What do you think?
Rate this book
Το ξεχασμένο κλειδί
Η γιαγιά του εντεκάχρονου Χρήστου Αχτάρη αναγκάζεται να εγκαταλείψει το διαμέρισμά της στον οδό Ολυμπιάδος της Θεσσαλονίκης, λόγω της πυρκαγιάς που ξεσπάει στον κάτω όροφο. Φτάνοντας στο σημείο ο γιός της, ο εγγονός της και ένας φίλου του, ο Μανόλης, την εντοπίζουν να στέκεται αποσβολωμένη και αμήχανη. Το γέρικο πρόσωπό της είχε μέσα στην αγριότητα του σκηνικού, μια ιδιαίτερη γλύκα. Στα χέρια της κρατούσε ένα παλιό ξεθωριασμένο γκρι παλτό με τόση στοργή λες και κρατούσε ένα νεογέννητο μωρό…
Ένα μικρό κλειδί, που από ένα τυχαίο γεγονός θα βρεθεί ραμμένο με επιμέλεια στο στρίφωμα του παλτού, θα γίνει η αιτία να διηγηθεί η γιαγιά σε όλους τον παιδικό της έρωτα με ένα Εβραιόπουλο, τον Ιάκωβο, που χάθηκε στα στρατόπεδα των Γερμανών κατακτητών, και να βρουν ένα δαχτυλίδι καλά κρυμμένο. Ένας αγώνας ξεκινά με σύμμαχο τον εγγονό της και τον φίλο του να εντοπίσουν τον Ιάκωβο και να του παραδώσουν το δαχτυλίδι.
Θα καταφέρουν άραγε μετά από τόσα χρόνια να τον εντοπίσουν ζωντανό;
Μια ιστορία παιδικής αγάπης που μας ταξιδεύει στην παλιά πόλη της Θεσσαλονίκης και στην ιστορία της.
Ένα μικρό κλειδί, που από ένα τυχαίο γεγονός θα βρεθεί ραμμένο με επιμέλεια στο στρίφωμα του παλτού, θα γίνει η αιτία να διηγηθεί η γιαγιά σε όλους τον παιδικό της έρωτα με ένα Εβραιόπουλο, τον Ιάκωβο, που χάθηκε στα στρατόπεδα των Γερμανών κατακτητών, και να βρουν ένα δαχτυλίδι καλά κρυμμένο. Ένας αγώνας ξεκινά με σύμμαχο τον εγγονό της και τον φίλο του να εντοπίσουν τον Ιάκωβο και να του παραδώσουν το δαχτυλίδι.
Θα καταφέρουν άραγε μετά από τόσα χρόνια να τον εντοπίσουν ζωντανό;
Μια ιστορία παιδικής αγάπης που μας ταξιδεύει στην παλιά πόλη της Θεσσαλονίκης και στην ιστορία της.
120 pages, Paperback
Published January 1, 2017
2 people want to read
About the author
Εύα Κασιάρου
16 booksΗ Εύα Κασιάρου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κατερίνη. Σπούδασε νηπιαγωγός για να μη σταματήσει το παιχνίδι μεγαλώνοντας. Εργάστηκε για χρόνια σε δημόσια νηπιαγωγεία και από το 2002 μέχρι τη συνταξιοδότησή της το 2012 ήταν αποσπασμένη στο Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εδώ και αρκετά χρόνια ασχολείται με την παιδική λογοτεχνία γράφοντας μυθιστορήματα και παραμύθια, ενώ παραμύθια της έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά «Σύγχρονο Νηπιαγωγείο» και «Παράθυρο στην εκπαίδευση του παιδιού». Διηγήματα, θεατρικά έργα και παραμύθια της έχουν αντίστοιχα διακριθεί σε διαγωνισμούς. Συμμετείχε στη συγγραφική ομάδα των σχεδίων εργασίας του προγράμματος «Εκπαίδευση Παλιννοστούντων και Αλλοδαπών Μαθητών» του Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι μέλος του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών, της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς.
(Πηγή: "Εκδόσεις Συμμετρία", 2023)
(Πηγή: "Εκδόσεις Συμμετρία", 2023)
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
October 26, 2017
Ένα συγκινητικό και διδακτικό μυθιστόρημα που σχετίζεται με το Ολοκαύτωμα των Εβραίων της Θεσσαλονίκης και αφορά μια πολύ τρυφερή ιστορία αγάπης, η οποία διαδραματίζεται εναλλακτικά στο σήμερα και στο χτες. Ταυτόχρονα, εκτός από τους πρωταγωνιστές, ο αναγνώστης μαθαίνει και σημαντικά αποσπάσματα της ιστορίας της ίδιας της Θεσσαλονίκης. Χιούμορ, ανατροπές, αγωνία και θλίψη είναι ελάχιστα από τα θετικά χαρακτηριστικά της νέας συγγραφικής απόπειρας της κυρίας Κασιάρου.
Η ιστορία ξεκινάει τις μέρες πριν την Καθαρά Δευτέρα του 2008, όπου ο εντεκάχρονος Χρήστος καλωσορίζει τον καλό του φίλο, Μανόλη, από την Αθήνα, τον οποίο θα φιλοξενήσει για λίγες μέρες εν όψει των γιορτών. Τα δυο παιδιά, μαζί με τους γονείς του Χρήστου και τη γιαγιά του, Άννα, θα ζήσουν μια περιπέτεια που θα θυμούνται για καιρό. Με αφορμή μια πυρκαγιά στην πολυκατοικία της γιαγιάς Άννας, εκείνη θα ξεδιπλώσει με προσοχή και γλυκύτητα την ερωτική ιστορία που έζησε στη Θεσσαλονίκη πριν και κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής με τον Εβραίο Ιάκωβο Μόλχο, τον οποίο έκτοτε δεν έπαψε στιγμή να αναζητά. Με ένα έξυπνο εύρημα, η συγγραφέας φέρνει στο φως ένα παλιό κλειδί κι έτσι ξεκινάει ένα μυστήριο για τον κάτοχο του κλειδιού και τι ανοίγει αυτό. Τα παιδιά φαντάζονται θησαυρούς και νομίσματα, είναι όμως έτσι;
Η αφήγηση έχει πολλά θετικά χαρακτηριστικά. Η συγγραφέας χρησιμοποιεί πολύ καλές ευκαιρίες για να ξεδιπλώσει το παρελθόν, σκορπίζει κομμάτια της ιστορίας της Θεσσαλονίκης απλόχερα και καθόλου κουραστικά, αντιπαραβάλλει το τότε με το σήμερα με εύληπτο τρόπο και χωρίς να χάνεται ο αναγνώστης, η γραφή είναι στρωτή, ρέει αβίαστα, οι διάλογοι είναι αληθοφανέστατοι, τα μικρά παιδιά, ο Χρήστος και ο Μανόλης, έχουν το δικό τους λεξιλόγιο και η νοοτροπία τους για την ιστορία που καλούνται να ζήσουν είναι απόλυτα ταιριαστή με την ηλικία και το επίπεδό τους, η Θεσσαλονίκη και ειδικά η Άνω Πόλη περιγράφεται ιδανικά (πολλές φορές μου θύμισε και δικές μου γωνιές που περπατώ όποτε ανεβαίνω) μα πάνω απ’ όλα η προσέγγισή της στο θέμα του αφανισμού των Εβραίων της πόλης είναι πολύ προσεκτική ενώ η ερωτική ιστορία έχει όλα τα θετικά χαρακτηριστικά μιας δυνατής, συμπυκνωμένης, έντονης ιστορίας που δεν ξεχειλώνει ούτε εκβιάζει το συναίσθημα.
Ο έρωτας της Άννας και του Ιάκωβου με άγγιξε και μου προσέφερε δάκρυ και μειδίαμα, φόβο και αγωνία. Η αγάπη των δυο τότε παιδιών ήταν απλή, ρεαλιστική και τοποθετήθηκε σωστά στον καμβά της Ιστορίας. Επίσης, αποφεύχθηκαν κάποια στερεότυπα ανατροπών και εκπλήξεων ενώ κάποια άλλα δόθηκαν με τον υπέροχο, σχεδόν λυρικό τρόπο της κυρίας Κασιάρου. Πρόκειται λοιπόν για μια ιστορία που έχω διαβάσει πάμπολλες φορές και μάλιστα απλωμένη συχνά σε τετραπλάσιο αριθμό σελίδων, εδώ όμως η αφήγηση με παρέσυρε, με ταξίδεψε, μου χάρισε αισιοδοξία και εκπλήξεις. Το κλειδί ανοίγει κάτι άλλο από αυτό που περιμένει ο αναγνώστης και η ιστορία της Άννας ολοκληρώνεται με τρυφερότητα και αγάπη απέναντι στους χαρακτήρες.
Υπάρχουν πολλά μηνύματα στο μυθιστόρημα: από τη δύναμη της αιώνιας αγάπης, την αστυφιλία της πόλης και τον άναρχο οικοδομικό οργασμό των δεκαετιών 1950-1960 που κατέστρεψε τις αρχαιότητες της πόλης, ως τον σεβασμό στην Ιστορία, τη δύναμη της αγάπης και της ελπίδας και την ανταμοιβή της αναμονής. Φυσικά υπάρχει έντονο αντιπολεμικό αίσθημα, ειδικά στη σκηνή που η Άννα θυμώνει με τη μεταμφίεση ενός παιδιού στον Γερμανό αρχικαγκελάριο. «Ούτε σε καρναβάλι δεν ανέχομαι τον Χίτλερ» (σελ. 66).
«Το ξεχασμένο κλειδί» είναι μια δυνατή και πολυεπίπεδη περιπέτεια για παιδιά από 8 χρονών και πάνω, γεμάτη ένταση, ανατροπές, ιστορικά και πραγματολογικά στοιχεία, συναίσθημα και καλοδουλεμένο λεξιλόγιο. Πρόκειται για ένα ταξίδι από τις σκοτεινές μέρες της Κατοχής και τον αφανισμό των Εβραίων ως τη Θεσσαλονίκη του σήμερα (πλατεία Αριστοτέλους, Λαδάδικα, Άνω Πόλη, Καμάρα, Ροτόντα κλπ.), γραμμένη με φροντίδα, μεράκι και πλούσιο λεξιλόγιο.
Η ιστορία ξεκινάει τις μέρες πριν την Καθαρά Δευτέρα του 2008, όπου ο εντεκάχρονος Χρήστος καλωσορίζει τον καλό του φίλο, Μανόλη, από την Αθήνα, τον οποίο θα φιλοξενήσει για λίγες μέρες εν όψει των γιορτών. Τα δυο παιδιά, μαζί με τους γονείς του Χρήστου και τη γιαγιά του, Άννα, θα ζήσουν μια περιπέτεια που θα θυμούνται για καιρό. Με αφορμή μια πυρκαγιά στην πολυκατοικία της γιαγιάς Άννας, εκείνη θα ξεδιπλώσει με προσοχή και γλυκύτητα την ερωτική ιστορία που έζησε στη Θεσσαλονίκη πριν και κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής με τον Εβραίο Ιάκωβο Μόλχο, τον οποίο έκτοτε δεν έπαψε στιγμή να αναζητά. Με ένα έξυπνο εύρημα, η συγγραφέας φέρνει στο φως ένα παλιό κλειδί κι έτσι ξεκινάει ένα μυστήριο για τον κάτοχο του κλειδιού και τι ανοίγει αυτό. Τα παιδιά φαντάζονται θησαυρούς και νομίσματα, είναι όμως έτσι;
Η αφήγηση έχει πολλά θετικά χαρακτηριστικά. Η συγγραφέας χρησιμοποιεί πολύ καλές ευκαιρίες για να ξεδιπλώσει το παρελθόν, σκορπίζει κομμάτια της ιστορίας της Θεσσαλονίκης απλόχερα και καθόλου κουραστικά, αντιπαραβάλλει το τότε με το σήμερα με εύληπτο τρόπο και χωρίς να χάνεται ο αναγνώστης, η γραφή είναι στρωτή, ρέει αβίαστα, οι διάλογοι είναι αληθοφανέστατοι, τα μικρά παιδιά, ο Χρήστος και ο Μανόλης, έχουν το δικό τους λεξιλόγιο και η νοοτροπία τους για την ιστορία που καλούνται να ζήσουν είναι απόλυτα ταιριαστή με την ηλικία και το επίπεδό τους, η Θεσσαλονίκη και ειδικά η Άνω Πόλη περιγράφεται ιδανικά (πολλές φορές μου θύμισε και δικές μου γωνιές που περπατώ όποτε ανεβαίνω) μα πάνω απ’ όλα η προσέγγισή της στο θέμα του αφανισμού των Εβραίων της πόλης είναι πολύ προσεκτική ενώ η ερωτική ιστορία έχει όλα τα θετικά χαρακτηριστικά μιας δυνατής, συμπυκνωμένης, έντονης ιστορίας που δεν ξεχειλώνει ούτε εκβιάζει το συναίσθημα.
Ο έρωτας της Άννας και του Ιάκωβου με άγγιξε και μου προσέφερε δάκρυ και μειδίαμα, φόβο και αγωνία. Η αγάπη των δυο τότε παιδιών ήταν απλή, ρεαλιστική και τοποθετήθηκε σωστά στον καμβά της Ιστορίας. Επίσης, αποφεύχθηκαν κάποια στερεότυπα ανατροπών και εκπλήξεων ενώ κάποια άλλα δόθηκαν με τον υπέροχο, σχεδόν λυρικό τρόπο της κυρίας Κασιάρου. Πρόκειται λοιπόν για μια ιστορία που έχω διαβάσει πάμπολλες φορές και μάλιστα απλωμένη συχνά σε τετραπλάσιο αριθμό σελίδων, εδώ όμως η αφήγηση με παρέσυρε, με ταξίδεψε, μου χάρισε αισιοδοξία και εκπλήξεις. Το κλειδί ανοίγει κάτι άλλο από αυτό που περιμένει ο αναγνώστης και η ιστορία της Άννας ολοκληρώνεται με τρυφερότητα και αγάπη απέναντι στους χαρακτήρες.
Υπάρχουν πολλά μηνύματα στο μυθιστόρημα: από τη δύναμη της αιώνιας αγάπης, την αστυφιλία της πόλης και τον άναρχο οικοδομικό οργασμό των δεκαετιών 1950-1960 που κατέστρεψε τις αρχαιότητες της πόλης, ως τον σεβασμό στην Ιστορία, τη δύναμη της αγάπης και της ελπίδας και την ανταμοιβή της αναμονής. Φυσικά υπάρχει έντονο αντιπολεμικό αίσθημα, ειδικά στη σκηνή που η Άννα θυμώνει με τη μεταμφίεση ενός παιδιού στον Γερμανό αρχικαγκελάριο. «Ούτε σε καρναβάλι δεν ανέχομαι τον Χίτλερ» (σελ. 66).
«Το ξεχασμένο κλειδί» είναι μια δυνατή και πολυεπίπεδη περιπέτεια για παιδιά από 8 χρονών και πάνω, γεμάτη ένταση, ανατροπές, ιστορικά και πραγματολογικά στοιχεία, συναίσθημα και καλοδουλεμένο λεξιλόγιο. Πρόκειται για ένα ταξίδι από τις σκοτεινές μέρες της Κατοχής και τον αφανισμό των Εβραίων ως τη Θεσσαλονίκη του σήμερα (πλατεία Αριστοτέλους, Λαδάδικα, Άνω Πόλη, Καμάρα, Ροτόντα κλπ.), γραμμένη με φροντίδα, μεράκι και πλούσιο λεξιλόγιο.
Displaying 1 of 1 review