Modernliğin Sosyolojisi Özgürlük ve Cezalandırma

by Peter Wagner, Mehmet Küçük (Translator)

Kendini bir modernlik projesi olarak kuran Avrupa ile ilgili tartışmaların büyük bir kafa karışıklığı ile yapıldığı ülkemizde sosyolojik bir yaklaşıma belki de her zaman olduğundan daha çok ihtiyaç var. Weber ve Durkheim'dan, Parsons ve sonrasına kadar uzanan dönemlerde sosyoloji, modern toplumu gözlemiş olsa da, modern projenin ve pratiklerin tam da içinde konumlandığı için modernlikle arasına ayırt edici bir mesafe koyamamıştır. İçinde yaşadığımız zamanları anlayabilmek için bu mesafeyi koyan bir modernlik sosyolojisine kesinlikle ihtiyaç vardır. Elinizdeki kitabın yapmak istediği de budur. Modernliğin bugünkü durumunu açıklamaya soyunan sosyolojik teorilerde büyük bir zenginlik söz konusu. "Öznenin sonu"ndan, "yeni bireycilik"e; "toplumun çözülüşü"nden, "sivil toplum"un yeniden ortaya çıkışına; "modernliğin sonu"ndan, "başka bir modernlik"e ya da "yeni modernleşme"ye kadar birçok tartışma başlığı mevcut. Peter VVagner, mevcut durumu anlayabilmek için modernliğin tarihsel olarak yeniden betimlenmesi gerektiğini düşünüyor. Modernliğin Sosyolojisi, son iki yüzyıl boyunca yaşanan tarihsel dönüşümlerin ışığında bir modernlik sosyolojisi yapma girişiminde bulunuyor; bunu yaparken de hem modernliğin hem sosyolojinin beşiği sayılan Batı Avrupa'ya bakmakla yetinmiyor, modernizmin iki farklı versiyonunu yaşamış olan ABD ve Sovyet sosyalizmi örneklerine de bakıyor. Özgürlük ve cezalandırma mefhumlarında ortaya çıkan modernliğin temelinde yatan muğlaklık kitapta belli başlı üç boyutuyla inceleniyor: Bireysel özgürlük ile siyasal cemaat; faillik ile yapı ve son olarak yerellikler içinde konumlanan bireysel hayatlarla geniş kapsamlı toplumsal kurumlar arasındaki ilişkiler. VVagner, modernliğin geçirdiği iki büyük tarihsel dönüşümü tespit ediyor: Bunlardan ilki XIX. yüzyılın sonlarında başlamış ve adına "örgütlü modernlik" denebilecek bir toplumsal dönüşüme neden olmuştur; ikincisiyse XX. yüzyılda ortaya çıkan ve bu örgütlü modernliğin çözülüşüne denk düşen dönüşümdür, işte "modern proje"nin, özgürlük, çoğulculuk ve bireysel özerklik gibi kimi temel kaygılarına taze kan veren, bu ikinci dönüşümdür. Ancak aynı dönüşüm, bu kaygılarla doğrudan ilintili başka kaygılar da doğurur; örneğin toplumsal kimliklerin yaratılmasını veya ortak bir akıl yürütmenin olanaklarını, yani iletişimsel bir etkileşim olarak siyaset yapmanın ta kendisini... Çok tartışılan bir konu hakkında orijinal olmayı başarabilen bir kitap. Çağdaş modernizm/postmodernizm tartışmalarına önemli bir katkı... Zamanımız hakkında teorik bir sentez yapan, çok önemli tespitlerde bulunan birinci sınıf bir eser.

Genres: Sociology

372 pages, Paperback

First published November 1, 1993

Reviews

[Xia Kang · Rating 3 out of 5]

three marks for not reader friendly.....看不懂，哼。

[Kavita Sharma · Rating 4 out of 5]

A very good book to trace the meaning of modernity, different phases of modernity, crisis of modernity and ultimately the question whether there is any need for reorganizing modernity or possibility of postmodernity.
A very lucid description of phases of modernity has been offered in this book. A brief overview is given below.
Modernity is about freedom and rationality but at the same time it need to be disciplinized.
The first phase being the 'restricted liberal modernity' where there was freedom for carving one's identity however that freedom was limited to only bourgeois class. with the mobilization of people those boundaries were overcome, it was called 'first crisis of modernity'. More people started getting membership of modernity and became a mass society however again with the inclusion of masses there arose the need for managebility which again led to organizing social practices of creating identity within the boundaries of ,say, nation, class etc. This was called 'Organized modernity'. This organized modernity phase was characterized by the introduction of conventions, standardization, institutionalization to bring stability and certainty in lives and society. however this phase was not to continue for long and came the 'second crisis of modernity' where these conventions and boundaries were broken and individuals were endowed with more autonomy to construct their identities. This called for the emergence of postmodernity where de-conventionalization, de-standardization was the norm. It was characterized by uncertainty, creativity, leisure, probing yet another reality etc.
so, this did not spell an end of modernity rather a different path set for modernity.

[Damla · Rating 5 out of 5]

Modernitenin pratik hale dönüşümünü ve değişimini tarihsel olarak iktisat, siyaset ve anlamlandırma(bilimsel) açısından görebilmek için kısa ancak kapsamlı olduğunu düşündüğüm bir çalışma. Bu kitabı okuduktan sonra modernite üzerinde ilgi alanınızı belirleyip okumalarını yapmak size kalmış. İlk başlarken Mehmet Küçük'ün kendine has kelimelerinden dolayı sıkıntı çeksemde ikinci bölümden sonra daha rahat ilerledi.

[Pixie · Rating 4 out of 5]

Very neatly organized historical overview. A pleasure to read.