What do you think?
Rate this book
QR Code เกมท้าลิขิต พิชิตชะตา #1
QR Code เกมท้าลิขิต พิชิตชะตา เล่ม 1
"สิงเยี่ย" ไม่อยากเชื่อว่า "สิงซั่ว" ผู้เป็นน้องชายจะตายด้วยภาวะหัวใจหยุดเต้นเฉียบพลัน เพื่อแสวงหาความจริง เขาทั้งเผลอทั้งจงใจสแกนคิวอาร์โค้ด ที่ได้จากการเจอน้องชายเป็นครั้งสุดท้าย แต่เขากลับได้เข้าสู่เกมอันแปลกประหลาดที่ชื่อว่า "ท้าทายโชคชะตา" อย่างไม่คาดฝันแทน เกมที่น้องชายของเขาสิงซั่วเคยเล่น เขาจึงตัดสินใจจะค้นหาความจริงของเกมและโฉมหน้าที่แท้จริงของระบบ พร้อมทั้งยอมรับการท้าทายของ "โชคชะตา" อย่างเด็ดเดี่ยว
การเดินทางอันไร้จุดสิ้นสุดของ "การสันนิษฐานที่ใช้มันสมองอย่างหนักหน่วง และการถอดรหัสเส้นเรื่อง" ได้เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้...ผู้เล่นสิงเยี่ยได้เชิญคุณเข้าร่วมเกม "ท้าทายโชคชะตา" ยอมรับหรือไม่... "ตกลง/ปฏิเสธ"
การเดินทางอันไร้จุดสิ้นสุดของ "การสันนิษฐานที่ใช้มันสมองอย่างหนักหน่วง และการถอดรหัสเส้นเรื่อง" ได้เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้...ผู้เล่นสิงเยี่ยได้เชิญคุณเข้าร่วมเกม "ท้าทายโชคชะตา" ยอมรับหรือไม่... "ตกลง/ปฏิเสธ"
480 pages, Paperback
Published May 1, 2023
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
September 19, 2026
บ้านใครน้ำท่วม ขอให้สถานการณ์ผ่านพ้นไปด้วยดีโดยเร็วนะคะ เห็นหลาย ๆ โพสต์บ้านน้ำท่วม กองหนังสือจมน้ำ คนสัตว์ลำบาก เป็นห่วงมาก ๆ
สำหรับเรื่อง
QR Code เกมท้าลิขิต พิชิตชะตา (6 เล่มจบ)
เพิ่งอ่านจบเมื่อวาน อีบุ๊กหมดลิขสิทธิ์วันนี้ (30 ก.ย. 69) ส่วนรูปเล่มเห็นว่าจะขายชนกว่าจะหมดนะคะ
เกริ่นเรื่อง
สิงเยี่ย พระเอก ตามหาเบาะแสการตายของน้องชาย จนได้เข้าไปเกมท้าลิขิต
โดยเกมนี้จะให้เลือกว่า ต้องการอยู่ฝ่ายเชื่อฟังโชคชะตา หรือฝ่ายต่อต้านโชคชะตา พระเอกเป็นคนที่ไม่ชอบเชื่ออะไรง่าย ๆ เขาคิดว่าอะไรที่ได้มาง่ายต้องมีอะไรแอบแฝงแหง เขาเชื่อสมองและสองมือตัวเองมากกว่า เลยเลือกเป็นฝ่ายต่อต้านโชคชะตา ซึ่งฝ่ายต่อต้านเนี่ยจะอาภัพมาก ๆ เพราะค่าความโชคดีคือ 1% เซ็ตมาให้ตั้งแต่ต้น จะคิดทำอะไรก็จะลำบาก หาของอะไรงี้จะยากไปหมด ส่วนฝ่ายเชื่อฟังโชคชะตา ค่าความโชคดีคือ 99% อะไรก็จะเรียบง่าย ง่ายดายไปหมดถ้าอยู่ฝ่ายนี้
โดยในเกมจะมีทักษะเริ่มต้น กับคิวอาร์โค้ด (อารมณ์อาวุธ หรือสิ่งที่อาจใช้เป็นประโยชน์ในเกมได้) ให้เลือกใช้ ทักษะเรื่มต้นจะเซ็ตตั้งแต่เริ่มเกม เป็นทักษะเฉพาะบุคคล ส่วนคิวอาร์โค้ดเป็นสิ่งที่หาได้ในเกม หรือเป็นรางวัลหลังชนะเกม
ซึ่งระบบจะมักเลือกทักษะเริ่มต้นให้จากวิธีเข้าเกม นิสัย ความเชื่อ และความถนัดเป็นหลัก โดยสิงเยี่ยเข้าเกมโดยการจดจำคิวอาร์โค้ดของน้องชาย เพราะเขามีทักษะการจำเป็นเลิศ ประมาณว่าถ้าเห็นอะไรแล้วจะไม่ลืม... จริง ๆ ก็ไม่เชิงไม่ลืมทุกอย่างขนาดนั้น แต่เขามีวิธีเรียกความทรงจำทรงจำเป็นขึ้นมา และมีการทบทวนความจำที่สำคัญนั้นเรื่อย ๆ
พระเอกมีทักษะเริ่มต้นคือเกมคือ เรื่องการจำ (จำชื่อทักษะไม่ได้) กับปากกาภาพเสมือน ทักษะนี้จะสามารถวาดคิวอาร์โค้ดที่พระเอกเคยเห็นและใช้ความสามารถในคิวอาร์โค้ดนั่นได้ โดยจะลดประสิทธิภาพและเวลาที่ทักษะมีผลลง 50%
ซึ่งทักษะนี้ถือว่า OP เลยแหละ เพราะคนอื่น เมื่อใช้คิวอาร์โค้ดแล้ว คิวอาร์โค้ดนั้นจะหายไป แต่พระเอกใช้ซ้ำได้เรื่อย ๆ ตราบใดที่จำคิวอาร์โค้ดนั้นได้ (และวาดทัน) อีกอย่างคือ คนอื่นจะไม่รู้ว่าคิวอาร์โค้ดนั้นทำอะไรได้จริง ๆ เพราะจะมีแค่ชื่อความสามารถขึ้นบอกให้ ส่วนคำอธิบายจะขึ้นให้ตอนกดใช้งานแล้วเท่านั้น ก็จะมีเรื่องอย่างฝ่ายต่อต้านกดใช้คิวอาร์โค้ดที่ไม่เหมาะสมกับสถานการณ์ออกมาบ่อย ๆ ส่วนพระเอกเป็นการลอกเลียน เขาสามารถฝึกทดลองใช้และรู้ความสามารถของคิวอาร์โค้ดนั้นก่อนล่วงหน้าได้ (ถ้ามีเวลาเตรียมตัว)
แต่ถึงทักษะจะดู OP แต่พระเอกก็ไม่ได้ผ่านด่านง่าย ๆ เพราะระบบเกมเหลี่ยมจัดมาก พระเอกสู้ไป ระบบสู้กลับ ยิ่งพระเอกเก่ง ระบบเกมยิ่งหาวิธี รวมถึงเสิร์ฟเกมที่ยากให้พระเอกขึ้นเรื่อย ๆ
ในเรื่องพระเอกก็จะเป็นผู้นำทีม พาเพื่อนร่วมทีมคว้าชัย ซึ่งเพื่อนแต่ละคนก็มีนิสัยและทักษะที่เป็นเอกลักษณ์ น่ารักและสนุกมาก เอาจริง ๆ เป็นวายที่คนที่ไม่อ่านวายอ่านได้นะ คือมันจะเน้นไปทางเอาชนะระบบ มิตรภาพ เลิฟไลน์จะเริ่มเด่นขึ้นช่วงเล่มสอง ซึ่งถ้าคนที่อยากอ่านวาย อยากได้โมเมนต์พระนายเด่น ก็อาจจะคิดว่าเลิฟไลน์น้อย แต่ถ้าคนที่คิดว่ามันเป็นแนวเซอร์ไววัลที่มีพระนาย ก็ไม่น่าจะติด ส่วนตัวไม่คิดว่าเลิฟไลน์น้อย เพียงแต่นายเอกอาจจะเด่นเท่า ๆ กับเพื่อนร่วมทีมพระเอก อย่างเฉาเชี่ยน (ชีเพื่อนร่วมทีมพระเอกที่เป็นผู้หญิงและเด่นมากในเรื่อง ใครอ่านก็น่าจะชอบชี ซึ่งไม่ค่อยเห็นบ่อยในนิยาย bl แถมยังได้ขึ้นปก และมีตอนพิเศษสั้น ๆ ของตัวเองด้วย) อีกคนคือเหยียนเหอปี้ คนนี้มาทีหลังหน่อย แต่ทั้งบทและนิสัยก็เด่นเช่นกัน ขึ้นปกเล่มสี่ โอชอบฮีมากเช่นกัน
โอชื่นชมความคิดสร้างสรรค์ของผู้เขียนมาก แบบทักษะแต่ละทักษะของตัวละคร (ที่มักยึดตามนิสัยและวิธีเข้าเกม) ซึ่งแต่ละอันคือฮามาก บางอันไม่น่าจะเอามาใช้ประโยชน์ได้ แต่พอถึงเวลาพระเอกวางแผน พวกทักษะและคิวอาร์โค้ดที่ดูแปลก ๆ เหล่านั้นก็เอามาประยุกต์ใช้งานได้หมด
ใครอ่าน Hunter x Hunter ให้นึกภาพพวกทักษะเริ่มต้นของเรื่องนี้เป็นเน็นของแต่ละคนแล้วอาจช่วยให้นึกภาพได้ดีขึ้น เพียงแต่ทักษะเริ่มต้นในเกม ผู้เล่นไม่ได้มีสิทธิ์เลือกเท่านั้น (แต่มันก็มาจากนิสัยส่วนหนึ่งเหมือนกัน) ส่วน QR Code ก็พอเทียบกับการ์ดเกมในช่วงกรีดไอร์แลนด์ได้เหมือนกัน เก็บได้/มี คือเป็นประโยชน์ต่อตัวเองถ้าใช้อย่างถูกต้อง (และใช้แล้วหมดไป)
เล่าถึงนายเอกบ้าง นายเอกชื่อ ลู่หมิงเจ๋อ เป็นผู้เล่นที่กลายมาเป็นพร็อป (อุปกรณ์ประกอบฉากในเกม) ที่เป็นกระจก ส่วนสาเหตุและความเป็นมา ให้ไปอ่านในเรื่องละกัน (นายเอกคือคนบนปกเล่มสอง) หน้าตาดีมาก ๆ ชนิดที่ใครที่มีวิสัยด้านความงามเป็นปกติพอเห็นนายเอกปุ๊บจะต้องตะลึง (และใช่ค่ะ นี่คือทักษะน้อง ฮ่า ๆ) นิสัยคือหลงใหลในความงามของตัวเอง (ฮ่า ๆ) มองกระจกแล้วก็เฮ้อ ฉันงามที่สุด รักตัวเองจัง ประมาณนั้น (ฮ่า ๆ) โอเห็นบางคนบอกว่านิสัยนายเอกแปลก ซึ่งจริง เข้าใจเลย แต่นายเอกก็มีหลายด้านค่ะ คือดูใส ๆ อ่านง่าย แต่ก็ไม่ได้ซื่อ แล้วก็ฉลาด เพียงแต่นายเอกค่อนข้างเป็นด้านตรงข้ามของพระเอก อย่างมองโลกในแง่ดี ใจดี แต่เพราะนายเอกเป็นคนมองคนเก่ง แบบรู้ว่าใครมาดี ใครไม่ดี และสัญชาตญาณดี ถ้าคิดว่าอันนี้ใช่ มันก็จะไม่ผิด ซึ่งพอเซ็ตติ้งมาแบบนี้ มันก็เลยอาจดู OP ไปหน่อย ไม่ค่อยธรรมชาติเหมือนคนปกติ และการพัฒนาตัวเอง การเติบโตในเรื่อง เลยอาจดูน้อย (ยิ่งเมื่อมีเพื่อนร่วมทีมพระเอกมาเทียบ) แต่ช่วงบทท้าย ๆ โอว่าคนเขียนเขียนให้นายเอกคิดเหมือนพระเอกเลยนะ พระเอกอยู่มกล้นายเอกก็ติดนิสัยบางอย่างมา นายเอกเอง อยู่กับพระเอกนานเข้า ก็รับเอาอิทธิพลวิธีคิดพระเอกมาโดยไม่รู้ตัว
เกมในเรื่อง รู้สึกคนเขียนเก่งจัง แอบสมองบวมบ้าง แต่ภาพรวมคือยังตามทันอยู่ รูปแบบนำเสนอจะเป็นวิธีคิดตามขั้นตอนของพระเอก ซึ่งพระเอกคิดละเอียดมาก ถ้าเป็นแบบนี้แสดงว่า บลา ๆ โอกาสเกิด หนึ่งสองสาม รับมือ หนึ่งสองสาม แผนเยอะมาก มีสองครั้งมั้งที่พอเปิดมาแล้โอคิดว่า เกมเป็นอย่างนี้แน่ ๆ แล้วพระเอกดันตีตกความคิดโอไปตั้งแต่ต้น อ่านแล้วรู้สึกเหมือนคนเขียนก้าวนำเราตลอด
โอชอบเกมในเรื่องนี้ ผู้เขียนสื่อสารพยายามถ่ายทอดในเรื่องจิตใจของมนุษย์มากกว่ารูปแบบเอาตัวรอดผ่านด่านธรรมดา แก่นเรื่องชัด นำเสนอดี เก็บครบ อาจไม่ได้พีคตื่นเต้นหรือบู๊บ่อยขนาดนั้น แต่ใจความครบถ้วน แม้แต่มุมตัวร้ายยังถ่ายทอดด้วย (แอบเขินเบา ๆ กับซีนตัวร้ายบางฉากด้วย โอมีไฮไลต์เก็บไว้อ่านหลายประโยคเลย
เชียร์นะ เรื่องนี้ส่วนตัวคิดว่าควรดังกว่านี้ เรื่องอ่านไม่ยากไม่ง่าย (และส่วนตัวคิดว่ามันจะอ่านยากกว่านี้มากถ้าเจอแปลหรือเกลาไม่ดี เพราะการคิดวิเคราะห์ของพระเอกรวมถึงรูปแบบเกม ซึ่งเรื่องนี้ไม่มีปัญหา เย่ ดีใจ)
เรื่องกลมกล่อม ฮาถูกจริตด้วย คือมันไม่ได้เครียดจริงจังตลอด จะมีโมเมนต์ฮา ๆ หรือหวานเข้ามาขั้น หยุดขำกิ๊กเรื่อย
ผู้เขียนแทรกสารการนำเสนอแง่คิดและมุมมองการดำเนินชีวิตได้น่าสนใจ รวมถึงแอบแซะเรา ๆ ผ่านตัวเกมและตัวละคร
ให้ 5 ดาวทุกเล่ม
อยากถามอะไรถามได้นะคะ ถ้าเค้ายังไม่ลืม
อ้อ มีฉากหวาน เพราะพระนายแทบจะตัวติดกันตลอด (เพราะนายเอกเป็นพร็อปข้างตัวพระเอก) แต่ไม่มีเรื่องบนเตียง... โคมข้างเตียงก็ไม่มี ฮา
สำหรับเรื่อง
QR Code เกมท้าลิขิต พิชิตชะตา (6 เล่มจบ)
เพิ่งอ่านจบเมื่อวาน อีบุ๊กหมดลิขสิทธิ์วันนี้ (30 ก.ย. 69) ส่วนรูปเล่มเห็นว่าจะขายชนกว่าจะหมดนะคะ
เกริ่นเรื่อง
สิงเยี่ย พระเอก ตามหาเบาะแสการตายของน้องชาย จนได้เข้าไปเกมท้าลิขิต
โดยเกมนี้จะให้เลือกว่า ต้องการอยู่ฝ่ายเชื่อฟังโชคชะตา หรือฝ่ายต่อต้านโชคชะตา พระเอกเป็นคนที่ไม่ชอบเชื่ออะไรง่าย ๆ เขาคิดว่าอะไรที่ได้มาง่ายต้องมีอะไรแอบแฝงแหง เขาเชื่อสมองและสองมือตัวเองมากกว่า เลยเลือกเป็นฝ่ายต่อต้านโชคชะตา ซึ่งฝ่ายต่อต้านเนี่ยจะอาภัพมาก ๆ เพราะค่าความโชคดีคือ 1% เซ็ตมาให้ตั้งแต่ต้น จะคิดทำอะไรก็จะลำบาก หาของอะไรงี้จะยากไปหมด ส่วนฝ่ายเชื่อฟังโชคชะตา ค่าความโชคดีคือ 99% อะไรก็จะเรียบง่าย ง่ายดายไปหมดถ้าอยู่ฝ่ายนี้
โดยในเกมจะมีทักษะเริ่มต้น กับคิวอาร์โค้ด (อารมณ์อาวุธ หรือสิ่งที่อาจใช้เป็นประโยชน์ในเกมได้) ให้เลือกใช้ ทักษะเรื่มต้นจะเซ็ตตั้งแต่เริ่มเกม เป็นทักษะเฉพาะบุคคล ส่วนคิวอาร์โค้ดเป็นสิ่งที่หาได้ในเกม หรือเป็นรางวัลหลังชนะเกม
ซึ่งระบบจะมักเลือกทักษะเริ่มต้นให้จากวิธีเข้าเกม นิสัย ความเชื่อ และความถนัดเป็นหลัก โดยสิงเยี่ยเข้าเกมโดยการจดจำคิวอาร์โค้ดของน้องชาย เพราะเขามีทักษะการจำเป็นเลิศ ประมาณว่าถ้าเห็นอะไรแล้วจะไม่ลืม... จริง ๆ ก็ไม่เชิงไม่ลืมทุกอย่างขนาดนั้น แต่เขามีวิธีเรียกความทรงจำทรงจำเป็นขึ้นมา และมีการทบทวนความจำที่สำคัญนั้นเรื่อย ๆ
พระเอกมีทักษะเริ่มต้นคือเกมคือ เรื่องการจำ (จำชื่อทักษะไม่ได้) กับปากกาภาพเสมือน ทักษะนี้จะสามารถวาดคิวอาร์โค้ดที่พระเอกเคยเห็นและใช้ความสามารถในคิวอาร์โค้ดนั่นได้ โดยจะลดประสิทธิภาพและเวลาที่ทักษะมีผลลง 50%
ซึ่งทักษะนี้ถือว่า OP เลยแหละ เพราะคนอื่น เมื่อใช้คิวอาร์โค้ดแล้ว คิวอาร์โค้ดนั้นจะหายไป แต่พระเอกใช้ซ้ำได้เรื่อย ๆ ตราบใดที่จำคิวอาร์โค้ดนั้นได้ (และวาดทัน) อีกอย่างคือ คนอื่นจะไม่รู้ว่าคิวอาร์โค้ดนั้นทำอะไรได้จริง ๆ เพราะจะมีแค่ชื่อความสามารถขึ้นบอกให้ ส่วนคำอธิบายจะขึ้นให้ตอนกดใช้งานแล้วเท่านั้น ก็จะมีเรื่องอย่างฝ่ายต่อต้านกดใช้คิวอาร์โค้ดที่ไม่เหมาะสมกับสถานการณ์ออกมาบ่อย ๆ ส่วนพระเอกเป็นการลอกเลียน เขาสามารถฝึกทดลองใช้และรู้ความสามารถของคิวอาร์โค้ดนั้นก่อนล่วงหน้าได้ (ถ้ามีเวลาเตรียมตัว)
แต่ถึงทักษะจะดู OP แต่พระเอกก็ไม่ได้ผ่านด่านง่าย ๆ เพราะระบบเกมเหลี่ยมจัดมาก พระเอกสู้ไป ระบบสู้กลับ ยิ่งพระเอกเก่ง ระบบเกมยิ่งหาวิธี รวมถึงเสิร์ฟเกมที่ยากให้พระเอกขึ้นเรื่อย ๆ
ในเรื่องพระเอกก็จะเป็นผู้นำทีม พาเพื่อนร่วมทีมคว้าชัย ซึ่งเพื่อนแต่ละคนก็มีนิสัยและทักษะที่เป็นเอกลักษณ์ น่ารักและสนุกมาก เอาจริง ๆ เป็นวายที่คนที่ไม่อ่านวายอ่านได้นะ คือมันจะเน้นไปทางเอาชนะระบบ มิตรภาพ เลิฟไลน์จะเริ่มเด่นขึ้นช่วงเล่มสอง ซึ่งถ้าคนที่อยากอ่านวาย อยากได้โมเมนต์พระนายเด่น ก็อาจจะคิดว่าเลิฟไลน์น้อย แต่ถ้าคนที่คิดว่ามันเป็นแนวเซอร์ไววัลที่มีพระนาย ก็ไม่น่าจะติด ส่วนตัวไม่คิดว่าเลิฟไลน์น้อย เพียงแต่นายเอกอาจจะเด่นเท่า ๆ กับเพื่อนร่วมทีมพระเอก อย่างเฉาเชี่ยน (ชีเพื่อนร่วมทีมพระเอกที่เป็นผู้หญิงและเด่นมากในเรื่อง ใครอ่านก็น่าจะชอบชี ซึ่งไม่ค่อยเห็นบ่อยในนิยาย bl แถมยังได้ขึ้นปก และมีตอนพิเศษสั้น ๆ ของตัวเองด้วย) อีกคนคือเหยียนเหอปี้ คนนี้มาทีหลังหน่อย แต่ทั้งบทและนิสัยก็เด่นเช่นกัน ขึ้นปกเล่มสี่ โอชอบฮีมากเช่นกัน
โอชื่นชมความคิดสร้างสรรค์ของผู้เขียนมาก แบบทักษะแต่ละทักษะของตัวละคร (ที่มักยึดตามนิสัยและวิธีเข้าเกม) ซึ่งแต่ละอันคือฮามาก บางอันไม่น่าจะเอามาใช้ประโยชน์ได้ แต่พอถึงเวลาพระเอกวางแผน พวกทักษะและคิวอาร์โค้ดที่ดูแปลก ๆ เหล่านั้นก็เอามาประยุกต์ใช้งานได้หมด
ใครอ่าน Hunter x Hunter ให้นึกภาพพวกทักษะเริ่มต้นของเรื่องนี้เป็นเน็นของแต่ละคนแล้วอาจช่วยให้นึกภาพได้ดีขึ้น เพียงแต่ทักษะเริ่มต้นในเกม ผู้เล่นไม่ได้มีสิทธิ์เลือกเท่านั้น (แต่มันก็มาจากนิสัยส่วนหนึ่งเหมือนกัน) ส่วน QR Code ก็พอเทียบกับการ์ดเกมในช่วงกรีดไอร์แลนด์ได้เหมือนกัน เก็บได้/มี คือเป็นประโยชน์ต่อตัวเองถ้าใช้อย่างถูกต้อง (และใช้แล้วหมดไป)
เล่าถึงนายเอกบ้าง นายเอกชื่อ ลู่หมิงเจ๋อ เป็นผู้เล่นที่กลายมาเป็นพร็อป (อุปกรณ์ประกอบฉากในเกม) ที่เป็นกระจก ส่วนสาเหตุและความเป็นมา ให้ไปอ่านในเรื่องละกัน (นายเอกคือคนบนปกเล่มสอง) หน้าตาดีมาก ๆ ชนิดที่ใครที่มีวิสัยด้านความงามเป็นปกติพอเห็นนายเอกปุ๊บจะต้องตะลึง (และใช่ค่ะ นี่คือทักษะน้อง ฮ่า ๆ) นิสัยคือหลงใหลในความงามของตัวเอง (ฮ่า ๆ) มองกระจกแล้วก็เฮ้อ ฉันงามที่สุด รักตัวเองจัง ประมาณนั้น (ฮ่า ๆ) โอเห็นบางคนบอกว่านิสัยนายเอกแปลก ซึ่งจริง เข้าใจเลย แต่นายเอกก็มีหลายด้านค่ะ คือดูใส ๆ อ่านง่าย แต่ก็ไม่ได้ซื่อ แล้วก็ฉลาด เพียงแต่นายเอกค่อนข้างเป็นด้านตรงข้ามของพระเอก อย่างมองโลกในแง่ดี ใจดี แต่เพราะนายเอกเป็นคนมองคนเก่ง แบบรู้ว่าใครมาดี ใครไม่ดี และสัญชาตญาณดี ถ้าคิดว่าอันนี้ใช่ มันก็จะไม่ผิด ซึ่งพอเซ็ตติ้งมาแบบนี้ มันก็เลยอาจดู OP ไปหน่อย ไม่ค่อยธรรมชาติเหมือนคนปกติ และการพัฒนาตัวเอง การเติบโตในเรื่อง เลยอาจดูน้อย (ยิ่งเมื่อมีเพื่อนร่วมทีมพระเอกมาเทียบ) แต่ช่วงบทท้าย ๆ โอว่าคนเขียนเขียนให้นายเอกคิดเหมือนพระเอกเลยนะ พระเอกอยู่มกล้นายเอกก็ติดนิสัยบางอย่างมา นายเอกเอง อยู่กับพระเอกนานเข้า ก็รับเอาอิทธิพลวิธีคิดพระเอกมาโดยไม่รู้ตัว
เกมในเรื่อง รู้สึกคนเขียนเก่งจัง แอบสมองบวมบ้าง แต่ภาพรวมคือยังตามทันอยู่ รูปแบบนำเสนอจะเป็นวิธีคิดตามขั้นตอนของพระเอก ซึ่งพระเอกคิดละเอียดมาก ถ้าเป็นแบบนี้แสดงว่า บลา ๆ โอกาสเกิด หนึ่งสองสาม รับมือ หนึ่งสองสาม แผนเยอะมาก มีสองครั้งมั้งที่พอเปิดมาแล้โอคิดว่า เกมเป็นอย่างนี้แน่ ๆ แล้วพระเอกดันตีตกความคิดโอไปตั้งแต่ต้น อ่านแล้วรู้สึกเหมือนคนเขียนก้าวนำเราตลอด
โอชอบเกมในเรื่องนี้ ผู้เขียนสื่อสารพยายามถ่ายทอดในเรื่องจิตใจของมนุษย์มากกว่ารูปแบบเอาตัวรอดผ่านด่านธรรมดา แก่นเรื่องชัด นำเสนอดี เก็บครบ อาจไม่ได้พีคตื่นเต้นหรือบู๊บ่อยขนาดนั้น แต่ใจความครบถ้วน แม้แต่มุมตัวร้ายยังถ่ายทอดด้วย (แอบเขินเบา ๆ กับซีนตัวร้ายบางฉากด้วย โอมีไฮไลต์เก็บไว้อ่านหลายประโยคเลย
เชียร์นะ เรื่องนี้ส่วนตัวคิดว่าควรดังกว่านี้ เรื่องอ่านไม่ยากไม่ง่าย (และส่วนตัวคิดว่ามันจะอ่านยากกว่านี้มากถ้าเจอแปลหรือเกลาไม่ดี เพราะการคิดวิเคราะห์ของพระเอกรวมถึงรูปแบบเกม ซึ่งเรื่องนี้ไม่มีปัญหา เย่ ดีใจ)
เรื่องกลมกล่อม ฮาถูกจริตด้วย คือมันไม่ได้เครียดจริงจังตลอด จะมีโมเมนต์ฮา ๆ หรือหวานเข้ามาขั้น หยุดขำกิ๊กเรื่อย
ผู้เขียนแทรกสารการนำเสนอแง่คิดและมุมมองการดำเนินชีวิตได้น่าสนใจ รวมถึงแอบแซะเรา ๆ ผ่านตัวเกมและตัวละคร
ให้ 5 ดาวทุกเล่ม
อยากถามอะไรถามได้นะคะ ถ้าเค้ายังไม่ลืม
อ้อ มีฉากหวาน เพราะพระนายแทบจะตัวติดกันตลอด (เพราะนายเอกเป็นพร็อปข้างตัวพระเอก) แต่ไม่มีเรื่องบนเตียง... โคมข้างเตียงก็ไม่มี ฮา
April 7, 2026
ตอนเริ่มอ่านก็แบบ เอ๊ะ นี่มันมุมมองพระเอกสินะ ไม่ใช่นายเอก
(ซึ่งกว่าจะรู้ว่านายเอกเป็นใครก็พักใหญ่ๆ คือนายเอกเป็นพร็อบกระจกในเกมแรก 555)
ไม่แน่ใจว่าอ่านไปแล้วมันแปลแปร่งๆ หรือไม่ชินการดำเนินเรื่องในมุมพระเอก
แต่รู้สึกว่าพี่ท่านเมพมาก
ใครที่ไหนมันจดจำ QR Code แล้ววาดจนสแกนได้ฟะ
คือเอาตามหลักความจริงไม่น่าจะเป็นไปได้น่ะแหละ
แต่คือพระเอกสงสัยว่าน้องชายตายยังไง เลยต้องการเล่นเกมเพื่อค้นหาความจริง
และเลือกเป็นฝ่ายต่อต้านโชคชะตาแทนที่จะเล่นตามบทเหมือนคนอื่นๆ
(ซึ่งวิธีการเคลียร์เกมของพระเอกมันก็แหวกแนวจริงๆ น่ะแหละนะ)
อ่านเล่ม 1 จบก็แอบสงสัยว่าทำไมพระเอกได้รับคะแนนในการทำภารกิจง่ายจังฟะ
ลูกรักพระเจ้าปะเนี่ย (แต่คนอื่นกว่าจะได้คะแนนก็หืดขึ่้นคออยู่นะ)
(ซึ่งกว่าจะรู้ว่านายเอกเป็นใครก็พักใหญ่ๆ คือนายเอกเป็นพร็อบกระจกในเกมแรก 555)
ไม่แน่ใจว่าอ่านไปแล้วมันแปลแปร่งๆ หรือไม่ชินการดำเนินเรื่องในมุมพระเอก
แต่รู้สึกว่าพี่ท่านเมพมาก
ใครที่ไหนมันจดจำ QR Code แล้ววาดจนสแกนได้ฟะ
คือเอาตามหลักความจริงไม่น่าจะเป็นไปได้น่ะแหละ
แต่คือพระเอกสงสัยว่าน้องชายตายยังไง เลยต้องการเล่นเกมเพื่อค้นหาความจริง
และเลือกเป็นฝ่ายต่อต้านโชคชะตาแทนที่จะเล่นตามบทเหมือนคนอื่นๆ
(ซึ่งวิธีการเคลียร์เกมของพระเอกมันก็แหวกแนวจริงๆ น่ะแหละนะ)
อ่านเล่ม 1 จบก็แอบสงสัยว่าทำไมพระเอกได้รับคะแนนในการทำภารกิจง่ายจังฟะ
ลูกรักพระเจ้าปะเนี่ย (แต่คนอื่นกว่าจะได้คะแนนก็หืดขึ่้นคออยู่นะ)
December 23, 2025
|| Review รวม 1-6 ||
➳ เล่ม 1,4: ★★★★
➳ เล่ม 2-3: ★★★
➳ เล่ม 5-6: ★★.5
➝ Overall: ★★★ /5✰⭑
เรื่องนี้เราแบ่งคะแนนออกเป็น 2 ส่วน
1. Quest 4/5
2. Romance 0.5/5
ที่ต้องแยกเพราะคะแนนต่างกันมาก 😂
สำหรับเรื่องเควสในเรื่องถือว่าสนุก แต่ขอหักคะแนนตรงพระเอกเก่งเกินไป(เก่งจนลูกทีมหรือคู่แข่งไม่มีหวังที่จะเอาชนะได้เลย 555) พอเก่งทุกด้านจนแทบไม่มีจุดอ่อน ตรงไหนที่ควรลุ้นมันก็ไม่ลุ้น ตรงไหนที่ควรเอาใจช่วยมันก็เฉย ๆ เพราะรู้ว่าเดี๋ยวก็แก้ไขได้
อย่างที่บอกไปว่าพระเอกเก่งมาก เก่งจนนักเขียนต้องใช้ความพยายามอย่างหนักเพื่อให้นายเอกไม่โดนกลบ(ซึ่งก็ดูจะไม่ค่อยได้ผล) เป็นเรื่องที่พาร์ททำเควสโอเคแต่โรแมนซ์จืดมากกกกกกกจนเราอ่านข้ามพาร์ทโรแมนซ์ตลอด เคมีตัวละครในด้านความรักไม่มีเลย เหมือนนักเขียนนึกอยากจะให้รักกันก็รัก พยายามให้นายเอกมีความสำคัญว่าถ้าไม่มีก็ทำเควสไม่สำเร็จซึ่งมันดูขัดกับความเก่งกาจของพระเอกที่ปูมาในตลอด
แต่ที่ทำให้สามารถอ่านต่อได้นอกจากอยากรู้เรื่องเควสแล้วก็คงเป็นบรรดาตัวละครอื่นที่น่าสนใจมาก ทั้งสาวแกร่งอย่างเฉาเชี่ยน หนุ่มนักพนันอย่างกวนหลิง รวมถึงเพื่อนสนิทหญิงสาว(?)อย่างเหยียนเหอปี้ที่สร้างสีสันได้ค่อนข้างเยอะทำให้อยากอ่านต่อว่าสุดท้ายพวกคนธรรมดาแบบนี้จะเป็นอย่างไรต่อไป
➳ เล่ม 1,4: ★★★★
➳ เล่ม 2-3: ★★★
➳ เล่ม 5-6: ★★.5
➝ Overall: ★★★ /5✰⭑
เรื่องนี้เราแบ่งคะแนนออกเป็น 2 ส่วน
1. Quest 4/5
2. Romance 0.5/5
ที่ต้องแยกเพราะคะแนนต่างกันมาก 😂
สำหรับเรื่องเควสในเรื่องถือว่าสนุก แต่ขอหักคะแนนตรงพระเอกเก่งเกินไป(เก่งจนลูกทีมหรือคู่แข่งไม่มีหวังที่จะเอาชนะได้เลย 555) พอเก่งทุกด้านจนแทบไม่มีจุดอ่อน ตรงไหนที่ควรลุ้นมันก็ไม่ลุ้น ตรงไหนที่ควรเอาใจช่วยมันก็เฉย ๆ เพราะรู้ว่าเดี๋ยวก็แก้ไขได้
อย่างที่บอกไปว่าพระเอกเก่งมาก เก่งจนนักเขียนต้องใช้ความพยายามอย่างหนักเพื่อให้นายเอกไม่โดนกลบ(ซึ่งก็ดูจะไม่ค่อยได้ผล) เป็นเรื่องที่พาร์ททำเควสโอเคแต่โรแมนซ์จืดมากกกกกกกจนเราอ่านข้ามพาร์ทโรแมนซ์ตลอด เคมีตัวละครในด้านความรักไม่มีเลย เหมือนนักเขียนนึกอยากจะให้รักกันก็รัก พยายามให้นายเอกมีความสำคัญว่าถ้าไม่มีก็ทำเควสไม่สำเร็จซึ่งมันดูขัดกับความเก่งกาจของพระเอกที่ปูมาในตลอด
แต่ที่ทำให้สามารถอ่านต่อได้นอกจากอยากรู้เรื่องเควสแล้วก็คงเป็นบรรดาตัวละครอื่นที่น่าสนใจมาก ทั้งสาวแกร่งอย่างเฉาเชี่ยน หนุ่มนักพนันอย่างกวนหลิง รวมถึงเพื่อนสนิทหญิงสาว(?)อย่างเหยียนเหอปี้ที่สร้างสีสันได้ค่อนข้างเยอะทำให้อยากอ่านต่อว่าสุดท้ายพวกคนธรรมดาแบบนี้จะเป็นอย่างไรต่อไป
Displaying 1 - 3 of 3 reviews