Kleine filosofie van het rijtjeshuis

by Pieter Hoexum

Je hebt thuis genoeg te doen, loop niet weg, raadde de zestiende-eeuwse schrijver Michel de Montaigne zijn lezers aan. Sinds enkele jaren houdt Pieter Hoexum zich aan deze wijze raad, ook al bewoont hij niet zoals Montaigne een kasteel op het Franse platteland, maar een rijtjeshuis in een buitenwijk. Vanuit de verte of uit de hoogte zien deze buitenwijken er misschien saai en troosteloos uit maar Hoexum ontdekt dat er op ooghoogte genoeg is om je over te verwonderen. Het gaat in deze verkenningen over huiselijke aangelegenheden zoals verhuizen en buren, over de badkamer, de zolder en de schuur, en over heimwee, sleur en gewoontes. In zijn oneindige wijsheid vergeleek Hegel een filosoof met een uil die in de avondschemering uitvliegt om de dag te overzien en waardig af te sluiten. In vergelijking met die uil ben ik een kip die de hele dag in en rond zijn huis scharrelt en daarbij stuit op allerlei even alledaagse als wonderbaarlijke zaken.

Genres: Nonfiction

205 pages, Paperback

First published May 1, 2014

About the author

Pieter Hoexum (Meppel, 1968) studeerde aan de kunstacademie AKI in Enschede en filosofie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij was boekverkoper bij Athenaeum Boekhandel in Amsterdam en is sinds 2002 freelance publicist. Hij schrijft onder andere voor NRC, Trouw, Filosofie Magazine, De Groene Amsterdammer, De Gids, De Nederlandse Boekengids, De Architect en de website Archined.nl. Daarnaast is hij columnist van Blauwe Kamer, tijdschrift voor landschapsarchitectuur en stedenbouw. Hij schrijft filosofische beschouwingen over architectuur en stedenbouw, en vooral over wonen. In 2014 verscheen zijn boek Kleine filosofie van het rijtjeshuis, in 2019 Thuis. Filosofische verkenningen van het alledaagse, en in 2024 Kleine filosofie van het ommetje. Een verkenning van de buurt.

Reviews

[Nathalie · Rating 5 out of 5]

Wat een genot is het om een boek te lezen dat overduidelijk met veel plezier is geschreven. Ik kan me haast geen leuker boek over buitenwijken, stoepen, tuinhekjes en schrijfzolders voorstellen. Je zou er bijna van in Purmerend willen gaan wonen — maar dan uitsluitend in het rijtjeshuis naast dat van Hoexum.

[Hendrik Mosterd · Rating 4 out of 5]

Vlot geschreven, nuchtere kijk op wonen

[Jdu FFH · Rating 5 out of 5]

“als we de modernisten, met hun utopische houding, hun gang laten gaan, verdwijnt plaats en resteert leegte, en als we de nostalgische traditionalisten hun gang laten gaan, zitten we binnen de kortste keren met een overvol kitschlandschap”

“vervoersmiddelen leveren je nooit de tijdwinst op die ze beloven. Als bestuurder van een voertuig waan je je heer en meester over ruimte en tijd, maar blijk je slaag van afstand en haast te zijn.”

Het hek als de jarretel van de openbare ruimte

“het probleem is niet dat het vroeger beter was, omdat we toen zogenaamd eenvoudig maar wel gelukkig waren. Het probleem is dat we het zoveel beter zouden kunnen hebben dan we het in feite hebben.”

Levinas vs. Heidegger, techniek vs plaats
Plaats is bron van alle wreedheid, techniek ontrukt ons aan de Plaats, voortaan is het mogelijk oog te hebben voor de mensen, onafhankelijk van de situatie waarin zij zich bevinden.

“je afvragen wat ‘men’ of ‘de buurt’ er van zal vinden, is niet kleinburgerlijk maar het begin van ethiek”