Simonne is zeven maanden zwanger wanneer ze getroffen wordt door een hersenbloeding. Van een gedreven journaliste die midden in het leven staat, verandert ze plotseling in een patiënte die niets meer kan en weer moet leren praten, schrijven, eten en lopen. Gevangen in haar eigen, onwillige lichaam moet ze bovendien de zorg dragen voor haar baby. Worstelend met vragen over de toekomst, haar man, stiefdochters en vrienden leert ze opnieuw zelfstandig in het leven te staan. Een foutje in mijn hoofd is het persoonlijke verhaal van een moedige vrouw dat velen zal raken en hoop kan geven.
Aangrijpend, fascinerend en meeslepend. Aangezien ik zelf niet helemaal 100% ben momenteel, geluisterd in plaats van gelezen.
Je kunt de wanhoop in haar stem zo goed voorstellen, wanneer je niet meer kunt zeggen wat je bedoelt, je je niet meer kunt uitdrukken. Wat moet dat ongelooflijk moeilijk zijn geweest.
Ik heb er ontzettend veel respect voor dat deze mevrouw zo goed terug gekomen is van haar hersenbloeding. Chapeau.
erg indrukwekkend. Simmone is zeven maanden zwanger als ze een hersenbloeding krijgt en je volgt haar als ze in het ziekenhuis ligt maar ook als ze begint met revalideren. erg om te zien hoe zoiets een mens compleet kan veranderen en dat ze alles weer moest leren en in het begin nog zwanger is maar op den duur heeft ze de kleine meid ook nog waar ze voor wilt zorgen.
ik had meer verwacht van dit boek. Mij leek het eerder een samenraapsel van columns, o.a. omdat de hoofdstukken heel kort zijn, vaak niet meer dan anderhalve pagina. Ze sluiten ook niet echt op elkaar aan. Waar een hoofdstuk eindigt met een gegeven dat niet "af" is, verwacht je dat het volgende hoofdstuk hierop verder bouwt. Dit is echter niet het geval, dit gaat dan over iets totaal anders. Deze niet-samenhang, het van-de-hak-op-de-tak springen belemmerde me het vlot lezen. Natuurlijk had de auteur heel veel last door haar zware hersenbloeding en zal dit er zeker voor iets (of veel!) tussen gezeten hebben, maar dat had ik dan anders aangepakt. Zoals b.v. in co-auteurschap werken,dit zou het boek wel ten goede gekomen zijn.
In eerste instantie stond de wat staccato schrijfstijl van Simonne van Gennip mij tegen. Maar het onderwerp raakte mij persoonlijk; een reden om door te zetten. Daar ben ik blij om, want ik vind (als ervaringsdeskundige) dat zij heel goed heeft weergegeven wat er met je gebeurt als er een foutje in je hoofd zit. Een gebeurtenis die haast surrealistisch lijkt als je het op papier beschreven ziet.
Heel bijzonder om te lezen hoe Simone hier mee is omgegaan en hoe ze geknokt heeft om weer daar te komen waar ze nu is. Ook goed te weten hoe het er zo'n beetje aan toe gaat in een revalidatie centrum, hoewel het natuurlijk niet overal gelijk zal zijn. Ik vind het een aanrader.
Iedereen heeft gehoord van een hersenbloeding. Ken niemand persoonlijk die het heeft gehad maar door films / boeken / internet etc. er wel een voorstelling van kunnen maken. Dit boek beschrijft wat het echt inhoudt zonder dramatisch te doen. Het heeft indruk op me gemaakt.