Kitap iki kısmı ayrılabilir; öncelikle şema kavramı hakkında bilgi veriyor. Şemaları sık sık açtığımız çekmecelere ya da yürüye yürüye oluşan payikalara benzetmesi bence çok güzel metaforlar. Fakat kitabın ikinci kısmı şema terapi alanlara yol göstermek için yazılmış. O nedenle bu kısımdan istifade edemedim.
“Yaşam tuzakları hoşunuza gitse de gitmese de tekrar tekrar açılan çekmeceler gibidir... Şema terapide kişi kendi çekmecelerini, hatta nasıl oluştuklarını bile öğrenir.”
“…içinde takılıp kalınan "Yaşam Tuzağı"... Ama çoğunlukla insanlar bunun farkında değillerdir.”
“Bir şema, uzun süreli, yoğun duygusal uyarılmanın bir sonucu olarak beynin sinir ağında bir ayak izi olarak ortaya çıkar. Eğer belirli bir durumda bir grup sinir hücresi yoğun olarak uyarılırsa, bu sinir hücreleri birbirlerine güçlü şekilde bağlanır ve sıkı bağlanmış bir sinirsel grup oluştururlar. Bu geçici uyarılmadan (şema terapide Mod denir) kalıcı şema oluşur”
“Bunu ormanda bir patika olarak imgeleyebilirsiniz: İlk insanlar patika boyunca yürüdüklerinde, çimenler ezilir ve bir iz oluşur. Diğerleri de daha sonra (genellikle bilinçsiz olarak) bu yolu seçerler... Bu şekilde, şemalar bilinçsizce davranışlarımızı yönlendirir.”