What do you think?
Rate this book
Mister #4
Μπλε νότες σε κόκκινο φόντο
Όλα αρχίζουν με έναν αυτοσχεδιασμό της τζαζ, με μια φαντασίωση και μια δολοφονία. Παρίσι. Η Βέρα, πρόσφυγας του γιουγκοσλαβικού εμφυλίου, δολοφονείται με φρικτό τρόπο. Ο Μίστερ, πιανίστας της τζαζ, ερωτευμένος με τη Βέρα, αναζητά τους ενόχους μαζί με τον πολύγλωσσο φιλόσοφο-ταξιτζή Μπομπ. Η αναζήτησή τους στο νυχτερινό Παρίσι, υπό τους ήχους της τζαζ της θρυλικής Blue Note, θα τους φέρει αντιμέτωπους με ένα κύκλωμα Βαλκάνιων κακοποιών που συχνά έχουν την κάλυψη της πολιτικής εξουσίας. Τα τραύματα που προκάλεσε ο γιουγκοσλαβικός εμφύλιος ανοίγουν και πάλι. Ψάχνοντας το παρελθόν της δολοφονημένης γυναίκας στις απομακρυσμένες ακτές του Δούναβη και στους τάφους των Βαλκανίων, οι δύο φίλοι θα ανακαλύψουν εγκλήματα στα οποία κανείς δεν είχε δώσει σημασία.
Ένα συναρπαστικό νουάρ μυθιστόρημα που φωτίζει τις αθέατες πλευρές της πρόσφατης πολιτικής Ιστορίας.
Ένα συναρπαστικό νουάρ μυθιστόρημα που φωτίζει τις αθέατες πλευρές της πρόσφατης πολιτικής Ιστορίας.
392 pages, Paperback
First published January 13, 2011
2 people are currently reading
30 people want to read
About the author
Marcus Malte
59 books17 followersMarcus Malte is a French author. He received the Prix Femina for Le Garçon in 2016.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
October 4, 2014
Ένα δυνατό και σκληρό αστυνομικό μυθιστόρημα που ξεφεύγει αρκετά από τα συνηθισμένα του είδους ως προς την εξέλιξη της υπόθεσης. Η Βέρα Ναντ δολοφονείται άγρια: την καίνε ζωντανή. Οι κραυγές της, βαθιές, αγωνιώδεις, πνιχτές, ένα αφύσικο κοντράστ στους ρυθμούς και τις νότες της τζαζ μουσικής που τόσο την κατεύναζε και την έκρυβε από τα ουρλιαχτά και τις κραυγές οδύνης που γνώρισε στον εμφύλιο πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας το 1992. Αυτήν την ηρεμία, την ποικιλία, την κατατονία της τζαζ αναγνώρισε η Βέρα και κατέφευγε σχεδόν κάθε βράδυ στο μπαρ όπου έπαιζε πιάνο ο Μίστερ. Μια άγνωστη κοπέλα που σιγά σιγά μπήκε στη ζωή του έγχρωμου πιανίστα και αργότερα στην καρδιά του. Κι όλα τέλειωσαν τη νύχτα που η Βέρα βρέθηκε απανθρακωμένη.
Η ιστορία ξεκινάει μετά τον θάνατο της Βέρας, όπου ο Μίστερ, με τη βοήθεια του φιλοσόφου ταξιτζή και φίλου του, Μπομπ, αρχίζει να κάνει τις δικές του έρευνες. Δεν τον καθησυχάζει το γεγονός ότι για τη δολοφονία της κοπέλας συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν δύο συμπατριώτες της, που ομολόγησαν ότι τη σκότωσαν για εμπορικές δοσοληψίες ναρκωτικών. Έτσι ξεκινάει ένα ταξίδι γεμάτο ανατροπές και εμπόδια για δυο ανθρώπους που είναι αρμονικά δεμένοι με την κατανυκτική ατμσόφαιρα της τζαζ ο ένας και με τη φιλοσοφία της ανθρωπότητας ο άλλος. Ο συγγραφέας δίνει με πρωτότυπο τρόπο ένα προς ένα τα ίχνη που ανακαλύπτουν αυτοί οι αταίριαστοι φίλοι, μας παραθέτει πολλές περιγραφές του Παρισιού και της καθημερινότητας των δύο πρωταγωνιστών (σε σημείο φλυαρίας θα έλεγα), όμως από τη στιγμή που εντοπίζεται ένας άνθρωπος-κλειδί, ο ζωγράφος Τζόζεφ Κρίστι, η δράση είναι καταιγιστική και όλα ανατρέπονται. Παράλληλα με την εξέλιξη της πλοκής παρεμβάλλονται κεφάλαια από τη ζωή της Βέρας Ναντ τις σκληρές μέρες του εμφυλίου στην πρώην Γιουγκοσλαβία.
Ανατρεπτικό λοιπόν το βιβλίο, νουάρ ατμόσφαιρα από την αρχή ως το τέλος, μηνύματα ανθρωπιάς και αγωνίας για το μέλλον των Σερβοκροατών προσφύγων στη Γαλλία (και γενικά των προσφύγων σε όλον τον κόσμο), συγκινητικά και φρικιαστικά αποσπάσματα από μια ζωή κλεμμένη, ειρηνική στην αρχή και με το που ήχησαν τα τύμπανα του πολέμου, μαυρισμένη, σακατεμένη. Θα σταθώ στο κεφάλαιο που η γιαγιά της Βέρας της μάθαινε τους κλασικούς θεατρικούς συγγραφείς και με πόνο ψυχής κατέθαψε τα βιβλία της στον κήπο για να μην τα βρουν οι εισβολείς, όταν αναγκάστηκε να φύγει πρόσφυγας σε άλλη περιοχή της πατρίδας της. Επίσης δε θα ξεχάσω τη λεηλασία και τις καταστροφές που υπέστησαν τα μνημεία και οι βιβλιοθήκες της χώρας, παρά τις σαφείς οδηγίες του ΟΗΕ, σε καιρό πολέμου να σηματοδοτούνται οι πολιτιστικοί φορείς για να μην καταστρέφονται. Ναι, καλά! Ο εύκολος στόχος. Πόσα κειμήλια λεηλατήθηκαν και βρέθηκαν σε ιδιωτικές συλλογές και δημοπρασίες της Ευρώπης, πόσα εκατομμύρια βιβλία έγιναν στάχτη και εξαφανίστηκε για πάντα το πολιτιστικό παρελθόν ενός ακόμη δοκιμασμένου λαού...
Δυστυχώς η δολοφονία της Βέρας δεν είναι τίποτα μπροστά στο παιχνίδι εκδίκησης που ετοιμάζεται για τον υπουργό Εσωτερικών Καρολί, ο οποίος υπήρξε φίλος, συνεργάτης και οικονομικός αποδέκτης από παραστρατιωτικές οργανώσεις του εμφυλίου στην πρώην Γιουγκοσλαβία και εγκληματιών πολέμου. Ο Μίστερ και ο Μπομπ, έκθαμβοι, ξεθάβουν ένα ένα τα πετραδάκια που χτίζουν το οικοδόμημα της εκδίκησης και συνειδητοποιούν πόσο βαθιά στη γαλλική νύχτα είναι χωμένοι και κρυμμένοι άνθρωποι που πλούτισαν τις μαύρες μέρες του 1992 και πόσο δύσκολο είναι να χτυπηθεί ο πανίσχυρος άνθρωπος της Γαλλίας. Αίμα, βία, λεηλασίες, καπηλεύματα, βρώμικο χρήμα, πετρελαιοπηγές για αντάλλαγμα, μπροστά σε αυτά η δολοφονία της Βέρας είναι ένα αμελητέο εμπόδιο-αναποδιά για την ολοκλήρωση της καταστροφής του Καρολί.
Ένα δυνατό αστυνομικό μυθιστόρημα που θα σας γεμίσει με πολλές σκέψεις για τη ματαιότητα των πολέμων και θα σας χαρίσει άφθονη αγωνία ως το τέλος. Διαβάζεται ακούγοντας Έλλα Φιτζέραλντ, Blue in green, τρυφερά κομμάτια που ταιριάζουν απόλυτα με την ατμόσφαιρα του βιβλίου.
Η ιστορία ξεκινάει μετά τον θάνατο της Βέρας, όπου ο Μίστερ, με τη βοήθεια του φιλοσόφου ταξιτζή και φίλου του, Μπομπ, αρχίζει να κάνει τις δικές του έρευνες. Δεν τον καθησυχάζει το γεγονός ότι για τη δολοφονία της κοπέλας συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν δύο συμπατριώτες της, που ομολόγησαν ότι τη σκότωσαν για εμπορικές δοσοληψίες ναρκωτικών. Έτσι ξεκινάει ένα ταξίδι γεμάτο ανατροπές και εμπόδια για δυο ανθρώπους που είναι αρμονικά δεμένοι με την κατανυκτική ατμσόφαιρα της τζαζ ο ένας και με τη φιλοσοφία της ανθρωπότητας ο άλλος. Ο συγγραφέας δίνει με πρωτότυπο τρόπο ένα προς ένα τα ίχνη που ανακαλύπτουν αυτοί οι αταίριαστοι φίλοι, μας παραθέτει πολλές περιγραφές του Παρισιού και της καθημερινότητας των δύο πρωταγωνιστών (σε σημείο φλυαρίας θα έλεγα), όμως από τη στιγμή που εντοπίζεται ένας άνθρωπος-κλειδί, ο ζωγράφος Τζόζεφ Κρίστι, η δράση είναι καταιγιστική και όλα ανατρέπονται. Παράλληλα με την εξέλιξη της πλοκής παρεμβάλλονται κεφάλαια από τη ζωή της Βέρας Ναντ τις σκληρές μέρες του εμφυλίου στην πρώην Γιουγκοσλαβία.
Ανατρεπτικό λοιπόν το βιβλίο, νουάρ ατμόσφαιρα από την αρχή ως το τέλος, μηνύματα ανθρωπιάς και αγωνίας για το μέλλον των Σερβοκροατών προσφύγων στη Γαλλία (και γενικά των προσφύγων σε όλον τον κόσμο), συγκινητικά και φρικιαστικά αποσπάσματα από μια ζωή κλεμμένη, ειρηνική στην αρχή και με το που ήχησαν τα τύμπανα του πολέμου, μαυρισμένη, σακατεμένη. Θα σταθώ στο κεφάλαιο που η γιαγιά της Βέρας της μάθαινε τους κλασικούς θεατρικούς συγγραφείς και με πόνο ψυχής κατέθαψε τα βιβλία της στον κήπο για να μην τα βρουν οι εισβολείς, όταν αναγκάστηκε να φύγει πρόσφυγας σε άλλη περιοχή της πατρίδας της. Επίσης δε θα ξεχάσω τη λεηλασία και τις καταστροφές που υπέστησαν τα μνημεία και οι βιβλιοθήκες της χώρας, παρά τις σαφείς οδηγίες του ΟΗΕ, σε καιρό πολέμου να σηματοδοτούνται οι πολιτιστικοί φορείς για να μην καταστρέφονται. Ναι, καλά! Ο εύκολος στόχος. Πόσα κειμήλια λεηλατήθηκαν και βρέθηκαν σε ιδιωτικές συλλογές και δημοπρασίες της Ευρώπης, πόσα εκατομμύρια βιβλία έγιναν στάχτη και εξαφανίστηκε για πάντα το πολιτιστικό παρελθόν ενός ακόμη δοκιμασμένου λαού...
Δυστυχώς η δολοφονία της Βέρας δεν είναι τίποτα μπροστά στο παιχνίδι εκδίκησης που ετοιμάζεται για τον υπουργό Εσωτερικών Καρολί, ο οποίος υπήρξε φίλος, συνεργάτης και οικονομικός αποδέκτης από παραστρατιωτικές οργανώσεις του εμφυλίου στην πρώην Γιουγκοσλαβία και εγκληματιών πολέμου. Ο Μίστερ και ο Μπομπ, έκθαμβοι, ξεθάβουν ένα ένα τα πετραδάκια που χτίζουν το οικοδόμημα της εκδίκησης και συνειδητοποιούν πόσο βαθιά στη γαλλική νύχτα είναι χωμένοι και κρυμμένοι άνθρωποι που πλούτισαν τις μαύρες μέρες του 1992 και πόσο δύσκολο είναι να χτυπηθεί ο πανίσχυρος άνθρωπος της Γαλλίας. Αίμα, βία, λεηλασίες, καπηλεύματα, βρώμικο χρήμα, πετρελαιοπηγές για αντάλλαγμα, μπροστά σε αυτά η δολοφονία της Βέρας είναι ένα αμελητέο εμπόδιο-αναποδιά για την ολοκλήρωση της καταστροφής του Καρολί.
Ένα δυνατό αστυνομικό μυθιστόρημα που θα σας γεμίσει με πολλές σκέψεις για τη ματαιότητα των πολέμων και θα σας χαρίσει άφθονη αγωνία ως το τέλος. Διαβάζεται ακούγοντας Έλλα Φιτζέραλντ, Blue in green, τρυφερά κομμάτια που ταιριάζουν απόλυτα με την ατμόσφαιρα του βιβλίου.
December 1, 2017
On m'avait dit le plus grand bien de ce livre, notamment Domi, la moitié d'Yvan. Collectif Polar aussi. Bref, des gens à qui je fais confiance niveau littérature !
Alors j'avoue que j'ai été un peu désarçonnée lorsque j'entamai ma lecture et que je me retrouvai face à un meurtre à résoudre…
Heu ? Un simple meurtre à résoudre ? Un banal cas de Whodunit ? Un grand black qui cherche à en savoir plus sur l'assassinat violent d'une gentille fille qui venait s'accouder sur son piano ?
Ça commence ainsi, par un truc banal (si un assassinat par le feu peut être considéré comme banal) : le meurtre de la gentille Vera à qui on a fait le coup de Jeanne d'Arc.
Les flics ont même été super rapides et compétents sur le coup puisque trois jours plus tard (non, elle n'est pas ressuscitée comme l'autre) ils ont arrêté les coupables.
Mais Mister, le grand Black pianiste n'y croit pas du tout et aidé de Bob, son pote chauffeur d'un vieux taxi, il va mener l'enquête.
Oui, on commence avec un truc simple, mais j'avais oublié que nous étions avec Marcus Malte et qu'on n'allait pas se retrouver avec le Colonel Moutarde dans le vieux hangar avec l'essence et le briquet !
La petite histoire va s'inscrire dans la Grande… Rien n'est simple, rien n'est facile, rien n'est acquis, surtout pas la vérité que l'on va nous dévoiler au fur et à mesure que nous tournerons les pages.
De plus, l'écriture de Marcus Malte est toujours aussi poétique, lyrique, ses phrases m'emportent souvent très loin et croyez-moi, c'est le petit Jésus en culotte de velours, sa plume, maniant la philosophie et l'humour, même si elle ne se prive pas d'égratigner.
Oui, sa plume m'enchante, et elle chante car ce roman sent bon les airs de jazz et l'auteur a même inclus la play-list pour le cas où nous voudrions écouter les mêmes chansons que nos deux enquêteurs improbables : le grand noir et le petit blanc.
Les deux personnages que sont Mister et Bob sont des gens comme on aimerait avoir dans nos amis, surtout Bob qui est toujours là pour vous aider, lui, son vieux taxi, sa philosophie et ses cassettes audios remplies de vieux chanteurs de jazz.
Un roman qui commence de manière simple et qui devient plus dense ensuite, de par son scénario et de par l'Histoire qu'il nous conte, une que nous n'entendons pas souvent et dont nous ne savons pas grand-chose : l'ex-Yougoslavie.
Un roman bourré d'émotions, une lecture magnifique, dense, belle, émotive, qui ne m'a pas laissée de marbre. J'en ai eu des frissons partout.
Un grand merci à celles qui me l'ont conseillée et à ma binômette de LC qui me l'a fait sortir de mes étagères surchargées !
Alors j'avoue que j'ai été un peu désarçonnée lorsque j'entamai ma lecture et que je me retrouvai face à un meurtre à résoudre…
Heu ? Un simple meurtre à résoudre ? Un banal cas de Whodunit ? Un grand black qui cherche à en savoir plus sur l'assassinat violent d'une gentille fille qui venait s'accouder sur son piano ?
Ça commence ainsi, par un truc banal (si un assassinat par le feu peut être considéré comme banal) : le meurtre de la gentille Vera à qui on a fait le coup de Jeanne d'Arc.
Les flics ont même été super rapides et compétents sur le coup puisque trois jours plus tard (non, elle n'est pas ressuscitée comme l'autre) ils ont arrêté les coupables.
Mais Mister, le grand Black pianiste n'y croit pas du tout et aidé de Bob, son pote chauffeur d'un vieux taxi, il va mener l'enquête.
Oui, on commence avec un truc simple, mais j'avais oublié que nous étions avec Marcus Malte et qu'on n'allait pas se retrouver avec le Colonel Moutarde dans le vieux hangar avec l'essence et le briquet !
La petite histoire va s'inscrire dans la Grande… Rien n'est simple, rien n'est facile, rien n'est acquis, surtout pas la vérité que l'on va nous dévoiler au fur et à mesure que nous tournerons les pages.
De plus, l'écriture de Marcus Malte est toujours aussi poétique, lyrique, ses phrases m'emportent souvent très loin et croyez-moi, c'est le petit Jésus en culotte de velours, sa plume, maniant la philosophie et l'humour, même si elle ne se prive pas d'égratigner.
Oui, sa plume m'enchante, et elle chante car ce roman sent bon les airs de jazz et l'auteur a même inclus la play-list pour le cas où nous voudrions écouter les mêmes chansons que nos deux enquêteurs improbables : le grand noir et le petit blanc.
Les deux personnages que sont Mister et Bob sont des gens comme on aimerait avoir dans nos amis, surtout Bob qui est toujours là pour vous aider, lui, son vieux taxi, sa philosophie et ses cassettes audios remplies de vieux chanteurs de jazz.
Un roman qui commence de manière simple et qui devient plus dense ensuite, de par son scénario et de par l'Histoire qu'il nous conte, une que nous n'entendons pas souvent et dont nous ne savons pas grand-chose : l'ex-Yougoslavie.
Un roman bourré d'émotions, une lecture magnifique, dense, belle, émotive, qui ne m'a pas laissée de marbre. J'en ai eu des frissons partout.
Un grand merci à celles qui me l'ont conseillée et à ma binômette de LC qui me l'a fait sortir de mes étagères surchargées !
September 22, 2019
Ένα ωραίο νουάρ μυθιστόρημα που όμως δεν θα μπορούσα να βάλω πάνω από τρία αστέρια.
Η πλοκή καλή και είναι ωραία η υπόκρουση τζαζ μουσικής που ακολουθεί τον αναγνώστη σε όλη την πορεία της ιστορίας. Η υπόθεση σκληρή και σκοτεινή, με θύμα μια μετανάστρια από την πρώην Γιουγκοσλαβία που βρίσκεται καμμένη ζωντανή. Ό φόνος έχει εξιχνιασθεί για τις αρχές, αλλά ο Μίστερ που την είχε ερωτευθεί δεν μένει ικανοποιημένος και προσπαθεί να βρει τον πραγματικό υπαίτιο. Η λύση του μυστηρίου αφήνει μια πικρή γεύση και μια απέχθεια για τον κόσμο μας.
Δεν μπορώ να δώσω καλύτερη βαθμολογία στο βιβλίο γιατί είναι γεμάτο στερεοτυπικές εκφράσεις και δεν βρήκα τίποτα πρωτότυπο στις στιχομυθίες. Οι λέξεις έχουν ξαναχρησιμοποηθεί σε αλλά κλασσικά βιβλία και ισως και σε κλασσικές ταινίες νουάρ. Δεν ξέρω αν φταίει η μετάφραση ή αν είναι ο ίδιος ο συγγραφέας, αλλά φοβάμαι πως δεν θα του δώσω άλλη ευκαιρία.
Η πλοκή καλή και είναι ωραία η υπόκρουση τζαζ μουσικής που ακολουθεί τον αναγνώστη σε όλη την πορεία της ιστορίας. Η υπόθεση σκληρή και σκοτεινή, με θύμα μια μετανάστρια από την πρώην Γιουγκοσλαβία που βρίσκεται καμμένη ζωντανή. Ό φόνος έχει εξιχνιασθεί για τις αρχές, αλλά ο Μίστερ που την είχε ερωτευθεί δεν μένει ικανοποιημένος και προσπαθεί να βρει τον πραγματικό υπαίτιο. Η λύση του μυστηρίου αφήνει μια πικρή γεύση και μια απέχθεια για τον κόσμο μας.
Δεν μπορώ να δώσω καλύτερη βαθμολογία στο βιβλίο γιατί είναι γεμάτο στερεοτυπικές εκφράσεις και δεν βρήκα τίποτα πρωτότυπο στις στιχομυθίες. Οι λέξεις έχουν ξαναχρησιμοποηθεί σε αλλά κλασσικά βιβλία και ισως και σε κλασσικές ταινίες νουάρ. Δεν ξέρω αν φταίει η μετάφραση ή αν είναι ο ίδιος ο συγγραφέας, αλλά φοβάμαι πως δεν θα του δώσω άλλη ευκαιρία.
July 17, 2015
Το συγκεκριμένο βιβλίο χτίζει έντονη αισθητική στον αναγνώστη. Το στοιχείο της τζαζ μουσικής εντύνει την αισθητική. Το βιβλίο είχε αναφορές σε ιστορικά γεγονότα γνωστά σε αρκετούς αλλά και εμβαθύνει στην απόρροια που είχαν τα γεγονότα στους ανθρώπινους πληθυσμούς των Βαλκανίων.
Πολύ όμορφο βιβλίο και εύκολα κάποιος το διαβάζει. Κατευθείαν σε βάζει στο mood του μυστηρίου. Πιστεύω, προσωπικά, πως θα μπορούσε να το επιλέξει και κάποιος που δεν έχει διαβάσει πολλά βιβλία μυστηρίου, διότι αυτό το βιβλίο μπορεί να κάνει κάποιον να αγαπήσει το μυστήριο
Πολύ όμορφο βιβλίο και εύκολα κάποιος το διαβάζει. Κατευθείαν σε βάζει στο mood του μυστηρίου. Πιστεύω, προσωπικά, πως θα μπορούσε να το επιλέξει και κάποιος που δεν έχει διαβάσει πολλά βιβλία μυστηρίου, διότι αυτό το βιβλίο μπορεί να κάνει κάποιον να αγαπήσει το μυστήριο
April 9, 2017
Bob and Mister are pretty unforgettable characters, and their amateurish investigation into Vera's death is beset with often comical failures, but there are dark moments too in this book, much like the threatening crow in the corner of the paintings. An enjoyable read, although the end was a slight disappointment, with too much second-hand explanation.
February 2, 2015
Ενα ωραιότατο και καθαρόαιμο νουάρ, με συναρπαστικό σάουνττρακ, θλιμμένους ήρωες στοιχειωμένους από ανεκπλήρωτα όνειρα και έρωτες, από λόγια που δεν είπαν και πράξεις που δεν έκαναν. Οπως ακριβώς πρέπει να είναι τα νουάρ, γλυκόπικρο και μελαγχολικό.
January 24, 2014
Assez poulpien.
May 2, 2016
one word: breath-taking
Displaying 1 - 8 of 8 reviews