ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΔΟΣΕΩΣ: Με αφορμή μια δίκη αντιδόσεως εναντίον του, ο Ισοκράτης, σε προχωρημένη ηλικία, αυτοβιογραφείται υπερασπιζόμενος τον βίο και την πολιτεία του με τον μεγαλύτερο σε έκταση λόγο του. ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Εγκώμιο του ρήτορα για τη δημοκρατική Αθήνα (ιδίως σε αντίθεση προς τη Σπάρτη), παρουσίαση του προσωπικού του έργου, αλλά και παρεκβάσεις που υπαινίσσονται τον Φίλιππο ως νέο ηγέτη των Ελλήνων. Ο Ισοκράτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 436 π.Χ. Έλαβε επιμελημένη παιδεία και άσκησε κατ' αρχάς το επάγγελμα του λογογράφου και αργότερα του ρητοροδιδάσκαλου σε δική του σχολή. Η ανάμειξή του στα κοινά ήταν έμμεση, και με τους λόγους του προσπάθησε να παρέμβει στην πολιτική της Αθήνας, εκφράζοντας πανελλήνιες ιδέες. Δημιούργησε επίσης φιλικές σχέσεις με βασιλείς και ηγεμόνες της εποχής, μεταξύ των οποίων και με τον Φίλιππο. Πέθανε το 338 π.Χ., λίγο μετά τη μάχη της Χαιρώνειας, απέχοντας εκούσια από τη λήψη της τροφής. Ο Ισοκράτης, μεγάλος τεχνίτης του λόγου, άσκησε ισχυρή επίδραση στους μεταγενέστερους ως προς τη γλώσσα και το ύφος. Σώζονται 21 λόγοι του, 9 επιστολές και μερικά αποσπάσματα. (Από την παρουσίαση της έκδοσης)
Isocrates (/aɪ.ˈsɒk.rə.ˌtiːz/; Ancient Greek: Ἰσοκράτης; 436–338 BC), an ancient Greek rhetorician, was one of the ten Attic orators. Among the most influential Greek rhetoricians of his time, Isocrates made many contributions to rhetoric and education through his teaching and written works.