สะดุดรักคุณนักสืบ

by ชาครียา

อยู่ๆ หญิงสอง ชายหนึ่งซึ่งไม่เคยรู้จักก็เดินเข้ามาทักทาย ‘เขา’ ผู้เป็นทายาทเศรษฐีหมื่นล้าน
จากวันที่พบกัน... ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
ทุกวันที่ผ่าน... ปริศนาและคำถามเกิดขึ้นเป็นเงาตามตัว
กับสามสิบปีแห่งชีวิตของเขา...
อะไรคือจริง
สิ่งใดคือเท็จ
แล้ว ‘เธอ’ ก็อาสาสืบเพื่อหาคำตอบ แม้ ‘ความลับ’ ยังไม่ถูกไข แต่ ‘ความรัก’ ระหว่าง ‘เขา’ กับ ‘เธอ’ กลับเกิดขึ้นโดยที่ไม่รู้ตัว
‘ความลับ’ จึงดำเนินไปพร้อมกับ ‘ความรัก’ ที่คับอก ทว่าเมื่อถึงวันที่ ‘ความลับ’ คลี่คลาย ‘ความจริง’ ที่ได้...กลับทำให้ ‘เขา’ ไม่อยากรับรู้

447 pages, Paperback

First published February 1, 2013

About the author

“ชาครียา” มีชื่อจริงว่า ภัสน์วจี ศรีสุวรรณ์
จบวิชาการหนังสือพิมพ์จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และเริ่มต้นชีวิตการทำงานตามสายที่เรียนมาด้วยการเป็นนักข่าวหนังสือพิมพ์ผู้จัดการรายวัน ประจำศูนย์ข่าวเชียงใหม่ ก่อนจะย้ายตัวเองไปทำทางด้านธุรกิจ และกลับมาทำงานด้านสื่ออีกครั้งที่นิตยสารโลกสีเขียว แต่แล้วชีวิตก็พลิกผันอีกครั้งเมื่อตกลงปลงใจไปทดลองใช้ชีวิตเป็นเจ้าหน้าที่รัฐ และเจ้าหน้าที่รณรงค์ด้านเอ็นจีโออยู่พักหนึ่ง ก่อนจะกลับมาใช้ชีวิตที่บ้านเกิด (อ่างทอง) และกลับมาเขียนหนังสืออย่างเป็นจริงเป็นจังอีกครั้ง

ชาครียา เริ่มต้นกับงานเขียนที่ได้ตีพิมพ์เล่มแรกในชีวิต เมื่อปี 2531 กับเรื่อง แม้สุดขอบฟ้า กับสำนักพิมพ์บรรณาคาร ซึ่งเป็นนิยายที่ใช้ฉากต่างประเทศ (สมมติ) จากจินตนาการล้วนๆ เพราะตอนนั้นเธอยังไม่เคยเดินทางไปต่างประเทศเลยสักครั้ง

งานเขียนของชาครียา เธอบอกว่าแบ่งออกได้เป็น 3 ยุค คือ ยุคแรกเป็นยุคแห่งความเพ้อฝัน ในวัยเยาว์ ทำให้งานในช่วงนี้ของชาครียาเต็มไปด้วยเรื่องราวและฉากสมมติ จินตนาการเสียส่วนใหญ่ ส่วนยุคที่สอง เธอเรียกว่าเป็นช่วงสัมผัสความเป็นจริงของชีวิต ซึ่งจากการที่ผ่านประสบการณ์การทำงานมาอย่างมากมาย



ปัจจุบันชาครียา ทำงานเป็นบรรณาธิการนิตยสารเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม เป็นคอลัมนิสต์เกี่ยวกับสุขภาพ ในนิตยสารสารคดี เป็นคอลัมนิสต์เกี่ยวกับเรื่องสิ่งแวดล้อมในนิตยสาร Anywhere รวมถึงเป็นครูสอนโยคะ และที่สำคัญยังคงทำงานเขียนนิยายที่เธอรักอยู่อย่างสม่ำเสมอ

Reviews

[Papelaa Ri · Rating 3 out of 5]

3.4/5
อ่านมาราทอนมากมาย ตอนแรกก็ไม่คิดจะอ่านรวดเดียวหรอกเพราะมันหนาจริงๆ แต่ทว่าพออ่านไปกลางๆ แล้วมันวางไม่ลง
ไม่ใช่เพราะสนุกมากมาย แต่มันโคตรจะอยากรู้เลยว่าไอ่ความลับของบ้านพระเอกมันคืออะไรกันแน่ โอ้ยย เดาสุ่มแล้วเดาอีก

เรื่องย่อแบบเล่าเอง
พระเอก เป็น ชายหนุ่มผู้เพรียบพร้อมไปด้วย หน้าตา ฐานะ และหน้าที่การงาน เกิดมาในตระกูลใหญ่ที่เป็นเจ้าของบริษัทผลิตชิ้นส่วนรถยนต์มูลค่าหมื่นล้าน แม่ของพระเอกเป็นนักธุรกิจสาวเหล็กที่..โหดมาก เย็นชา เย็นชาแต่ขี้วีนสุดๆเมื่อเป็นเรื่องของน้องสาวตัวเอง น้องสาวของแม่พระเอกหรือน้านรินามของแม่พระเอกนี่แหละ ที่ปมใหญ่ที่สุดในเรื่อง เพราะว่าการก่อตั้งมูลนิธิของเพื่อรำลึกถึงน้าสาว หรือ "น้าแสง" (แสงระวี) ที่เสียไป 30 ปีก่อนทำให้มีนิยายเรื่องนี้ขึ้นมา(ฮา) แม่พระเอกเกลียดน้าคนนี้มาก แถมยังคัดค้านไม่ให้เปิดมูลนิธิ ตาของพระเอกเป็นประธาน พระเอกเป็นเลขามูลนิธิ และมีเพื่อนแม่พระเอกที่เข้ามาช่วยก่อตั้งด้วยอีกแรก ส่วนพระเอกก็ไปได้ยินตากับยายพูดถีงน้าและได้ยินแม่ตัวเองพูดถึงน้าอย่างดุเดือด ยิ่งทำให้สงสัยน้าคนนี้เป็นใคร ทำไมไปถามใครก็ไม่มีใครเล่า เหมือนกับว่าชื่อนี้เป็นชื่อต้องห้าม นางเอกเป็นอาสาสมัครที่เข้ามาอาสาช่วยงานที่มูลนิธิ พ่วงมาด้วยนาธานที่ว่ากันว่าเป็นเพื่อนชายคนสนิทของนางเอก หลังจากที่นางเอกจับพลัดจับผลูได้ยินความลับในบ้านพระเอกก็เสนอตัวเป็นนักสืบสืบเรื่องน้าแสงให้ สรุปแล้วน้าแสงเป็นไผ? ทำไมแม่ต้องเกลียดขนาดนั้น แถมพ่อกับแม่ที่มีท่าทีแปลกๆเวลาพูดถึงหน้า ทำให้ ภากร หรือพระเอกของเราต้องตามหาความจริงโดยมี นิกกี้หรือนางเอกกับนาธานเป็นคนคอยช่วยเหลือ

รีวิวโดยรวมแบบพยายามไม่สปอยล์
- เรื่องนี้ไม่คาดคิดว่าจะมีเนื้อหาหนักขนาดนี้ ชื่อเรื่องออกจะดูมุ้งมิ้งน่าจะออกแนวหวานๆ สะดุดรักคุณนักสืบอะไรแบบนั้น โธ่ๆ อ่านไป 400 กว่านี้ มันไปสะดุดตอนไหนยังไม่แน่ใจเลยค่ะ ความหวานแทบจะไม่มี มีแต่หน้าสุดท้าย... ยังไงก็ตามเป็นเรื่องที่แฝงไปด้วยบทเรียนชีวิตเยอะมาก มีการอ้างถึงหนังสือหลายเล่มเช่น 'แด่หนุ่มสาว' ของกฤษณ กีมูรติ ที่เป็นหนังสือยุคนักศึกษา 14 ตุลา เนื้อเรื่องของหนังสือก็พูดถึงการใช้ชีวิต ชีวิตคืออะไร อยู่ไปทำไม ควาหมายของชีวิตและถ้อยคำที่ให้กำลังใจหนุ่มๆสาวๆ แถมจิกกัดสังคมอย่างรุนแรง 555 (อยากไปหามาอ่านทันใด)ตัวอย่างก็เช่น

"จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเราเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว เธอจะเคยถามตัวเองหรือไม่ว่า เธอจะทำอะไรเมื่อโตขึ้น บางทีอาจจะเป็นการแต่งงาน ก่อนที่เธอจะรู้ตัว เธอก็จะกลายเป็นพ่อแม่คน หรือไม่เธอก็จะขลุกตัวอยู่แต่ในครัวๆ เธอจะค่อยๆซบเซาร่วงโรยไปเป็นอันดับ นั่นคือความเป็นไปได้ทั้งหมดในชีวิตของเธอหรือ เธอเคยถามปัญหาเหล่านี้กับตัวเองหรือไม่ หรือว่าไม่อยากจะถาม หากว่าครอบครัวเธอร่ำรวย เธอก็จะได้เปรียบในทางฐานะที่มีความมั่นคง คุณพ่ออาจให้เธอทำงานสบายๆ อาจได้แต่งงานโดยจัดพิธีอย่างหรูหรา แต่แม้กระนั้นความเสื่อมโทรม ความร่วงโรยก็ยังจะมาเยือนเธอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้"​

ข้อความตรงนี้นางเอกอ่านจากหนังสือให้ฟัง เป็นการตอกย้ำคำพูดที่นางบอกว่า ชีวิตของพระเอกเป็นการ "จัดวาง" ดีๆ นี่เอง ตรงนี้ยังโผล่ขึ้นมาเรื่อยๆ ไปจนจบเรื่องค่ะ ประเด็นของการที่ชีวิตของเรามักถูกตรีกรอบโดยคนอื่น ไม่ว่าจะเป็นสังคม ครอบครัว หรือกฎเกณฑ์​(มี quote จาก 'แด่หนุ่มสาว'อีกแต่มันยาวมาก..)​เหมือนกับชีวิตพระเอกที่ถูกจัดวางโดยแม่ของตัวเอง

จังหวะการดำเนินเรื่องถือว่าเรื่อยๆค่ะ ไม่ถึงกับเอื่อยหรืออืดเกินไป เหมือนกับดูหนังคลาสสิคที่ค่อยๆเป็นค่อยๆไป สอดแทรกเรื่องพวกอุดมการณ์ของนักปฎิวัติ คอมมิวนิสต์ (ส่วนตัวคิดว่าสังคมนิยมมากกว่าคอมมิวนิสต์นะ)เหตุการณ์ 6 ตุลา 2519 ที่ทำนักศึกษาไทยหลายคนหลบขึ้นป่าไปร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์ของประเทศไทย น้าแสงของพระเอกนี่แหละค่ะที่เป็นหนึ่งในนั้น เสนอแง่ของ capitalism vs socialism ตรงนี้บอกได้เลยว่าคนเขียนเนียนวิจารณ์พวกทุนนิยมได้ดีผ่านตัวละครในเรื่องหลายๆคน (ตลอดทั้งเรื่องเลย) เช่น พระเอก(ภากร) แม่พระเอก(ศิ)​ เพื่อนสาวพระเอก(ฉัตร) ที่เอะอะก็เอาเงินฟาดหัวจนทำ นางเอกกับเพื่อนของนางเอกสอนไปหลายรอบ แถมยังสอดแทรกประเด็นของ 'ความรับผิดชอบต่อสังคม' อีกด้วยค่ะ ประมาณว่าพวกทุนนิยมมักจะไม่มีจิตอาสา ถึงจะมีเศรษฐีบางคนที่ตระหนักถึงจุดนี้และแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมด้วยการทำตนให้เป็นประโยชน์อย่างเช่น บิลล์ เกตต์ที่ก่อตั้งมูลนิธิ หรือเศรษฐี นักเล่นหุ้นดังๆที่บริจาคเงินให้กับโครงการอาสาต่างๆ มีการตัดพ้อหน่อยๆว่าประเทศไทยนั้นคนเรายังตระหนักถึงจิตอาสาไม่มากพอ ถึงจะมีเพิ่มมากขึ้นแต่ก็ยังไม่พอ อย่างเช่นพระเอกและแม่พรเะอก ที่เอะอะก็..ใช้เงินแก้ปัญหา เวลาที่มีคนมาดูถูกนางเอกว่าเป็นแค่อาสาสมัคร คนเขียนของเราก็มักจะให้นางปกป้องอุดมการณ์จิตอาสาของตัวเองออกไปอย่างเต็มที่ ทำด้วยความอาสาสมัครใจ ไม่ได้ต้องการเงิน (แต่จุดประสงค์นอกจากสมัครใจแล้วยังมีอยู่อีกค่ะ..อันนี้ต้องตามอ่าน)​

ถือว่าสนุกพอสมควรค่ะ ไม่ถึงขึ้นสนุกม๊ากก หรือน่าเบื่อ แต่เพราะไม่รู้ซักที่ คนเขียนไม่ยอมเฉลยเล้ยยย รอจนเหงือกแห้ง บทสุดท้ายประเภทจะขึ้น 400 หน้าแล้วถึงจะเฉลยได้ซักที่ จริงๆก็เดาๆมาตั้งแต่ต้นๆเรื่องแล้วคะก็ทิ้งเบาะแสมาสะกิดใจให้คนอ่านรู้สึกตะหงิดๆ อยู่เรื่อยๆ หลังๆก็เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ เพราะว่าความลับของบ้านพระเอกจะถูกเปิดเผย และการกระทำอันชั่วร้ายของแม่พระเอกอีก (ไอ่เราก็นึกว่าจะร้ายมากๆ จริงก็ไม่ขนาดนั้นค่ะ)

ดราม่าแนวครอบครัวและปมในอดีตค่ะ ความขัดแย้งระหว่างพี่น้อง ความรัก vs อุดมการณ์ เงิน อำนาจ ความไว้วางใจ ความอิจฉา ริษยา ความคับแค้น จริงๆแล้วพระเอกเป็นคนที่มีบทสำคัญเลยค่ะ ถึงแม้แรกๆจะดูเหมือนกับว่าไม่มีส่วนอะไรกับปมหลักในเรื่องเลย แต่อ่านไปเรื่อยๆก็จะเดาได้ค่ะ สำหรับคนที่ชอบดราม่าครอบครัวและความอดทนสูง 555 กว่าจะเฉลยได้แทบกรี๊ด ถือว่าเรื่องนี้สนุกพอตัวเลยค่ะ แถมยังมีพลิกผลันได้อีกเรื่อยๆ จะไว้ใจใครดีหนอ ไว้ใจตัวละครตัวนี้ แต่ดันผิดคาดซะงั้น 555

เอาจริงๆแล้วยังรู้สึกว่าเรื่องปรัชญา หรือ ประเด็นต่างๆที่พยายามสอดแทรกยังไม่จี๊ดพอค่ะ บางเรื่องแตะๆ แต่ไม่ได้เจาะลึก ถ้าอ่านแบบไม่ระวังก็อาจจะไม่รู้สึกสะกิดใจได้ อย่างเรื่องสังคมตีกรอบ พระเอกอาจจะชอบคิดว่าตัวเองโดนจัดวางมาแล้วบ้าง แต่ว่าก็ไม่ได้ถึงกับเล่นประเด็นสังคมตีกรอบและจัดวางชีวิตของคนในสังคมนั้นๆมากเท่าไหร่ หนักไปที่การจิกกัดคนรวยมากกว่าค่ะ 'คนรวยอย่างพวกคุณไม่มีทาง....' (เติมอะไรก็ได้ที่อยากจิกในช่องว่าง)​ จริงๆ เรื่องของคนหนุ่มสาวที่ยกQuote จากหนังสือของคุณกฤษณะ กีมูรติมาน่าจะตีแผ่ให้ลึกกว่านีอีกนิดส์จะได้รู้สึกอิ่มเอมไปกับปรัชญาสอดแทรกมากกว่านี้ เพราะ���่าเราอ่านซ้ำๆหลายรอบก็ยังไม่รู้สึก'หัวใจเต้นรัวเพราะว่ามันเป็นความจริงที่ปวดร้าว' ได้เลยค่ะ อ่านแล้วมึนๆ ต้องกลับไปอ่านใหม่ แถมความคิดตัวละครหลังจากอ่านบทบทหนึ่งในหนังสือเล่มนั้นอาจจะช่วยอธิบายต่อได้อีกหน่อย แต่ก็ยังไม่ลึกถึงขั้นจี๊ดค่ะ

สรุปแล้วอ่านเพลินค่ะ ดั้นด้นอ่านให้จบอยากรู้มากว่าจะคลี่คลายยังไง บางตอนอาจจะมีเอื่อยๆเกินไป ดราม่าครอบครัวกับแม่ของพระเอกเยอะไปหน่อย ตอนใกล้จบลากแล้วลากอีก จนเราอยากจะข้ามๆ ไปอ่านบทสรุป 555 เป็นอีกเรื่องที่ไม่คิดว่าจะมีเนื้อหาหนักได้มากขนาดนี้ค่ะ! เป็นหนังสือที่ไม่ไร้สาระเลยนะเออ ใครอยากลองเชิญค่ะ เชิญ


ช่วงบ่น..​
*** ระวังสปอยล์แรงๆ**
พูดถึงตัวละคร

นางเอก..
เปิดตัวมาแบบคนไม่เต็มบาท ดูเพี้ยนๆ ล้นๆ เกินๆ เห็นด้วยกับพระเอกว่านางเอกดูไม่ปกติมาก เหมือนหลุดออกมาจากการ์ตูน แถมยังพูดจาฉอดๆ สอนพระเอกทั้งๆที่เพิ่งรู้จักกัน เพิ่งเจอกัน การเข้ามาหาพระเอกของนางเอกนั้น.. จงใจค่ะ จงใจเข้ามาหาเพื่อจะได้สอนพระเอกให้เนี่ยได้รับรู้วิถีชีวิตอีกแบบ ที่ไม่ใช่รวยล้นฟ้า ไฮโวหรูหรา หรือว่าชีวิตที่มีแต่เงินของพระเอก นางเอกแลดูเพี้ยนๆ เจอพระเอกแรกๆก็ตีสนิทอย่างรวดเร็ว ยุ่งวุ่นวายชีวิตพระเอก จนเราแอบรำคาญ หล่อนจะไปยุ่งเรื่องเขาทำเพื่ออ เพิ่งเจอกันนะเนี่ย แต่พอเรื่องเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ นางก็ไม่เพี้ยนเกินไปค่ะ ยังพอมีสติสัมปชัญญะอยู่ และทำตัวเหมือนคนปกติจะมีแต่นาธานที่ยังคงเถียงพวกคนรวยต่อไปอย่างไม่เกรงกลัวฟ้าดิน 555

พระเอก
น่าสงสาร.. แรกๆก็ไม่น่าสงสารหรอก รู้สึกเฉยๆกับเขามาก แต่พออ่านไปเรื่อยๆ เป็นคนที่น่าสงสารจริงๆ รู้สึกไม่มีอะไรจะบ่นเกี่ยวกับพระเอก หลังจากที่ได้เจอนางเอก นาธานแล้วก็น้าแสง(ทอแสง ไม่ใช่ แสงระวี) เขาก็เริ่มเปลี่ยนความคิด หลังจากได้อ่าน แด่หนุ่มสาว เขาก็เริ่มคิดและมองโลกในมุมมองใหม่ๆ ถือเป็นการพัฒนาตัวละครอย่างหนึ่งค่ะ แต่เรายังรู้สึกว่ามันไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่ มานั่งนึกดูแล้วรู้สึกมัวๆ นึกภาพไม่ออก ยังไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ แถมตอนชอบนางเอกเนี่ยเร็วม๊ากก ทีแรกก็ไม่คิดว่าจะเร็วแต่มีตอนนึงที่นางเอกบอกขึ้นมาว่า 'เขาเพิ่งไปเรียนการต่อสู้มาแค่อาทิตย์เดียว' อ่าว..นั่นก็แสดงว่ารู้จักกันมาแค่ประมาณสองสามอาทิตย์เองนี่ โถๆ ไอ่เราก็นึกว่าเป็นเดือนกว่าแล้ว รู้สึกว่ามันมีเหตุการณ์เกิดขึ้นเยอะแยะเต็มไปหมด พระเอกไม่ไว้ใจนางเอกตอนที่แรกเจอค่ะ ถูกต้องแล้วใครมันจะทำตัวสนิทกับคนแปลกหน้าเหมือนนางเอกอีก -_- ตอนใกล้จบมีเข้าใจผิดกันนิดส์หน่อยกับนางเอกค่ะ ฉากหวานระหว่างพระเอกนางเอกน้อยมาก น้อยยมากกๆๆ นี่นะหรือนิยายรัก? 55 แต่พอนึกภาพพระเอกค่อยๆรู้สึกสนิทกับนางเอกเพราะว่านอนคุยโทรศัพท์กันติดต่อกันหลายคืนเป็นชั่วโมงเรื่องหนังสือที่นางเอกยัดเยียดให้อ่าน(แด่หนุ่มสาวนั่นแหละ)​ แลดูน่ารัก... ก็ฉากน่ารักมันมีแค่เนี้ย...​

แม่พระเอก
จริงๆแล้วนางเป็นตัวเอกเลยไหม ? บทนี่เด่นแย่งซีนกับนางเอกมากมาย นางเป็นตัวละครที่ทั้งน่ารำคาญ(พอๆกับฉัตร) และน่าสงสารสุดๆ ถึงจะดูไร้เหตุผล เคียดแค้น อารมณ์ร้อน ไม่ยอมคน แต่ก็ไม่เคยคิดจะฆ่าใครจริงๆจัง แค้นน้องสาวตัวเองมากแต่เพราะว่า รักมากจึงเกลียดมากนั้นแหละ ขี้วีนสุดๆ จริงจัง เอะอะก็โวยวาย เถียงได้สุดๆ ถ้าเกิดว่าเราเป็นตากับยายหรือสามีนางคงจะทนไม่ไหว หนีออกจากบ้านไปแล้ว เพราะว่าวางอำนาจสุดๆ เจ้ากี้เจ้าการ ชอบสั่ง ไม่ไหวๆ แถมจะยังจะเกลียดน้องสาวตัวเองทั้งๆที่เรื่องมันผ่านไป 30 ปีได้ขนาดนั้นได้ยังไง เวลาใครพูดเรื่องน้องสาวขึ้นมาทีไรนางมีแต่ดิ้นๆ เหมือนกับที่พ่อพระเอกกับเพื่อนของนางพูดบ่อยๆว่า คนที่จะทำให้เรื่องมันแย่ลงและทำลายตัวเองคือนางเอกนั่นแหละ แต่สุดท้ายพอรู้สาเหตุก็พอจะเข้าใจ แถมสงสารพ่อพระเอกซะงั้น เรียกว่ารักสี่เศร้าเลยทีเดียวนะคะ ดราม่ารุ่นพ่อรุ่นแม่เนี่ยโหดใช่ย่อย (ติดใจ พระเอกอายุ 30 งั้นแม่ก็อายุ 50+ ? แต่ดูจากนิสัยและท่าทางในเรื่องดูยัง 40 ต้นๆอย่างไงอย่างงั้นแหละ)​

น้าแสง(ทอแสง)
ตัวละครลึกลับ ที่ไม่รู้ว่าเป็นใครกันแน่ ไม่มีที่มาที่ไป ทั้งนางเอกกับนาธานก็ไม่ยอมบอก นักสืบทั้งหลายก็สืบไม่ได้เสียที แถมยังชอบทำตัวให้น่าสงสัย ชื่อที่ดันไปพ้องกับน้าของพระเอกอีก ตอนเปิดตัวละครตัวนี้เราจะรู้ว่าเขาเป็นคนที่จะมาบริจาคหนังสือมูลค่าหลายล้านบาทให้มูลนิธิค่ะ เป็นหนังสือหายาก ที่มีเล่มเดียวในประเทศไทยบ้างเอย หรืออายุเป็นร้อยๆปีบ้างเอย แต่เงื่อนไขในการบริจาคของนางไม่ปกติค่ะ ให้พระเอก(ที่เป็นเลขาของมูลนิธิ)ไปหาด้วยตัวเอง ไปอ่านหนังสือ ทำความเข้าใจกับหนังสือเอย ไม่ก็ไปออกกำลังกายบ้างเอย หรือไม่ก็ให้ไปเรียนศิลปะการป้องกันตัว แถมยังชอบสอนพระเอกบ่อยๆ ท่าทางสนิทสนมนั่นมันอัลไล!?! ตัวละครที่จะมีความสำคัญอย่างยิ่งยวดค่ะ คนนี้

วรการ ญาติพระเอก มีบทเข้ามาช่วยพระเอกนางเอก ช่วยคลายปม ช่วยทำให้ปมขมวดขึ้นอีกหน่อย แถมยังมีบทสำคัญๆด้วย (เอ้อยังสงสัยว่าตกลงเขาเป็นคนที่ส่วนในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่ตากด้วยหรือไม่ ยังๆงงๆ เพราะแค่ยิ้มรับไม่ได้แปลว่าตอบรับ หรือชั้นอ่านข้าม ?? แถมยังดูชิวๆแบบไม่แคร์สื่อ แต่หลังจากนั้นก็เข้าไปคุยกับพระเอกแบบลัลล้า เหมือนกับเรื่องไม่ใหญ่ พระเอกก็ให้อภัยแบบง่ายมากๆ อื้อหือ พระเอกเกือบตายนะนั่น)​

ฉัตรเพื่อนสาวของพระเอก บอกได้คำเดียวว่าเธอน่ารำคาญมากค่ะ ทำให้เรื่องวุ่นวายมากขึ้น ตอนแรกว่าจะเข้าใจแล้วทำท่าเหมือนจะเข้าใจสถานการณ์ แต่สุดท้ายก็ออกแนวโรคจิต เป็นห่วงพระเอก(ในฐานะเพื่อนด้วยนะ)เกินไป ชอบคิดว่านางเอกจะลวงพระเอกไปฆ่า..(เพื่อ?) ไม่ก็จับไปเรียกค่าไถ่ ..(เอาเข้าไป-_-)

นาธาน เพื่อนชายที่เป็นอาสาสมัครหมายเลขสอง เลือดร้อน เปี่ยมอุดมการณ์ ปากจัด..55 เถียงค่ะ ใครมาว่าตัวเองหรือทำตัวทุนนิยมนอกหน้า ฮีจะไม่ไว้หน้ารีบตอบโต้ทันใด คนนี้ดูลึกลับไม่รู้ที่มาที่ไป แถมยังทำให้เราไม่ไว้ใจหลายรอบมากๆ เฉลยตอนสุดท้ายจนต้องร้องอู้วว ร้ายไม่เบา

ขอบ่นต่ออีกหน่อย
ไอ่เรื่องที่เราไม่รู้ว่าอีกคนแพ้อะไร แล้วดันยัดเยียดให้เขากินไอ่นั้นมันทำให้เราติดคุกได้ด้วยเรอะ.. พระเอกเอามาขู่แจ้งจับนางเอกได้เฉย...​เอ่ออ...
ที่รู้สึกขัดๆตลอดเรื่องของเรื่องนี้คือบทสนทนาของตัวละครค่ะ แทบทุกตัวพูดเยอะกันทุกคน 55 ตอบโต้กันถึงพริกถึงขิงถึงแม้จะเพิ่งเคยเจอกัน โดยเฉพาะนางเอก นาธาน ฉัตร สามตัวละครนี้สุดๆ นางเอกเจอพระเอกวันแรกก็หลอกด่าพระเอกทางอ้อมแล้วค่ะ นาธานก็เหมือนกัน ฉัตรพอเจอนาธานก็แว๊ดๆๆๆๆๆๆ พอละนอน ๆ จบการรีวิวอันแสนยาวและไร้สาระไว้เพียงเท่านี้

[Black Majeky · Rating 4 out of 5]

เนื้อเรื่องชวนติดตามมากค่ะ รู้สึกว่าเรื่องนี้จะไม่ได้โฟกัสเน้นความรักของพระนาง แต่ชอบการเติบโตทางความคิดของพระเอก :)