[Review van volledige reeks (Albums 1-5: Inferno - De Drie Vloeken)]
Ik kende Munuera al van een paar andere dingen die hij op zijn cv heeft staan: hij heeft onder andere ook aan een paar strips van Robbedoes en Kwabbernoot meegewerkt en maakt ook de Zwendel-spinoffs.
Deze reeks, over de piratenfamilie Campbell, was zijn eerste wapenfeit waar hij zowel de tekeningen als het scenario maakt. De tekeningen zijn overduidelijk van hem inderdaad, ze zijn erg herkenbaar voor wie al andere dingen van hem gelezen heeft. Het is wel een erg uitzonderlijke stijl, dus hier moet je voor te vinden zijn of niet. Mij spreekt het wel aan.
En ook het verhaal is best te pruimen. Het is erg origineel, spannend en onvoorspelbaar. Er zitten een paar knappe plotwendingen in. En vijf albums is wel een goede lengte, feitelijk. Het is niet meteen gedaan, maar het blijft ook niet aanslepen. Er zitten aangename personages in en geweldige humor. Al speelt dit verhaal zich een paar honderd jaar geleden af, Munuera steekt er hedendaagse grappen in - die dus ook totaal niet in de context passen - maar je desondanks hardop doen lachen. Dat moet je kunnen.
Er zijn maar een paar nadelen aan. Ten eerste, enkele personages lijken nogal op elkaar en het duurt dus een tijdje voor je weet wie nu eigenlijk wie is. En ten tweede, al is de afwisseling met flashbacks een interessante manier om alles over te brengen, het is soms best lastig om te zien waar - en wanneer - je nu weer juist bent. Is dit het heden? Een paar jaar geleden? Twintig jaar geleden?
Een paar dingetjes hadden dus een beetje anders gekund. Maar het is wel een leuke reeks.
7,9/10