เนเวอร์แลนด์ คาเฟ่แห่งนี้... ความฝันไม่มีวันหมดอายุ

by 최난영, Choi Nan Young, ชเวนันยอง

สิ่งเดียวในชีวิตที่ "ฮันยอนจู" ข้าราชการสาวสนใจ คือการเลื่อนตำแหน่งงาน เพราะนั่นหมายถึงเงินเดือนที่เพิ่มมากขึ้น ส่วนการทำดีเพื่อสังคมและสร้างความสัมพันธ์อันดีกับเพื่อนร่วมงานนั้น สำหรับเธอแล้วถือว่าเป็นเรื่องไร้ประโยชน์ แต่ใครจะรู้ว่าจู่ ๆ เอกสารร่างโครงการเกี่ยวกับสวัสดิการผู้สูงอายุที่ทำไป เพราะหวังคะแนนในการประเมินผลงาน จะได้รับเลือกให้ลงมือทำจริง เธอจึงต้องเนรมิตคาเฟ่ธีมเนเวอร์แลนด์และจ้างพนักงานวัยเกษียณ ที่พยายามเลี่ยงจะผูกสัมพันธ์ด้วยมาตลอดเข้าทำงาน ความสัมพันธ์ไม่ธรรมดาของพนักงานคาเฟ่รุ่นคุณตาสี่คน กับหญิงสาวผู้ไร้มนุษยสัมพันธ์จึงเริ่มต้นขึ้น พร้อมเรื่องราวสุขเศร้าเคล้าน้ำตา...

320 pages, Paperback

Published January 1, 2024

Reviews

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

เกือบละ ยังไม่สุด ขยี้อีกนิดจะฟีลกู๊ดละ แต่ก็โดนตัดบทไปซะก่อน อารมณ์ค้างเลย

นางเอกคือยอนจู พนักงานราชการ ผู้มุ่งมั่นไปหาเป้าหมาย ใครเป็นใครตายช่างมันฉันได้เลื่อนขั้นพอ จับพลัดจับผลูได้ทำโครงกสรคาเฟ่เนเวอร์แลนด์ที่มีพนักงานเป็นผู้สูงอายุสี่คน

ความอลวนบังเกิดเพราะคนแก่แต่ละคนตัวจี๊ดทั้งนั้น หูตึง ใจร้อน ซึมเศร้า เก็บกดมารวมตัวกัน ผสมกับยอนจูผู้มีอารมณ์ฉุนเฉียวตลอดเวลา อ่านไปปวดเฮดไปว่าคาเฟ่นี้มันจะรอดมั้ย

ตอนอารมณ์จะซึ้งก็ซึ้งไม่สุดเพราะพฤติกรรมตัวละครมันแปลกไปหมด ตรูงงงงงง
แต่ที่แปลกกว่าคือแปลกใจตัวเองว่าไม่ค่อยชอบนะ แต่หยุดอ่านไม่ได้ 😅😩 มันอยากรู้อะว่าลงเอยยังไง
อยากจะอ่านอะไรฟีลกู๊ดก่อนนอน สรุปอดนอน ตรูจะบ้าา 💤😴

[Bighead_Monster · Rating 3 out of 5]

#เนเวอร์แลนด์คาเฟ่แห่งนี้ความฝันไม่มีวันหมดอายุ เพราะสามารถให้คนวัยคุณตามาทำงานเป็นพนักงานได้ เรื่องราวของเหล่าผู้สูงวัยที่มีคาแรกเตอร์ต่างกันไป ทั้งน่ารัก เซอร์ไพรส์และน่ากุมหัวไปพร้อมกันกับการจับคุณตาใส่กระด้ง และจัดการเรื่องวุ่นวาย ปัญหาอุปสรรคของการบริหารธุรกิจ ดีเทลเยอะอ่านเหนื่อย ๆ สลับแฮปปี้ซึ้ง ๆ ได้ข้อคิด
.
ยอนจู ข้าราชการสาวผู้กำลังหาลู่ทางเลื่อนขั้นในหน้าที่การงาน เมื่อเห็นช่องทางของโครงการทางรัฐ เกี่ยวกับสวัสดิการผู้สูงอายุด้วยการทำธุรกิจคาเฟ่เนเวอร์แลนด์(ธีมของคาเฟ่ก็เอาไอเดียมาจากเรื่องปีเตอร์ แพน นั่นเอง) ที่จะเปิดรับผู้สูงอายุในวัย60ปี+ มาทำงานเป็นพนักงานในคาเฟ่ รับคุณตามาได้ทั้งหมด4คน

แต่ละคนก็มีความพยายามในงานบริการเท่าที่กายใจไหว /คุณตามันยอง สายผู้นำตัวเปิดขอกลุ่ม /กีบก คุณตาผู้รับหน้าที่ทำเครื่องดื่มในครัว/ซอกแจ คุณตาอดีตอาจารย์ในวัย70เริ่มเงอะงะและฉี่รดกางเกง(T^T) /จุนซอบ คุณตาผู้เป็นกวีสายศิลปินพูดน้อยมีอะไรในใจเยอะ และคนอื่น ๆ ที่จะมาสร้างสีสันปนปัญหา

ตัวยอนจูเองไม่ค่อยชอบสานสัมพันธ์-เข้าสังคมกับใคร แต่เธอเองก็หวังคะแนนในการประเมินโครงการ จึงต้องรับมือเหล่ามนุษย์ตาขี้หงุดหงิดเศร้าซึมมีปม ยอนจูเลยต้องอดทน+ข่มอารมณ์สุด ๆ ภายใต้ความวุ่นวายในการบริหารคาเฟ่ และค่อย ๆ เปิดเผยชีวิตก่อนหน้าของคุณตาแต่ละท่าน น่ารักปนน่าเห็นใจ

ในเล่มเกิดปัญหามากมาย(มากจริงๆ)ที่ทั้งลูกค้าและคุณตาสร้างขึ้น ทุกคนต่างช่วยกันแก้ ช่วยกันสร้างปัญหามะรุมมะตุ้มหมุนเวียนไป มีปัญหาจากทั้งภายนอกภายใน แต่เรื่องราวในร้านคาเฟ่ก็หนักไม่สู้เรื่องภายในของราชการ งบประมาณ ร่างกฎหมาย เส้นสาย ความกดดัน ยังผลให้ทุกคนเครียดสะสมกันได้ไม่ยาก

ได้เห็นความสัมพันธ์ของผู้คนต่างวัย ระหว่างนั้นก็มีการปรับแผนธุรกิจ ประยุกต์การบริการเพื่อทำให้คาเฟ่ดำเนินต่อไปได้ ทั้งให้อินฟูรีวิว บริการส่งอาหาร ไปจนให้คำปรึกษาวัยรุ่นที่มาเขียนขอกำลังใจไว้หลังใบเสร็จ เหล่าคุณตาผู้ใช้ชีวิตเจนโลกก็ได้เขียนให้คำตอบน่ารัก ๆ เสริมใจให้อ่อนโยนสุด ๆ จุดนี้งดงามมากเลย

ภาพรวมคือการทำงานและใช้ชีวิตร่วมกับผู้สูงอายุในคาเฟ่ เอาใจช่วยคุณตา ข้อจำกัดอุปสรรคต่าง ๆ ของคนต่างวัยกัน เอาจริงทุกช่วงวัยมีปัญหาในใจหมด ทั้งยังสะท้อนปัญหาสังคมที่เข้าสู่ยุคผู้สูงอายุ อนาคตที่ต้องรับมือกับสังคมผู้สูงอายุ ดราม่าชีวิตอ่านแล้วหงุงใจแต่ก็สอนใจเราคนอ่านได้มากโข

คือเรื่องของการการเอาชนะใจตัวเอง แก้ปมในใจ+เอาชนะอุปสรรค เรื่องราวของคุณตาแต่ละท่านก็มีความเซอร์ไพร์ส มีจุดพลิกโผ(คุณตาคนหนึ่งเราแบบโอ้โหเลย) เล่มนี้ไม่ฟีลกู๊ดโทนไม่ได้ขำสนุกสนานขนาดนั้น ค่อนข้างจริงจัง ซึ่งจะมีมุกทะเลาะกันของคุณตา ดูน่าหยิก ๆ เชิงตลกร้ายมากกว่า แต่ละท่านก็น่าเอ็นดู

เล่มที่ให้เราได้ซาบซึ้งไปกับเรื่องราวความฝันของเหล่าคนแก่ ที่แม้จะเลยวัยแห่งความฝัน กิมมิคหลายอย่างของคาเฟ่เท่มาก คุณตาได้รับผ้ากันเปื้อนเป็นชื่อคาแรคเตอร์ในเรื่องเช่น ปีเตอร์แพน ทิงเกอร์เบลล์ น่ารักดี55 แม้ความทรงจำประสบการณ์ก่อนหน้าที่จะเข้าสู่วัยชราของคุณตาจะไม่น่ารักต่อพวกเขาเลยก็ตาม

วรรคที่ชอบ

- พออายุปาเข้าไปปูนนี้แล้ว การอยู่คนเดียวไม่ได้ทำให้เหงา แต่กลับกลายเป็นว่าทำให้กลัวต่างหาก

[Kanyada Kongtrakool · Rating 4 out of 5]

ช่วงแรกๆดูเหมือนจะเป็นเรื่องอ่านยากๆและดูเส้นเรื่องอาจจะน่าเบื่อได้เล่มหนึ่ง มีการเกริ่นมาด้วยความน่าอึดอัดในการทำงานของยอนจู ตัวเอกของเรื่อง ที่ทำงานราชการและต้องการเลื่อนขั้น เลยทำ project ร้านคาเฟ่เนเวอร์แลนด์ที่จะมีพนักงานเป็นเหล่าคนชราขึ้นมาเพื่อสร้างผลงาน ปรากฎว่างานที่ทำแบบสุ่มๆครั้งนี้กลับทำให้ยอนจูได้กับเรื่องราวอบอุ่นหัวใจมากมาย

จังหวะการเล่าเรื่องค่อนข้างดี รู้สึกอินกับความเศร้าของผู้สูงอายุเลย และการยกเอาเรื่องปีเตอร์แพนมาเป็นกิมมิกของคาเฟ่ก็น่ารักดี ส่วนที่ยังไม่ชอบคือการอธิบายลำดับขั้นและกระบวนการทำงานส่วนราชการของตัวเอก และชื่อตัวละครคุณตาที่จำไม่ค่อยได้

[Polyj · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องที่เข้ากับยุคนี้ที่เบ้านเรากำลังกลายเป็นสังคมผู้สูงอายุนะคะ
ในเรื่อง ตัวนางเอกเป็นเจ้าหน้าที่รัฐ ได้รับโจทย์มาให้คิดโครงการช่วยหางานให้ผู้สูงอายุ เธอเลยคิดทำคาเฟ่ขึ้นมา แล้วให้ผู้สูงอายุเป็นพนักงานในร้านทั้งหมด ตอนคิดโครงการก็ดูเหมือนไม่ใช่เรื่องยาก แต่พอทำจริง มีปัญหาตั้งแต่การรับสมัครพนักงานเลยทีเดียว แถมผู้สูงอายุที่รับเข้ามาทำงาน เป็นคุณตา 4 คน ที่แต่ละคนก็มีความตัวจี๊ดกันคนละอย่างสองอย่าง สร้างความปวดหัวให้นางเอกมาก กว่าจะเริ่มปรับตัวกันได้ก็พักใหญ่

ในช่วงแรกของเรื่อง เขาปูพื้นเรื่องราวตัวละครหลักคือนางเอก ที่เป็นคนไม่มีมนุษยสัมพันธ์ ค่อนข้างเย็นชา บอกเลยว่าบุคลิกไม่น่าเข้ากับพวกคุณตาได้ ซึ่งพอไปเจอกับพวกคุณตาเข้าก็มีปัญหาจริงๆ กว่าจะจูนกันติด แต่เขาก็ทำให้เราค่อยๆ เห็นพัฒนาการของนางเอก ที่เหมือนนิสัยจะค่อยๆ ดีขึ้นจากการได้อยู่กับพวกคุณตา

ส่วนพวกคุณตา ก็มีที่มาหลากหลาย นิสัยก็แตกต่าง แต่ส่วนหนึ่งที่เหมือนกันคือทุกคนยังอยากรู้สึกว่าตัวเองยังมีคุณค่า จึงมาหางานทำ

แล้วคาเฟ่ เนเวอร์แลนด์ ตอนแรกเราก็ยังนึกภาพไม่ออกว่ามันจะเป็นไง แต่พออ่านไปแล้วก็อ๋อ มันเป็นธีมเรื่องปีเตอร์แพนนั่นเอง ช่วงแรก ๆ คาเฟ่นี่ดูท่าจะไม่รอด แต่พอได้ลองปรับไปตามสไตล์ของพวกคุณตาทั้งหลาย ก็เริ่มดีขึ้น เรานี่ลุ้นตลอดเลยว่าคาเฟ่นี้จะรุ่งไปได้ตลอดไหม

สรุปว่าเป็นเรื่องที่อ่านแรกๆ ออกจะเบื่อๆ หน่อย ตรงส่วนที่บรรยายการทำงานของนางเอก แต่พอเริ่มมีพวกคุณตาเข้ามาก็น่าสนใจขึ้นมากเลยค่ะ อ่านจบก็ทั้งอบอุ่น ทั้งซาบซึ้งจริง ๆ