What do you think?
Rate this book
ลำนำจักรวาล
ท่านจะว่าอย่างไร ผู้ฟังที่รักยิ่ง หากข้าพเจ้าจะจาระไนถึงเรื่องราวของมังกรขาว วอติเกิร์น ผู้ผลาญเวลาอย่างสุรุ่ยสุร่ายไปกับการทิ้งรอยโศกนาฏกรรมแก่มวลมนุษย์
ท่านจะว่าอย่างไร หากข้าพเจ้าจะกล่าวต่อไปว่าวันหนึ่งความโอหังของวอติเกิร์นผู้นี้ จะเป็นจุดกำเนิดของศาสดาพยากรณ์ผู้ปลดแอกมนุษย์ อันจะเป็นจุดสิ้นสุดของเผ่าพันธุ์ตน
แล้วท่านจะว่าอย่างไร หากข้าพเจ้าจะแถลงไขว่าเหตุอาเพศทั้งหลายบนโลก แท้จริงล้วนเกิดจากการที่ ผู้สร้าง รักอุ้มชูมังกรมากกว่ามรรตัยชนเฉกเช่นเรา
ไม่เชื่ออย่างนั้นรึ? ก็ไม่น่าเชื่อจริงๆ นั่นละ!
ลำนำแห่งพันธสัญญาเก่าเล่าใหม่สุดพิสดาร วิตถาร วิปเลี้ยว หงุดเงี้ยว มะกอกสามตะกร้าปาไม่เข้า เดาให้ตายก็ทายไม่ถูก นำแสดงโดย ผู้สร้าง และ มังกร ตัวเปรตของพระองค์
ขอเชิญทัศนาเจ้าข้าเอ๊ย
ท่านจะว่าอย่างไร หากข้าพเจ้าจะกล่าวต่อไปว่าวันหนึ่งความโอหังของวอติเกิร์นผู้นี้ จะเป็นจุดกำเนิดของศาสดาพยากรณ์ผู้ปลดแอกมนุษย์ อันจะเป็นจุดสิ้นสุดของเผ่าพันธุ์ตน
แล้วท่านจะว่าอย่างไร หากข้าพเจ้าจะแถลงไขว่าเหตุอาเพศทั้งหลายบนโลก แท้จริงล้วนเกิดจากการที่ ผู้สร้าง รักอุ้มชูมังกรมากกว่ามรรตัยชนเฉกเช่นเรา
ไม่เชื่ออย่างนั้นรึ? ก็ไม่น่าเชื่อจริงๆ นั่นละ!
ลำนำแห่งพันธสัญญาเก่าเล่าใหม่สุดพิสดาร วิตถาร วิปเลี้ยว หงุดเงี้ยว มะกอกสามตะกร้าปาไม่เข้า เดาให้ตายก็ทายไม่ถูก นำแสดงโดย ผู้สร้าง และ มังกร ตัวเปรตของพระองค์
ขอเชิญทัศนาเจ้าข้าเอ๊ย
227 pages, ebook
Published January 23, 2025
4 people are currently reading
26 people want to read
About the author
Moonscape
18 books67 followersAn author and a chef. Co-founder of Ladys and Moonscape Books. Born and raised into a family of Chinese descent in Thailand. Twelve books published with a wide variety of genres. Known as a writer with a distinct style and her morbid passion for Gothic Romance. Lives in Phetchaburi with a black cat and a dog named Cocoa.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
July 5, 2025
ขอเป็นการรีวิว+การวิเคราะห์ส่วนตัว อาจไม่ได้วิเคราะห์อย่างถูกต้อง/จริงจัง ด้วยผู้อ่านก็ยังเขลาในหลายประเด็นมาก แต่ผู้อ่านที่ได้รับครส.มวลหนึ่งจากเรื่องนี้มันเสี้ยนจะคิด เลยขอแชร์มาไว้ให้ตรงนี้นะคะ
เล่าตำนานความฉิบหายวายวอดที่เกิดขึ้นบนโลกตามพระคัมภีร์ไบเบิลและตามตำนานอื่นๆ ปนกัน ที่ทั้งหมดทั้งมวลมีเหตุเพราะมังกรมีรัก
*อาจจะสปอย*
เกริ่นมาได้เลี่ยนมาก แต่ไม่รู้จะเขียนยังไงให้ครอบคลุมเรื่องนี้เลย คิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เลิฟไลน์เกินหน้าเกินตามาก เราชอบที่ความรักทำให้ตัวละครมีสุข แตกสลาย ห้ำหั่นกัน ทำลายกัน แต่ก็พยุงใจตัวละครไว้ ทำให้ตัวละครยังไม่ตัดใจให้ขาดสักที
ตัวละครของเราคือมังกรขาวจอมเกรี้ยวกราด ที่ดูจะเอนจอยกับการได้อาละวาดในโลกไปเรื่อยๆ อ่านช่วงแรกเรามองเขาเป็นภาพแทนของหายนะ และคิดว่าพระเจ้ารักหายนะเพราะมันว้าวุ่นคลุ้มคลั่งมากกว่ามนุษย์ที่ศิโรราบหมอบคลานให้ แต่เรื่องก็ทำให้เราผิดคาดอีก เอาเป็นว่าทุก element ที่กล่าวในเรื่องมีที่มาที่ไป และถึงมังกรขาวจะเป็นหายนะ เราก็ปฏิเสธใจตัวเองไม่ลงว่าเรารักหายนะตัวใหญ่นี้มากๆ
มังกรดำ หล่อ คำว่าหล่อของพี่มันตะโกนออกมาจากการทุกรูขุมขนและทุกการกระทำ เป็นตัวละครที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรแต่จริงๆ เป็นคนสุขุม หนักแน่น และแน่วแน่กับทางของตัวเองมาก เป็นคนที่รับมือมังกรขาวได้อะ แกคิดว่าแน่แค่ไหนล่ะ *สปอย* ชอบไอเดียที่ว่าเขาได้เวียนว่ายไปเกิดเป็นผู้คนมากมาย แต่สิ่งที่ยึดโยงใจมังกรสองตัวนี้ไว้ได้ก็คือจิตวิญญาณ ถึงจะมีคนลืม แต่ชาติที่ระลึกได้มังกรขาวก็รักเขาเสมอไป (เท่าขอบเขตที่แสดงออกได้น่ะนะ) และในขณะที่มังกรขาวคือหายนะของปวงชนชาวโลก เราว่ามังกรดำคือหายนะของผู้สร้าง555555 เป็นลูกไม่รักดีที่จะล้างผลาญผู้สร้าง ลูกที่เบิกเนตรแล้วยอมแตกหักเพื่อปณิธานตัวเอง และจะพาลูกรักของผู้สร้างไปจากแกด้วย เรียกว่าเป็นตลค.ที่เหมือนจะโผล่มาวับแวมแต่เราก็รักมากกกก
ผู้สร้าง คือตลค.ที่เราหมั่นไส้ตั้งแต่ต้นจนจบ (ขอโทษ) ไม่อยากวิจารณ์มากเพราะมังกรขาวดำด่าไว้หมดแล้ว เอาเป็นว่าตอนจบถือว่าพีคสำหรับเรา ไม่อยากเชื่อว่าจะหาทางลงได้อย่างนั้น คงพูดได้ไม่เต็มปากว่ารักผู้สร้าง แต่จะยอมให้อภัยก็ได้ (แม้ผู้สร้างจะไม่ได้แคร์เลย)
สิ่งที่ชอบมากๆ คือการดำเนินเรื่องที่เหมือนจะไม่มีอะไรแต่มันก็มี ทั้งตอนที่ผู้เขียนเล่าแล้วก็ตอนที่มังกรเล่าเอง ส่วนตัวชอบตอนที่มังกรเล่าเองมากกว่า เพราะได้เห็นลีลาการเล่นลิ้นของมังกร เห็นการปกปิดอะไรบางอย่างใต้คำพูดกับการกระทำของคนซึน (?) ขณะเดียวกันน้ำเสียงของผู้เขียนจะทั้งกัดทั้งขบมังกรเหมือนมันเขี้ยว เรียกว่าตอนที่เรากำลังน้ำตาหยดเผาะๆ ก็ได้ผู้เขียนประคองกลับมาตั้งสติแล้วไปต่อ โดยรวมคือรักนะคะ💋
เล่มนี้เล่นกับหัวใจเราเยอะมาก เอาเป็นว่าไม่อยากสปอยเยอะ แต่ยกให้เป็นเล่มในดวงใจของปีนี้ (อีกแล้ว) และคงกลับมาอ่านอีกในไม่ช้า ทุกคนมาอ่านเถอะ แล้วมาเอ็นดูมังกรด้วยกันกับเรา💞
เล่าตำนานความฉิบหายวายวอดที่เกิดขึ้นบนโลกตามพระคัมภีร์ไบเบิลและตามตำนานอื่นๆ ปนกัน ที่ทั้งหมดทั้งมวลมีเหตุเพราะมังกรมีรัก
*อาจจะสปอย*
เกริ่นมาได้เลี่ยนมาก แต่ไม่รู้จะเขียนยังไงให้ครอบคลุมเรื่องนี้เลย คิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เลิฟไลน์เกินหน้าเกินตามาก เราชอบที่ความรักทำให้ตัวละครมีสุข แตกสลาย ห้ำหั่นกัน ทำลายกัน แต่ก็พยุงใจตัวละครไว้ ทำให้ตัวละครยังไม่ตัดใจให้ขาดสักที
ตัวละครของเราคือมังกรขาวจอมเกรี้ยวกราด ที่ดูจะเอนจอยกับการได้อาละวาดในโลกไปเรื่อยๆ อ่านช่วงแรกเรามองเขาเป็นภาพแทนของหายนะ และคิดว่าพระเจ้ารักหายนะเพราะมันว้าวุ่นคลุ้มคลั่งมากกว่ามนุษย์ที่ศิโรราบหมอบคลานให้ แต่เรื่องก็ทำให้เราผิดคาดอีก เอาเป็นว่าทุก element ที่กล่าวในเรื่องมีที่มาที่ไป และถึงมังกรขาวจะเป็นหายนะ เราก็ปฏิเสธใจตัวเองไม่ลงว่าเรารักหายนะตัวใหญ่นี้มากๆ
มังกรดำ หล่อ คำว่าหล่อของพี่มันตะโกนออกมาจากการทุกรูขุมขนและทุกการกระทำ เป็นตัวละครที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรแต่จริงๆ เป็นคนสุขุม หนักแน่น และแน่วแน่กับทางของตัวเองมาก เป็นคนที่รับมือมังกรขาวได้อะ แกคิดว่าแน่แค่ไหนล่ะ *สปอย* ชอบไอเดียที่ว่าเขาได้เวียนว่ายไปเกิดเป็นผู้คนมากมาย แต่สิ่งที่ยึดโยงใจมังกรสองตัวนี้ไว้ได้ก็คือจิตวิญญาณ ถึงจะมีคนลืม แต่ชาติที่ระลึกได้มังกรขาวก็รักเขาเสมอไป (เท่าขอบเขตที่แสดงออกได้น่ะนะ) และในขณะที่มังกรขาวคือหายนะของปวงชนชาวโลก เราว่ามังกรดำคือหายนะของผู้สร้าง555555 เป็นลูกไม่รักดีที่จะล้างผลาญผู้สร้าง ลูกที่เบิกเนตรแล้วยอมแตกหักเพื่อปณิธานตัวเอง และจะพาลูกรักของผู้สร้างไปจากแกด้วย เรียกว่าเป็นตลค.ที่เหมือนจะโผล่มาวับแวมแต่เราก็รักมากกกก
ผู้สร้าง คือตลค.ที่เราหมั่นไส้ตั้งแต่ต้นจนจบ (ขอโทษ) ไม่อยากวิจารณ์มากเพราะมังกรขาวดำด่าไว้หมดแล้ว เอาเป็นว่าตอนจบถือว่าพีคสำหรับเรา ไม่อยากเชื่อว่าจะหาทางลงได้อย่างนั้น คงพูดได้ไม่เต็มปากว่ารักผู้สร้าง แต่จะยอมให้อภัยก็ได้ (แม้ผู้สร้างจะไม่ได้แคร์เลย)
สิ่งที่ชอบมากๆ คือการดำเนินเรื่องที่เหมือนจะไม่มีอะไรแต่มันก็มี ทั้งตอนที่ผู้เขียนเล่าแล้วก็ตอนที่มังกรเล่าเอง ส่วนตัวชอบตอนที่มังกรเล่าเองมากกว่า เพราะได้เห็นลีลาการเล่นลิ้นของมังกร เห็นการปกปิดอะไรบางอย่างใต้คำพูดกับการกระทำของคนซึน (?) ขณะเดียวกันน้ำเสียงของผู้เขียนจะทั้งกัดทั้งขบมังกรเหมือนมันเขี้ยว เรียกว่าตอนที่เรากำลังน้ำตาหยดเผาะๆ ก็ได้ผู้เขียนประคองกลับมาตั้งสติแล้วไปต่อ โดยรวมคือรักนะคะ💋
เล่มนี้เล่นกับหัวใจเราเยอะมาก เอาเป็นว่าไม่อยากสปอยเยอะ แต่ยกให้เป็นเล่มในดวงใจของปีนี้ (อีกแล้ว) และคงกลับมาอ่านอีกในไม่ช้า ทุกคนมาอ่านเถอะ แล้วมาเอ็นดูมังกรด้วยกันกับเรา💞
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 17, 2025
"... ผู้สร้างไม่เคยให้โอกาสเจ้าออกปากปฏิเสธเขา เขาขโมยเสียงของเจ้า รวนเจ้าจนมีน้ำโห แต่ข้าคิดเรื่องนี้นะ ยอดรัก ว่าบางทีเขาอาจทำเพื่อปกป้องเจ้าก็ได้"
หนังสือเรื่องนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับมังกร อารยธรรมเก่าแก่ของโลก ศาสดาพยากรณ์ และพระผู้สร้าง บอกเล่าผ่านน้ำเสียงของผู้เขียน (คุณเคีย) และบางช่วงก็เล่าผ่านมุมมองของวอติเกิร์น มังกรขาวอีโก้สูงเสียดฟ้าผู้มอบความฉิบหายวายวอดแก่มวลมนุษย์
*สปอยล์เรื่อง*
โครงเรื่องของนิยายเรื่องนี้ถือว่าน่าสนใจในมุมมองของเราที่ชอบอ่านนิยายโรมานซ์แฟนตาซี เป็นเรื่องของคู่รักมังกรขาวมังกรดำที่พยายามจะหลุดพ้นจากการควบคุมของพระผู้สร้าง คนหนึ่ง (มังกรดำ) ทำสำเร็จแล้ว แต่อีกคนยังไปไม่ถึงจุดนั้น (มังกรขาว) เพราะพระผู้สร้างขัดขวาง และลบความทรงจำของมังกรขาวออก
มังกรดำที่อยากจะให้คู่รักตัวเองตายไปพร้อมกันจึงดึงชื่อของมังกรขาวมา เพื่อให้ตนสามารถเกิดใหม่ได้เรื่อย ๆ รอให้มังกรขาวจำสัญญานั้นได้และบรรลุเป้าหมายที่ทั้งคู่ตั้งไว้ในที่สุด
*หลังจากนี้จะเป็นการแสดงความเห็นในฐานะปัจเจกบุคคล*
ถึงจะมีโครงเรื่องที่น่าสนใจ แต่น่าเสียดายที่เรากลับรู้สึกว่าอ่านแล้วไม่สนุกเท่าที่ควร ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะวิธีการเล่าเรื่องที่พอเล่าด้วยผู้เขียนแล้ว กลับมีน้ำเสียงและความเห็นของปะปนอยู่ในนั้นมากเกินไป เหมือนกำลังพยายามบอกว่า 'ดูสิ! เขาเป็นคนแบบนี้นะ เป็นคนแบบนั้นนะ'
(เราชอบคิดด้วยตัวเองก่อนมากกว่า หลังจากที่ตกตะกอนความคิดได้แล้วจึงค่อยหาบทวิเคราะห์ของคนอื่นมาอ่านว่าพวกเขาคิดอย่างไร เหมือนหรือต่างจากเรามากแค่ไหน)
อีกอย่างหนึ่งที่เราคิดว่าน่าเสียดายคือ เรื่องราวในหนังสือเล่มนี้ดูเหมาะกับการเป็นเนื้อเรื่องยาวมากกว่า อาจเป็นซีรีย์หลายเล่ม หรือเป็นหนังสือเล่มหนาเล่มเดียวจบ
เรารู้สึกว่าเล่าเรื่องรวบรัดเกินไป และไม่สามารถดึงอารมณ์ผู้อ่านอย่างเราได้ดีพอ (ไม่แน่ว่าผู้เขียนอาจจงใจให้เป็นอย่างนั้น เล่าเรื่องเหมือนเล่าพงศาวดาร เขาเขียนมาอย่างไรก็เล่าไปอย่างนั้น ไม่จำเป็นต้องเพิ่มอารมณ์ความรู้สึกของตัวละครมากนัก หรือไม่ก็เป็นที่เราเองที่อ่านแล้วดันไม่อิน)
ถึงผู้เขียนจะเฉลยทีหลังว่า เปลาเกีย เก๊บ และโลท ต่างก็เป็นมังกรดำที่กลับชาติมาเกิด แต่ด้วยความที่เราไม่เห็นอะไรที่เชื่อมโยงพวกเขาเหล่านั้นว่าเข้าด้วยกัน (เราคิดว่าแค่ความรู้สึกคุ้นเคย หรือเอ็นดูมากเป็นพิเศษยังไม่พอ) ทำให้เรารู้สึกประมาณ 'อ้าว เป็นแบบนี้เองเหรอ อือ ๆ เล่าต่อสิจะได้จบไว ๆ' อะไรแบบนี้ ถ้ามีอะไรให้ผู้อ่านรู้สึกเอ๊ะตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ของเรื่องได้มากกว่านี้น่าจะดี
จาก Bittercat
หนังสือเรื่องนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับมังกร อารยธรรมเก่าแก่ของโลก ศาสดาพยากรณ์ และพระผู้สร้าง บอกเล่าผ่านน้ำเสียงของผู้เขียน (คุณเคีย) และบางช่วงก็เล่าผ่านมุมมองของวอติเกิร์น มังกรขาวอีโก้สูงเสียดฟ้าผู้มอบความฉิบหายวายวอดแก่มวลมนุษย์
*สปอยล์เรื่อง*
โครงเรื่องของนิยายเรื่องนี้ถือว่าน่าสนใจในมุมมองของเราที่ชอบอ่านนิยายโรมานซ์แฟนตาซี เป็นเรื่องของคู่รักมังกรขาวมังกรดำที่พยายามจะหลุดพ้นจากการควบคุมของพระผู้สร้าง คนหนึ่ง (มังกรดำ) ทำสำเร็จแล้ว แต่อีกคนยังไปไม่ถึงจุดนั้น (มังกรขาว) เพราะพระผู้สร้างขัดขวาง และลบความทรงจำของมังกรขาวออก
มังกรดำที่อยากจะให้คู่รักตัวเองตายไปพร้อมกันจึงดึงชื่อของมังกรขาวมา เพื่อให้ตนสามารถเกิดใหม่ได้เรื่อย ๆ รอให้มังกรขาวจำสัญญานั้นได้และบรรลุเป้าหมายที่ทั้งคู่ตั้งไว้ในที่สุด
*หลังจากนี้จะเป็นการแสดงความเห็นในฐานะปัจเจกบุคคล*
ถึงจะมีโครงเรื่องที่น่าสนใจ แต่น่าเสียดายที่เรากลับรู้สึกว่าอ่านแล้วไม่สนุกเท่าที่ควร ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะวิธีการเล่าเรื่องที่พอเล่าด้วยผู้เขียนแล้ว กลับมีน้ำเสียงและความเห็นของปะปนอยู่ในนั้นมากเกินไป เหมือนกำลังพยายามบอกว่า 'ดูสิ! เขาเป็นคนแบบนี้นะ เป็นคนแบบนั้นนะ'
(เราชอบคิดด้วยตัวเองก่อนมากกว่า หลังจากที่ตกตะกอนความคิดได้แล้วจึงค่อยหาบทวิเคราะห์ของคนอื่นมาอ่านว่าพวกเขาคิดอย่างไร เหมือนหรือต่างจากเรามากแค่ไหน)
อีกอย่างหนึ่งที่เราคิดว่าน่าเสียดายคือ เรื่องราวในหนังสือเล่มนี้ดูเหมาะกับการเป็นเนื้อเรื่องยาวมากกว่า อาจเป็นซีรีย์หลายเล่ม หรือเป็นหนังสือเล่มหนาเล่มเดียวจบ
เรารู้สึกว่าเล่าเรื่องรวบรัดเกินไป และไม่สามารถดึงอารมณ์ผู้อ่านอย่างเราได้ดีพอ (ไม่แน่ว่าผู้เขียนอาจจงใจให้เป็นอย่างนั้น เล่าเรื่องเหมือนเล่าพงศาวดาร เขาเขียนมาอย่างไรก็เล่าไปอย่างนั้น ไม่จำเป็นต้องเพิ่มอารมณ์ความรู้สึกของตัวละครมากนัก หรือไม่ก็เป็นที่เราเองที่อ่านแล้วดันไม่อิน)
ถึงผู้เขียนจะเฉลยทีหลังว่า เปลาเกีย เก๊บ และโลท ต่างก็เป็นมังกรดำที่กลับชาติมาเกิด แต่ด้วยความที่เราไม่เห็นอะไรที่เชื่อมโยงพวกเขาเหล่านั้นว่าเข้าด้วยกัน (เราคิดว่าแค่ความรู้สึกคุ้นเคย หรือเอ็นดูมากเป็นพิเศษยังไม่พอ) ทำให้เรารู้สึกประมาณ 'อ้าว เป็นแบบนี้เองเหรอ อือ ๆ เล่าต่อสิจะได้จบไว ๆ' อะไรแบบนี้ ถ้ามีอะไรให้ผู้อ่านรู้สึกเอ๊ะตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ของเรื่องได้มากกว่านี้น่าจะดี
จาก Bittercat
This entire review has been hidden because of spoilers.
April 17, 2025
งานเขียนพีคๆ ตอนอ่านให้ฟิลเหมือนมีเพื่อนขี้เม้ามากระซิบอยู่ข้างหู
สปอย
(Achilles and Patroclus mentioned)
ในหนังสือมีพูดถึงอคีลลีสด้วย เลยทำให้นึกได้ว่าไดนามิกในหนังสือนี้คล้ายกับคู่ชิปนี้ในหัวเราเลย อคีลลีสที่ทั้งงดงามและเย่อยิ่งอย่างถึงที่สุด กับพาโทรคลัสผู้ภักดี ยิ่งตอนบรรยายว่าผิวดำเหมือนเงานี่โคตรพาโทรคลัสในฮาดีส😭
สปอย
(Achilles and Patroclus mentioned)
ในหนังสือมีพูดถึงอคีลลีสด้วย เลยทำให้นึกได้ว่าไดนามิกในหนังสือนี้คล้ายกับคู่ชิปนี้ในหัวเราเลย อคีลลีสที่ทั้งงดงามและเย่อยิ่งอย่างถึงที่สุด กับพาโทรคลัสผู้ภักดี ยิ่งตอนบรรยายว่าผิวดำเหมือนเงานี่โคตรพาโทรคลัสในฮาดีส😭
This entire review has been hidden because of spoilers.
December 21, 2025
even in a different life
you still would’ve been mine
We would’ve been timeless
มนุษย์หรือสัตว์ถ้าตื่นรู้แล้ว ย่อมอยากเป็นอิสระ แต่มันก็เหมือ��เราอยู่ในสงครามที่รู้ผลอยู่แล้ว ว่าไม่มีทางชนะ ก็อีกฝ่ายเป็นถึงผู้สร้าง
ลำนำจักวาลคืองานเขียนไทยที่แปลกใหม่สำหรับเรามาก พลิกหน้าต่อไปแล้วรู้สึกไม่อยากให้จบเลย อยากต่อไปเรื่อยๆ ดีใจที่ได้อ่านงานดีแบบนี้
you still would’ve been mine
We would’ve been timeless
มนุษย์หรือสัตว์ถ้าตื่นรู้แล้ว ย่อมอยากเป็นอิสระ แต่มันก็เหมือ��เราอยู่ในสงครามที่รู้ผลอยู่แล้ว ว่าไม่มีทางชนะ ก็อีกฝ่ายเป็นถึงผู้สร้าง
ลำนำจักวาลคืองานเขียนไทยที่แปลกใหม่สำหรับเรามาก พลิกหน้าต่อไปแล้วรู้สึกไม่อยากให้จบเลย อยากต่อไปเรื่อยๆ ดีใจที่ได้อ่านงานดีแบบนี้
September 22, 2025
(3.5 ⭐️)
November 1, 2025
สวย สวยแบบ สวยมาก
Displaying 1 - 7 of 7 reviews