What do you think?
Rate this book
Sześć cichych pragnień
On zawsze będzie ją ratował, nawet jeśli ona stara się o nim zapomnieć.
Julia została sama. Próbuje poukładać życie na nowo, pozbierać się kawałek po kawałku, ale mrok, który w niej siedzi, skutecznie sabotuje jej poczucie szczęścia. Dziewczyna chce zostawić minione wydarzenia za sobą, choć niektóre wspomnienia są piękne, jak choćby te związane z pamiętnymi wakacjami, kiedy to ona, Kuba i Echo… ale ciii! To sekret, o którym nikt inny nie może się dowiedzieć.
Okazuje się jednak, że przed przeszłością nie tak łatwo uciec, tym bardziej że ona wciąż czegoś od ciebie chce, ma granatowe oczy, włosy jak skrzydła kruka i ciało pokryte tatuażami. I obiecała, że zawsze będzie cię ratować.
Poznaj kolejną poruszającą opowieść autorstwa Anny Langner. Sześć cichych pragnień to książka idealna dla wszystkich kochających emocjonalne romanse new adult.
Julia została sama. Próbuje poukładać życie na nowo, pozbierać się kawałek po kawałku, ale mrok, który w niej siedzi, skutecznie sabotuje jej poczucie szczęścia. Dziewczyna chce zostawić minione wydarzenia za sobą, choć niektóre wspomnienia są piękne, jak choćby te związane z pamiętnymi wakacjami, kiedy to ona, Kuba i Echo… ale ciii! To sekret, o którym nikt inny nie może się dowiedzieć.
Okazuje się jednak, że przed przeszłością nie tak łatwo uciec, tym bardziej że ona wciąż czegoś od ciebie chce, ma granatowe oczy, włosy jak skrzydła kruka i ciało pokryte tatuażami. I obiecała, że zawsze będzie cię ratować.
Poznaj kolejną poruszającą opowieść autorstwa Anny Langner. Sześć cichych pragnień to książka idealna dla wszystkich kochających emocjonalne romanse new adult.
336 pages, Paperback
First published March 12, 2025
16 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
March 27, 2025
Lubię sięgać po literaturę obyczajową, ponieważ często niesie ona ze sobą duży ładunek emocjonalny. Ostatnio czytałam wymagające książki, dlatego tym chętniej sięgnęłam po coś lżejszego. Sześć cichych pragnień poniekąd spełniło tę rolę. To drugi tom serii, jednak od samego początku dostajemy świetne przypomnienie wydarzeń z poprzedniej części.
Julia jest samotną matką – jej partner odszedł. Radzi sobie świetnie, ale praca, studia i opieka nad synkiem to spore wyzwanie dla jednej osoby. Na szczęście nie jest sama. Wokół niej są ludzie, którzy ją wspierają i pomagają w dążeniu do celu. Jednak przeszłość niespodziewanie daje o sobie znać – w jej życiu pojawia się Echo, mężczyzna, z którym kiedyś łączyła ją bliska relacja. Julia nie chce, by znów wkroczył do jej świata, ale on nie zamierza się poddać tak łatwo.
Muszę przyznać, że całkiem dobrze bawiłam się podczas lektury. Książka jest lekka i wypełniona kobiecą siłą, co ogromnie motywuje. Autorka porusza trudne tematy, takie jak trauma, walka z przeszłością, samotne macierzyństwo czy żałoba. To nie była łatwa historia – Julia musiała zmierzyć się z wieloma przeszkodami, a największą z nich był właśnie Echo. Ich relacja jest skomplikowana. Julia podświadomie go pragnie, ale nie potrafi ponownie go wpuścić do swojego życia, ze względu na ich wspólną przeszłość. On jednak zrobi wszystko, by ją odzyskać i ochronić.
Pojawia się także wątek tajemniczych SMS-ów, które rzekomo miały być przeznaczone dla jej zmarłego partnera. To tylko potęguje niepokój bohaterki, która wciąż nie potrafi ruszyć naprzód po jego stracie. W książce nie brakuje zwrotów akcji, które urozmaicają fabułę. Byłam pod wrażeniem zaradności Julii, choć jednocześnie wydało mi się to nieco oderwane od rzeczywistości. Nigdy nie spotkałam osoby, która nie potrzebuje odpoczynku. Julia jest praktycznie cały czas w pracy, zajmuje się dzieckiem albo studiuje. Nie mam pojęcia, kiedy znajduje czas dla siebie czy na naukę. Co drugi tydzień ma dwa dni wolnego, ale i tak pozostaję w szoku.
Zakończenie było satysfakcjonujące – domknęło wszystkie wątki i pozostawiło mnie z poczuciem ukończenia historii.
To była lekka, choć momentami odrealniona opowieść, ale mimo wszystko dobrze się przy niej bawiłam. Stanowiła dla mnie świetną odskocznię od cięższych lektur.
Julia jest samotną matką – jej partner odszedł. Radzi sobie świetnie, ale praca, studia i opieka nad synkiem to spore wyzwanie dla jednej osoby. Na szczęście nie jest sama. Wokół niej są ludzie, którzy ją wspierają i pomagają w dążeniu do celu. Jednak przeszłość niespodziewanie daje o sobie znać – w jej życiu pojawia się Echo, mężczyzna, z którym kiedyś łączyła ją bliska relacja. Julia nie chce, by znów wkroczył do jej świata, ale on nie zamierza się poddać tak łatwo.
Muszę przyznać, że całkiem dobrze bawiłam się podczas lektury. Książka jest lekka i wypełniona kobiecą siłą, co ogromnie motywuje. Autorka porusza trudne tematy, takie jak trauma, walka z przeszłością, samotne macierzyństwo czy żałoba. To nie była łatwa historia – Julia musiała zmierzyć się z wieloma przeszkodami, a największą z nich był właśnie Echo. Ich relacja jest skomplikowana. Julia podświadomie go pragnie, ale nie potrafi ponownie go wpuścić do swojego życia, ze względu na ich wspólną przeszłość. On jednak zrobi wszystko, by ją odzyskać i ochronić.
Pojawia się także wątek tajemniczych SMS-ów, które rzekomo miały być przeznaczone dla jej zmarłego partnera. To tylko potęguje niepokój bohaterki, która wciąż nie potrafi ruszyć naprzód po jego stracie. W książce nie brakuje zwrotów akcji, które urozmaicają fabułę. Byłam pod wrażeniem zaradności Julii, choć jednocześnie wydało mi się to nieco oderwane od rzeczywistości. Nigdy nie spotkałam osoby, która nie potrzebuje odpoczynku. Julia jest praktycznie cały czas w pracy, zajmuje się dzieckiem albo studiuje. Nie mam pojęcia, kiedy znajduje czas dla siebie czy na naukę. Co drugi tydzień ma dwa dni wolnego, ale i tak pozostaję w szoku.
Zakończenie było satysfakcjonujące – domknęło wszystkie wątki i pozostawiło mnie z poczuciem ukończenia historii.
To była lekka, choć momentami odrealniona opowieść, ale mimo wszystko dobrze się przy niej bawiłam. Stanowiła dla mnie świetną odskocznię od cięższych lektur.
March 20, 2025
"Sześć cichych pragnień" to druga część dylogii i podobnie jak w przypadku jej poprzedniczki jestem oczarowana. Autorka kolejny raz zafundowała mi emocjonalny rollercoaster, który na przemian sprawiał, że czułam się, jakbym jechała w wagoniku prosto w stronę błękitnego, bezchmurnego nieba, żeby za moment z impetem zacząć spadać i z hukiem tapnąć o glebę. Było mi niewygodnie, niezręcznie, nie zawsze zgadzałam się z postępowaniem bohaterów, ale podskórnie czułam, że tak ma być, to jest właściwa droga do odpowiedniego zakończenia.
W recenzji pierwszego tomu pisałam, że "jeśli lubicie książki ze smutnym zakończeniem — bardzo proszę, oto jedna z nich. Anna Langner napisała powieść, która wyrwie Ci serce, a potem je rozdepcze. To historia, która mimo wielu radości, jakich doświadczyli bohaterowie, otoczona jest aurą smutku, melancholii i takiej niepewności wiszącej w powietrzu". I częściowo te słowa są wciąż aktualne w odniesieniu do tego tomu, jednak tym razem moje czytelnicze serce było skrupulatnie, wolno, ale skrupulatnie sklejane — czy w konsekwencji nie rozpadło się ponownie, tego nie zdradzę.
W tej książce doświadczamy różnych rodzajów miłości, jednak jeśli chodzi o tę damsko-męską, to ponownie mamy dziwną relację, często dla mnie niezrozumiałą. Nie zawsze mogłam pojąć postępowanie Julii, bo sama nigdy nie doświadczyłam tego, co ona i nie umiem powiedzieć, czy można kochać dwie osoby jednocześnie i bardzo podobnie. Może jedynie jakieś detale różnią te uczucia, ale nadal to wszystko rozgrywa się na jednej płaszczyźnie.
Jestem fanką tej dylogii. Dostarczyła mi mnóstwa emocji, poruszyła i wzruszyła. Historia Julii, Kuby i Echo nie należy do najłatwiejszych zarówno z perspektywy samych bohaterów, jak i tej należącej do czytelnika.
To powieść, w której przeplata się cała paleta najróżniejszych emocji, a ja takie książki ubóstwiam.
Fabuła (może zawierać spoilery)⬇️
__
Julia samotnie wychowuje syna. Jednocześnie studiuje i pracuje, a w głowie i sercu próbuje zacząć układać wszystko na nowo, bez Kuby. Dziewczyna żyje wspomnieniami, od których nie może, nie chce uciec. To, co wydarzyło się w minione wakacje między nią, Echo a Kubą pozostaje wielką tajemnicą. Kiedy na jej drodze ponownie staje dawno niewidziany Echo, wszystkie wspomnienia wracają do niej z podwójną siłą. Czy to przypadek, że wraz z jego pojawieniem się, Julia zaczyna dostawać dziwne smsy, których nadawca wie o wydarzeniach sprzed roku, a na dodatek podpisuje się litera K.?
W recenzji pierwszego tomu pisałam, że "jeśli lubicie książki ze smutnym zakończeniem — bardzo proszę, oto jedna z nich. Anna Langner napisała powieść, która wyrwie Ci serce, a potem je rozdepcze. To historia, która mimo wielu radości, jakich doświadczyli bohaterowie, otoczona jest aurą smutku, melancholii i takiej niepewności wiszącej w powietrzu". I częściowo te słowa są wciąż aktualne w odniesieniu do tego tomu, jednak tym razem moje czytelnicze serce było skrupulatnie, wolno, ale skrupulatnie sklejane — czy w konsekwencji nie rozpadło się ponownie, tego nie zdradzę.
W tej książce doświadczamy różnych rodzajów miłości, jednak jeśli chodzi o tę damsko-męską, to ponownie mamy dziwną relację, często dla mnie niezrozumiałą. Nie zawsze mogłam pojąć postępowanie Julii, bo sama nigdy nie doświadczyłam tego, co ona i nie umiem powiedzieć, czy można kochać dwie osoby jednocześnie i bardzo podobnie. Może jedynie jakieś detale różnią te uczucia, ale nadal to wszystko rozgrywa się na jednej płaszczyźnie.
Jestem fanką tej dylogii. Dostarczyła mi mnóstwa emocji, poruszyła i wzruszyła. Historia Julii, Kuby i Echo nie należy do najłatwiejszych zarówno z perspektywy samych bohaterów, jak i tej należącej do czytelnika.
To powieść, w której przeplata się cała paleta najróżniejszych emocji, a ja takie książki ubóstwiam.
Fabuła (może zawierać spoilery)⬇️
__
Julia samotnie wychowuje syna. Jednocześnie studiuje i pracuje, a w głowie i sercu próbuje zacząć układać wszystko na nowo, bez Kuby. Dziewczyna żyje wspomnieniami, od których nie może, nie chce uciec. To, co wydarzyło się w minione wakacje między nią, Echo a Kubą pozostaje wielką tajemnicą. Kiedy na jej drodze ponownie staje dawno niewidziany Echo, wszystkie wspomnienia wracają do niej z podwójną siłą. Czy to przypadek, że wraz z jego pojawieniem się, Julia zaczyna dostawać dziwne smsy, których nadawca wie o wydarzeniach sprzed roku, a na dodatek podpisuje się litera K.?
July 25, 2025
Julia chcę zacząć swoje życie na nowo. Stara się poukładać wszystko od początku. Gdy została sama, jest jej ciężko, no nie do końca sama bo jednak ma synka.
Ma też pomoc swojej opiekunki. Chciałaby odkreślić grubą kreską swoją przeszłość, jednak ta ciągle powraca i nie daje o sobie zapomnieć. Dziewczyna chciałaby ukończyć studia i w tym może jej pomóc jej przyjaciółka, u której miałaby noclegi, oraz która by zajęła się i synem, gdy ona byłaby na uczelni przez weekend. Jednak cały czas się waha czy podoła, czy da radę pogodzić i pracę w tygodniu, i studia w weekendy, oraz oczywiście wychowywanie syna.
Czy Julia podejmie to wyzwanie? Czy znajdzie się ktoś kto zawsze będzie stał za nią murem? A może odnajdzie też szczęście?
Bardzo lubię twórczość Anna Langner. Mimo, że autorka zazwyczaj w swoich historiach porusza wiele trudnych tematów, to i tak wciągają mnie na tyle, że ciężko jest się od nich oderwać. Tak też było i tym razem.
Julki życie po śmierci ukochanego, który przegrał walkę z chorobą stało się bardzo monotonne. Stara się pogodzić pracę z wychowywaniem syna, w tym często jej pomaga jej opiekunka. Aczkolwiek od chwili kiedy ma faceta pojawia się coraz więcej problemów i trudności.
Dziewczyna chciałaby skończyć studia, jednak martwi się czy da radę to udźwignąć. Ma jednak pomoc przyjaciółki. W jej życiu pojawia się również przyjaciel z wyjazdu (z poprzedniej części) Echo wraca jak bumerang, i zawsze jest w pobliżu. Jednak Julia nie jest jeszcze pewna czy jest gotowa na nowy związek, cały czas tęskni za ukochanym.
Nie będę ukrywać, że główna bohaterka działa mi trochę na nerwy, przegoniła chłopaka, a później miała pretensje o to, że o niej zapomniał. Z czasem pojawiają się tajemnicze smsy od nieznajomego numeru, jednak treści tych wiadomości wskazują, że musi to być albo Kuba, albo Echo bo tylko oni wiedzieli co się wydarzyło podczas ich wspólnego wyjazdu. Dziewczyna postanawia, że sama sobie z tym poradzi i nie informuje o nich nikogo.
Książkę czyta się naprawdę szybko, aczkolwiek nużące było to jak Julia nie potrafiła się zdecydować i ciągle się wahała czego chce.
Jeśli czytaliście pierwszy tom, to ten oczywiście polecam wam przeczytać. Ja na pewno niebawem sięgnę po kolejne książki autorki bo lubię jej lekkie pióro, oraz to, że potrafi wzbudzić w czytelniku bardzo wiele emocji.
Ma też pomoc swojej opiekunki. Chciałaby odkreślić grubą kreską swoją przeszłość, jednak ta ciągle powraca i nie daje o sobie zapomnieć. Dziewczyna chciałaby ukończyć studia i w tym może jej pomóc jej przyjaciółka, u której miałaby noclegi, oraz która by zajęła się i synem, gdy ona byłaby na uczelni przez weekend. Jednak cały czas się waha czy podoła, czy da radę pogodzić i pracę w tygodniu, i studia w weekendy, oraz oczywiście wychowywanie syna.
Czy Julia podejmie to wyzwanie? Czy znajdzie się ktoś kto zawsze będzie stał za nią murem? A może odnajdzie też szczęście?
Bardzo lubię twórczość Anna Langner. Mimo, że autorka zazwyczaj w swoich historiach porusza wiele trudnych tematów, to i tak wciągają mnie na tyle, że ciężko jest się od nich oderwać. Tak też było i tym razem.
Julki życie po śmierci ukochanego, który przegrał walkę z chorobą stało się bardzo monotonne. Stara się pogodzić pracę z wychowywaniem syna, w tym często jej pomaga jej opiekunka. Aczkolwiek od chwili kiedy ma faceta pojawia się coraz więcej problemów i trudności.
Dziewczyna chciałaby skończyć studia, jednak martwi się czy da radę to udźwignąć. Ma jednak pomoc przyjaciółki. W jej życiu pojawia się również przyjaciel z wyjazdu (z poprzedniej części) Echo wraca jak bumerang, i zawsze jest w pobliżu. Jednak Julia nie jest jeszcze pewna czy jest gotowa na nowy związek, cały czas tęskni za ukochanym.
Nie będę ukrywać, że główna bohaterka działa mi trochę na nerwy, przegoniła chłopaka, a później miała pretensje o to, że o niej zapomniał. Z czasem pojawiają się tajemnicze smsy od nieznajomego numeru, jednak treści tych wiadomości wskazują, że musi to być albo Kuba, albo Echo bo tylko oni wiedzieli co się wydarzyło podczas ich wspólnego wyjazdu. Dziewczyna postanawia, że sama sobie z tym poradzi i nie informuje o nich nikogo.
Książkę czyta się naprawdę szybko, aczkolwiek nużące było to jak Julia nie potrafiła się zdecydować i ciągle się wahała czego chce.
Jeśli czytaliście pierwszy tom, to ten oczywiście polecam wam przeczytać. Ja na pewno niebawem sięgnę po kolejne książki autorki bo lubię jej lekkie pióro, oraz to, że potrafi wzbudzić w czytelniku bardzo wiele emocji.
March 23, 2025
Sześć cichych pragnień - Anna Langner - 3,75/5 ✨
[ Współpraca reklamowa @wydawnictwopapieroweserca ]
Życie Julii się rozpadało, ona potrzebuje czasu aby zaleczyć rany i pogodzić się z tym co się stało.
Mówiąc szczerze nie spodziewałam się, że tak emocjonalnie ona na mnie zadziała. Jej tematyka jest poruszająca, ma motywy i porusza tematy, które są delikatne i bolesne. Ale sposób w jaki autorka to opisuje wydawało się tak realne i prawdziwe, że czułam się jakbym to ja straciła kogoś. Bez płaczu się nie obyło.
Książka porusza różne tematy, ale to tak naprawdę historia o wyjątkowej miłości, ale przedstawiona w bardzo nietypowy sposób. Muszę przyznać, że okazało się, że zapomniałam z pierwszego tomu więcej niż mi się wydawało i zrobiłam reread i o matko, nie mogłam wpaść na lepszy pomysł, bo przez to mam wrażenie, że historia z drugiego tomu uderzyła we mnie dwa razy mocniej.
Postać Kuby to delikatny temat i bardzo bolesny dla głównej bohaterki. Autorka świetnie ubrała w słowa to co osoba borykająca się z żałobą mogłaby czuć w tej sytuacji. Rozwój innych postaci jak i samej Julii był niesamowity, miałam wrażenie, że autorka wszystkie jakieś niedociągnięcia w ich kreacji, dopracowała do perfekcji i wyszli dzięki temu tak ludzcy i realni, na myśl o Echo przychodzi mi jedynie do głowy powiedzenie WOW.
Motyw samotnego macierzyństwa i straty w pewnym momencie mnie aż przygniótł. Dla mnie było tego aż za dużo, ale dla jednych będzie to plus dla innych minus.
Książka naprawdę dobra ale nie będzie z pewnością dla wszystkich. Porusza tematy żałoby, miłości zarówno straconej jak i tej która może rozkwitnąć, jeśli tylko główna bohaterka da jej szansę. Dobrze się ją czytało, a pióro autorki jest naprawdę na wysokim poziomie.
[ Współpraca reklamowa @wydawnictwopapieroweserca ]
Życie Julii się rozpadało, ona potrzebuje czasu aby zaleczyć rany i pogodzić się z tym co się stało.
Mówiąc szczerze nie spodziewałam się, że tak emocjonalnie ona na mnie zadziała. Jej tematyka jest poruszająca, ma motywy i porusza tematy, które są delikatne i bolesne. Ale sposób w jaki autorka to opisuje wydawało się tak realne i prawdziwe, że czułam się jakbym to ja straciła kogoś. Bez płaczu się nie obyło.
Książka porusza różne tematy, ale to tak naprawdę historia o wyjątkowej miłości, ale przedstawiona w bardzo nietypowy sposób. Muszę przyznać, że okazało się, że zapomniałam z pierwszego tomu więcej niż mi się wydawało i zrobiłam reread i o matko, nie mogłam wpaść na lepszy pomysł, bo przez to mam wrażenie, że historia z drugiego tomu uderzyła we mnie dwa razy mocniej.
Postać Kuby to delikatny temat i bardzo bolesny dla głównej bohaterki. Autorka świetnie ubrała w słowa to co osoba borykająca się z żałobą mogłaby czuć w tej sytuacji. Rozwój innych postaci jak i samej Julii był niesamowity, miałam wrażenie, że autorka wszystkie jakieś niedociągnięcia w ich kreacji, dopracowała do perfekcji i wyszli dzięki temu tak ludzcy i realni, na myśl o Echo przychodzi mi jedynie do głowy powiedzenie WOW.
Motyw samotnego macierzyństwa i straty w pewnym momencie mnie aż przygniótł. Dla mnie było tego aż za dużo, ale dla jednych będzie to plus dla innych minus.
Książka naprawdę dobra ale nie będzie z pewnością dla wszystkich. Porusza tematy żałoby, miłości zarówno straconej jak i tej która może rozkwitnąć, jeśli tylko główna bohaterka da jej szansę. Dobrze się ją czytało, a pióro autorki jest naprawdę na wysokim poziomie.
March 23, 2025
[współpraca reklamowa: @wydawnictwopapieroweserca]
Julia i Echo powracają. Jeśli czytaliście „Dwanaście głębszych oddechów”, to wiecie, jak zakończył się pierwszy tom — jeśli tego nie robiliście, to dalej się nie zapędzajcie w mojej opinii.
Julia, młoda samotna matka wciąż żyje w żałobie po Kubie. Chociaż stara się radzić ze wszystkim, to jest jej z tym ciężko. Dziewczyna pracuje, opiekuje się dzieckiem i zaraz zacznie studia. I wtedy pojawia się Echo, który znowu miesza jej w głowie. Julia chciałaby odciąć się grubą kreską od wydarzeń z minionych wakacji, ale nie jest w stanie tego zrobić.
Trochę ciężko czyta się książkę, w której nie lubi się bohaterów — próbowałam się do nich przekonać, ale nie byłam w stanie tego zrobić. O ile nie pochwalałam zachowań bohaterów w pierwszej części, tak troszeczkę zwalałam winę na ich wiek, a tutaj już nie mogłam tego zrobić, bo Julka dostała prawdziwego kopa w dorosłość, a to, co ta dziewczyna wyczyniała, przechodzi ludzkie pojęcie. Odnoszę wrażenie, że ona myślami dalej była na tych zeszłorocznych wakacjach i ignorowała to, że obok niej kroczy mini prezent z tamtego okresu. Czasami czułam się tak, jakby Jurkiem wiecznie opiekowała się Marzena, albo Pola a Julka to tylko praca, studia i rozmyślania o Echo — dobrze, że jakaś opieka społeczna się tym nie zainteresowała, bo mogłaby mieć dziewczyna ciężko. I okej, ja rozumiem, że w chwili pojawienia się dziecka kobieta nie powinna wyrzekać się siebie i nie być tylko w kategorii „mama” i tyle i to super, że Julko się rozwijała, ale to wszystko jakoś w moich oczach wyglądało źle. Podobnie jak jej relacja z Echo. Czy lubiłam tę dwójkę razem? Nie. Czy im kibicowałam i chciałam, żeby skończyli jako para? Nie. Oni obydwoje potrzebowali porządnego specjalisty i w chwili, jakby sobie przepracowali to wszystko, to może inaczej bym na to spojrzała, ale po tym, co dostałam, to ta dwójka jak dla mnie nie powinna być razem i tworzyć rodziny. Nie skomentuję nawet wątku Julka — Pola — Echo, bo to mnie najpierw osłabiło, a potem z każdą kolejną stroną tak strasznie drażniło i wkurzało, że nawet nie jestem w stanie wyrazić swojego zirytowania.
Ta dylogia nie znajdzie się w moim gronie ulubionych książek autorki, ale podejrzewam, że większości osób może się ona spodobać.
Julia i Echo powracają. Jeśli czytaliście „Dwanaście głębszych oddechów”, to wiecie, jak zakończył się pierwszy tom — jeśli tego nie robiliście, to dalej się nie zapędzajcie w mojej opinii.
Julia, młoda samotna matka wciąż żyje w żałobie po Kubie. Chociaż stara się radzić ze wszystkim, to jest jej z tym ciężko. Dziewczyna pracuje, opiekuje się dzieckiem i zaraz zacznie studia. I wtedy pojawia się Echo, który znowu miesza jej w głowie. Julia chciałaby odciąć się grubą kreską od wydarzeń z minionych wakacji, ale nie jest w stanie tego zrobić.
Trochę ciężko czyta się książkę, w której nie lubi się bohaterów — próbowałam się do nich przekonać, ale nie byłam w stanie tego zrobić. O ile nie pochwalałam zachowań bohaterów w pierwszej części, tak troszeczkę zwalałam winę na ich wiek, a tutaj już nie mogłam tego zrobić, bo Julka dostała prawdziwego kopa w dorosłość, a to, co ta dziewczyna wyczyniała, przechodzi ludzkie pojęcie. Odnoszę wrażenie, że ona myślami dalej była na tych zeszłorocznych wakacjach i ignorowała to, że obok niej kroczy mini prezent z tamtego okresu. Czasami czułam się tak, jakby Jurkiem wiecznie opiekowała się Marzena, albo Pola a Julka to tylko praca, studia i rozmyślania o Echo — dobrze, że jakaś opieka społeczna się tym nie zainteresowała, bo mogłaby mieć dziewczyna ciężko. I okej, ja rozumiem, że w chwili pojawienia się dziecka kobieta nie powinna wyrzekać się siebie i nie być tylko w kategorii „mama” i tyle i to super, że Julko się rozwijała, ale to wszystko jakoś w moich oczach wyglądało źle. Podobnie jak jej relacja z Echo. Czy lubiłam tę dwójkę razem? Nie. Czy im kibicowałam i chciałam, żeby skończyli jako para? Nie. Oni obydwoje potrzebowali porządnego specjalisty i w chwili, jakby sobie przepracowali to wszystko, to może inaczej bym na to spojrzała, ale po tym, co dostałam, to ta dwójka jak dla mnie nie powinna być razem i tworzyć rodziny. Nie skomentuję nawet wątku Julka — Pola — Echo, bo to mnie najpierw osłabiło, a potem z każdą kolejną stroną tak strasznie drażniło i wkurzało, że nawet nie jestem w stanie wyrazić swojego zirytowania.
Ta dylogia nie znajdzie się w moim gronie ulubionych książek autorki, ale podejrzewam, że większości osób może się ona spodobać.
March 24, 2025
• 𝐒𝐳𝐞𝐬𝐜 𝐜𝐢𝐜𝐡𝐲𝐜𝐡 𝐩𝐫𝐚𝐠𝐧𝐢𝐞𝐧 - Anna Langner [recenzja] 🩷
[ #współpracarecenzencka z @wydawnictwopapieroweserca ]
ZAWIERA SPOJLERY‼️
• Ocena: ★☆☆☆☆
Nie za wiele powiem o tej książce, a jeszcze mniej niestety dobrego. Myślałam, że może druga część będzie lepsza od poprzedniczki, jednak ,,Sześć cichych pragnień’’ to aprobacja zdrady bez konsekwencji i pokazanie jej w niewłaściwy sposób. Nigdy nie uzyskacie ode mnie przyzwolenia na takowe sytuacje, dlatego też bulwersuję się pisząc o tej książce. Druga szansa, Julia jednak daje kosza chłopakowi o imieniu Echo. Ten przyjmuje odrzucenie i zaczyna się umawiać z jej najbliższą przyjaciółką. I nagle Julia ogarnia się i stwierdza, że Echo nadal ją pociąga i musi go mieć. A on ma już inną dziewczynę. Próbuje też spotykać się z kolegą z pracy - Filipem, jednak zawsze plany krzyżuje im Echo. I właśnie wtedy dziewczyna z jej dawnym ,,partnerem’’ zaczynają chorą grę. Ona zdradza swoją przyjaciółkę, a on dziewczynę. Dotykają się na podwójnej randce w kinie! Gdzie ich pary siedzą obok! 😃 Nie mam słów. Nie wiem co powiedzieć. A kiedy pod koniec Pola odkrywa co jest grane, zrywa z nimi kontakt i w sumie to tyle. A Echo z Julią tworzą szczęśliwe gospodarstwo domowe. Na czyimś nieszczęściu? Zero przyzwoitości. Samą książka opiera się na tym, że Julia podrzuca swojego dzieciaka komu popadnie bo musi pracować i studiować. A i jeszcze okazuje się, że jej matka zastępcza jest psychicznie chora. Nic więcej nie wyciągnęłam z tej książki. A już na pewno żadnych morałów ani sensownych wniosków. Nie wiem co się zadziało w tej dylogii i chyba nie chcę wiedzieć. Echo i Julia to tak bardzo irytujące postacie, że nie wiedziałam co mam ze sobą zrobić, jak tylko w ogóle otwierali buzię. Myślę, że wylałam z siebie wszystkie żale. Więcej nie będę się rozwodzić, bo te książki kompletnie na to nie zasługują.
Tags:
#bookstagram #bookstagrampl #ksiazka #ksiazki #romans #recenzja #czytanie #czytam
[ #współpracarecenzencka z @wydawnictwopapieroweserca ]
ZAWIERA SPOJLERY‼️
• Ocena: ★☆☆☆☆
Nie za wiele powiem o tej książce, a jeszcze mniej niestety dobrego. Myślałam, że może druga część będzie lepsza od poprzedniczki, jednak ,,Sześć cichych pragnień’’ to aprobacja zdrady bez konsekwencji i pokazanie jej w niewłaściwy sposób. Nigdy nie uzyskacie ode mnie przyzwolenia na takowe sytuacje, dlatego też bulwersuję się pisząc o tej książce. Druga szansa, Julia jednak daje kosza chłopakowi o imieniu Echo. Ten przyjmuje odrzucenie i zaczyna się umawiać z jej najbliższą przyjaciółką. I nagle Julia ogarnia się i stwierdza, że Echo nadal ją pociąga i musi go mieć. A on ma już inną dziewczynę. Próbuje też spotykać się z kolegą z pracy - Filipem, jednak zawsze plany krzyżuje im Echo. I właśnie wtedy dziewczyna z jej dawnym ,,partnerem’’ zaczynają chorą grę. Ona zdradza swoją przyjaciółkę, a on dziewczynę. Dotykają się na podwójnej randce w kinie! Gdzie ich pary siedzą obok! 😃 Nie mam słów. Nie wiem co powiedzieć. A kiedy pod koniec Pola odkrywa co jest grane, zrywa z nimi kontakt i w sumie to tyle. A Echo z Julią tworzą szczęśliwe gospodarstwo domowe. Na czyimś nieszczęściu? Zero przyzwoitości. Samą książka opiera się na tym, że Julia podrzuca swojego dzieciaka komu popadnie bo musi pracować i studiować. A i jeszcze okazuje się, że jej matka zastępcza jest psychicznie chora. Nic więcej nie wyciągnęłam z tej książki. A już na pewno żadnych morałów ani sensownych wniosków. Nie wiem co się zadziało w tej dylogii i chyba nie chcę wiedzieć. Echo i Julia to tak bardzo irytujące postacie, że nie wiedziałam co mam ze sobą zrobić, jak tylko w ogóle otwierali buzię. Myślę, że wylałam z siebie wszystkie żale. Więcej nie będę się rozwodzić, bo te książki kompletnie na to nie zasługują.
Tags:
#bookstagram #bookstagrampl #ksiazka #ksiazki #romans #recenzja #czytanie #czytam
April 6, 2025
ᴏᴄᴇɴᴀ: ★★☆☆☆
[ współpraca reklamowa @wydawnictwopapieroweserca ]
!!! Uwaga! Recenzja zawiera spoilery pierwszej części książki! !!!
𝙆𝙞𝙡𝙠𝙖 𝙨ł𝙤́𝙬 𝙤𝙙𝙚 𝙢𝙣𝙞𝙚:
Po zawodzie, jaki miałam przez pierwszą część tej historii, nie wiedziałam czego mogę spodziewać się po Sześciu cichych pragnieniach. Tutaj również historia mnie nie porwała.
Ta powieść to nieco bardziej rozbudowane zakończenie pierwszej, które równie dobrze mogłoby być zawarte w jeden książce, ale nieco skrócone. Nie było tutaj żadnego zaskoczenia, wydarzenia tak samo przewidywalne, jak w pierwszym tomie.
Mamy tutaj zwyczajną historię, która nie wyróżnia się szczególnie poza inne. Chociaż znów był potencjał.
Julia dostaje wiadomości od kogoś, kto podpisuje się jako jej zmarły chłopak. (Tak, śmierć Kuby była zakończeniem, które mi się podobało, o czym pisałam w poprzedniej recenzji xD Proszę nie oceniać, takie zakończenia się wyróżniają na tle wszystkich dobrych, więc gdy umarł to krzyczałam z zadowolenia xDDDD) Pomysł z ów wiadomościami był naprawdę na duży plus, ale brakowało tu dopracowania. Do pewnego momentu myślałam, że będą one bardziej na podłożu romantycznym. Miło zaskoczyłam się, gdy okazało się inaczej, chociaż nie był to też żaden szokujący zwrot akcji.
Największym minusem obu części jest właśnie przewidywalność.
Dalej uważam, że najlepszym elementem w obu tomach jest owiany tajemnicą Echo. Jest ciekawą postacią, która niestety nieszczególnie pasuje do całej reszty historii.
Dla mało wymagających czytelników oba tomy mogą być ciekawe, ale ci, którzy szukają czegoś więcej, strasznie się wynudzą.
𝓡𝓮𝓬𝓸𝓶𝓶𝓮𝓷𝓭𝓮𝓭 𝓫𝔂 𝓕𝓲𝓬𝓽𝓸𝓹𝓱𝓲𝓵𝓲𝓪.
[ współpraca reklamowa @wydawnictwopapieroweserca ]
!!! Uwaga! Recenzja zawiera spoilery pierwszej części książki! !!!
𝙆𝙞𝙡𝙠𝙖 𝙨ł𝙤́𝙬 𝙤𝙙𝙚 𝙢𝙣𝙞𝙚:
Po zawodzie, jaki miałam przez pierwszą część tej historii, nie wiedziałam czego mogę spodziewać się po Sześciu cichych pragnieniach. Tutaj również historia mnie nie porwała.
Ta powieść to nieco bardziej rozbudowane zakończenie pierwszej, które równie dobrze mogłoby być zawarte w jeden książce, ale nieco skrócone. Nie było tutaj żadnego zaskoczenia, wydarzenia tak samo przewidywalne, jak w pierwszym tomie.
Mamy tutaj zwyczajną historię, która nie wyróżnia się szczególnie poza inne. Chociaż znów był potencjał.
Julia dostaje wiadomości od kogoś, kto podpisuje się jako jej zmarły chłopak. (Tak, śmierć Kuby była zakończeniem, które mi się podobało, o czym pisałam w poprzedniej recenzji xD Proszę nie oceniać, takie zakończenia się wyróżniają na tle wszystkich dobrych, więc gdy umarł to krzyczałam z zadowolenia xDDDD) Pomysł z ów wiadomościami był naprawdę na duży plus, ale brakowało tu dopracowania. Do pewnego momentu myślałam, że będą one bardziej na podłożu romantycznym. Miło zaskoczyłam się, gdy okazało się inaczej, chociaż nie był to też żaden szokujący zwrot akcji.
Największym minusem obu części jest właśnie przewidywalność.
Dalej uważam, że najlepszym elementem w obu tomach jest owiany tajemnicą Echo. Jest ciekawą postacią, która niestety nieszczególnie pasuje do całej reszty historii.
Dla mało wymagających czytelników oba tomy mogą być ciekawe, ale ci, którzy szukają czegoś więcej, strasznie się wynudzą.
𝓡𝓮𝓬𝓸𝓶𝓶𝓮𝓷𝓭𝓮𝓭 𝓫𝔂 𝓕𝓲𝓬𝓽𝓸𝓹𝓱𝓲𝓵𝓲𝓪.
March 19, 2025
Znacznie gorsze niz 1 cześć
January 14, 2026
było okej ale nic niesamowitego
Displaying 1 - 9 of 9 reviews