از اثر سترگ تیتوس لیویوس یا لیوی (۵۹ ق. م – ۱۷ م) با عنوان از پیدایش روم که در ۱۴۲ جلد تألیف شده بود، اکنون فقط ۳۵ جلد (جلدهای یکم تا دهم، و بیستویکم تا چهلوپنجم) از گزند روزگار برکنار مانده است. اثری که پیشِ روی شماست ترجمة کامل کتاب نخست است که حوادث عصر پادشاهی روم (۷۵۳ ق. م – ۵۰۹ ق. م) را روایت میکند: چگونگی تأسیس روم به دست رومولوس، ربودن زنان سابین، جنگهای متعدد رومیان برای تسلط بر شهرهای همسایه، ماجرای معروف تجاوز به لوکرتیا، و در پایان براندازی نظام پادشاهی.
اهمیت کتابِ از پیدایش روم چنان است که ماکیاولی نهتنها نام «تیتوس لیویوس» را روی عنوان کتاب گفتارهای خود گذاشت، بلکه کتابش را به ۱۴۲ فصل تقسیم کرده؛ یعنی به تعداد جلدهای کتاب از پیدایش روم. دانته، شاعر بزرگ ایتالیایی، در کمدی الهی خود اینگونه به او اشاره میکند: «چنان که لیویوس مینویسد/ کسی که اشتباه نمیکند.»
مترجم با مبنا قراردادن متن لاتین و یاریگرفتن از سه ترجمة انگلیسی دنیل اسپیلان، بنجامین الیور فاستر و کَنِن رابرتس، و یک ترجمة ایتالیایی کوشیده است نزدیکترین و دقیقترین نسخه از این اثر کلاسیک را به فارسی بازآفریند.
Titus Livius (Patavinus) (64 or 59 BC – AD 17)—known as Livy in English, and Tite-Live in French—was a Roman historian who wrote a monumental history of Rome and the Roman people – Ab Urbe Condita Libri (Books from the Foundation of the City) – covering the period from the earliest legends of Rome before the traditional foundation in 753 BC through the reign of Augustus in Livy's own time. He was on familiar terms with the Julio-Claudian dynasty, advising Augustus's grandnephew, the future emperor Claudius, as a young man not long before 14 AD in a letter to take up the writing of history. Livy and Augustus's wife, Livia, were from the same clan in different locations, although not related by blood.