Hij lijkt doordeweeks, een journalist, getrouwd, huisje-tuintje. Maar op een dag wint het beest in hem het van de beschaving. Hij vermoordt in paniek een zwarte hoer en weet dat vanaf dan zijn leven niet meer hetzelfde kan zijn. De strijd tussen zijn aangeboren reptielenbrein en het laagje ontwikkeling dat hij zich toegemeten had, is gestreden. Hij kan niet meer ontsnappen aan zijn lot, dat van de dierlijke killer die hij is. Niet de politie of enig schuldgevoel, maar het besef van zijn wrede fataliteit doet hem uiteindelijk de das om.
Dit is het opzienbare fictiedebuut van Rik Vanwalleghem (°1952), voormalig wielerjournalist en hoofdredacteur van Het Nieuwsblad. Hij schrijft nog steeds voor De Standaard en is sinds 2006 directeur van het centrum Ronde van Vlaanderen in Oudenaarde. Zijn opleiding als bioloog, met een fascinatie voor de genetica, was zeker een inspiratie voor deze uitzonderlijke en spannende roman.
Rik Vanwalleghem is een in Vlaanderen gekend (wieler)journalist voor het Nieuwsblad en De Standaard en directeur van het Centrum Ronde van Vlaanderen in Oudenaarde. In april 2014 verscheen bij Borgerhoff & Lamberigts zijn thrillerdebuut ‘Op Drift’.
Het verhaal begint wanneer het hoofdpersonage bij een zoveelste prostitutiebezoek door het lint gaat en een zwarte hoer vermoordt. Wat volgt is een beschrijving van hoe hij in de tijd die daarop volgt met die daad omgaat, probeert te functioneren op zijn werk, blind is voor de problemen van zijn vriendin, maar voornamelijk zichzelf en zijn seksuele drift tracht goed te praten.
Het is al snel duidelijk dat het voor het hoofdpersonage en de lezer misschien beter was geweest als ‘hij’ na het eerste hoofdstuk was gearresteerd of zelfmoord had gepleegd. Dan was beide partijen 200 pagina’s verdere ellende bespaard gebleven.
Op Drift wist op geen enkel moment te boeien. Vlakke personages en verhaallijnen, overdreven seksuele beschrijvingen, gekunsteld taalgebruik en vooral een totaal gebrek aan spanning maken dit boek een ware gesel voor de thrillerliefhebber.
Je kan je bovendien afvragen waarom het boek voor publicatie geen update heeft gekregen. Het voelt heel raar aan om in 2014 nog te lezen over bvb Belgische franken (verdwenen sinds 2002), bestaansminimum (sinds 2001 leefloon) of een faxtoestel als ‘nieuw wondermiddel der moderne communicatie’. Slordigheid of luiheid ?
Het mag duidelijk zijn: dit boek kan je moeilijk een aanrader noemen en het is te hopen dat Borgerhoff & Lamberigts in de toekomst iets selectiever is bij de keuze van te publiceren thrillers. ‘Op Drift’ is jammer genoeg een grote misstap.