaat is een unieke mix aan verhalen die de lezer uitdaagt om na te denken over de diepere betekenis van werk in ons moderne leven.
Het boekje maakt een ( licht ) filosofisch tochtje doorheen de relatie werk / mens Het leest een beetje als een rustig boottochtje, men raakt niet echt in een storm , en zinken doet het ook niet , 4 sterren ,
Wat een heerlijke ontdekkingsreis. Met een nieuwsgierige en open blik neemt Anna je als lezer mee in een boeiende zoektocht. Dat levert mooie gesprekken en heldere inzichten op, zonder dat ze pretendeert alle wijsheid in pacht te hebben. Dit boek ga ik zeker nog vaker openslaan om stukjes terug te lezen.
Een erg goed boek. Ik heb met enthousiasme goeie zinnen onderstreept en die waren er genoeg. Het is een boek waarvan ik weet dat ik ernaar zal grijpen als ik keuzes moet maken over het zinvol indelen van mijn tijd. En dan niet zinvol als in productief maar zinvol met alle verschillende perspectieven waarmee dat woord opgevat kan worden, die goed worden aangehaald in dit boek.
Het laatste hoofdstuk raakte mij erg en ik was verrast dat dit onderwerp een hoofdstuk kreeg. Ik zal dan ook niet verklappen wat het onderwerp is. Maar het is de belangrijkste factor wanneer ik over de invulling van mijn tijd twijfel.
Ik zeg het niet vaak maar nu wel: Dit boek raad ik aan.
Best ironisch om dit boek te lezen op het moment dat je zelf tijdelijk werkloos thuiszit. Anna Lillioja schrijft fijn, ze heeft een open blik op de wereld, en ik vind het ook leuk dat ze bij verschillende mensen is langsgegaan op hun werkplek.
Het boek is wel een beetje een samenvatting van allerlei onderzoeken en interviews, ik miste een soort nieuwe frisse blik. Wellicht is dat in dit werkveld ook helemaal niet mogelijk, maar ik heb nu zelf weinig van dit verhaal geleerd.
Ik miste trouwens ook een bronnenlijst met alle onderzoeken, boeken en podcasts. Dat was best handig geweest.
Anna Lillioja presenteert een aantal interessante vraagstukken omtrent werk, met name in relatie tot zingeving. Door de diverse ontmoetingen die ze heeft met mensen, voelt het boek als een verhalenbundel. De ene ontmoeting sprak me meer aan dan andere en niet elke ontmoeting had naar mijn mening een grote overtuigingskracht. Al met al een gemiddeld boek (die overigens wel goed weg te lezen was!).
'Werk', een interessant thema dat iedereen naar ik verwacht tot denken stemt of 'bezighoudt'. Zo ook mij; en in mijn werk als #HR Businesspartner. Eerder las ik daarover bijvoorbeeld: * Werk en zingeving | van succes naar betekenis (https://lnkd.in/ea3xKDWJ) * Werk is geen oplossing (https://lnkd.in/etXKQ4NV) * De toekomst van werk | Van hiërarchie naar democratie (https://lnkd.in/en8stZMN)
'Waarom we werken' van Anna Lillioja biedt mij weer nieuwe aanvullende inzichten en perspectieven. In het bijzonder vond ik de betekenis van de verschuiving van een wij- naar een ik-cultuur in relatie tot het 'gedecimeerde' instituut kerk en de rol die bedrijven zouden kunnen innemen interessant. Wat is het bindende element in de maatschappij en welke (keuze-)stress kan 'ongebondenheid' met zich meebrengen?
Ook de parallellen die met de natuur worden getrokken - mede op basis van een gesprek met Arjan Postma - maken nieuwsgierig. Welke boom is beter bestand tegen de wind? Die in een groep staat of alleen? Een prachtige uitleg over wat een - ogenschijnlijk kwetsbare - orchidee nodig heeft voor voortbestaan, rolwisselingen van ouder wordende 'dieren' en wat een grote #diversiteit voor betekenis heeft in de natuur.
Dankbaar dat ik mijzelf 'arbeidersfantasie' kan veroorloven en de ruimte krijg en neem 'slashie' te worden. Over dat laatste later meer.
Bij Nicole voorbij zien komen :) en klonk erg interessant.
Het begon meteen origineel door te kijken wat we kunnen leren over je innerlijke en "opgelegde" gedachten over werken door dag- en nachtdromen. Andere mooie voorbeelden vond ik de vergelijking met (gebrek aan) zingeving voor mensen in de gevangenis, of nadenken over de rol van AI aan het begin in plaats van achteraf het ontwerpproces, zodat er zoveel mogelijk maatschappelijke baten mee behaald kunnen worden.
Op die manier zette het boek je aan het denken over werken. Ook werden er voorbeelden aangehaald die ik dan eerder had gezien (de film Nomandland, de Moomins figuurtjes, verhalen over effectief altruïsme) waar het dan leuk is om dit in het perspectief van de andere verhalen over werken te plaatsen. Ten slotte ging ze soms ook in op woorden zoals met wandelen (volgende stap in je carrière, de ladder beklimmen, een loopbaan, het bewandelen van je carrièrepad, etc.), wat ook weer een leuk perspectief gaf.
Ik vond het soms echter lastig om door te lezen, omdat ik structuur miste. Ik miste de relatie tussen voorbeelden in hetzelfde hoofdstuk en de relatie tussen hoofdstukken. Het was voor mij daardoor niet duidelijk waarom een voorbeeld genoemd werd, en het kon volgens mij net zo goed in een ander hoofdstuk genoemd hebben kunnen worden.
Ten slotte vond ik de link met werken soms wel heel vergezocht. In het laatste hoofdstuk benoemt ze ook dat ze het boek eerst een titel zoals "wat we kunnen leren van dieren, ..., en de dood" wilde geven. Dat was misschien een duidelijkere titel geweest, de huidige titel vind ik wat misleidend.
Ik ben altijd meer fan van non-fictie in de vorm van een essay. Want: als je een journalist volgt op diens reis op zoek naar antwoorden gaat het vaak alle kanten op. Zo ook hier. De vraag werd gesteld, waarom werken we, en net op het punt dat ik dacht dat er het begin van antwoorden gesteld zouden worden volgden we bezoeken naar barefoot winkels, kloosters en god weet waarheen nog meer om de vraag nog vanuit andere hoeken te stellen. Het voelde arbitrair, bij vlagen pretentieus, en was helaas niet wat ik hiervan heb gehoopt. Geen concrete antwoorden bieden of filosofisch de diepte ingaan - daar heb ik geen problemen mee, maar dan moeten we wel de diepte in gaan. En elke keer als dat bijna gebeurde, begon een nieuw hoofdstuk met een schijnbaar ongerelateerd hobbybezoek van de schrijfster. 2.5 ster, naar boven afgerond, vooruit.
“ Het leren omgaan met onvervulde dromen”, toch wel een zin die me bij is gebleven. Het biedt mij een breder perspectief om te kijken naar ambitie. In een wereld waarin individuen lijken te worden voortgestuwd door een vorm van meritocratie is een sporadisch moment van introspectie over wat en waarom we doen wat doen geen luxegoed.
Zelf heb ik mijzelf tijdens de afgelopen jaren vaak onderworpen aan reflectie, soms onder een iets te analytisch vergrootglas. Werk en de betekenis ervan is gaandeweg wel wat veranderd, goed denk ik enerzijds maar gelukkig hoeft werk ook niet alles te zijn in ons levens. Het helpt ons echter wel verbinden, zingeven en bijdragen. Ik hoop dat ieder ooit in diens leven over de luxe kan bezitten om te switchen naar een job die men oprecht voldoening geeft. Mooi boek
This entire review has been hidden because of spoilers.
Anna Lillioja neemt je mee op haar persoonlijke zoektocht naar de betekenis van werk, en daarmee ook naar de betekenis van het leven. Ze citeert schrijvers, filosofen, en de uiteenlopende mensen met bijzondere beroepen die ze bezoekt en die elk hun eigen visie hebben op het onderwerp. Tijdens haar zoektocht wordt duidelijk: er is niet één antwoord op haar hoofdvraag.
Het boek laat je dan ook achter met de geruststellende gedachten dat iedereen maar wat doet, dat betekenis halen uit je werk niet oppervlakkig is, mooi kan zijn, maar geen absolute must is, en vooral: met een glimlach.
Een mooi boek om te lezen en om je eigen gedachten uit te dagen. Het sprong redelijk veel van gedachte naar gedachte, van quotes naar voorbeelden, maar ik vond het makkelijk te volgen. Misschien omdat mijn eigen brein nogal chaotisch kan werken. Wat ik daarmee wil zeggen is dat er wat structuur leek te ontbreken. Het was echter niet storend.
Een open schrijfster die ook veel over zichzelf heeft gedeeld in dit boek. En goede punten die interessant zijn om eens bij stil te staan.
Interessant boekje met mooie passages die losjes verbonden zijn aan de notie van werk. Wist je bijvoorbeeld dat mensen in grote steden in de loop der jaren steeds harder zijn gaan lopen? Dat komt doordat we zo veel prikkels moeten verwerken, dat we de kans op spontane sociale interacties op straat onbewust uit de weg gaan door hard door te stappen!
Ik geloof dat ik stelselmatig teleurgesteld ben door filosofisch getinte boekjes geschreven door journalisten. Het babbelt lekker door, maar er is niks wat voor mij zodanig nieuw of interessant is dat ik er over kan navertellen, laat staan dat zou willen.
Aardig boekje. Jammer dat er geen bronnenlijst achterin staat om de aangestipte boeken, sites, schrijvers, wetenschappers en organisaties nog eens bij langs te gaan. Dat helpt mij altijd om de inhoud nog eens verder te exploreren.
Wat ik leerde van werken van 'Waarom werken we?': Werken is leuk, ieder heeft zijn taak, lanterfanten is ook leuk, je hoeft het allemaal niet zo ver te zoeken, hoe kan jij je brein tot rust brengen?, waarvoor gebruik jij je lijf en handen?, wat wil jij met je tijd gaan doen? Gezellig boekje.
Bij tijden een vrij filosofisch boekje, met een belangrijk thema. Waarom werken we. Geen antwoorden, maar wel begin van een discussie. Goed om daar eens op een andere manier bij stil te staan.