What do you think?
Rate this book
Waanzin en sneeuw
De psychiatrie is een gesloten wereld. Wat gebeurt er eigenlijk allemaal achter de deuren van een afdeling? Hoe is het om een psychose te hebben? En hoe is het om als psychiatrisch verpleegkundige te moeten zorgen voor suïcidale, manische of psychotische mensen die vaak tegen hun wil worden opgenomen?
Het boek 'Waanzin en Sneeuw' geeft een kijkje achter de schermen van de acute psychiatrie in Amsterdam. Het verhaal volgt de verpleegkundige Jesse gedurende een avonddienst op een High Care Afdeling. Het is een avond waarin hij en zijn collega’s langzaam de controle verliezen over de afdeling.
Dit realistisch verslag van de problemen die een verpleegkundige moet zien op te lossen, maakt op speelse wijze inzichtelijk waar het filosofisch en praktisch schuurt in de psychiatrie.
Daarnaast maak je kennis met een bonte stoet van individuen die van alles mankeren en door het noodlot samengebracht zijn op een afdeling achter een gesloten deur. Een meeslepend verhaal met indringende personages en scherpe observaties over de grenzen van de psychiatrie.
Het boek 'Waanzin en Sneeuw' geeft een kijkje achter de schermen van de acute psychiatrie in Amsterdam. Het verhaal volgt de verpleegkundige Jesse gedurende een avonddienst op een High Care Afdeling. Het is een avond waarin hij en zijn collega’s langzaam de controle verliezen over de afdeling.
Dit realistisch verslag van de problemen die een verpleegkundige moet zien op te lossen, maakt op speelse wijze inzichtelijk waar het filosofisch en praktisch schuurt in de psychiatrie.
Daarnaast maak je kennis met een bonte stoet van individuen die van alles mankeren en door het noodlot samengebracht zijn op een afdeling achter een gesloten deur. Een meeslepend verhaal met indringende personages en scherpe observaties over de grenzen van de psychiatrie.
284 pages, Paperback
Published January 1, 2025
22 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
August 13, 2025
Van Uitgeverij de Brouwerij | Brainbooks het intense boek: "Waanzin en Sneeuw", een avond achter gesloten deuren, mogen ontvangen. De auteur is Willem Keizer.
De cover geeft de indruk van het boek en de titel. Je ziet iemand op een fiets een mond in rijden met daarna huizen en tuinen met sneeuw bedekt.
De schrijfstijl is fijn. Elk hoofdstuk is een intense ervaring.
Jesse is een psychiatrische verpleegkundige. Zijn vriendin heeft net de relatie verbroken. Jesse heeft avonddienst en fietst in de sneeuw naar de psychiatrische inrichting.
Jesse werkt op een afdeling waar twintig psychiatrische patiënten gedwongen verblijven in twee vleugels.
Eerst vindt de overdracht plaats. Wat is de toestand van patiënten, welke medicatie moet er gegeven worden. En wie welke patiënten krijgt aangewezen. Vijf patiënten per psychiatrische verpleegkundige.
Er verblijven daar patiënten met onder andere grootheidswaanzin, schizofrenie en waandenkbeelden.
Als je je goed gedraagt krijg je een privelege. Je mag dan alleen een uurtje weg. Soms moeten patiënten dwangmedicatie worden gegeven of in een separeercel worden geplaatst. Dit gaat niet gemakkelijk. Regelmatig gaat er een alarm af en dan komen andere verpleegkundige helpen van andere afdelingen.
De psychiatrische verpleegkundige zijn onder bezet en slecht betaald.
De avond dat Jesse werkt blijft het door sneeuwen. Regelmatig gaat Jesse even naar buiten om stoom af te blazen. Zijn er ruzies in de huiskamer, lopen er patiënten rond die naar huis willen, patiënten die denken dat hun grondrechten worden geschonden etc. Iedere psychiatrisch verpleegkundige moet voordat hun dienst erop zit ook weer een overdracht schrijven. Jesse gaat later dan dat zijn avonddienst afgelopen is naar huis via de kroeg. Dit omdat hij er niet aan toegekomen is de overdracht te schrijven in verband met de drukte, zoals altijd, op de afdeling.
Dit boek is echt een aanrader. Als je dit boek leest hoe het gaat in de psychiatrische inrichtingen denk ik ook aan andere zorginstellingen. Voornamelijk voor de zorgverleners die daar werken. Zoals voor patiënten met dementie, Korsakov, verstandelijk gehandicapten etc. Wat voor invloed heeft het op hun leven als ze zoveel emoties meemaken op hun werk?
De cover geeft de indruk van het boek en de titel. Je ziet iemand op een fiets een mond in rijden met daarna huizen en tuinen met sneeuw bedekt.
De schrijfstijl is fijn. Elk hoofdstuk is een intense ervaring.
Jesse is een psychiatrische verpleegkundige. Zijn vriendin heeft net de relatie verbroken. Jesse heeft avonddienst en fietst in de sneeuw naar de psychiatrische inrichting.
Jesse werkt op een afdeling waar twintig psychiatrische patiënten gedwongen verblijven in twee vleugels.
Eerst vindt de overdracht plaats. Wat is de toestand van patiënten, welke medicatie moet er gegeven worden. En wie welke patiënten krijgt aangewezen. Vijf patiënten per psychiatrische verpleegkundige.
Er verblijven daar patiënten met onder andere grootheidswaanzin, schizofrenie en waandenkbeelden.
Als je je goed gedraagt krijg je een privelege. Je mag dan alleen een uurtje weg. Soms moeten patiënten dwangmedicatie worden gegeven of in een separeercel worden geplaatst. Dit gaat niet gemakkelijk. Regelmatig gaat er een alarm af en dan komen andere verpleegkundige helpen van andere afdelingen.
De psychiatrische verpleegkundige zijn onder bezet en slecht betaald.
De avond dat Jesse werkt blijft het door sneeuwen. Regelmatig gaat Jesse even naar buiten om stoom af te blazen. Zijn er ruzies in de huiskamer, lopen er patiënten rond die naar huis willen, patiënten die denken dat hun grondrechten worden geschonden etc. Iedere psychiatrisch verpleegkundige moet voordat hun dienst erop zit ook weer een overdracht schrijven. Jesse gaat later dan dat zijn avonddienst afgelopen is naar huis via de kroeg. Dit omdat hij er niet aan toegekomen is de overdracht te schrijven in verband met de drukte, zoals altijd, op de afdeling.
Dit boek is echt een aanrader. Als je dit boek leest hoe het gaat in de psychiatrische inrichtingen denk ik ook aan andere zorginstellingen. Voornamelijk voor de zorgverleners die daar werken. Zoals voor patiënten met dementie, Korsakov, verstandelijk gehandicapten etc. Wat voor invloed heeft het op hun leven als ze zoveel emoties meemaken op hun werk?
Read
December 31, 2025Heel interessant in kijkje achter de schermen van gedwongen opname. Als roman misschien ietsje langdradig. Wordt wel weer eens goed duidelijk hoe weinig verschil er tussen 'normale' en 'gestoorde' mensen is en hoe weinig grip de medische wetenschap heeft op psychische problemen.
January 28, 2025
Een ijzingwekkend portret van de menselijke psyche in extreme omstandigheden!
Waanzin en Sneeuw van Willem Keizer is een boek dat je niet zomaar loslaat. Het biedt een zeldzame inkijk in de wereld van de acute psychiatrie, een plek die voor velen mysterieus en ontoegankelijk blijft.
Het verhaal volgt Jesse, een psychiatrisch verpleegkundige, tijdens een avonddienst op een High Care-afdeling in Amsterdam. Wat begint als een ogenschijnlijk normale avond, verandert al snel in een chaotische en emotionele strijd.
Keizer weet de hectiek en de emoties van het werk in de psychiatrie treffend te beschrijven. De situaties voelen levensecht aan, en de personages – zowel de patiënten als de verpleegkundigen – zijn goed uitgewerkt. Dit zorgt ervoor dat je je als lezer betrokken voelt bij hun verhalen en worstelingen. De patiënten in het boek zijn geen anonieme figuren, maar mensen met een verhaal. Ze hebben dromen, angsten en verlangens die hen herkenbaar en menselijk maken.
Een van de meest indrukwekkende aspecten van het boek is de manier waarop Keizer de dagelijkse dilemma’s van het werk beschrijft. Jesse moet continu keuzes maken: hoe verdeel je je aandacht tussen patiënten? Hoe ga je om met agressie of suïcidale gedachten? Deze vragen maken het boek niet alleen spannend, maar ook diepgaand en reflectief.
Het boek is niet alleen spannend door de gebeurtenissen die zich tijdens de avonddienst ontvouwen, maar zette mij ook aan het denken. Keizer raakt immers thema’s aan zoals de grenzen van de zorg, de hoge werkdruk en de ethische dilemma’s waar hulpverleners dagelijks mee te maken hebben. Hoeveel kun je van een verpleegkundige verwachten? En wat doet het met iemand om keer op keer geconfronteerd te worden met menselijk leed? Deze vragen worden op een subtiele manier in het verhaal verweven, waardoor de lezer wordt uitgenodigd om zelf na te denken over deze thema’s.
De spanning in het verhaal bouwt zich geleidelijk op. Wat begint als een rustige avond, verandert langzaam in een chaotische situatie waarin de controle over de afdeling dreigt te verdwijnen. Dit zorgt ervoor dat je als lezer continu benieuwd bent naar wat er gaat gebeuren. Tegelijkertijd biedt het boek ook ruimte voor rust en reflectie. Momenten van humor, empathie en hoop geven het verhaal een menselijke en genuanceerde toon.
De schrijfstijl van Keizer is helder en toegankelijk. Hij weet complexe onderwerpen begrijpelijk te maken, waardoor het boek een breed publiek kan aanspreken. Tegelijkertijd schuwt hij niet om de rauwe realiteit van de psychiatrie te laten zien, wat het verhaal krachtig en authentiek maakt. Zijn beschrijvingen zijn gedetailleerd genoeg om een duidelijk beeld te schetsen, maar blijven luchtig genoeg om het verhaal vlot te houden.
Wat mij opviel, is de empathie waarmee Keizer schrijft. Hij heeft oog voor de mens achter de diagnose, zowel bij de patiënten als bij de hulpverleners. Dit maakt het boek niet alleen informatief, maar ook ontroerend en menselijk. Het laat zien dat achter elke psychische aandoening een individu schuilt met een uniek verhaal.
Keizer schuwt niet om kritisch te zijn over het systeem waarin zijn personages werken. De hoge werkdruk, de bureaucratie en de beperkte middelen zijn constant voelbaar. Toch blijft de toon van het boek genuanceerd. Keizer laat zien dat er geen eenvoudige oplossingen zijn voor de problemen in de psychiatrie, wat het boek realistisch en geloofwaardig maakt.
Daarnaast werpt het boek ook een licht op de persoonlijke impact van het werk op hulpverleners. Jesse’s gedachten en gevoelens geven een inkijkje in de mentale belasting die gepaard gaat met het werken in de psychiatrie. Het is een aspect van de zorg waar vaak te weinig aandacht voor is, en Keizer slaagt erin om dit op een respectvolle en met veel inzicht te beschrijven.
De kracht van Waanzin en Sneeuw ligt niet alleen in de thematiek, maar ook in de personages. Jesse is een genuanceerde hoofdpersoon die zowel zijn sterke als kwetsbare kanten laat zien. Zijn worstelingen maken hem menselijk en herkenbaar. Ook de patiënten zijn meer dan alleen hun diagnose. Ze hebben ieder hun eigen verhaal, dat met respect en diepgang wordt verteld.
De verhalen laten zien hoe dun de lijn kan zijn tussen herstel en terugval en zullen je als lezer zeker bijblijven.
Waanzin en Sneeuw is een meeslepend en inzichtgevend boek dat een unieke blik biedt op de wereld van de acute psychiatrie.
Willem Keizer combineert spanning, realisme en filosofische diepgang tot een verhaal dat zowel raakt als aan het denken zet. Het boek is een eerbetoon aan de verpleegkundigen, de patiënten en de veerkracht van de menselijke geest.
Dit boek is een aanrader voor iedereen die meer wil begrijpen over psychische aandoeningen, de uitdagingen van de zorg en de mensen die dagelijks in deze intense omgeving werken. Het is een verhaal dat je niet snel zult vergeten en dat je kijk op de psychiatrie voorgoed kan veranderen. Keizer heeft met Waanzin en Sneeuw een waardevolle bijdrage geleverd aan de literatuur over de zorg en de menselijke psyche.
Een absolute aanrader voor een breed publiek!
Ik waardeer dit boek met vijf sterren.
Dank aan Uitgeverij de Brouwerij voor het recensieexemplaar.
Meer leuke en interessante recensies zij te lezen op www.indeboekenkast.com
Waanzin en Sneeuw van Willem Keizer is een boek dat je niet zomaar loslaat. Het biedt een zeldzame inkijk in de wereld van de acute psychiatrie, een plek die voor velen mysterieus en ontoegankelijk blijft.
Het verhaal volgt Jesse, een psychiatrisch verpleegkundige, tijdens een avonddienst op een High Care-afdeling in Amsterdam. Wat begint als een ogenschijnlijk normale avond, verandert al snel in een chaotische en emotionele strijd.
Keizer weet de hectiek en de emoties van het werk in de psychiatrie treffend te beschrijven. De situaties voelen levensecht aan, en de personages – zowel de patiënten als de verpleegkundigen – zijn goed uitgewerkt. Dit zorgt ervoor dat je je als lezer betrokken voelt bij hun verhalen en worstelingen. De patiënten in het boek zijn geen anonieme figuren, maar mensen met een verhaal. Ze hebben dromen, angsten en verlangens die hen herkenbaar en menselijk maken.
Een van de meest indrukwekkende aspecten van het boek is de manier waarop Keizer de dagelijkse dilemma’s van het werk beschrijft. Jesse moet continu keuzes maken: hoe verdeel je je aandacht tussen patiënten? Hoe ga je om met agressie of suïcidale gedachten? Deze vragen maken het boek niet alleen spannend, maar ook diepgaand en reflectief.
Het boek is niet alleen spannend door de gebeurtenissen die zich tijdens de avonddienst ontvouwen, maar zette mij ook aan het denken. Keizer raakt immers thema’s aan zoals de grenzen van de zorg, de hoge werkdruk en de ethische dilemma’s waar hulpverleners dagelijks mee te maken hebben. Hoeveel kun je van een verpleegkundige verwachten? En wat doet het met iemand om keer op keer geconfronteerd te worden met menselijk leed? Deze vragen worden op een subtiele manier in het verhaal verweven, waardoor de lezer wordt uitgenodigd om zelf na te denken over deze thema’s.
De spanning in het verhaal bouwt zich geleidelijk op. Wat begint als een rustige avond, verandert langzaam in een chaotische situatie waarin de controle over de afdeling dreigt te verdwijnen. Dit zorgt ervoor dat je als lezer continu benieuwd bent naar wat er gaat gebeuren. Tegelijkertijd biedt het boek ook ruimte voor rust en reflectie. Momenten van humor, empathie en hoop geven het verhaal een menselijke en genuanceerde toon.
De schrijfstijl van Keizer is helder en toegankelijk. Hij weet complexe onderwerpen begrijpelijk te maken, waardoor het boek een breed publiek kan aanspreken. Tegelijkertijd schuwt hij niet om de rauwe realiteit van de psychiatrie te laten zien, wat het verhaal krachtig en authentiek maakt. Zijn beschrijvingen zijn gedetailleerd genoeg om een duidelijk beeld te schetsen, maar blijven luchtig genoeg om het verhaal vlot te houden.
Wat mij opviel, is de empathie waarmee Keizer schrijft. Hij heeft oog voor de mens achter de diagnose, zowel bij de patiënten als bij de hulpverleners. Dit maakt het boek niet alleen informatief, maar ook ontroerend en menselijk. Het laat zien dat achter elke psychische aandoening een individu schuilt met een uniek verhaal.
Keizer schuwt niet om kritisch te zijn over het systeem waarin zijn personages werken. De hoge werkdruk, de bureaucratie en de beperkte middelen zijn constant voelbaar. Toch blijft de toon van het boek genuanceerd. Keizer laat zien dat er geen eenvoudige oplossingen zijn voor de problemen in de psychiatrie, wat het boek realistisch en geloofwaardig maakt.
Daarnaast werpt het boek ook een licht op de persoonlijke impact van het werk op hulpverleners. Jesse’s gedachten en gevoelens geven een inkijkje in de mentale belasting die gepaard gaat met het werken in de psychiatrie. Het is een aspect van de zorg waar vaak te weinig aandacht voor is, en Keizer slaagt erin om dit op een respectvolle en met veel inzicht te beschrijven.
De kracht van Waanzin en Sneeuw ligt niet alleen in de thematiek, maar ook in de personages. Jesse is een genuanceerde hoofdpersoon die zowel zijn sterke als kwetsbare kanten laat zien. Zijn worstelingen maken hem menselijk en herkenbaar. Ook de patiënten zijn meer dan alleen hun diagnose. Ze hebben ieder hun eigen verhaal, dat met respect en diepgang wordt verteld.
De verhalen laten zien hoe dun de lijn kan zijn tussen herstel en terugval en zullen je als lezer zeker bijblijven.
Waanzin en Sneeuw is een meeslepend en inzichtgevend boek dat een unieke blik biedt op de wereld van de acute psychiatrie.
Willem Keizer combineert spanning, realisme en filosofische diepgang tot een verhaal dat zowel raakt als aan het denken zet. Het boek is een eerbetoon aan de verpleegkundigen, de patiënten en de veerkracht van de menselijke geest.
Dit boek is een aanrader voor iedereen die meer wil begrijpen over psychische aandoeningen, de uitdagingen van de zorg en de mensen die dagelijks in deze intense omgeving werken. Het is een verhaal dat je niet snel zult vergeten en dat je kijk op de psychiatrie voorgoed kan veranderen. Keizer heeft met Waanzin en Sneeuw een waardevolle bijdrage geleverd aan de literatuur over de zorg en de menselijke psyche.
Een absolute aanrader voor een breed publiek!
Ik waardeer dit boek met vijf sterren.
Dank aan Uitgeverij de Brouwerij voor het recensieexemplaar.
Meer leuke en interessante recensies zij te lezen op www.indeboekenkast.com
January 27, 2025
Wat een boek!
Ik dacht eerst dat het non-fictie was, zo waarheidsgetrouw is deze roman geschreven.
Je stelt je tijdens het lezen voor dat je die avond op de afdeling aanwezig bent. Je leeft mee met de verpleegkundigen en met de diverse patiënten en met alles wat er gebeurt, tot en met het sneeuwen aan toe...
Ik dacht eerst dat het non-fictie was, zo waarheidsgetrouw is deze roman geschreven.
Je stelt je tijdens het lezen voor dat je die avond op de afdeling aanwezig bent. Je leeft mee met de verpleegkundigen en met de diverse patiënten en met alles wat er gebeurt, tot en met het sneeuwen aan toe...
Displaying 1 - 4 of 4 reviews