ลวงเล่ห์เสน่ห์ดอกท้อ เล่ม 1

ลวงเล่ห์เสน่ห์ดอกท้อ #1

by Bai Lu Cheng Shuang, ไป๋ลู่เฉิงซวง, 白鹭成双

'เจียงเถาฮวา’ องค์หญิงโฉมสะคราญผู้ถูกลืมแห่งแคว้นจ้าว
ถูกส่งตัวมาแต่งงานกับ ‘หนานอ๋อง’
องค์ชายที่ไม่ได้อยู่ในสายตาของฮ่องเต้แคว้นเว่ยแม้แต่นิด
แต่ถึงกระนั้น ก็ยังดีกว่าต้องทนอยู่ใต้เงื้อมมือของฮองเฮาองค์ใหม่มากนัก
.
ทว่าสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ขบวนเจ้าสาวถูกหมาป่าฝูงหนึ่งโผล่มาขวางเส้นทาง
พวกมันพุ่งเข้าทำร้ายและหมายเอาชีวิตของทุกคน!
เจียงเถาฮวาจำต้องหนีตายหัวซุกหัวซุน แต่ความซวยนี้ก็ยังไม่จบสิ้น
นางถูกคนลอบทำร้ายจนหมดสติ เมื่อรู้สึกตัวก็พบว่าตนถูกทิ้งไว้ในหอคณิกา
ก่อนจะถูกจับกรอกยากระตุ้นความต้องการที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน
.
เมื่อยาฤทธิ์แรงกล้าผสมผสานกับวิชาเสน่ห์ที่ฝังรากลึกอยู่ในกาย
สติสัมปชัญญะของนางก็เริ่มหลุดลอย ความรุ่มร้อนแผ่ไปทั่วร่างบาง
‘เขา’ เริ่มยื่นมือมาสัมผัสกายนาง แนบชิดเข้ามาทีละน้อย
“เจ้า...เป็นใคร”
“ข้า?...คงเป็นแขกสักคนกระมัง”

344 pages, Paperback

Published December 11, 2024

About the author

Associated Names:
* Bai Lu Cheng Shuang
* Little Egrets In Pairs (English)
* 白鹭成双 (Chinese)
* ไป๋ลู่เฉิงซวง (Thai)

Reviews

[Chanyaku · Rating 3 out of 5]

รีวิวรวม 1-5 (จบ) 3.5 ดาว

**คำเตือน: ด่าเป็นหลักและมีสปอยล์ฉากสำคัญ**


เฮ้อออออ...เป็นเรื่องที่ทำเราสับสนตัวเองมาก คือจะว่าสนุกมั้ยก็สนุกแต่ก็ไปไม่สุดสักด้าน จะว่าน่าเบื่อจนอยากเทมั้ย มันก็อ่านติดมือแบบวางไม่ลง ฟีลไม่ได้ชอบขนาดนั้นแต่ก็อยากรู้ตอนต่อไปเรื่อยๆ😂

แต่โดยรวมคือค่อนไปทางผิดหวัง (อาจจะเพราะเราตั้งความหวังไว้เยอะเกินไปด้วยเพราะชอบผลงานอีกเรื่องนึงของนข มากๆ)

เนื้อเรื่องโดยรวมคือจะวนๆ อยู่ในจวนของพระเอกที่มีเมียเยอะยั้วเยี้ยยังกะสนมวังหลัง (ทั้งฮูหยิน อนุภรรยา สาวใช้ข้างเตียง รวมๆ คือยี่สิบคนอ่ะ)

นางเอกพระเอกฉลาดเจ้าเล่ห์ทันกันสุดๆ พระเอกเป็นคนโหดเหี้ยม ทำได้ทุกอย่างแบบไม่สนวิธีการเพื่อให้ได้สิ่งที่ตัวเองต้องการ และที่ในจวนมีเมียเยอะก็เพราะเป็นหมากการเมืองที่ฮีวางแผนไว้หมดแล้ว นางเอกก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่เขาไม่คาดคิดว่าผู้หญิงคนนี้จะฉลาดเจ้าเล่ห์และตลบหลังเขาได้ จากที่คิดว่าจะฆ่านางเอกทิ้งหลังจากใช้ประโยชน์เสร็จ ก็เลยไว้ชีวิตและเริ่มเกิดความสนใจในตัวคนๆ นี้ขึ้นมา ยิ่งเห็นถึงความน่ารัก ขี้อ้อน อยู่เป็น เอาตัวรอดเก่ง ไปๆ มาๆ ก็พัฒนาไปเป็นความรักโดยไม่ทันรู้ตัว

เอาจริงนะ พล็อตมาทรงดีมากกก เราชอบความพระเอกโหดๆ แต่แพ้ทางความขี้อ้อนอยู่เป็นของนางเอก เราคิดว่าเราต้องชอบเรื่องนี้มากแน่ๆ แต่!! ยิ่งอ่านก็ยิ่งเจอจุดที่ไม่ชอบ...

หลักๆ ของเรื่องนี้ที่ทำให้ผิดหวังสุดคือเราไม่รู้สึกถึงความรักของพระเอกขนาดนั้น นักเขียนอาจจะพยายามคีพคาร์ความโหดเหี้ยมไร้หัวใจของฮี แต่มันก็เป็นดาบสองคมที่ทำให้นักอ่านอย่างเรารังเกียจพระเอกได้เหมือนกัน การตัดสินใจแต่ละอย่างของพระเอกทำให้เราไม่สามารถอินกับตัวละครนี้ได้เลย ยิ่งฉากที่ให้นางเอกกินยาพิษ(ทั้งๆ ที่อยู่ในช่วงที่ทั้งสองรักกันแล้ว) คือเราแบบ เฮ้ยย มึงบ้าป่ะ! นี่เมียมึงนะเว้ย (ถึงจะเตรียมยาถอนพิษไว้ให้แล้วก็เถอะ แต่เราว่ามันไม่ใช่อ่ะ ถ้ารักกันจริงๆ ไม่มีทางยอมให้คนรักเสี่ยงอันตรายขนาดนั้นหรอก มันคือพิษร้ายแรงมากๆ ซึ่งสุดท้ายก็เกิดความผิดพลาดขึ้นมาจริงๆ จนนางเอกเกือบตาย) ทุกอย่างมันเกิดจากแผนการโง่ๆ ของพระเอกทั้งนั้น (ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกว่าพระเอกก็ไม่ได้ฉลาดขนาดนั้นอ่ะ)

และจุดที่ทำให้เรารู้สึกรังเกียจพระเอกมากคือ พระเอกไม่เคยนอนกะเมียตัวเองเลยซักคน แต่ให้ผู้ชายคนอื่นเป็นสแตนอิน นอนกะบรรดาเมียๆ แทนตัวเอง คือตอนนอนฮีจะดับไฟ ปิดม่านทึบไม่ให้เห็นหน้าแล้วให้ตัวปลอมเลียนแบบเสียงเอา (เราเข้าใจว่าทุกอย่างเป็นแผนการ เป็นเรื่องของการเมือง แต่วิธีของพระเอกมันอุบาทว์ไปป่ะ ใช้ผู้หญิงอ่อนแอเป็นเครื่องมือตลอดเลยอ่ะ แล้วบรรดาเมียๆ ก็น่าสงสาร บางคนคือรักพระเอกจริงๆ อ่ะ ไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองร่วมเตียงกับผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่สามีมาโดยตลอด)

จุดที่ผิดหวังอีกคือ เป็นเรื่องที่ตัดจบได้แบบ ห๊ะะะ จบแล้วเรอะ!! คือนักเขียนโดนบก สั่งปิดต้นฉบับกะทันหันหรือยังไงอ่ะ

แต่ใดๆ ก็คือ ถึงจะมีจุดบ้ง พล็อตมีช่องโหว่มากมาย แต่เรายอมใจนักเขียนคนนี้ที่เดินเรื่องให้เราอ่านติดมือแบบวางไม่ลงนะ แต่พออ่านจบปุ๊บขายต่อเลย โมโห!!!

[Biaza44 · Rating 5 out of 5]

นิยายของ นข. คนนี้จะมีคนอ่านอยู่ 2 แบบ คือชอบหรือไม่ชอบไปเลย เพราะงานเขียนส่วนมากจะเน้นให้ตัวละครพระนางเน้นสายเทา ไม่มีวิ่งในทุ่งลาเวนเดอร์หรือมีเมียเดียว เรื่องนี้ก็เช่นกัน

พระเอกมีเมียในจวน 20 คน เพราะเป็นขุนนางยศสูง มีแต่คนยัดผู้หญิงมาให้เต็มจวนไปหมด เพื่อเกมส์ถ่วงดุลการเมืองโดยแท้ เรือนหลังเลยสู้รบหาความโปรดปรานกันหนักมาก พระเอกก็ฉลาดมาก วางแผนฆ่าได้ฆ่า เหยียบหัวได้เหยียบ กดดันได้กดดัน เดินสายเทาเต็มตัว และท่าจะชอบนางเอกตั้งแต่แรกเจอ แต่ปากแข็งมาก แต่ในอีกทางนางเอกก็รู้เยอะเกินไป อ่านเกมส์พระเอกได้จนพระเอกก็ไม่อยากให้นางเอกมีชีวิตอยู่พอกัน เพราะอันตรายมาก เรื่องในจวนในมุ้งของพระเอกก็มีบางสิ่งน่าสงสัยเช่นกัน

นางเอก เกือบทุกเรื่องของ นข. ท่านนี้ ต้นเรื่องนางเอกจะเป็นสาย รักตัวเองมาก เห็นแก่ตัว มีสกิลเอาตัวรอดสูงมาก พรหมจรรย์รึเรื่องปรณนิบัติบนเตียงไม่ใช่เรื่องสำคัญในชีวิต แต่ทุกครั้งที่เสียไปมันคือการค้า ควรมีสิ่งได้ตอบแทน เรื่องนี้ก็เช่นกัน นางเอกมีสกิลเรื่องเสน่ห์ตัวแม่(เรียนมาจนเชี่ยวชาญ)+ สวย ฉลาด อยู่เป็น อ่านเกมส์ขาด ใจถึง รู้เยอะแถบจะเรียกได้ว่าเป็นพยาธิอยู่ในท้องพระเอกเลยทีเดียว

เรื่องนี้ นางเอกเป็นเจ้าหญิงต่างแดน ตามแผนเดิมนางเอกควรแต่งกับอ๋อง แต่พระเอกดันไปตัดหน้าได้มา...จริงๆ ก็ตามแผนพระเอกแหละ มีฉากขำๆ ตัดความเครียดเยอะมาก เพราะฟาดฟันกันเยอะแน่นอน ทั้งเกมส์การเมือง เกมส์ข้างหลังบ้านของพระเอก และเกมส์สวนตัวของพระนางด้วย เล่ม 1 สนุกมาก แต่ก็มีหลายคนบ่นอยู่ว่าเรื่องนี้ตอนจบตกม้าตาย

[M · Rating 5 out of 5]

อ้าว สนุกดีอยู่นะว่าไป
นางเอกมีความแซ่บ ไม่สนใจไม่แยแสดี ห่วงแต่ชีวิตตัวเอง 😂 ดังนั้นชีก็จะทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองมีชีวิตรอดต่อไป

ยอมรับว่านางเอกฉลาดมาก เราก็รู้จักพูด วางแผนเพื่อตัวเองแล้วก็ใจร้ายกับตัวเองดี

ส่วนพระเอกวางไว้ให้เป็นคนโหดเหี้ยมใจร้ายแหละ แต่มาเจอนางเอกก็มาดหลุดบ่อย นางเอกขายขำเก่ง กวนตีนเก่ง

จริงๆ พระเอกนางเอกเค้าก็กวนตีนกันไปมาตลอดทั้งเรื่อง

พลอตเรื่องมีทั้งเรื่องหลังบ้านพระเอก แล้วก็ยังมีเกมการเมืองที่ดำเนินไปด้วยกัน อ่าสเพลินดีอยู่นะ มีให้ขำยิ้มๆ เป็นระยะ

[mandu man · Rating 3 out of 5]

เป็นนักเขียนที่ก้ำกึ่งระหว่างชอบและไม่ชอบ ดำเนินเรื่องหรือขยี้อารมณ์แบบไม่สุด ครึ่งๆ กลางๆ บทจะดราม่าก็แทรกตลก หรือขายขำ แบบ ลายเซ็นต์นักเขียนจริงๆ ดีที่มีปมให้น่าติดตาม เลยอ่านจนจบไม่ได้อยากเท

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 5 เล่มแบบไม่สปอยล์นะคะ

นางเอกเป็นองค์หญิงแคว้นจ้าว ที่ถูกส่งมาเชื่อมสัมพันธ์กับแคว้นเว่ยด้วยการสมรสกับหนานอ๋อง องค์ชายผู้ไม่ได้เป็นที่รักของฮ่องเต้แคว้นเว่ย แต่อุบัติเหตุระหว่างการเดินทางทำให้สุดท้ายแล้วนางต้องกลายเป็นหนึ่งในอนุของอัครเสนาบดีแห่งแคว้นเว่ยแทน

พระเอกเป็นสายโหด ฉลาดเจ้าเล่ห์ และยึดมั่นในอุดมการณ์ทางการเมืองเหนือทุกสิ่ง ส่วนนางเอกเป็นสายยั่วยวน โฉมงามเจ้าเสน่ห์ รักตัวเองเป็นที่สุด และยังฉลาดมากด้วย ทำให้ความคิดนางเอกกับพระเอกทันกันทุกเรื่อง ความสนุกมันก็เลยอยู่ตรงการแค่ขยับนิดเดียวก็รู้ทันกันไปหมดของคู่พระนาง แถมยังการปะทะคารมที่มาแบบจังหวะซิทคอม อ่านไปฮาไปเป็นจังหวะ แต่คนที่ไม่ชอบพระเอกธงแดงก็จะหมั่นไส้พระเอกมากหน่อย เพราะนอกจากจะเมียเยอะแล้ว ยังโหดร้ายและเย็นชาของแท้ขนาดที่แม้จะดูเหมือนรักกันจี๋จ๋ากับนางเอก แต่เมื่อถึงเวลาก็ยังใจร้ายกับนางเอกมากอยู่ดี

เล่ม 1-4 สนุกต่อเนื่องมาตลอด แต่เล่ม 5 จะเป็นการเล่นการเมืองระหว่างแคว้นมากขึ้นและความซิทคอมหายไป แต่ประเด็นใหญ่คือมีความตัดจบแบบห้วนมาก การมีตอนพิเศษ (ที่เห็นบอกว่าส่งมาให้เป็นตอนพิเศษเฉพาะที่ไทย และจริง ๆ แล้วคือครึ่งบทแรกของภาคต่อไป) จะช่วยให้พอจะมองเห็นภาพของคู่พระนางในอนาคตได้บ้าง แต่ก็มีความทิ้งตัวละครสำคัญไปแบบงง ๆ โดยเฉพาะเรื่องของน้องชายนางเอก ซึ่งมีคนช่วยให้ข้อมูลเพิ่มเติมมาว่าสนพ.ไทยได้ลิขสิทธิ์ที่เป็นเวอร์ชั่นตีพิมพ์ซึ่งจบแค่นี้จริง ๆ ในขณะที่ในเวอร์ชั่นออนไลน์จะมีเพิ่มกว่านี้อีกหลายตอนและจบได้สมบูรณ์กว่า ใครสนใจไปลองค้นหาเพิ่มเติมกันเองได้นะคะ

[Silentium · Rating 5 out of 5]

หาหนังสือมาอ่านหลังจากดูละครที่ดัดแปลงในชื่อเดียวกันไปแล้ว แน่นอนว่าฉบับซีรีส์ต่างกับหนังสือหลายจุด โดยเฉพาะบุคลิกนางเอก เรียกได้ว่าเป็นคนละคนทีเดียว

รีวิวนี้ตั้งใจเขียนขึ้นเพื่อทวงความเป็นธรรมให้เล่มหนึ่งซึ่งนักเขียนได้พัฒนาฝีมือขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับ "ลมไม่ยุ่งจันทร์" ที่มีเนื้อหาและบุคลิกตัวละครคล้ายกันราวกับนักเขียนไม่มีพล็อตอื่นให้เขียนแล้ว

เสน่ห์ของเล่ม 1 ที่ทำให้เราตกหลุมรักนักเขียนคนนี้ และยิ่งเมื่อเปรียบเทียบกับเรื่อง "ลมไม่ยุ่งจันทร์" ซึ่งเป็นผลงานที่ออกมาก่อนและะมีกลิ่นอายคล้ายกันหลายจุด ก็คือ การวางกลยุทธ์ หักเหลี่ยมเฉือนคมในเรื่อง นักเขียนมีความใส่ใจรายละเอียด เก็บทุกเม็ด อะไร ๆ ก็เป็นหลุมพรางได้หมด คิดซ่อนกลอย่างแยบยล วางอุบายอย่างแยบคาย อ่านแล้วรู้สึกว่าตัวละคร "ฉลาด" จริง โดยไม่ต้องบรรยายว่าฉลาด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง "การเมืองในเรือนหลัง" ซึ่งมันหยดไม่แพ้การเมืองในท้องพระโรงของพวกผู้ชายแต่อย่างใด มีทั้งหลุมพราง ลูกล่อลูกชน แถมหลายครั้งยังโหดเหี้ยมเอากันถึงชีวิตเลยทีเดียว

นอกจากนี้ เมื่อพิจารณาจากองค์ประกอบเรื่องบุคลิกตัวละครหลัก ธีมและปมความขัดแย้ง รวมถึงการอธิบายเรื่องราวแต่หนหลัง ทำให้เห็นชัดเจนว่านักเขียนพัฒนาชั้นเชิงในการสร้างบุคลิกตัวละครและเนื้อเรื่องได้มีมิติลุ่มลึกขึ้น เช่น พระเอกในลมไม่ยุ่งจันทร์เล่มหนึ่งเหมือนหุ่นยนต์ที่มีแค่ 3 อารม์ "เก๊ก" "โกรธ" กับ "หื่น" หลาย ๆ ครั้งไม่เข้ากับสถานการณ์ในเรื่องด้วยซ้ำ ในขณะที่ใต้เท้าเสิ่นมีอารมณ์หลากหลายเป็นไปตามสถานการณ์ และมีอารมณ์ขันมากกว่า จึงดูสมเหตุสมผล ไม่แบนราบ ดูมีความใกล้เคียงมนุษย์จริง

ทว่า เมื่อเทียบกับผลงานที่ผ่าน ๆ มา คนที่เคยอ่านอาจจะไม่รู้สึกว่ามีอะไร "ว้าว" เท่าไรเพราะมันไม่ได้มีอะไร "สร้างสรรค์" กว่าเดิมเลย ไม่ว่าจะเป็นธีมหลักที่ว่าด้วยการวางแผนแก้แค้น หรือบุคลิกของพระเอกนางเอก ซึ่งวางให้เป็นคนต่างเมือง เจ้าคิดเจ้าแค้น เจ้าแผนการ บุคลิกเยือกเย็น เย็นชา ไปจนถึง เลือดเย็น มักมามในกามแต่ลุ่มหลงนางเองผู้เดียว ส่วนนางเอกออกร่าน ๆ (ไม่)หน่อย ในเรื่อง "ลมไม่ยุ่งจันทร์" เป็นคณิกา ในขณะที่ในเรื่องนี้ มีวิชาเสน่ห์ ก็คือยั่วผู้ชายเก่งพอ ๆ กัน สังเกตเห็นเลยว่านางเอกของนักเขียนคนนี้จะเป็นลักษณะนี้ทั้งหมดคือเป็นฝ่ายรุกไล่จีบพระเอก ยั่วพระเอก ทำตัวหน้าด้าน ไร้ยางอาย ตั้งแต่ ลมไม่ยุ่งจันทร์, งานเลื้ยงแห่งวสันตกาล และเรื่องนี้ก็เป็น แต่การที่นางเอกมีบุคลิกเช่นนี้ เราคิดว่าเล่มนี้นักเขียนปูเรื่องได้มีที่มาที่ไป ย้อนแย้งน้อยที่สุด

ยิ่งไปกว่านั้น อาจจะมีผู้อ่านบางคนติติงพฤติกรรมโหดเหี้ยมอำมหิต จนหลายคนบ่นว่าเหมือน "ตัวร้ายจับได้บทพระเอก" และวิธีบงการเหล่าเมีย ๆ ของท่านอัครเสนาบดี ใต้เท้าเสิ่นไม่เคยนอนกับเมียคนอื่นนอกจากนางเอก แต่ใช้แสตนอินทำให้พวกนางเข้าใจผิด แต่ใช่ว่าใต้เท้าเสิ่นทำไปเพราะโรคจิตเพราะมันมีเบื้องหลังอีก (เหตุผลอยู่เล่ม 2)

ดังนั้น นักอ่านที่มีประสบการณ์จะยังไม่ด่วนสรุปว่าตัวละครใดเป็นฝ่ายดีหรือไม่จนกว่าจะถึงตอนจบ ว่ากันด้วยเรื่องบุคลิกของพระเอก เรากลับชื่นชมผู้เขียนที่กำหนดท่าทีการปฏิบัติตนของท่านอัครเสนาบดีต่ออนุแต่ละคนได้อย่างแยบคาย สอดคล้องกับการรสะท้อนประเด็นการแต่งงานด้วยเหตุผลทางการเมือง ท่านอัครเสนาบดีจะ "โปรดปราน" ใครย่อมต้องขึ้นอยู่กับความสำคัญของ "ตระกูล" และผลประโยชน์ที่เขาจะได้รับซึ่งในเล่มหนึ่งนั้นมีเพียงเจียงเถาฮวาเท่านั้นที่เข้าใจและรู้จักใช้ประโยชน์ในข้อนี้

อย่างไรก็ตาม เราคิดว่ายิ่งการที่ท่านอัครเสนาบดี "ไม่ใช่คนดี" มากเท่าไร และยิ่งมักปฏิบัติต่อผู้อื่นแย่เพียงใด ความดีของเขาจะยิ่ง "มีค่า" และคนที่ได้รับการปฏิบัติอย่างดีย่อมยิ่ง "พิเศษ" มากขึ้นเท่านั้น

สุดท้ายเสน่ห์ที่ทำให้เล่มนี้คว้าห้าดาวก็คือ บทสนทนาที่สอดแทรกอารมณ์ขันมาได้อย่างมีจังหวะไม่ประดักประเดิด อ่านอยู่ดี ๆ ก็หลุดขำก๊ากออกมาได้ ลดทอนความตึงเครียดไปได้หลายสถานการณ์ และอารมณ์ลุ้นที่ผู้เขียนป้อนไม่หยุดให้เราลุ้นตลอดเล่มว่านางเอกจะแก้เกมอย่างไร

สรุปเล่มหนึ่งเริ่มต้นได้ดีจนอดวิตกไม่ได้ว่านักเขียนจะประคองเรื่องไปได้ตลอดรอดฝั่งหรือไม่

[4e3a · Rating 4 out of 5]

รีวิวเล่ม 1 ให้ 3.8 ดาว

ปกติชอบอ่านงานนักเขียนท่านนี้มากๆ ตั้งตารองานใหม่ๆของเค้าเลย แต่ว่าพอมาอ่านเรื่องนี้ เอิ่มมมม มันไม่แย่นะ อ่านได้แต่ว่ามันไม่สนุกมากเหมือนเคยอ่ะ เหมือนเค้าหมดมุก พล็อตเรื่องมันเลยไม่ค่อยแตกต่างจากเรื่องก่อนๆ(ลมไม่ยุ่งฯ) มันเหมือนหลายประเด็นเกินอ่ะ
- เปิดเรื่องมาพระนางก็เจอกันในหอคณิกา ยังไม่ทันรู้จักกันดีหรือรักกันเลย ก็ขึ้นเตียงมีอะไรกันแล้ว
- บุคลิกพอ.เรื่องนี้ กะ องค์ชายอินพอ.เรื่องลมไม่ยุ่งฯ คล้ายกันมากกก แบบแทบจะถอดออกมาเลยอ่ะ
- นอกจากนี้บุคลิกนอ.เรื่องนี้ ก็ยังคล้ายๆเรื่องลมไม่ยุ่งฯอยู่บ้าง คือ สวยแบบมีเสน่ห์เย้ายวน ฉลาดหัวไวเจ้าแผนการ ไม่ถือสาเรื่องขึ้นเตียงกะผช.

พอมันซ้ำแบบนี้ก็เลยผิดหวังนิดหน่อย
🤔แล้วช่วงน���้เค้าน่าจะฮิตพอ.ที่ นิสัยเหมือนเป็นตัวร้ายที่จับฉลากได้บทพระเอกมั้ง ไม่ต้องรอให้รักกันแต่งงานกัน ก็วางแผนวางยาหลอกฟันเลยงี้ แล้วต้องมีเมียเยอะๆเต็มจวน เอะอะก็วางแผนฆ่านอ. วางแผนใช้งานเป็นหมากอะไรแบบนี้🙄
ตอนแรกเคมีพระนาง มันบ่าดั้ยเลยจ้า ยังดีที่พอใกล้ๆจบเล่มเคมีพระนางเริ่มๆมาติ๊ดนึงและ

[Rintea W · Rating 5 out of 5]

ชอบงานเขียนของนักเขียนท่านนี้อยู่แล้ว มาอ่านเรื่องนี้ก็ไม่ผิดหวังตามเคย
นี่คือเรื่องของคนเจ้าเล่ห์สองคน ฉลาด เด็ดเดี่ยว และดิ้นรนเพื่อเป้าหมายของตัวเอง🤨
น่าสนใจทีเดียว เปิดฉากมาท่านมหาเสนาบดีก็ชิงตัวว่าที่เจ้าสาวของท่านอ๋องไปเป็นอนุของตัวเองเสียแล้ว
ส่วนนางเอกของเรา บอกเลย นางน่าพรั่นพรึงมาก คนไร มารยาร้อยเล่มเกวียนของแท้😈 อ่านแล้วทั้งนับถือทั้งรู้สึกน่ากลัว เพศหญิงเนี่ย ถ้าบริหารเสน่ห์เป็นก็ชักใยผู้ชายได้เหมือนกันนะ
ไม่เอาแล้ว รีวิวแค่นี้พอ จะรีบไปอ่านเล่มสอง👋

[PrincessDiary · Rating 4 out of 5]

ใครชอบตัวละครเทาๆคือต้องอ่านงานเขียนคุณเค้าจริงๆ

[Atiya Surayuthpreecha · Rating 3 out of 5]

พอ ธงดำ ให้ความรู้สึกเหมือนอ่าน ม่านฝันบ่วงวสันต์

[Cartoon Sutcharee · Rating 4 out of 5]

อ่านแบบไม่คาดหวัง แต่ดันสนุก ปริศนาเยอะ ปมเยอะ
เราคิดว่านางเอกทำตัวไม่ค่อยเหมือนองค์หญิงเท่าไหร่ พระเอกก็ทำให้เกิดความสงสัยในหลายครั้งว่า
"นี่เอ็งเป็นพระเอกหรือตัวโกงเนี่ย"