«Μην κοιτάξεις πίσω!» Όχι… πρέπει να κοιτάξω πίσω! Γιατί μόνο έτσι θα μπορέσω να συνεχίσω… μόνο έτσι θα καταφέρω να κοιτάξω μπροστά…» (σελίδα 237)
Η Φαίδρα Βασιλείου είναι μια γυναίκα που έχει επιλέξει συνειδητά τη μοναξιά, ύστερα από το άδοξο τέλος που είχε η τελευταία σχέση της. Δεν εμπιστεύεται τους ανθρώπους, δεν «ανοίγεται» σε κανέναν, δεν έχει φίλους και παρέες. Είναι πανέξυπνη, δραστήρια, δυναμική, όμως είναι πολύ πληγωμένη. Το παρελθόν της είναι ζωγραφισμένο με τα πιο σκούρα χρώματα, είχε πονέσει πολύ, όμως είχε κατορθώσει, μόνη της, να σταθεί στα πόδια της.
Η μονότονη αλλά ήρεμη ζωή της Φαίδρας διαταράσσεται, όταν ένα βράδυ φέρνουν στα Επείγοντα του νοσοκομείου όπου εργάζεται ως νοσηλεύτρια, έναν βαριά τραυματισμένο άντρα. Κάτι πάνω του έμοιαζε τρομερά οικείο. Από κάπου τον ήξερε. Μνήμες ξυπνούν από το παρελθόν, που με τόσο κόπο και προσπάθεια είχε αγωνιστεί να διαγράψει. Όλα γύρω της, για ακόμη μια φορά, έρχονται να ανατραπούν και ο δρόμος που καλείται να ακολουθήσει είναι επικίνδυνος και δίχως επιστροφή.
«Μην κοιτάξεις πίσω, μπουγαρίνι…» ήταν η τελευταία φράση του τραυματισμένου άντρα προς την Φαίδρα, λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή.
Ένα ορφανοτροφείο στην Κεφαλονιά, ένας παιδικός έρωτα, η προδοσία του άνδρα που αγάπησε όσο τίποτε στη ζωή της, ένας στυγερός εγκληματίας, οι γονείς που δεν γνώρισε, αλλά και ένα ζωτικής σημασία μυστικό που στοιχειώνει την ίδια της την ύπαρξη, φέρνουν την Φαίδρα αντιμέτωπη τόσο με το παρελθόν όσο και με το παρόν της.
Σε αυτό τον δύσκολο δρόμο που καλείται να ακολουθήσει, ευτυχώς, δεν είναι μόνη της. Έχει στο πλευρό της τον Χριστόφορο Πέτρου, τον γοητευτικό χειρουργό, ο οποίος προσπαθεί με κάθε τρόπο να την βοηθήσει να αντιμετωπίσει τον εφιάλτη. Επίσης, έχει και τον Δημήτρη Καπράλο, τον αστυνόμο του τμήματος Ανθρωποκτονιών, του οποίου ζητάει την αρωγή, όταν στα χέρια της καταλήγουν μια μαύρη ατζέντα, ένα άλμπουμ με φωτογραφίες, ένα κλειδί και ένα γράμμα. Μαζί θα προσπαθήσουν να διαλευκάνουν το μυστήριο, που δίχως να το γνωρίζει η Φαίδρα, αφορά και την ίδια.
Για να βρει την άκρη του νήματος και να ξετυλίξει το σκοτεινό κουβάρι, υπάρχει μόνο ένας τρόπος: Να κοιτάξει πίσω, να κοιτάξει κατάματα το παρελθόν και να αναμετρηθεί με όλους και όσα την πλήγωσαν και την στιγμάτισαν…
«Μην κοιτάξεις πίσω» είναι ένα εξαιρετικό, καθηλωτικό αστυνομικό μυθιστόρημα, που διαβάζεται απνευστί. Τα έχει όλα!! Γρήγορη ροή, αγωνία, μυστήριο, ένταση, σκοτεινά μυστικά, φόνους, εκπλήξεις και αναπάντεχες ανατροπές, που δεν θα σας αφήσουν να αποχωριστείτε το βιβλίο ούτε λεπτό από τα χέρια σας, ώσπου να φτάσετε στο τέλος, όπου μπαίνουν όλα τα κομμάτια του πάζλ στη θέση τους.
Θερμά συγχαρητήρια στην αγαπημένη μου Ελευθερία Μεταξά!! Προτείνεται ανεπιφύλακτα!!
10 / 10!!!
ΥΓ. Το βιβλίο επανακυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ, με νέο εξώφυλλο, που είναι πανέμορφο και απολύτως ταιριαστό με το story του βιβλίου.