Kleine dingen is een bundeling beeldschone observaties van alledaagse gebeurtenissen. Over de tragiek van een omgewaaide boom, museumvrees, dingen kopen die je niet nodig hebt en waarom de zeehond een van de lastigste huisdieren is. Teksten en gedichten vol humor, herkenning en ontroering in de kenmerkende stijl van Nico Dijkshoorn.
Dijkshoorn studeerde Nederlands en aardrijkskunde aan de lerarenopleiding. Bijna twintig jaar was hij medewerker van de bibliotheek in Amstelveen, tot 2005. Vanaf 1999 timmerde hij aan de weg als internetcolumnist met columns over het televisieprogramma Big Brother die hij onder het pseudoniem Doordevil plaatste in nieuwsgroepen en op het forum van de website FOK!. Na afloop van het dagelijkse programma reageerde hij binnen het uur met een lang actueel stuk. De columns werden zo populair dat Veronica hem uitnodigde een bijdrage aan het programma te leveren. Dijkshoorn sloeg dit aanbod af. Later schreef Dijkshoorn alsnog voor Veronica en voor verscheidene andere websites. Hij schreef op de weblogs Retecool.com en GeenStijl onder zowel het pseudoniem P. Kouwes als zijn eigen naam. Voor FOK! maakte hij de strip eikel & eikel en schreef hij columns onder de naam C. Adriaanse, waarin hij voetbalcoach Co Adriaanse op de hak nam. Voor GeenStijl maakte hij onder de titel Dijkshoorn Dinsdag een wekelijkse audiocolumn, waarin hij in 15 tot 30 minuten actualiteiten besprak.
De doorbraak naar een breder publiek kwam toen hij door de Volkskrant werd uitgenodigd een sportcolumn te schrijven. Via televisiemaker Philip Woldringh werd hij ingeschakeld om teksten te schrijven voor Café de Wereld en later door Harm Edens voor de soapserie Samen en de satirische nieuwsquiz Dit was het nieuws. Dijkshoorn schreef verder columns voor Johan, Voetbal International, dagblad de Pers, Muziekkrant OOR, NU.nl en Webwereld. In het tijdschrift Torpedo publiceerde hij twee lange verhalen. Ook publiceerde hij verhalen in de tijdschriften Hard Gras, Reload, Bouillon en JFK. Hij levert tekstbijdragen aan het satirische televisieprogramma Draadstaal en is sinds 2008 iedere woensdag te gast in De Wereld Draait Door, waarin hij actuele gedichten schrijft en direct voordraagt.
In november 2007 verscheen onder de GeenStijl-vlag het door Dijkshoorn geschreven Grote GeenStijl Winterboek. Als P. Kouwes publiceerde hij de dichtbundel Daar schrik je toch van. Begin 2009 verscheen De tranen van Kuif den Dolder, een roman over een fictieve legendarische voetbalheld. In het najaar van 2010 ging Dijkshoorn samen met Leon Verdonschot, de band The Hank Five en de Eindhovense rockzanger Denvis op theatertournee, onder de titel Ook voor Vrouwen. Ze speelden meer dan dertig shows, waaronder twee in de Kleine Komedie in Amsterdam.
In 2011 speelde Nico samen met zanger/acteur Bob Fosko en Hoopdanseres Karin de Wit de hoofdrol in een videoclip van "Hoopla!" van Sven Hammond Soul featuring Patt Riley
In 2012 schreef Dijkshoorn het boekenweekessay voor de Boekenweek 2012, getiteld Verder alles goed.
In april 2013 schreef Dijkshoorn een alternatief Koningslied Jij En Ik Onder De Zon.
In november 2014 en januari 2015 was hij regelmatig te gast bij Lieven Vandenhaute in Nieuwe Feiten, een programma op de Belgische omroep Radio 1. Dagelijks sloot hij het programma af met een column. In maart ging zijn eerste solovoorstelling Vuig in première. Hierin weet Dijkshoorn, aldus de Volkskrant, 'het doodgewone met eenvoudige woorden bijzonder te maken.' De teksten over zijn tienertijd doen de recensent denken aan 'een iets rauwere kopie van Kees van Kooten'. Hoewel recensent Patrick van den Hanenberg in het muzikale gedeelte 'een magistrale ode aan Amstelveen' opmerkt, heeft hij minder waardering voor Dijkshoorns muziek, die volgens de krant blijft steken op 'het niveau van een goedbedoelende liefhebber'.
De boeken van Nico zijn niet ongrappig, en tegelijkertijd, meestal vlak voor ik op ongeveer de helft ben, heb ik ze wel gezien. 'Nooit ziek geweest', over zijn vader, overtuigde me min of meer tot het einde omdat hij ondanks alles zijn vader niet helemaal uit zijn hart kon krijgen, en tegelijk, in dit boek en in ander werk dat ik van hem las gaat de misantropie, gemengd met zijn ietwat voorspelbare absurdisme me op een gegeven moment op de zenuwen werken. Niet leuk genoeg voor de houdbaarheid.
Wel heel goed, het verhaal over de jas, waarmee hij zonder het te weten een tijdje de modekoning van de MAVO was. Heb ik al voorgelezen, hier en daar.
Book of poems and short prose by Dutch writer and poet Nico Dijkshoorn. He is best known for writing poems on the spot inspired by the themes and guests of the daily TV-show De Wereld Draait Door. He is always direct, but insightful. His writing is humorous, but always with a touch of sadness, maybe nostalgia, maybe melancholy, always understanding. The pieces are about all sorts of little things in life, which we might focus on for a moment, if we happen to do so, and the feelings they evoke in us. Some recognisable to many, some very private. In this time of year when I find myself looking inward, weighing things up again, a nice book to read. Nico Dijkshoorn touched a chord more than once.
Wat een geniaal boek! Er zitten zoveel herkenbare stukjes in, met de nodige humor natuurlijk. Het leest heerlijk weg, de 'gedichten' na elk gedeelte vond ik daarentegen nogal overbodig dus daarom is het geen 5 sterren geworden. Echt een aanrader verder!
De stukjes over kleine dingen bieden vaak herkenning, herkenbaarheid. Mooie observaties. Het is geen grote literatuur, voor mij komt dit boek in dat opzicht ook niet toe aan de gemiddelde waardering voor goede boeken, zijnde drie sterren.