Waarom wordt er in veel families gezwegen en ontkend? Op de vlucht voor pijnlijke ervaringen en als harnas tegen verdriet en ongemak, hullen we ons al snel in schaamte. Schaamte is als een stille schaduw: het verstikt en maakt eenzaam.
Ook de moeder van journalist Teus Lebbing zweeg uit zelfbescherming na de stilgeboorte van haar zoon en de suïcide van haar man. Aan de hand van haar eigen verhaal en openhartige interviews met markante Nederlanders als Mark Tuitert, Ilvy Njiokiktjien, Bram Bakker en Maddy Stolk, laat Teus in Schaamte zien wat het je biedt om wél voorbij te gaan aan de schaamte die je als kind meekrijgt.
Teus Lebbing (1971) is freelance journalist. Mensen laten zien zoals ze zijn is haar grote drijfveer. Voor diverse media en haar eigen platform A brand new story gaat Teus op zoek naar verhalen die we in eerste instantie voor onszelf houden.
Haar zoektocht is niet uit sensatiezucht, maar vanuit de overtuiging dat het vertellen en delen van die echte verhalen inzicht, vrijheid en veerkracht oplevert.
Knap hoe Lebbing over een moeilijk onderwerp als schaamte zo’n fijn leesbaar boek heeft geschreven. De kaft maakt meteen al nieuwsgierig. Want wie zijn de vrouw en de baby op de zwart witte foto, half schuilend achter het gordijn? Wat heeft zich achter deze voordeur afgespeeld?
Wat ik zo bijzonder vind is hoe Lebbing door anderen te interviewen over hun taboes, oud zeer of geheimen, uiteindelijk zelf haar verhaal durft te delen. Het geeft zo mooi haar eigen pad van schaamte naar bevrijding weer.
Door dit boek te lezen begrijp je wat schaamte kan aanrichten. Hoe het je klein houdt, je het gevoel geeft dat je niet goed genoeg bent. Het is tegelijkertijd een oproep tot meer openheid wat tot meer verbinding leidt. Verbinding met jezelf en de mensen om je heen. Echt een aanrader!