Коллеги

by Vasily Aksyonov, Vasily Aksyonov

Кто из нас в юности не мечтал вытащить свой "звездный билет"? полюбить - так королеву, проиграть - так миллион? верил в дружбу и ради нее был готов на все?! совершал глупости, казался смешным, страдал? жил с душой нараспашку и был непобедим в своей искренности.
Герои Василия Аксенова от жизненных испытаний становятся только сильнее. Три друга, три студента-медика вот-вот начнут серьезные операции: им придется отказаться от своих иллюзий и узнать жестокую правду жизни. Доктор Хаус еще не родился на свет, но юные врачи уже чувствовали огненное дыхание перемен...
Это одна из самых известных и светлых книг Аксенова. По образованию врач, он прошел путь своих героев. На романе лежит сильнейший автобиографический отпечаток личности автора - в нем его душа, его судьба...

Genres: Russia, Fiction, Russian Literature

322 pages, Paperback

First published January 1, 1961

About the author

Vasily Pavlovich Aksyonov (Russian: Василий Аксенов) was a Soviet and Russian novelist. He is known in the West as the author of The Burn (Ожог, Ozhog, from 1975) and Generations of Winter (Московская сага, Moskovskaya Saga, from 1992), a family saga depicting three generations of the Gradov family between 1925 and 1953.

He was the son of Evgenia Ginzburg, jewish russian writer, teacher and survivor of a stalinist gulag.

Reviews

[Μιχάλης Παπαχατζάκης · Rating 4 out of 5]

Η δεύτερη γενιά σοβιετικών πεζογράφων γεννήθηκε λίγο πριν τον πόλεμο και πέρασε τα παιδικά της χρόνια σε μια κατεστραμμένη όσο καμία άλλη στην Ευρώπη χώρα. Οι λογοτέχνες αυτοί (όπως ο Αξιόνωφ που γεννήθηκε το 1932) ενηλικιώθηκαν την εποχή της ανοικοδόμησης, όταν έπνεε ένας άλλος άνεμος στη Σοβιετική Ένωση, γεγονός που αποτυπώνεται στα γραφτά τους.
Είναι η ιστορία τριών κολλητών φίλων, του Σάσα Ζελένιν, του Αλέξη Μαξίμωφ και του Βλάντι Καρπώφ, που μαζί αποφοίτησαν από την ιατρική του Λένινγκραντ και σκέφτονται που θα ζητήσουν να διοριστούν. Ο πρώτος, που είναι πιο ιδεολόγος από τους άλλους, ζητάει να διοριστεί στο μικρό χωριό του Κρουγκλογκόργιε επειδή εκεί δεν υπήρχε εκείνη την περίοδο κανονικός γιατρός (υπήρχε στρατιωτικός μόνο).
Οι τρεις φίλοι χωρίζονται. Ο Ζελένιν πάει βόρεια στο Κρουγκλογκόργιε, οι άλλοι δύο σε λιμάνι κοντά στο Λένινγκραντ. Έτσι και το μυθιστόρημα μας εξιστορεί εναλλάξ στα κεφάλαια πως τακτοποιήθηκε ο ένας και πως οι άλλοι. Τι δυσκολίες συνάντησαν, τι πέτυχαν. Η αφήγηση ρέει πολύ στρωτά και γρήγορα, είναι εύκολο βιβλίο. Παρατηρούμε τα εξής:
1. Ελάχιστα αντικείμενα παρουσιάζονται στις περιγραφές των δωματίων που μένουν. Μια λιτότητα κυριαρχεί στη ζωή τους.
2. Οι έρωτές τους έχουν την αθωότητα της εποχής. Ο Ζελένιν γνωρίζει σε έναν χορό μια κοπέλα, την Ίνα, που σπουδάζει στη Μόσχα, μιλάνε σε ένα παγκάκι, δεν φιλιούνται, κι όμως "τα έχουνε". Αλληλογραφούνε διαρκώς, μέχρι που η Ίνα τον επισκέπτεται. Ο Ζελένιν έδιωξε τον πειρασμό να ερωτευτεί την ικανότατη και όμορφη νοσοκόμα Ντάσσα, εξήγησε ότι έπαιξε μέχρι και ξύλο με έναν μεθύστακα αποφυλακισμένο γι' αυτήν και προτείνει σε γάμο την μοσχοβίτισσα. Εκείνη δέχεται. Ο Μαξίμωφ, αντιθέτως, κυνηγάει μια κοπέλα που ήξερε από το πανεπιστήμιο και που στο μεταξύ παντρεύτηκε. Βγαίνει παράνομα μαζί της, μέχρι που βλέπει το αδιέξοδο.
3. Ο αλκοολισμός παραμένει πρόβλημα.
4. Η μόρφωση που παίρνανε εκεί τα παιδιά ήταν πολύπλευρη και πάντα σε στενή επαφή με την τέχνη σε όλες τις μορφές της: Ποίηση, λογοτεχνία μουσική, θέατρο, κινηματογράφος κλπ.
5. Η ρουτίνα είναι παρούσα. Οι ρυθμοί της σοβιετικής κοινωνίας έχουν πέσει πολύ. Είναι η περίοδος του Χρουτσώφ, της πολιτικής στροφής της ΕΣΣΔ, στροφής που αποτυπώνεται και στις πιο απλές σκέψεις, πχ αυτές που κάνει ο κομσομόλος Ζελένιν (οι άλλοι δυο δεν είναι γραμμένοι στο κόμμα):

[-Τον αγαπάω τούτο τον τόπο. Ξέρω, θα γελάσετε...θα πείτε μέσα σας: "Μας κάνει κήρυγμα πάλι!" Μα τι τα θέλετε, έχω πεισθεί πια πως δεν υπάρχει άλλος τρόπος του "ζω" από το να βρεις τη θέση σου μέσα στο περιβάλλον των άλλων πλασμάτων, να νιώθεις τις πλάτες του διπλανού σου, να ονειρεύεσαι, να δουλεύεις και ν' αγαπάς. Τί άλλο μπορεί να κάνει, σήμερα, κανείς;
-Να περιφρονεί τα πάντα, να μεθάει, να εμπορεύεται, να κλέβει και να σκοτώνει, του αποκρίθηκε ο Μαξίμωφ
-Αυτά δεν ταιριάζουν στην εποχή μας, έκανε ο Ζελένιν. Είναι κατάλοιπα του παρελθόντος που γαντζώνονται με τα νύχια σήμερα για να επιβιώσουν.] (σελ.231)

[Oleksii Filanovskyi · Rating 4 out of 5]

Одно из самых ранних произведений Аксенова, в котором лишь проглядывает большой талант.
Аксенов пишет на собственном опыте, и художественность его повествования базируется на реальных обстоятельствах жизни.
Развивая свой талант, Аксенов постепенно увеличивал и увеличивал фантасмагорический компонент своих романов и повестей.
В коллегах развязка драматична, но в рамках реализма, и ты наверняка не понимаешь, фантазирует ли автор, желая продемонстрировать свою задумку, или на самом деле все именно так и было.
Сейчас эти повести - едва ли не документалистика. С их помощью мы понимаем эпоху

[Sophie · Rating 4 out of 5]

Ωραία γραφή, σκέψεις και συναισθήματα.

[Лина Сакс · Rating 5 out of 5]

Мне Коллеги понравились. За светлость, за дружбу. Там с отношениями с девушками все слабенько, но мне кажется, просто не про это книжка, а именно про то, как каждый из ребят Человеком становился, через что пройти им было нужно, на что обратить в себе, в окружающих внимание. И как не стать человечишкой, а именно Человеком. Надо бы еще что-то у автора почитать, потому что видно, что и первую любовь хотелось ему захватить, и о соблазне поговорить и об изменах, но это поверхностно очень, то есть скорее для того, чтобы показать, что и через это надо пройти чтобы себя обрести и решить кто ты. А так, ну хорошо же, светло от книжки.

[eva · Rating 4 out of 5]

Gdyby „Kamienie na szaniec” były napisane w Rosji

[Manolis P. · Rating 3 out of 5]

η μετάφραση κάπως παλιακη και το κείμενο ενώ είναι γεμάτο νεανικοτητα και ζωντάνια δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο.
είναι το πρώτο του μυθιστόρημα

[Eva Hnizdo · Rating 4 out of 5]

I read it in Czech, in English it is : https://www.goodreads.com/book/show/9...

This book was published in 1963 in Soviet Union. It is interesting because of the clever inconspicuous way the author managed to avoid mentioning of the political system, communist party etc. There are some nibbles thrown to the censor, and I would be interested to know if this was edited in versions published outside of Soviet Union.
I know this cat and mouse game from Czech literature. He is good at it.

Četla jsem v češtině. Vydáno 1963, autor používá klasickou metodu by se vlk nažral a koza zůstala celá a vyhnul se úspěšně zmínkám o politickém systému , bylo by zajímavé si přečíst verzi vydanou Rusko.