เคหาสน์ตุ๊กตา

by ปองวุฒิ

มิลิน ลูกสาวอดีตดาราดังหายตัวไปอย่างลึกลับ แม้แต่กล้องวงจรปิดก็ยังบันทึกภาพไว้ไม่ได้ ร้อนถึงโรงเรียนเทเวศวัฒนาวิทยาลัยต้องระดมทั้งตำรวจ เจ้าหน้าที่จากมูลนิธิเด็ก รวมถึงนักจิตวิทยาหน้าหล่ออย่าง ชณัฐให้มาช่วยตามหาเด็กหญิงคนดังด้วยข่าวลือหนาหูที่แพร่จากโรงเรียนไปยังสื่อโทรทัศน์และอินเทอร์เน็ตที่ว่า มิลินถูกตุ๊กตาผีในพิพิธภัณฑ์ตุ๊กตาวรภาซึ่งตั้งอยู่หลังโรงเรียนจับตัวไปเป็นตัวตายตัวแทนทำให้ สิตาภา แม่พิมพ์ของชาติที่นอกจากจะมีจิตวิญญาณความเป็นครูสูงแล้ว ยังมีจิตสัมผัสพิเศษต่างจากคนทั่วไปอยากค้นหาความจริง ชณัฐขอให้เธอเป็นผู้ช่วยในการหาเบาะแสของมิลิน แต่ยิ่งครูสาวสืบค้นมากเท่าไร เธอก็ยิ่งเจอเหตุการณ์แปลกประหลาดมากขึ้นเท่านั้น ทั้งเสียงปริศนาจากตุ๊กตานางรำ ตุ๊กตาเด็กหญิงฝรั่งที่ปรากฏตัวให้เห็นเกือบทุกที่ ลูกผู้อำนวยการและเพื่อนถูกตุ๊กตาทำร้าย กระทั่งเด็กคนอื่นที่หายตัวไปอีกสิบกว่าคน! จากเรื่องลี้ลับกลายเป็นคดีลึกลับ ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของตุ๊กตาผี หรือมีบุคคลลึกลับอยู่เบื้องหลังกันแน่

447 pages, Paperback

First published June 1, 2014

About the author

ปองวุฒิ รุจิระชาคร เจ้าของนามปากกา ปองวุฒิ เกิดเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2525 จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี ภาควิชาการตลาด จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เกียรตินิยมอันดับสอง
เริ่มต้นการเขียนนวนิยายเพราะความรักการอ่าน ชอบอ่านหนังสือหลากหลายแนว ต่อมาจนอายุ 15 ปี เขาเริ่มต้นการเขียนด้วยการเขียนไดอารี่ส่วนตัว ก่อนจะเขียนอย่างเป็นจริงเป็นจังในช่วงเรียนมหาวิทยาลัยด้วยการส่งเรื่องสั้นส่งไปตีพิมพ์ตามนิตยสาร เช่น ขวัญเรือน เป็นต้น งานเขียนชิ้นแรกที่ออกสู่สายตานักอ่านคือ เรื่องสั้น "ฟ้าหลังฝนที่เปลี่ยน" ตีพิมพ์ในนิตยสารขวัญเรือน ใช้นามปากกาว่า ปองวุฒิ ก่อนจะตีพิมพ์นวนิยายเรื่องยาวครั้งแรกชื่อ "Pornovel" ในอีก 4 ปีต่อมา
แรงบันดาลใจในการเขียนของเขามาจากหลายแหล่ง ไม่ว่าจะเป็นหนังสือ เพลง ภาพยนตร์ และงานศิลปะแขนงต่างๆ รับเข้ามากลั่นกรองจนกลายเป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง เป้าหมายของเขาในอนาคตคือ การทำงานเขียนอย่างต่อเนื่องเพื่อให้มีกลุ่มนักอ่านมากขึ้น รวมถึงการทำงานให้มีมาตรฐานและรูปแบบความเป็นสากลมากที่สุด[1]
หนังสือในวัยเด็กที่เขาประทับใจจนกลายเป็นรากฐานสำคัญของการเป็นนักเขียนในทุกวันนี้คือ หนังสือของอกาธา คริสตี้ ไอแซค อาซิมอฟ โรอัลด์ ดาห์ล ส่วนนักเขียนไทยที่เขาชอบคือ วิรัตน์ โตอารีย์มิตร และชาติ กอบจิตติ

อีกนามปากกา คือ ปองวุฒิ รุจิระชาคร

Reviews

[Patrawan Dear]

#เคหาสน์ตุ๊กตา / ปองวุฒิ

จากคดีเด็กหาย พัวพันไปจนถึงสิ่งลี้ลับอย่างเช่น ตุ๊กตาผีในพิพิธภัณฑ์ตุ๊กตาที่ตั้งอยู่หลังโรงเรียน นางเอกซึ่งเป็นคุณครูและมีสัมผัสพิเศษจึงต้องร่วมมือกับนักจิตวิทยาเพื่อสืบหาความจริง พล็อตแบบนี้แม้คาดเดาจุดจบไม่ยาก แต่ก็น่าสนใจอยู่ เราจึงคาดหวังกับเรื่องนี้พอสมควรค่ะ

แต่เมื่ออ่านไปเรากลับพบว่าเรื่องมันดูไม่ค่อยซับซ้อนเท่าที่คิด ผู้เขียนเล่าเรื่องไปเรื่อย ๆ ไม่แทรกฉากตื่นเต้นหรือใส่อะไรหลอกคนอ่านบ้างเลย เรื่องราวจึงไม่มี surprise ไม่สามารถสั่นสะเทือนอารมณ์ผู้อ่านได้ แม้ในฉากที่เกิดเหตุการณ์เลวร้ายขึ้นกับเด็ก ข้อมูลที่ให้มีขัดแย้งกันเองในบางจุด ประกอบกับเหตุการณ์หลาย ๆ อย่างที่เกิดขึ้นในเรื่องดูประจวบเหมาะแบบเอื้ออำนวยต่อการสืบคดีไปหมด เราจึงอ่านจบแบบไม่ได้ทึ่ง หรือสลดหดหู่อะไร ทั้งที่มันควรจะฮิตที่ใจแรง ๆ

โดยรวมจึงจัดว่าอ่านได้เรื่อย ๆ สนุกกลาง ๆ ประมาณนั้นค่ะ :)

[Phuwong · Rating 4 out of 5]

จุดเด่นของ "เคหาสน์ตุ๊กตา" อยู่ที่สำนวนการเขียนที่ลื่นไหลของปองวุฒิและการซ่อนปมให้คนอ่านอยากรู้อยากอ่านตลอดเวลา เป็นหนังสืออีกเล่มที่อ่านแล้วรู้สึกวางไม่ลงเพราะตลอดทั้งเรื่องมีเหตุการณ์ให้ชวนสงสัยใคร่รู้ตลอดเวลา ลุ้นไปตลอดทั้งเรื่องว่าตกลงแล้ว ใครกันแน่ที่อยู่เบื้องหลังการหายตัวไปของเด็กน้อยหลายต่อหลายคน เรียกได้ว่าไม่มีช่วงไหนที่อืดหรือน่าเบื่อเลย ทั้งความหลอนและความน่ากลัวของตุ๊กตาผีมาเต็มมาก ใครที่อ่านนิยายเรื่องนี้คนเดียวตอนกลางคืนรับรองได้ว่าต้องเกิดอาการขวัญผวาแน่ ๆ

และถึงแม้ว่าจะเป็นนิยายที่อยู่ภายใต้หัว Romantic Suspense ของพิมพ์คำสำนักพิมพ์ แต่ความรู้สึกขณะที่อ่านกลับรู้สึกว่าความ Romantic ของเรื่องมีน้อยกว่าความเป็น Suspense พอบทจะมีฉากหวาน ๆ สักทีก็รู้สึกว่าฝืดไปนิด อาจะเป็นเพราะว่านักเขียนเป็นผู้ชาย นอกจากนี้ก็มีจุดเล็ก ๆ ที่ไม่ชอบโดยส่วนตัวคือฉากในช่วงแรก ๆ ของพระนางที่จะต้องมีการเขม่นหน้ากันตามธรรมเนียมนิยายไทย โดยเฉพาะนางเอกที่ดูจะมีอคติกับพระเอกเอามาก ๆ อะไรนิดอะไรหน่อยคุณเธอก็ตั้งแง่กับพระเอกของเราตลอด แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นอาจจะถูกใจนักอ่านท่านอื่นก็ได้ แต่ถ้าใครที่ชอบอ่านแนวลึกลับมากกว่าความกุ๊กกิ๊กฟุ้งฟิ้งมุ้งมิ้งของพระนางก็น่าจะถูกใจเรื่องนี้เอามาก ๆ

ปองวุฒินำประเด็นเด็กหายที่เกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้งมานำเสนอในรูปแบบนิยายลึกลับสยองขวัญได้อย่างน่าสนใจ ในขณะเดียวกันก็สะท้อนปัญหาครอบครัวและความเหลื่อมล้ำในสังคมไทยเอาไว้ด้วย เมื่ออ่านจบแล้วเชื่อว่าหลายคนน่าจะได้ข้อคิดแตกต่างกันออกไป ใครที่เป็นแฟนนิยายแนวลึกลับอยู่แล้วไม่น่าพลาดนวนิยายเรื่องนี้ครับ

[Kamons · Rating 2 out of 5]

โดยรวมเรื่องก็อ่านได้สนุกดี สร้างความอยากรู้ หรือความรู้สึกหลอนๆ ได้เหมือนกัน
แต่ก็มีบางอย่างที่ดูมีน้ำหนักน้อย เช่นการให้นักจิตวิทยามาสืบหาความจริง หรือการกระทำของตัวละครบางอย่างที่ดูไม่สมเหตุสมผล
เหตุการณ์ในเรื่องก็ดูจะ"บังเอิญ"เขียนให้เอื้อประโยชน์กับการสืบหาคนร้ายให้แก่ตัวละครมากไปจนไม่น่าเชื่อ
ช่วงตอนต้นเหตุการณ์ดำเนินอย่างน่าเบื่อหน่าย จรถึงตอนท้ายๆ จู่ๆก็มีความบังเอิญพิเศษให้ตัวละครหลักสามารถไขปริศนาได้

[Sarkornsuksawa · Rating 5 out of 5]

น่ากลัวพอสมควร สิ่งดีมากคือความฉลาดในการเล่าเรื่อง ทั้งความฉลาดของตัวละคร
ที่ควรยกย่องให้ห้าดาวคือประเด็นเรื่องเด็กหายเด็กจรจัดความโรคจิตของผู้ใหญ่ที่อ่านแล้วขนลุก
เพราะมันมาจากโลกแห่งความจริง เป็นเรื่องที่อยากดูเป็นละคร

[Innerpeace · Rating 5 out of 5]

ซื้อตอนลดราคาคุ้มค่าสุดขีด เนื้อหาแน่นปึกแถมมีสะท้อนสังคมอีกต่างหาก ตัวละครฉลาดคุณภาพไม่แพ้นิยายแปล

[Annygeniuspot · Rating 5 out of 5]

กล้ามากโดยเฉพาะตอนจบ ประเด็นดี เป็นนิยายที่มีคุณค่าทางสังคม

[Dew · Rating 3 out of 5]

งืออออ อ่านแล้วหลอนตุ๊กตารูปคนไปเลย