Το μυστικό της καταιγίδας

by Σοφία Βόικου

Ένα νησί στο Αιγαίο, ένα σβησμένο ηφαίστειο, μια απρόσμενη καταιγίδα, ένα μεγάλο μυστικό…
Η μυστηριώδης Κατερίνα βλέπει τον κόσμο μέσα από τα σφραγισμένα παράθυρα του καπετανόσπιτού της.
Ένας Ιταλός καπετάνιος, φορτωμένος πάθη κι ενοχές, προσαράζει με τέσσερις ψυχές σ’ έναν καταραμένο όρμο.
Ο Λογγίνος, ο καμπούρης καντηλανάφτης, κουβαλάει στην πλάτη του τις αμαρτίες του νησιού κρύβοντας ένα επτασφράγιστο μυστικό.
Κι ένας ξένος που εμφανίζεται αναπάντεχα σαράντα χρόνια αργότερα, για να αναζητήσει τα ίχνη της χαμένης του αγάπης.
Η ξαφνική καταιγίδα που θα σαρώσει το νησί θα ξεπλύνει κρίματα και αμαρτίες, θα ξεκλειδώσει συνειδήσεις, θα ζωντανέψει έρωτες ανεκπλήρωτους κι αγάπες ξεχασμένες.
Από τα ιταλοκρατούμενα Δωδεκάνησα και τη γερμανική Κατοχή στην ξεγνοιασιά της δεκαετίας του ’80.

496 pages, Paperback

First published January 1, 2014

About the author

Η Σοφία Βόικου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε γαλλική φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Sophia Antipolis της Νίκαιας, στη Γαλλία, στον τομέα της Επικοινωνίας και του Πολιτισμού των χωρών της Μεσογείου. Σπούδασε επίσης Ιστορία της Τέχνης στην Ecole du Louvre στη Γαλλία. Έχει διδάξει Θεωρία της Επικοινωνίας και Ιστορία της Τέχνης στην ιδιωτική εκπαίδευση, ενώ για χρόνια διατηρούσε μόνιμη στήλη για τα εικαστικά δρώμενα σε διάφορα πολιτιστικά περιοδικά της Θεσσαλονίκης. Έχει ασχοληθεί με τη μετάφραση βιβλίων και έχει γράψει δύο παραμύθια για παιδιά, ενώ από το 1997 δραστηριοποιείται επαγγελματικά στο χώρο της διαφήμισης και επικοινωνίας. Έχοντας περάσει από τη θέση της κειμενογράφου και καταλήγοντας διευθύντρια δημιουργικού, πολλές διαφημιστικές καμπάνιες φέρουν την υπογραφή της. Μιλάει αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά.

Reviews

[Vaso · Rating 4 out of 5]

Εντελώς διαφορετικό από τα προηγούμεννα. Εμένα όμως μου άρεσε πολύ!

[Μαρια Κουλουρη · Rating 5 out of 5]

Στο τελευταίο της βιβλίο ΄΄ το μυστικό της καταιγίδας ΄΄ η συγγραφέας σε πρώτο πρόσωπο- πιο κοντινό, πιο απτό , πιο ζεστό - ή σε τρίτο πρόσωπο όταν χρειάζεται για να αποστασιοποιηθεί ,στήνει μια ιστορία. Τη στήνει με χιούμορ - δίνοντας έτσι τόνο αισιοδοξίας και ανεμελιάς - με λυρισμό, με συμβολισμούς δυνατούς, με αφηγήσεις -εξομολογήσεις ηρώων της, με κινηματογραφικές σκηνές- περιγραφές, με πλοκή που δένει όλα τα πρόσωπα - κατοίκους του μικρού νησιού .
Χρονικά η ιστορία είναι τοποθετημένη στα χρόνια της ιταλικής και γερμανικής κατοχής και στα χρόνια τα ανέμελα, τα γεμάτα προοπτικές ανοιχτές , κάπου εκεί στη δεκαετία του ΄80.
Συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις δύο αυτές χρονικές περιόδους ένα σύννεφο.
Ένα σύννεφο που εμφανίζεται πάνω από το σβησμένο κρατήρα του ηφαιστείου του νησιού.
Ένα σύννεφο που είναι ορατό μόνο από δύο ανθρώπους. Ένα σύννεφο που φέρνει μια καταιγίδα σκοτεινή γεμάτη μίση και πάθη και ανομολόγητους έρωτες και μια καταιγίδα λυτρωτική που αφήνει να ξεπλυθούν όλες οι αμαρτίες οι παλιές και να αποδοθεί δικαιοσύνη.
Κεντρικό πρόσωπο η Κλειώ.
Κατά τη γνώμη μου, σοφά επιλεγμένο από τη συγγραφέα, μιας και η ματιά της αισιόδοξη, παιγνιδιάρα, ανέμελη , πέφτει πάνω σε κάθε ένα κάτοικο-ήρωα του μικρού νησιού , συστήνοντας τον σε μας με τόνο ιδιαίτερα χιουμοριστικό.
Γύρω της πολλά πρόσωπα!
Ένα από αυτά - μια φιγούρα Κουασιμόδου- ο Λογγίνος κουβαλά στην καμπούρα του -
ΔΥΝΑΤΟ λογοτεχνικό εύρημα της συγγραφέως - όλα τα βάρη και τις αμαρτίες των συγχωριανών του.
Η καμπούρα όλο και μεγαλώνει , τον παραμορφώνει, τον βαραίνει, τον λυγίζει .. σηκώνοντας τόσα μυστικά μέχρις ότου έρθει η καταιγίδα !
Μέχρις ότου έρθει η λύτρωση που καθορίζει τη συνέχεια τη χωρίς μυστικά της ζωής του μικρού νησιού.
Η γραφή είναι κατανοητή, λιτή αλλά και περιγραφική εκεί που η ιστορία το προστάζει, το ύφος γλαφυρό, αισιόδοξο μα και δραματικό . Οι σκηνές ρομαντικές ή έντονες εκτυλίσσονται κατά τρόπο κινηματογραφικό.
Είναι ένα βιβλίο που πίσω του, όταν το κλείνεις , αφήνει τα σημάδια του!

[Emily · Rating 2 out of 5]

Διασώζεται εξαιτίας του χιούμορ που αναδύεται κάποιες φορές από τις σελίδες του. Σαφώς καλύτερη προσπάθεια από το πρώτο βιβλίο αλλά και πάλι ο δρόμος φαίνεται μακρύς.
Ακόμα ένα ίδιο εξώφυλλο από αυτά τα δεκάδες πανομοιότυπα και ανέμπνευστα.

[Μαρία Ηλιάδου · Rating 3 out of 5]

Πολύ ευρηματική η πλοκή και το πώς συνδέονται οι χαρακτήρες μεταξύ τους σε παρελθόν και παρόν. Ωστόσο, κάπως κουραστικό με τα πολλά γεγονότα από τη μέση και μετά.

[Stefania Gartz · Rating 4 out of 5]

Ένα βιβλίο ευκολοδιάβαστο..Μου κράτησε καλή συντροφιά μέχρι την τελευταία του σελίδα.Το αγάπησα όπως και όλα τα βιβλία της Σοφίας Βόικου. Διαδραματίζεται στα Δωδεκάνησα δεκαετία'80 που έδωσε μια νότα ανεμελιάς και καλοκαιριού γεμάτη χρώματα αλλά και με φλας μπακ από την δεκαετία του '40 γεμάτα πόνο και απελπισία.Η ιστορία πολύ καλά δεμένη,μυστηριώδης,γεμάτη σασπένς μέχρι το τέλος.Μου άρεσε πολύ ο χαρακτήρας της Κλειούς που ήταν ανεξάρτητη και δυναμική.Χάρηκα που οι πρωταγωνιστές της βρήκαν την λύτρωση..Άλλοι με τον θάνατο,άλλοι με την ζωή,άλλοι με την αγάπη..Πώς άραγε ένα μικρό συννεφάκι από το πουθενά μπορεί να φέρει μία καταιγίδα? Να φέρει την απόλυτη καταστροφή ?
η συγγραφέας σε μία συνέντευξη της έδωσε μία απάντηση για το βιβλίο που τα έλεγε όλα.
η ερώτηση ήταν πως θα χαρακτήριζε το βιβλίο της με δυο λόγια.
απάντηση : Τραγικά αισιόδοξο και αισιόδοξα τραγικό..
Νομίζω τα λέει όλα αυτή της η φράση.

[Georgia · Rating 4 out of 5]

Οι καταιγίδες πολλές φορές έχουν μυστικά, συνήθως όμως τα παίρνουν μαζί τους ή μένουν με αυτούς που επέλεξαν να τα κρατήσουν έτσι, μυστικά. Μια καταιγίδα στο τέλος της κατοχής θα γίνει η αρχή του μυστικού, το οποίο θα ακολουθήσουν κι άλλα. Μια άλλη καταιγίδα, σαράντα χρόνια μετά θα ξυπνήσει το νησί και τα καλά κρυμμένα μυστικά. Ο κοσμος θα αλλάξει για κάποιους, για άλλους προς το καλύτερο, για άλλους προς το χειρότερο. Το μυστικό θα ζητήσει την πληρωμή του και το νησί θα ησυχάσει και πάλι. Πόσα μπορεί να κρατήσει κρυφά ο άνθρωπος μέσα στη δειλία και τηξ αδυναμία του, μέσα στο φόβο του ισχυρού; Ποτέ κανείς δεν ξέρει...

[Georgette Nanou · Rating 4 out of 5]

Άλλο ένα βιβλίο από την πέννα της κυρίας Βόικου που δεν με απογοήτευσε.Μια ιστορία πολύ όμορφα δομημένη,μυστηριώδης μέχρι το τέλος και με πολλούς,αλλά τόσο διαφορετικούς ήρωες μεταξύ τους.Μια γραφή αυθεντική και γλώσσα καθαρή.Υπέροχες περιγραφές χωρίς να είναι περιττές και τα συναισθήματα που νιώθεις,ταξιδεύουν τον αναγνώστη χωρίς να πλήξει,σε ένα ταξίδι ανάμνησης,ανεμελιάς,μυστικών αλλά και ελπιδοφόρων μυνημάτων,παρ'όλο τα τραγικά γεγονότα που τρέχουν.Δηλ.ένα ταξίδι του νου.Αλήθεια τι μυστικά κρύβονται στον καθένα μας μέσα στον φόβο και την αδυναμία μας που προκαλούν πόνο και δυστυχία στους άλλους!!!!Συγχαρητήρια ακόμη μια φορά στην κυρία Βόικου.

[Yanper · Rating 4 out of 5]

Αυτό που μου αρέσει σε όλα τα βιβλία της συγγραφέως που έχω διαβάσει, ανεξαρτήτως θέματος, είναι η γραφή της, η γλώσσα που χρησιμοποιεί και το πως κυλάει η ανάγνωση στρωτά και ευχάριστα.
Ανάμεσα σε δύο καταιγίδες ξεδιπλώνονται κάθε είδους χαρακτήρες που στολίζουν την ιστορία, και την κάνουν ενδιαφέρουσα, με τις αλήθειες και τα μυστικά που κρύβουν. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι όλοι όσοι το διαβάσουν θα βρούν ένα χαρακτήρα για να ταυτιστούν μαζί του και να ζήσουν την ιστορία πιο έντονα.

[Ντίνα Βαρδάκα · Rating 5 out of 5]

Θα μπορούσε να είναι ένα από τα χιλιάδες μυθιστορηματα που έχουν γραφτεί και αφηγούνται ιστορίες ανθρώπων που κουβαλούν μυστικά όμως εδώ έχουμε και πάλι τη μαγική πένα της κ. ΒΟΙΚΟΥ που το κάνει να ξεχωρίζει και να σε συνεπαίρνει.

[Katia Bou · Rating 5 out of 5]

Ένα από τα ωραιότερα βιβλία που έχω διαβάσει.. πλούσια πλοκή με στρωτή εναλλαγή παρελθόντος παρόντος, πλούσιο λεξιλόγιο, κομψά δοσμένες οι περιγραφές δύσκολων γεγονότων, ανάλαφρο και συγκινητικό..

[Πάνος Τουρλής · Rating 4 out of 5]

Ένα δυνατό, αληθινό μυθιστόρημα που το ρούφηξα σα νεράκι και δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου. Η κυρία Βόικου με κάθε της νέο βιβλίο βελτιώνεται αισθητά και ταξιδεύει τον αναγνώστη σε ακόμη πιο άνετα και καλοφτιαγμένα καθίσματα! Το μυστικό της καταιγίδας με εξέπληξε ευχάριστα γιατί μύριζε φρεσκάδα από την αρχή ως το τέλος! Υπέροχες περιγραφές, αληθινοί χαρακτήρες, αληθοφανέστατα αίτια και αιτιατά, ένας καλοδουλεμένος ιστός πλοκής με ανατρεπτική πορεία!

1945. Σε ένα ακριτικό ηφαιστειογενές νησί των Δωδεκανήσων. Η Γερμανία έχει ηττηθεί και οι κατακτητές αποχωρούν από τον ελλαδικό χώρο. Στην πιο απόκρημνη παραλία του νησιού η Αννιώ, με ένα μωρό στο στήθος, φτάνει κάθιδρη στο ραντεβού της με τον Γε��μανό διοικητή που ετοιμάζεται να το σκάσει με μια βάρκα. Ο Πάουλ την αγάπησε πολύ αλλά δεν μπορεί να την πάρει μαζί του. Η Αννιώ δεν μπορεί να πιστέψει στην προδοσία. Ο δοσίλογος Πετρής εκμεταλλεύεται την αδυναμία της, τη βιάζει και τη σκοτώνει μπροστά στα έκπληκτα μάτια του Λογγίνου που είχε ακολουθήσει την Αννιώ από μακριά. Μια νύχτα με καταιγίδα η αθώα ψυχή της Αννιώς αποχαιρετά το μωρό της, ο Πετρής διαπράττει φόνο και ο Λογγίνος παίρνει υπό την προστασία του το ορφανό μωρό.

Σαράντα χρόνια αργότερα μια ξαφνική καταιγίδα πάνω από το νησί φέρνει τους ήρωες αντιμέτωπους με το σκοτεινό αυτό παρελθόν. Ο καμπούρης Λογγίνος, καντηλανάφτης και νεωκόρος στην εκκλησία, ο αυστηρός και αδίστακτος Πρόεδρος, η υποταγμένη στην ενδοοικογενειακή βία Πιπίτσα, η δασκάλα Κλειώ, η ορφανή Κατερίνα, χήρα του πεθαμένου από καρκίνο Πολύδωρου, είναι τα βασικά πρόσωπα που κατά τη σοφή μαεστρία της συγγραφέως πότε βγαίνουν στο φως και πότε αποσύρονται σε μια σιωπή όλο μυστικά. Τη νύχτα της καταιγίδας ένα σκάφος ξωκείλει στην ίδια απόμερη παραλία, με επιβάτες μια μπάντα από εύθυμους Ιταλούς και έναν καπετάνιο που έχει να αντιμετωπίσει το φόβο της μοναξιάς του και τα φαντάσματα του παρελθόντος του. Αυτό το ναυάγιο είναι η αφορμή να ξανάρθει ο ιδιοκτήτης του, ο Πάουλ, στο νησί.

Ο καμβάς της ιστορίας είναι άριστα δουλεμένος και οι χαρακτήρες ξεδιπλώνονται χωρίς βιασύνη μπροστά στον αναγνώστη. Πίσω από τη φιλήσυχη και φαινομενικά επίπεδη, ανιαρή και ανούσια κοινωνική ζωή του νησιού υπάρχουν μίση, πάθη, μυστικά, αμαρτίες που πρέπει να ξεπληρωθούν. Κανείς δεν είναι αυτό που φαίνεται! Ο μικρόκοσμος του νησιού είναι μια πυριτιδαποθήκη που περιμένει το φιτιίλι για να εκραγεί και να τινάξει στον αέρα τα καθώς πρέπει, τα κεκρυμμένα, τα ύπουλα, τις ενοχές, τις τύψεις.

Αγαπημένοι χαρακτήρες ο Λογγίνος και η Κλειώ, ο πρώτος με τις καμπούρες από τα κρίματα δίνει ένα ανατρεπτικό και λυτρωτικό τέλος στην ιστορία, ενώ η Κλειώ, με την πρωτόπρόσωπη αφήγησή της και τον αγαπημένο της σκαραβαίο Πελεγκρίνο, που πεισμώνει τις πιο κρίσιμες στιγμές και δεν παίρνει μπροστά, δίνει την εύθυμη νότα στο μυθιστόρημα. Δε θα ξεχάσω όμως ούτε την Πιπίτσα που κάνει την επανάστασή της, αδιαφορώντας για το τι θα πει ο κόσμος που συναναστρέφεται ως κυρία Προέδρου, ούτε την Κατερίνα, που έχει πολλά μαζεμένα για τον κύριο Πρόεδρο. Αλήθεια, ποιος είναι ο κύριος Πρόεδρος; Πώς αναρρήθηκε στην εξουσία; Τι θα βρει κανείς αν σκάψει στο χτες του;

Καλογραμμένο, αληθινό, καίριο και αγαπημένο μυθιστόρημα!

[Χρήστος Αναστασόπουλος · Rating 4 out of 5]

Ευχάριστο ανάγνωσμα με ωραία γραφή.