Ο Δημήτρης Ψαθάς (1907-1979), υπήρξε Έλληνας δημοσιογράφος, χρονογράφος, ευθυμογράφος,και θεατρικός συγγραφέας. Καταγόταν από την Τένεδο και γεννήθηκε στη Τραπεζούντα του Πόντου τον Οκτώβριο του 1907 και το 1923 μετά το τέλος της μικρασιατικής εκστρατείας εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου τελειώνοντας τις σπουδές του αφιερώθηκε τόσο στη δημοσιογραφία και ιδιαίτερα στην ευθυμογραφία όσο και στο θέατρο. Εργάστηκε στις εφημερίδες «Ελεύθερο Βήμα», σε ηλικά 18 ετών, όπου άρχισε να δημοσιογραφεί στο δικαστικό ρεπορτάζ. Ακολούθησαν τα «Αθηναϊκά Νέα», για πολλά χρόνια στα «Νέα» ως χρονογράφος και τελευταία στην «Ελευθεροτυπία». Το 1937 εξέδωσε το πρώτο του χιουμοριστικό βιβλίο με τον τίτλο «Η θέμις έχει κέφια» και τον επόμενο χρόνο το δεύτερο βιβλίο του «Η Θέμις έχει νεύρα». Το έργο που τον έκανε όμως πανελλήνια γνωστό ήταν το «Μαντάμ Σουσού»
Η χώρα παράγει περισσότερους Φον Δημητράκηδες από όσους μπορεί να καταναλώσει. Καλυπτομενοι πίσω από την αίγλη και επωφελουμενοι από τη μεγάλοσυνη λίγων ξεχνουμε πόσα ερπετά ασελγησαν και συνεχίζουν να ασελγουν στον τόπο. Η διαφθορά της εξουσίας, η απληστία, η αχαριστία, ο εκμαυλισμος, η δουλοπρεπεια, αποτυπωμένα με τη μαγική πένα του Ψαθά σε ένα βιβλίο που ταιριάζει σε οποιονδηποτε τόπο και χρόνο.
Ως που μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος για λιγη εξουσία;Τι μπορεί να κάνει προσπαθώντας να κρατήσει με νυχια και με δόντια την καρέκλα του;Να προδώσει την πατρίδα του και να απαρνηθεί την οικογένεια του;Αυτός είναι ο Φον Δημητράκης:ένα τιποτένιο ανθρωπάκι.Πόσα τέτοια γλοιώδη ανθρωπάκια ικανά να πουλήσουν και τη μάνα τους αρκεί να ακούν να τους προσφωνούν "κυριε υπουργέ","κύριε πρόεδρε","κυριε τάδε" υπάρχουν ανάμεσα μας και τα βλέπουμε συχνά να περιφέρονται κορδωμένα απο κανάλι σε κανάλι; Υπέροχο και διαχρονικό το κείμενο του Ψαθά.
Αυτό που ξεκινάει σαν κωμωδία μπουρλέσκ, μεταμορφώνεται στο τέλος σε ένα τραγικό θεατρικό πάνω σε ένα σκληρό θέμα, για αυτούς που πλούτισαν μέσα από τον πόλεμο, εις βάρος αθώων, ένας διαφορετικός Ψαθάς αυτή τη φορα και πιο αιχμηρός από κάθε άλλη.