What do you think?
Rate this book
Open-boterham-plattekaas-met-suiker: Een jongensverhaal
“Open-boterham-plattekaas-met-suiker” is een coming-of-age verhaal, waarin intimiteit en geborgenheid in die zo kwetsbare kindertijd en jeugdjaren centraal staan.. Benjamin wordt in het dorpsschooltje weggelachen. Hij is een angstige jongen die zich al te vaak in slaap moet tellen. Tot Kasper, een jongen uit zijn klas, hem onder zijn vleugels neemt. De twee worden onafscheidelijk. Ze leven meestal in hun heerlijke bubbel: Jommeke & Filiberke, Winnetou & Old Shatterhand, Achilles & Patroclus… Die bubbel wordt wel vanaf tel één bedreigd door de grote, boze buitenwereld en barst uiteindelijk in het derde middelbaar... Maar betekent dat dan een einde of een begin? De 15-jarige Benjamin vertelt zijn verhaal op een ontwapenend naïeve en pijnlijk eerlijke manier. In een typisch taaltje dat ook de tijdsgeest van de vroege jaren 70 in het arbeidersmilieu in Limburg weerspiegelt.
321 pages, Paperback
Published November 29, 2024
5 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
February 17, 2025
Ik keek er al een tijdje naar uit om dit boek te lezen! Toen ik ontdekte dat Rob een lezing zou geven over zijn nieuwste werk bij mijn favoriete boekhandel Malpertuis in Genk, wilde ik er écht dolgraag bij zijn. Helaas kon ik uiteindelijk niet gaan, maar werd ik via een goede vriendin – ook een oud-leerling van Rob – met hem in contact gebracht. Na een gezellige zaterdagnamiddag vol boeiende gesprekken & inzichten kon ik eindelijk aan de slag! En eerlijk waar, dit boek overtrof werkelijk al mijn verwachtingen. 🤯
Ik kan mijn leeservaring in slechts twee woorden samenvatten: pure nostalgie! Het boek bracht me terug naar een tijd & sfeer die aanvoelden als een mix van herinneringen & verhalen uit het verleden. Ik voelde me bijna alsof ik in de film "Marina" was beland. De klassenverschillen tussen de personages worden niet alleen subtiel weergegeven door hun werk, maar ook door hun huizen, scholen & de vrienden die doorheen het verhaal de revue passeren.
De cover verklapt het al: dit boek draait in de essentie om de onbreekbare band tussen twee jongens, twee boezemvrienden. De thema’s rond de klassenverschillen & het arbeidersmilieu spelen zeker een belangrijke rol, maar overheersen het verhaal allesbehalve. Integendeel, ze vormen een subtiele, ondersteunende laag die perfect past binnen het grotere geheel van vriendschap.
Benjamin & Kasper, Kasper & Benjamin – de twee kunnen niet zonder elkaar. Benjamin is de zachtere van de twee, terwijl Kasper wat stoerder & dominanter is. Dit had makkelijk kunnen resulteren in een toxische dynamiek, maar hier zorgt het net voor een prachtige balans, een ware dualiteit. Kasper trekt Benjamin uit zijn comfortzone & laat hem risico’s nemen, behalve tijdens de les godsdienst bij meneer Pastoor. De gevatte comebacks van Benjamin brachten me meerdere keren aan het lachen, vooral omdat het personage gebaseerd is op mijn – anders oh zo kalme – oud-leerkracht. 🫢😆Hilariteit alom!
De bijpersonages vervullen hun rol uitstekend: ze voegen iets toe aan het verhaal zonder het meteen over te nemen. Wat me vooral opviel, & wat ik ook herken uit verhalen van mijn vader over mijn grootvader, is de emotionele afstand van de vaders. Zowel Benjamins als Kaspers vader zijn nauwelijks betrokken bij hun leven, het zijn vooral de moeders die die rol op zich nemen. De vaders lijken enkel aanwezig te zijn om brood op de plank te brengen & dit kleine, maar veelzeggende detail, draagt voor mij bij aan de realistische & nostalgische sfeer van het boek.
De schrijfstijl is helder & rechttoe rechtaan, zonder overbodige poespas. Tegelijk laat Rob genoeg ruimte voor de verbeelding van de lezer. Die eenvoud, in combinatie met de subtiliteit van kinderlijke nieuwsgierigheid, maakt het verhaal des te krachtiger – ik had het boek dan ook in no time uit!
Over de titel valt ook wat te zeggen! Is het een metafoor of gewoon een nostalgische knipoog naar vroegere eetgewoonten? Overduidelijk het laatste dus! Een boterham met plattekaas & suiker is niet alleen de favoriete snack van de jongens, maar doet me eveneens terugdenken aan de vele zondagmiddagen op de koffie bij mijn oma. ☕️🍰 Voor de Nederlanders onder ons: plattekaas is kwark, maar dan met een véél leukere naam! 😋
Toch had het boek ook bijna een andere titel gekregen. Rob vertelde me dat hij aanvankelijk overwoog om het "De vuurtoren" te noemen, naar de bijzondere betekenis die Benjamin & Kasper hieraan geven in het boek. Dit fragment raakte me diep & is zeker het vermelden waard:
"Dat iedereen van ons een vriend nodig heeft, een vuurtoren, die ons door de oceaan van het leven gidst. Kasper & ik vinden dat een mooie stelling. We zijn het helemaal met onze leraar eens. Bovendien ben ik altijd al gefascineerd geweest door torens & vooral vuurtorens. Ik noem Kasper al lang mijn vuurtoren." 🤍
Vanaf het begin is het niet helemaal duidelijk welke richting het verhaal zal uitgaan of hoe het zal eindigen. Voor mij voelde het als een reis waarbij de weg die afgelegd wordt zoveel belangrijker is dan de eindbestemming. Hoewel ik genoot van de vele kleine & grote momenten in het leven van Benjamin & Kasper, had ik toch een beetje hartzeer bij het open einde. Rob, als je dit leest: kunnen we een vervolg krijgen? Pretty please? 🥹
Voor iedereen die houdt van verhalen over eenvoudigere, authentieke tijden, met een nostalgische setting & een ontroerend verhaal over een vriendschap die alle grenzen overstijgt op de koop toe. Een absolute aanrader!
Ik kan mijn leeservaring in slechts twee woorden samenvatten: pure nostalgie! Het boek bracht me terug naar een tijd & sfeer die aanvoelden als een mix van herinneringen & verhalen uit het verleden. Ik voelde me bijna alsof ik in de film "Marina" was beland. De klassenverschillen tussen de personages worden niet alleen subtiel weergegeven door hun werk, maar ook door hun huizen, scholen & de vrienden die doorheen het verhaal de revue passeren.
De cover verklapt het al: dit boek draait in de essentie om de onbreekbare band tussen twee jongens, twee boezemvrienden. De thema’s rond de klassenverschillen & het arbeidersmilieu spelen zeker een belangrijke rol, maar overheersen het verhaal allesbehalve. Integendeel, ze vormen een subtiele, ondersteunende laag die perfect past binnen het grotere geheel van vriendschap.
Benjamin & Kasper, Kasper & Benjamin – de twee kunnen niet zonder elkaar. Benjamin is de zachtere van de twee, terwijl Kasper wat stoerder & dominanter is. Dit had makkelijk kunnen resulteren in een toxische dynamiek, maar hier zorgt het net voor een prachtige balans, een ware dualiteit. Kasper trekt Benjamin uit zijn comfortzone & laat hem risico’s nemen, behalve tijdens de les godsdienst bij meneer Pastoor. De gevatte comebacks van Benjamin brachten me meerdere keren aan het lachen, vooral omdat het personage gebaseerd is op mijn – anders oh zo kalme – oud-leerkracht. 🫢😆Hilariteit alom!
De bijpersonages vervullen hun rol uitstekend: ze voegen iets toe aan het verhaal zonder het meteen over te nemen. Wat me vooral opviel, & wat ik ook herken uit verhalen van mijn vader over mijn grootvader, is de emotionele afstand van de vaders. Zowel Benjamins als Kaspers vader zijn nauwelijks betrokken bij hun leven, het zijn vooral de moeders die die rol op zich nemen. De vaders lijken enkel aanwezig te zijn om brood op de plank te brengen & dit kleine, maar veelzeggende detail, draagt voor mij bij aan de realistische & nostalgische sfeer van het boek.
De schrijfstijl is helder & rechttoe rechtaan, zonder overbodige poespas. Tegelijk laat Rob genoeg ruimte voor de verbeelding van de lezer. Die eenvoud, in combinatie met de subtiliteit van kinderlijke nieuwsgierigheid, maakt het verhaal des te krachtiger – ik had het boek dan ook in no time uit!
Over de titel valt ook wat te zeggen! Is het een metafoor of gewoon een nostalgische knipoog naar vroegere eetgewoonten? Overduidelijk het laatste dus! Een boterham met plattekaas & suiker is niet alleen de favoriete snack van de jongens, maar doet me eveneens terugdenken aan de vele zondagmiddagen op de koffie bij mijn oma. ☕️🍰 Voor de Nederlanders onder ons: plattekaas is kwark, maar dan met een véél leukere naam! 😋
Toch had het boek ook bijna een andere titel gekregen. Rob vertelde me dat hij aanvankelijk overwoog om het "De vuurtoren" te noemen, naar de bijzondere betekenis die Benjamin & Kasper hieraan geven in het boek. Dit fragment raakte me diep & is zeker het vermelden waard:
"Dat iedereen van ons een vriend nodig heeft, een vuurtoren, die ons door de oceaan van het leven gidst. Kasper & ik vinden dat een mooie stelling. We zijn het helemaal met onze leraar eens. Bovendien ben ik altijd al gefascineerd geweest door torens & vooral vuurtorens. Ik noem Kasper al lang mijn vuurtoren." 🤍
Vanaf het begin is het niet helemaal duidelijk welke richting het verhaal zal uitgaan of hoe het zal eindigen. Voor mij voelde het als een reis waarbij de weg die afgelegd wordt zoveel belangrijker is dan de eindbestemming. Hoewel ik genoot van de vele kleine & grote momenten in het leven van Benjamin & Kasper, had ik toch een beetje hartzeer bij het open einde. Rob, als je dit leest: kunnen we een vervolg krijgen? Pretty please? 🥹
Voor iedereen die houdt van verhalen over eenvoudigere, authentieke tijden, met een nostalgische setting & een ontroerend verhaal over een vriendschap die alle grenzen overstijgt op de koop toe. Een absolute aanrader!
May 11, 2025
Mijn review post ik na mijn bookclub bijeenkomst over dit boek!
April 8, 2025
"Het meest ontwapenende jongensverhaal sinds Close?"
Met die woorden nam Rob Gijbels contact met me op. Niet veel later lag het verhaal van Benjamin en Kasper in mijn brievenbus. Eerst en vooral: bedankt om me een exemplaar op te sturen – ik heb het met veel plezier gelezen. Maar nog belangrijker: bedankt om het verhaal van deze twee jongens met de wereld te delen.
Benjamin en Kasper groeien op in de jaren zeventig, een tijdperk dat je als lezer bijna kan ruiken en voelen. Wat hen verbindt, is meer dan vriendschap – het is een diepe, tedere band die zich langzaam maar intens ontvouwt. Vanuit het perspectief van Benjamin word je meegenomen in een wereld vol verwondering, verwarring en herkenbare onzekerheden. De twee worden onafscheidelijk, iets wat ook in hun omgeving niet onopgemerkt blijft.
Wat me vooral trof, is hoe subtiel het boek maatschappelijke thema’s verweeft in het verhaal, zonder dat het geforceerd aanvoelt. Ondanks dat het zich afspeelt in de jaren 70, zijn de echo’s van vandaag voelbaar – pesterijen, onbegrip, maar ook de zoektocht naar jezelf en de ander.
Benjamin is een innemende verteller, en ook de nevenpersonages zijn met zorg en warmte neergezet. Hun onderlinge interacties geven het boek een gloed die lang blijft hangen.
Ik geef eerlijk toe: het forse formaat van het boek deed me in eerste instantie twijfelen. Maar die twijfel verdween al snel. Het verhaal grijpt je, en laat je niet meer los.
Kortom: geef dit boek een kans. Het is ontroerend, herkenbaar en bij momenten hartverscheurend mooi.
Met die woorden nam Rob Gijbels contact met me op. Niet veel later lag het verhaal van Benjamin en Kasper in mijn brievenbus. Eerst en vooral: bedankt om me een exemplaar op te sturen – ik heb het met veel plezier gelezen. Maar nog belangrijker: bedankt om het verhaal van deze twee jongens met de wereld te delen.
Benjamin en Kasper groeien op in de jaren zeventig, een tijdperk dat je als lezer bijna kan ruiken en voelen. Wat hen verbindt, is meer dan vriendschap – het is een diepe, tedere band die zich langzaam maar intens ontvouwt. Vanuit het perspectief van Benjamin word je meegenomen in een wereld vol verwondering, verwarring en herkenbare onzekerheden. De twee worden onafscheidelijk, iets wat ook in hun omgeving niet onopgemerkt blijft.
Wat me vooral trof, is hoe subtiel het boek maatschappelijke thema’s verweeft in het verhaal, zonder dat het geforceerd aanvoelt. Ondanks dat het zich afspeelt in de jaren 70, zijn de echo’s van vandaag voelbaar – pesterijen, onbegrip, maar ook de zoektocht naar jezelf en de ander.
Benjamin is een innemende verteller, en ook de nevenpersonages zijn met zorg en warmte neergezet. Hun onderlinge interacties geven het boek een gloed die lang blijft hangen.
Ik geef eerlijk toe: het forse formaat van het boek deed me in eerste instantie twijfelen. Maar die twijfel verdween al snel. Het verhaal grijpt je, en laat je niet meer los.
Kortom: geef dit boek een kans. Het is ontroerend, herkenbaar en bij momenten hartverscheurend mooi.
June 10, 2025
Dit is het tweede boek van Rob Gijbels dat ik lees en oh boy, wat een emotionele rollercoaster. Benjamin en Kasper nemen je vanaf de eerste pagina mee in hun wereld, van de start van hun vriendschap tot alle ups en downs onderweg. Ik heb gelachen, gedroomd én geweend. Ja Benji, je hebt van mij ook een bleiterke gemaakt.
Het is een coming-of-age verhaal over twee jongens in de jaren zeventig die elk op hun manier op zoek zijn naar zichzelf en hun plek in de wereld. Hun moeilijke band met hun vaders raakte me diep. Het bracht wel mooie gesprekken op gang met mijn eigen vader, ook hij groeide op in de jaren zeventig in Genk. Ik vroeg hem of hij ook zoveel stripverhalen las, naar Duitse films keek en of hij Old Shatterhand kent. Het antwoord is dus 'ja'.
En dan dat leuke detail op het einde: een QR-code naar een playlist met muziek uit die tijd. Zet de playlist op en ga samen met Benji en Kasper wolken lezen. Dus stop met deze review te lezen. Begin gewoon aan het boek. Een echte aanrader!
Het is een coming-of-age verhaal over twee jongens in de jaren zeventig die elk op hun manier op zoek zijn naar zichzelf en hun plek in de wereld. Hun moeilijke band met hun vaders raakte me diep. Het bracht wel mooie gesprekken op gang met mijn eigen vader, ook hij groeide op in de jaren zeventig in Genk. Ik vroeg hem of hij ook zoveel stripverhalen las, naar Duitse films keek en of hij Old Shatterhand kent. Het antwoord is dus 'ja'.
En dan dat leuke detail op het einde: een QR-code naar een playlist met muziek uit die tijd. Zet de playlist op en ga samen met Benji en Kasper wolken lezen. Dus stop met deze review te lezen. Begin gewoon aan het boek. Een echte aanrader!
May 8, 2025
Ik heb dit boek gewonnen met een winactie bij @marareadsmore
Benjamin wordt weggelachen in het dorpsschooltje. Hij is een angstige jongen. Tot hij Kasper ontmoet. De twee worden onafscheidelijk.
Bij deze hun verhaal.
Ik vond het lastig dat de dialogen veelal in het Vlaams waren. Ik ben zelf een halve Belg, maar toch had ik hier best wel veel moeite mee.
Het boek is wat oppervlakkig en er gebeurt eigenlijk vrijwel niks.
Ik ergerde me dood aan het constante woordje Pipo. Ik snapte al die giftigheid onderling niet.
Elke keer was ik aan het wachten tot er iets gebeurde, maar dat moment kwam niet echt.
Wel geinig dat mijn naam nog even voorkwam tegen het einde.
Hoe graag ik ook positief had willen zijn, dit boek was het helaas niet voor mij. En het hielp zeker niet dat ik moeite had om de dialogen te volgen.
Benjamin wordt weggelachen in het dorpsschooltje. Hij is een angstige jongen. Tot hij Kasper ontmoet. De twee worden onafscheidelijk.
Bij deze hun verhaal.
Ik vond het lastig dat de dialogen veelal in het Vlaams waren. Ik ben zelf een halve Belg, maar toch had ik hier best wel veel moeite mee.
Het boek is wat oppervlakkig en er gebeurt eigenlijk vrijwel niks.
Ik ergerde me dood aan het constante woordje Pipo. Ik snapte al die giftigheid onderling niet.
Elke keer was ik aan het wachten tot er iets gebeurde, maar dat moment kwam niet echt.
Wel geinig dat mijn naam nog even voorkwam tegen het einde.
Hoe graag ik ook positief had willen zijn, dit boek was het helaas niet voor mij. En het hielp zeker niet dat ik moeite had om de dialogen te volgen.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews