Oćma

by Hanna Szczukowska-Białys

Oćma to ciemność.
Zamknij oczy, wytęż zmysły.
Wiem, że się boisz, lecz to minie.

Czasy współczesne, Żnin. Były dziennikarz przypadkiem jest świadkiem zbrodni, której nie potrafi nikomu udowodnić – nie ma ciała, nie ma dowodów. Młoda matka cierpi ze zmęczenia i bezgranicznego smutku. Nastoletnia dziewczyna podejmuje trudną decyzję, która nieodwracalnie odmieni jej życie.

W Oćmie poznasz różnych ludzi i różne historie, a kiedy odkryjesz, jak elementy tej układanki zaczynają do siebie pasować, poczujesz ciarki na plecach…

To nie tylko trzymający w napięciu thriller, ale też ekstremalnie poruszająca opowieść o samotności, ludzkich słabościach i walce o przetrwanie.

Genres: Audiobook, Crime, Polish Literature

464 pages, Paperback

First published February 26, 2025

Reviews

[Cesária · Rating 4 out of 5]

Bardzo lubię styl pani Białys. Jest barwny, lekki, akcja leci wartko i nie pozostawia miejsca na to, by czytelnik znudził się wątkiem. Ma to swoje dobre i złe strony. Dobre - bo bardzo łatwo się zaangażować i chce się jak najszybciej wracać do lektury, by poznać dalszy los bohaterów. Złe - bo przez nagromadzenie wątków łatwo się pogubić i odnieść wrażenie, że mamy przedstawionych niezliczoną liczbę wątków i postaci tylko po to, by skomplikować odbiór, mimo że każde z nich ma wyraźnie zaznaczoną rolę w powieści.
Niemniej, intryga sprawia wrażenie niezwykle dobrze zaplanowanej i przemyślanej. To oczywiście na plus, chociaż nie udało się uniknąć elementów wymuszających na czytelniku zawieszenie niewiary, to nie było ich na tyle dużo, by cierpiała na tym cała fabuła.
Momentami też styl cierpi na schematyczność (kto czytał poprzednie powieści autorki ten na pewno rozpozna np. powtarzający się schemat pisania starszych pań, czy sposób łączenia wątków).
Nie mogę też nie mieć zastrzeżeń do zakończenia - ta historia była idealna, by zrobić z niej samodzielną opowieść. Nie kupuję aż tak otwartego zakończenia. Nawet jeśli po nim miał nastąpić dalszy ciąg, to nie jest on tutaj potrzebny. Postać teścia głównej bohaterki została przedstawiona jako zbyt duży mastermind, by mógł być wiarygodny, a fakt otwartego zakończenia tylko to uwypukla

[Ilona * ksiazka_w_kwiatach * · Rating 4 out of 5]

Po przeczytaniu fenomenalnej serii kryminalnej z komisarzem Bondysem w roli głównej, z niecierpliwością czekałam na kolejną książkę autorki. Na szczęście Hanna Szczukowska-Białys nie spoczęła na laurach. Kilka dni temu miała premierę „Oćma” – mroczny thriller o ludzkich słabościach, samotności i walce o przetrwanie, który od pierwszej do ostatniej strony trzyma czytelnika w niesamowitym napięciu.

„Oćma” to opowieść prowadzona w dwóch przestrzeniach czasowych, w której poznajemy trójkę bohaterów. Emerytowany dziennikarz, Bolesław Sauter, pewnej nocy staje się świadkiem morderstwa, którego nie potrafi udowodnić – nie ma ciała ani jakichkolwiek dowodów na to, że doszło do zbrodni.
Róża Woskal, młoda matka na skraju wytrzymałości zarówno fizycznej, jak i psychicznej, każdego dnia, oprócz opieki nad córeczką, w całości poświęca się dbaniu o dom i męża. Czuje się jednak samotna i niedoceniana, pragnie odrobiny oddechu od codziennych obowiązków oraz zrozumienia.
W niedalekiej przeszłości nastoletnia dziewczyna, Alina Kosiek, podejmuje trudną decyzję, która na zawsze zmienia jej życie.

„Oćma” autorstwa Hanny Szczukowskiej-Białys to mroczny, pełen niepokoju i emocji thriller, w którym autorka naprzemiennie kreśli losy bohaterów. Fabuła powieści nie jest zawrotna, ale sposób, w jaki autorka przedstawia poszczególne wydarzenia, intryguje na tyle, że trudno oderwać się od lektury. Hanna Szczukowska-Białys z precyzją i niezwykłym realizmem ukazuje historie trzech różnych osób – emerytowanego dziennikarza, młodej matki i nastolatki doświadczonej przez los. Łączy ich poczucie samotności oraz brak akceptacji i zrozumienia, a tym czego pragną najbardziej to zmiany w życiu na lepsze. Każdy z bohaterów jest wykreowany w sposób autentyczny, wręcz mistrzowski; ich problemy, dramaty i trudy codzienności są bliskie każdemu z nas, co sprawia, że podczas lektury towarzyszy nam nieodparte wrażenie, iż jesteśmy świadkami prawdziwych wydarzeń.
Hanna Szczukowska-Białys stworzyła powieść mroczną, przesiąkniętą strachem i samotnością, w której odkrywa przed nami ludzkie tragedie i porusza trudne tematy, takie jak przemoc w rodzinie, alkoholizm, traumy z przeszłości oraz próby radzenia sobie z nimi, dominacja w związku i brak zrozumienia w małżeństwie. Jestem pod wrażeniem tej historii; autorka przelała na papier kolejną emocjonalną opowieść, która wciąga czytelnika w wir przerażających, ale i zaskakujących wydarzeń. Z zapartym tchem kartkowałam kolejne strony powieści, pragnąc jak najszybciej dowiedzieć się, jak zakończy się ta historia. Niejednokrotnie autorka mnie zaskoczyła; zręcznie przeplatając teraźniejszość z przeszłością oraz z wprowadzając nowe fakty, stworzyła zawiłą, zaskakującą fabułę, która całkowicie angażuje czytelnika i jest po prostu nieodkładalna.
Hanna Szczukowska-Białys stworzyła powieść, którą czyta się z zapartym tchem, a emocje i napięcie towarzyszą nam do samego końca zawiłych losów bohaterów. Oddała w ręce czytelników thriller dopracowany w najdrobniejszych szczegółach, który usatysfakcjonuje nawet najbardziej wymagających miłośników gatunku. Gorąco polecam.

[karolina wiktoria · Rating 4 out of 5]

3.5
jak przerażająca jest ciemność w momencie, w którym nie wiesz, co przynosi? bardzo. i nie wyobrażam sobie okrutności, szaleństwa które musi tkwić w człowieku, by uznać ją za zalążek zrozumienia innych, bo przecież mają gorzej.
może zabrakło mi prawdziwego realizmu pośrodku wykreowanego na bajeczce cudownych zbiegów okoliczności, a może po prostu zaczęłam domyślać się prawdy, nawet jeśli pozostawiała mnie w osłupieniu (z szeroko otwartymi oczami). szkoda że tak mozolnie, nie wiem kogo polubiłam, chyba jedynie kota i małą niunię, a może to z tęsknoty.

[Ania (double.bookspresso) · Rating 4 out of 5]

Dobry thriller z kilkoma perspektywami narracyjnymi i możliwościami różnorakiej interpretacji tytułu.

[Beata Ba · Rating 4 out of 5]

Dawno nie sięgałam po polskie kryminały, bo co zaczynałam, to mi się nie podobało. A tym razem bingo- bardzo to było udane pierwsze spotkanie z autorką. Ona po prostu umie pisać - wyważone tempo akcji, sensowna i przemyślana intryga, gdzie powoli kawałki układanki wpadają na swoje miejsce, i płynna narracja. Jest i wspaniały kot, i nie dzieje mu się żadna krzywda ❤️ Brak wywlekania policyjnych brudów z polskiego podwórka i brak graficznych scen erotycznych to też moim zdaniem duży plus.

[Klaudia_p · Rating 2 out of 5]

Na początku nie było źle, ale całość niestety bardzo słabo. Zbyt dużo zbiegów okoliczności, które są tak przypadkowe, że aż wcale, a główna bohaterka irytująca i antypatyczna. Po tej autorce spodziewałam się więcej.

[berry · Rating 3 out of 5]

brakowało mi tu komisarza Bondysa i to bardzo!! w połowie mnie troszkę zanudzała, ale musiałam wiedziec jak to sie zakończy i takiego zakończenia sie nie spodziewałam??? HALO DLACZEGO TAK NO BŁAGAM ja potrzebuje więcej. Uwielbiam pani twórczość i zawsze mi mało czekam niezmiernie na kolejne historie🫶

[Morri · Rating 4 out of 5]

Znając Hannę S. Białys, jako autorkę serii o komisarzu Bondysie, odczuwałam pewną obawę w związku z książką bez znanego i lubianego bohatera. Czy spodoba mi się nowa gama postaci? Czy bez centralnej postaci policjanta, książka będzie tak samo spójna i wciągająca?
Moje obawy okazały się całkowicie płonne, a autorka udowodniła, że lekkość jej pióra i mistrzowskie tkanie historii kryminalnej nie jest związane jedynie z Bydgoszczą i komisarzem.

"Oćma" wciąga od pierwszych stron, hipnotyzując narracją wokół postaci, które ożywają na przestrzeni zaledwie kilku zdań. Prolog zmyślnie wprowadza czytelnika w stan czujności, a trzy różne linie narracji zbiegają się w paru nieoczekiwanych punktach, ani na moment nie tracąc własnej wyrazistości. Niewiarygodność przedstawionych wydarzeń czasem wymagała przymknięcia oka na dogodność pewnych zbiegów okoliczności, jednak złożona i przemyślana intryga stojąca za całością opowieści szybko wynagradzała momenty zwątpienia.
Niewątpliwie autorka ma wyrobiony styl, w którym czuje się dobrze i który bardzo mi odpowiada. Niezwykle podoba mi się sposób, w który Hanna S. Białys portretuje starsze osoby, emerytów i rencistów, dając tym postaciom o wiele więcej miejsca i ekspresji niż typowa "babia", czy "starszy pan".

Ta powieść niesie w sobie też ogromny ładunek emocjonalny, nagromadzony wokół zmagań młodych kobiet w obliczu niesprzyjających lub wręcz niebezpiecznych warunków życia. Wielokrotnie odczuwałam autentyczną złość w związku z trudami, które przeżywała Róża, pozostawiona sama z małym dzieckiem i prowadzeniem domu, lub Alina, walcząca o każdą chwilę "normalności" pomimo przemocy i zaniedbania w domu rodzinnym.
Co więcej, dzięki niezwykłej zdolności autorki do kreowania żywych i autentycznych postaci, poczułam szczerą sympatię nawet do Bolesława, z którym nie łączy mnie niemalże nic. Myślę, że to właśnie tutaj tkwi prawdziwy powód mojej sympatii do książek pani Białys.

Niestety otwarte zakończenie odrobinę zmąciło moją czystą radość z wysłuchania książki. Nie uważam, by było to dobre podsumowanie historii, która i tak otrzymała niecodzienny finał. Przez moment byłam nawet przekonana, że Przetok będzie kontynuacją, a "Oćma" nie była pojedynczą historią.

Ten drobny mankament nijak nie obniża mojej ogólnej oceny. Bardzo miło jest zanurzać się w historiach opowiadanych przez Hannę S. Białys i nie mogę doczekać się kolejnych okazji!

[Myself_and_my_bookself · Rating 4 out of 5]

Kurcze mam mały dylemat z tą książką 👀 nie jest to Bondys... chociaż nowy główny bohater też jest całkiem spoko... nie poczułam z nim takiej więzi, chyba dlatego że mimo wszystko nie było na to w książce przestrzeni... rozwiązanie zagadki delikatnie mnie zaskoczyło, także pozytywnie ale nadal mam wrażenie że całość się potoczyła nieco deus ex machina i nie wiem co myśleć xD bawiłam się dobrze i jestem chętna na więcej więc zostawiam 4 gwiazdki chociaż są lekko naciągane ^^

[Annika · Rating 2 out of 5]

Takie tam bzdurki. Strasznie dużo, szalenie przydatnych zbiegów okoliczności. Druga połowa książki wlokła się niemiłosiernie. Na zakończenie, szybko upchany plot twist, żeby cała ta lektura nie była stratą czasu. Nie udało się, but the joke is on me (że to i tak przeczytałam) 🤡😅.

[Olga · Rating 4 out of 5]

Niepokojąca, trzymająca w napięciu historia, która logicznie i sensownie łączy wątki. Kilka osi czasowych, mnóstwo tajemnic, porządna pod kątem językowym. Wciągnęłam w dobę, żeby dowiedzieć się, jak układa się fabuła do końca

[Stronisko · Rating 4 out of 5]

Hanna Szczukowska-Białys, po napisaniu trylogii o komisarzu Bondysie, przychodzi do nas z kompletnie nową historią zatytułowaną “Oćma”. Czy wiecie, jakie jest znaczenie tego tajemniczego tytułu? 🤔

Były dziennikarz staje się świadkiem zbr0dni. A przynajmniej tak mu się wydaje, jednak ani policja ani najbliżsi nie wierzą w historię, która mogła być tylko przywidzeniem w czasie szalejącej burzy, tym bardziej że po zdarzeniu nie został żaden ślad. W tym samym czasie młoda matka traci nadzieję, że w jej małżeństwie może się coś jeszcze zmienić. Zmęczona życiem i wychowywaniem dziecka bez pomocy partnera, poznaje starszego mężczyznę, który odmieni jej los. W powieści śledzimy również historię nastoletniej dziewczyny, która podejmując trudną decyzję, skazuje się na większe cierpienie, niż mogła przypuszczać. 😶

Całość podzielona jest na dwie główne linie czasowe, a narracja prowadzona jest z podziałem na trójkę naszych głównych postaci. Bolesław, zawodowy dziennikarz, nie może odpuścić wspomnianej zbr0dni, postanawia więc podjąć wszystkie możliwe kroki, aby rozwiązać zagadkę. Nie mamy więc tutaj typowego policyjnego śledztwa, jakie znamy z krymin@łów czy thrillerów, co w tym wypadku jest ciekawą odskocznią. Dodatkowo śledzimy losy Róży, która nie ma w życiu lekko. Na kolejnych kartach odkrywamy ból i cierpienie, z jakimi się mierzy, bo jej mąż uważa, że kobieta powinna siedzieć w domu, zajmować się dziećmi, sprzątaniem i gotowaniem, a gdy on wraca do rodziny po ciężkim dniu, również podaniem obiadu. Niedoceniona, niezauważalna, pozbawiona własnej wartości staje się rozbita emocjonalnie. Równie poruszający wątek wnosi Alina. Wychowana w pat0logicznym domu, bez szansy na lepsze jutro, podejmuje kroki, przez które trafia z przysłowiowego deszczu pod rynnę. Nas chyba najbardziej przejął właśnie ten wątek, którego rozwój i rozwiązanie na pewno wbiją Was w fotel. 🔥

“Oćma” to ciekawy thriller psychologiczny o cierpieniu, samotności i walce o przetrwanie. A tym, którzy dotarli do tego miejsca, wyjaśniamy, że oćma to staropolskie określenie ciemności i mroku. 🖤

[Anna Madejczyk · Rating 4 out of 5]

Szukacie dobrego kryminału z nieoczywistą zagadką kryminalną, z ciągłym poczuciem niebezpieczeństwa i do tego z dreszczem emocji?
Trójka bohaterów, dwie linie czasowe.
Żnin, to w tym mieście mieszka Bolesław były dziennikarz, który pewnego ulewnego wieczoru dostrzega przez okno swojego mieszkania coś bardzo niepokojącego, w apartamencie na przeciwko ktoś wyrzuca przez balkon bezwładne ciało. Mimo jego starań nie udaje mu się udowodnić, że faktycznie doszło do zbr0dni, a on sam z komendy zostaje odprawiony z kwitkiem. Mężczyzna wszczyna własne prywatne śledztwo.
Alina ambitna licealistka pochodząca z mocno alkoholowej rodziny podejmuje decyzję, która sprawi, że jej życie zamieni się w jeszcze większy koszmar.
Róża młoda matka, która przez brak wsparcia od męża jest na skraju wyczerpania fizycznego i psychicznego. Rutyna i monotonność powoli wysysa z niej ostatnie pokłady energii i chęci, kocha swoją Nelkę, która jest całym jej światem, szczęściem i miłością, ale jednocześnie ma już dość.

Czy losy tych bohaterów się skrzyżują, co mają ze sobą wspólnego i czy w końcu to co widział samozwańczy detektyw faktycznie było zbr0dnią?

Oćma to mrok, ciemność, osłaniającą, przyslaniajaca.
Dostajemy ją tutaj w dwojakiej postaci, tej fizycznej, dotykającej zmysłu wzroku jak i w tej symbolicznej, umysły bohaterów spowite są swego rodzaju oćmą. Sprytnie przemycona prawda, że nie docenisz póki nie stracisz. Bohaterowie mają ciężkie życie, nietrafione wybory, pozorny brak awaryjnego, lepszego rozwiązania, pcha ich na samo dno, po równi pochyłej, dopiero gdy rozwój kolejnych wydarzeń i pogrążanie się w beznadziei otwiera im oczy - okazuje się, że ich życie może stać się jeszcze gorsze, okrutniejsze, wtedy widzą co stracili. Poprzedni stan rzeczy, który tak im doskwierał, jawi się teraz jak marzenie, jak błogość, cos tak już dalekiego, że wręcz nie uchwytnego, bez drogi powrotnej.

Nie będziecie się w stanie oderwać, bowiem do samego końca obraz sytuacji jest niejasny. Losy bohaterów ogromnie poruszają, szczególnie historia Aliny, która przez niewłaściwą decyzję zgotowała sobie istne piekło. Ciężko się czytało o tym co spotkało tą młodą niewinną dziewczynę, a lawina kłamstw jaka od tego momentu jej towarzyszy i trzyma jej dotychczasowe życie na cienkim włosku jest przerażająca. Dziewczyna niesie na barkach ogromny ciężar.

Pani Hanna stworzyła kawał dobrego thillera kryminalnego, pełnego emocjonujących zwrotów akcji, o zakończeniu nie wspominając (co tu się wydarzyło!!) . Styl jest lekki i bardzo przyjemny przez to historie czyta sie w ekspresowym tempie. Do tego wydaje mi się, że autorka zostawiła sobie otwartą furtkę.. Czy będzie kontynuacja?

[Anna · Rating 5 out of 5]

Ja przepraszam Państwa bardzo, ale dlaczego ta książka nie wyskakuje z lodówki? To jeden z lepszych thrillerów, jakie czytałam w życiu — może teraz nie widać tego na moim profilu, ale wierzcie mi, że kiedyś ten gatunek zjadałam na śniadanie, obiad i kolację, więc mam punkty odniesienia i jestem w szoku, że tak mało jest o tej książce na bookmediach.

Emerytowany dziennikarz jest świadkiem zbrodni, jednak znikoma ilość śladów i zero dowodów na poparcie swojej tezy, a przede wszystkim brak ciała, sprawiają, że jego zeznania nie są brane na poważnie. Tymczasem w innej części Żnina, Róża — młoda matka, mimo iż spełniło się jej marzenie o macierzyństwie, jest notorycznie zmęczona i przygnębiona, a na wsparcie ze strony męża nie ma co liczyć. Kilka lat wcześniej Alina, ucieka od swoich patologicznych rodziców, aby zacząć życie na nowo, nie spodziewając się, że lada chwila, jej plany diametralnie się zmienią.

"Oćma" to niesamowita układanka, której elementy zostają dopasowywane do siebie stopniowo, odkrywając powoli przerażający obraz. To książka mroczna, hermetyczna, duszna, pełna bólu, smutku i strachu.

Autorka potrafi w rewelacyjny sposób przenieść na papier emocje bohaterów, aby udzielały się czytelnikowi. Każdy z wątków sprawiał, że niejako wchodziłam w skórę konkretnej postaci i czułam ten sam strach, co ona.

Lubię thrillery, których akcja jest bardzo klarowna i niezakłócana miliardem wątków pobocznych, czy wprowadzeniem tysiąca pięciuset bohaterów drugoplanowych i może dlatego "Oćma" tak bardzo mi się podobała — autorka skupiła się na głównym torze akcji i mimo wprowadzenia wielowątkowej fabuły, to każda z trzech osobnych historii powoli otwierała się na kolejną i kolejną, w konsekwencji tworząc jedną, spójną historię.

Zakończenie — klasa! Z jednej strony tak bardzo oczywiste, z drugiej uruchamiające setki znaków zapytania. No jestem zachwycona, od tej książki nie można się oderwać.

[Kulturowa.Anihilacja · Rating 5 out of 5]

Białys to autorka, która za sprawą swoich powieści mnie hipnotyzuje i nie inaczej było tym razem. Uwielbiam to jak autorka operuje ciemnymi barwami, za sprawą których w jej historiach granice są zatartej wręcz umowne, a rozgraniczenia dobra ze złem to spore wyzwanie.

Historia splata losy byłego dziennikarza, zmagającego się z konsekwencjami zobaczenia czegoś, co nie było przeznaczone dla jego oczu z młodą matką oraz nastoletnią dziewczyną, której decyzja wywraca wszystko do góry nogami. Każda z postaci nosi własne brzemię, a co za tym idzie ciężar emocjonalny, a ich dramaty komponują się w wielowymiarową układankę, której rozwiązanie przynosi zarówno ulgę, jak i generuje kolejne pytania.

Ma w swoim stylu coś Białys, że jej opisy czy to miejsc, czy emocji mnie absolutnie nie nużą, a działają na moje zmysły i receptory literackiego niepokoju. Jest w tym wszystkim coś, co mnie niemal wciąga do historii i sprawia, że zwyczajnie ją współodczuwam. Fabuła jest bardzo rozbudowana jednak, za sprawą właśnie tego angażującego stylu wchodząc w opowieść, cieszę się jej wielowarstwowością.

Jestem fanką tego jak za sprawą narracji pisarka buduje napięcie, bardzo cenię też, że Białys nie ogranicza się do klasycznych zwrotów akcji, a bardzo pieczołowicie rozbudowuje warstwę psychologiczną swojej powieści. Miałam tutaj okazje wejść niemal w umysł bohaterów i poznać ich lęki, czy rozterki. Właśnie ten zabieg nadał lekturze, mocno emocjonalny wydźwięk czego nie sposób nie docenić.

„Oćma” jest dla mnie typową powieścią autorki, która jest głęboka, intensywna i niesamowicie angażująca. Wbrew literackiej kategoryzacji nie jest to tylko thriller, to historia trzymająca w napięciu, opowiadająca o samotności i walce w świecie skrywanych ciemności.

Gorąco polecam.

Recenzja w ramach współpracy z Wydawnictwem SQN

[Joanna Mucha · Rating 5 out of 5]

Jakie jest Wasze ulubione polskie słowo?

Czasy współczesne, Żnin. Były dziennikarz przypadkiem jest świadkiem zbrodni, której nie potrafi nikomu udowodnić – nie ma ciała, nie ma dowodów. Młoda matka cierpi ze zmęczenia i bezgranicznego smutku. Nastoletnia dziewczyna podejmuje trudną decyzję, która nieodwracalnie odmieni jej życie.

Ciemność to świat pełen szeptów, których oczy nigdy nie dostrzegą. Gdy wzrok gaśnie, rzeczywistość przestaje być oczywista. Świat dźwięków nabiera kształtów. Oddechy zdradzają obecność. Pulsowanie powietrza opowiada historię. Dla jednych błogosławieństwo, dla innych przekleństwo. Dryfowanie w nicości, gdzie ciemność to tylko brak światła a może coś więcej.

Wybierzmy się do małej miejscowości, w której dochodzi o morderstwa. Aura mroku sprzyja sprawcy, który niczego się nie spodziewa. Jedno wydarzenie pociąga kolejne. Morderca, którym może być każdy. Ofiara, której nikt nie widział poza dziennikarzem. Szaleństwo, które oblepia niczym błoto. Oćma, piękne słowo oznaczające mrok. Ciemność, która otacza miasteczko z każdej strony. Bohaterowie, którzy widzą, ale są zaślepieni. A może wolą udawać, że nie widzą, bo ignorancja jest lżejsza niż mierzenie się z prawdą.

Historia, która wciągnęła mnie od pierwszej strony. Bohaterowie, którzy są wyraziści i nie boją się podejmować wyzwań. Miasteczko, które pozornie wygląda jak każde inne. Wszystko, co pozornie wydaje się nie być związane ze sobą, splata się w całość. Autorka dawkuje informacje, aby podsycać zainteresowanie. Prowadzi nas przez labirynt ludzkich zachowań. Pozwala wyrobić sobie własną opinie. Zakończenie, które pozostawia czytelnika z pytaniami. Moralna niemoralność warta przeczytania.

[kazda_przeczytana · Rating 3 out of 5]

W wietrzną, burzową noc były dziennikarz jest świadkiem zbrodni, nim jednak dociera na miejsce, śladów przestępstwa już nie ma, a policja traktuje jego słowa z niedowierzeniem.
Młoda matka szamocze się z rutyną i powtarzalnością dni spędzanych na pielęgnacji malutkiego dziecka, sprzątaniu i gotowaniu.
Nastoletnia dziewczyna zmuszona do ucieczki z patologicznego, pełnego alkoholu i przemocy domu, stara się odnaleźć lepszy los.
Co ich łączy?
 
Zaczęłam czytać „Oćmę” spodziewając się kryminału ze wszystkimi jego elementami: znalezionym ciałem, śledztwem i wyślizgującym się z rąk policji złoczyńcą i tu Autorka mnie zaskoczyła. W „Oćmie” złoczyńca z pewnością jest, ale raczej jako miraż błądzący gdzieś na pograniczu wzorku i zmysłów, a pierwszą połowę książki można zdefiniować jako obyczajową (nie przeszkadzało mi to, takie popłatanie gatunków literackich lubię i doceniam).
Wątki każdego z bohaterów snują są odrębnie, dopiero pod koniec książki zaczynają się splatać, w sposób czasem zaskakujący, czasem niestety wcale nie. Najwięcej emocji wzbudziły we mnie pewne niepozorne figurki baletnicy, ale szczegółów oczywiście Wam nie zdradzę, by nie psuć niespodzianki.
Bardzo podoba mi się tytuł tej książki, lubię wygrzebywane przez Autorów wyrazy z przeszłości, nie będące częścią współczesnego języka.
I całkiem subiektywnie cieszę się, że w historii pojawiło się Mogilno, małe miasteczko, w którym spędziłam większość swojego dzieciństwa 🩵
 
Była to pierwsza książka tej Autorki jaką czytałam i mimo, że nie zostałam absolutnie znokautowana jak to się czasem dzieje, z przyjemnością sięgnę po jej wcześniejsze kryminały.

[Paula Wdowikowska · Rating 5 out of 5]

"Smutek jest gościem,którego nie łatwo się pozbyć "

Różni ludzie, różne historie. Ale tylko jedno zakończenie. Bolesław, były dziennikarz jest świadkiem morderstwa. Widzi, jak ktoś zrzuca ciało z balkonu. Ale nie ma żadnego śladu po zbrodni. Sprawa jednak nie daje spokoju i dziennikarz zaczyna szukać prawdy. W tym samym czasie poznajemy historie Róży, która ugrzęzła w nieszczęśliwym małżeństwie. Zmęczona i zrezygnowana ma wszystkiego dość. I nie zapomnijmy o Alinie, nastolatce, która ucieka z domu. Ona również ma swoją rolę w tym wszystkim.

" Za chwilę przejdziesz na drugą stronę i doznasz oćmy. Z początku będzie ciężko: pojawi się strach, ból, załamiesz się. Z czasem przywykniesz i nauczysz się żyć na nowo. Nauczysz się doceniać wszystko, co ktoś dla ciebie robi. Pewnego dnia mi jeszcze za to podziękujesz"

To było moje pierwsze spotkanie z autorka i tak wiem, że muszę teraz poznać Bondysa 😂 zdradzę Wam, że towarzyszy mi już podczas biegania 🤭
Co do najnowszej ksiazki @hanna.szczukowska.bialys to co tu dużo mówić, kupiła mnie całkowicie. Uwielbiam kiedy mamy różne historie, ramy czasowe i bohaterów, którzy na pierwszy rzut oka nie mają ze sobą nic wspólnego. A p��źniej w finale następuje wielkie bum ! I wszystko pasuje idealnie. Nie będę ukrywać, że pewnych rzeczy się domyślałam, ale nie byłam przygotowana na to zakończenie. Było dokładnie takie jak lubię- zostawiające czytelnika w niemałym szoku. Polecam Wam bardzo ❤️

[Ewa Andrykowska · Rating 4 out of 5]

Wyobrażacie sobie nagle stracić wzrok? Otacza was ciemność...
A co jeśli wzrok macie świetny i nagle, przypadkiem jesteście świadkiem zbrodni. Udajecie że niczego nie widzieliście, czy jakoś reagujecie ?

Kiedy Bolesłam Sauter, były dziennikarz widzi jak ktoś popełnił coś złego, zgłasza ten fakt policji. Ta niestety, nie może nic zrobić. Mężczyzna postanawia sam dojść prawdy.
Rozdziały z dziennikarzem w roli głównej przeplatają się z historią pewnej kobiety. Róża Woskal zajmuje się małą córeczką, nie bardzo może liczyć na pomoc męża. Przecież on wraca po pracy zmęczony i należy mu się odpoczynek, podczas kiedy ona może cały dzień siedzieć w domu i nic nie robić.
Jest też zagadkowy wątek nastoletniej Aliny Kosiek.
Jaki obrazek powstanie po złożeniu wszystkich elementów ? Czy autorka dała nam kompletny zestaw puzzli, czy wybrakowany?

Przyznam, że książka mi się podobała.
Przeczytałam ją szybko, chociaż akcja nie pędzi galopem. Pomimo że dość wcześnie rozgryzłam jeden z wątków, to nie popsuło mi to przyjemności z czytania, nadal byłam ciekawa reszty.
Postać dziennikarza jest kompletnie inna od Bondysa, bohatera wcześniejszych książek autorki. To bardzo dobrze, bo chociaż go polubiłam, to autorka stawiając na kogoś zupełnie innego, udowodniła, że nie postępuje szablonowo.
Czytajcie "Oćmę", polecam.

[Barbara Kieś · Rating 5 out of 5]

Po świetnej serii z komisarzem Bondysem, wiedziałam, że sięgając po książkę Hanny Sz.Białys dostanę kawał dobrej lektury. I oczywiście się nie zawiodłam.

Zdecydowanie jest to inna książka, niż wspomniana wyżej seria. Bardziej zmierza w stronę thrillera, gdzie akcja początkowo toczy się dość wolno.
Jednak kiedy przyspiesza i elementy układanki zaczynają wskakiwać na swoje miejsce, a z pozoru różne historie, zaczynają się ze sobą umiejętnie łączyć, książki nie sposób odłożyć.

Mamy tutaj dwie linie czasowe.
Początkowo poznajemy bohaterów powieści. Każdy z nich ma swoją historię i swój bagaż doświadczeń. Z boku obserwujemy jak zmagają się z samotnością, niedocenianiem, bezsilnością, tragedią i niebezpieczeństwem.
Nie można też nie wspomnieć o kreacji bohaterów. To jest majstersztyk. Każdy z nich jest wyrazisty, wnoszący do historii cząstkę siebie. Nie wyobrażam sobie aby historia była kompletna gdyby zabrakło choć jednego z nich.

Zakończenie i rozwiązanie sprawy bardzo mną wstrząsnęło, równocześnie dając satysfakcję, którą uwielbiam kończąc książkę. Wszystko się bardzo dobrze spięło. Nie odnajduję tutaj żadnych niedomówień czy niedokończonych wątków.

Wielkie brawa. Mocno Wam polecam tą historię.
Czytajcie koniecznie 😊

[Zaczytana_olcia · Rating 4 out of 5]

Hanna Szczukowska – Białys zdobyła rynek trylogią z komisarzem Bondysem. Od debiutu jestem fanką Autorki, dlatego tym chętniej sięgnęłam po “Oćmę”, nowy tytuł, z akcją osadzoną w Żninie.
Co wspólnego ma młoda matka, emerytowany dziennikarz, nastolatka uciekająca z domu i starszy dystyngowany mężczyzna?
O matko, ależ wiele się tu zadziało! Nie do końca odbieram “Oćmę” nawet jako kryminał, chociaż wątek z m*rdercą zdecydowanie jest tutaj ważny. Ale to trudna historia zwłaszcza pod względem obyczajowym, życiowym. Młoda matka, która nie otrzymuje po porodzie wsparcia od partnera, który uważa, że bycie w domu z małym dzieckiem to same luksusy. Do tego wątek młodej dziewczyny, która ucieka przed patologią w domu – a jedna rzecz przez nią zrobiona powoduje, że zmienia się nie tylko jej życie.
Nie do końca umiałam rozgryźć bohaterów, a gdy już zostałam zaskoczona przez Autorkę, to szok pozostał mi do ostatnich stron i długo, długo po lekturze.

[Bookagie · Rating 4 out of 5]

Czasami trafiamy na książkę, która pochłania nas bez reszty. Tak było w moim przypadku. Wciągająca fabuła, świetnie zbudowane postaci i nieoczywiste zwroty akcji – to wszystko znalazłam w tej historii.

W książce Oćma nic nie jest oczywiste, a stopień skomplikowania i powiązań między bohaterami został doskonale przemyślany i umiejętnie przedstawiony. Akcja toczy się w Żninie, przybiera różne tempo, ale w żadnym momencie nie pozwala się nudzić. Mamy tutaj dwie linie czasowe, które wzajemnie się przeplatają i z biegiem fabuły pomagają lepiej zrozumieć zawiłość sytuacji.

W całej opowieści rewelacyjnie zbudowano portrety psychologiczne bohaterów, a śledzenie ich losów – momentami trudnych i bolesnych – było fascynujące. Zwroty akcji niejednokrotnie mnie zaskoczyły, a zakończenie było dokładnie takie, jak lubię – wywołujące niezwykłe emocje.

Zdecydowanie polecam tę książkę miłośnikom thrillerów psychologicznych i mrocznych opowieści pełnych tajemnic, które aż chce się rozwikłać.

[Martyna Brylska · Rating 5 out of 5]

4.5 ⭐
Po serii z Bondysem czekałam cóż to będzie za nowość 🫣, lubię Bardzo autorkę, książka fajna dużo się tutaj dzieję, nie ma czasu na zastanawianie się i nudę, choć mnogość wątków może lekko przytłaczać, ja miałam na początku mały problem i rzeczywiście musiałam wracać i przypominać sobię rozdziały,ale jak już się wgryzłam to poszło z górki.
Zakończenie mnie lekko zaskoczyło, zostało otwarte i może troszkę mi to przeszkadzało 😋😔 osobiście lubię jak mamy jasne zakończenie, chyba że bedzie kontynuacja 😋😋.
Ogólnie oceniam bardzo dobrze, uwielbiam ❤️

[Nat · Rating 2 out of 5]

Dnf 25%

Bardzo mało się dzieje, po prologu tempo strasznie zwalnia powiedziała bym że akcja się wlecze. Postacie są mało charakterystyczne i interesujące, a do tego praktycznie nie wiem jakie są (poza częścią ich sytuacji rodzinnych/w pracy bo to potrzebne do fabuły było). Porzucam ją na razie może kiedyś ją dokończę.

[Paulina · Rating 4 out of 5]

Całkiem solidny thriller osadzony w polskich, malomiejskich realiach, z postaciami, które i można polubić, i się na nie powkurzać, i z finałem, który jest JAKIŚ. Drobny minus za zbiegi okoliczności działające na korzyść popchnięcia fabuły do przodu, ale na niekorzyść realizmu.

No, podobało się dla mnie.

[zaczytaj_chwile · Rating 5 out of 5]

Oćma” to mroczna, gęsta od emocji i tajemnic powieść, która zaskakuje wielowarstwową fabułą i niepokojącą atmosferą. To moje pierwsze spotkanie z piórem autorki. Jestem pod wrażeniem, bowiem autorka skonstruowania świat, w którym nic nie jest takie, jak się wydaje, a przeszłość wraca z siłą zdolną zburzyć pozory spokojnego życia.

Ciekawe i intrygujące postacie, dynamiczna i dwutorowa akcja zasługują na uznanie. Interesująca jest postać Róży – z pozoru szczęśliwej matki i żony, która jednak skrywa więcej, niż można przypuszczać. Jej milczenie o rodzinie i przeszłości wprowadza czytelnika w stan nieustannej niepewności. Drugą, niezwykle przejmującą perspektywę stanowi historia dziewczyny sprzedanej do domu publicznego, której dramatyczna walka o wolność i przetrwanie w Niemczech budzi grozę i współczucie. Autorka splata losy wielu bohaterów– samotnego dziennikarza Bolka, który staje się świadkiem niepokojących wydarzeń, tajemniczego starszego mężczyzny, obsesyjnie kolekcjonującego figurki baletnic, oraz teścia Róży, będącego uosobieniem fałszywej moralności i zimnego okrucieństwa.

Symbolika baletnic pozbawionych oczu staje się przerażającym znakiem ukrytego zła i obsesji. Bohaterowie poruszają się po świecie iluzji, kłamstw i przemilczeń, a ich losy łączą się w jedną, misternie skonstruowaną zagadkę, gdzie każdy ruch może mieć śmiertelne konsekwencje. Motor obsesji nie daje się zatrzymać, znikają kolejne osoby? Czy morderca ma naśladowców a może wspólników?

„Oćma” to nie tylko thriller psychologiczny, ale też opowieść o maskach ludzi, którzy noszą je, by przetrwać – i o tym, jak trudno rozpoznać prawdę w świecie pełnym fałszu, zakłamania i manipulacji. To książka, która skłania do refleksji nad tym, kim naprawdę są ludzie wokół nas.

Polecam

[Blueberry Muffin · Rating 5 out of 5]

This is a great book—full of tension and an incredible story that lives up to all expectations. It's a perfect creation born from imperfect circumstances. The plot gives you chills, and the storytelling is so masterful it feels like the Nolan of writing.

[Natalia Bułkowska · Rating 2 out of 5]

Czyta się szybko, ale fabuła jest kuriozalna, żeby nie powiedzieć absurdalna.

[Magdalena · Rating 4 out of 5]

Pani Białys przyzwyczaiła nas do dobrych kryminałów, tak jest i w tym przypadku. Wartka akcja i wyraziste postacie.

[Marta Kędzierska · Rating 5 out of 5]

Audobook, słuchało się z zapartym tchem, bardzo dobra książka.