What do you think?
Rate this book
Mind the Gap
Μια γυναίκα-σκιά γίνεται θάλασσα που πνίγει τους θύτες της. Ένα χαρτάκι με το νούμερο 32 πέφτει στην άκρη κάποιου πεζοδρομίου. Κάποιος περπατάει δεκαπέντε χιλιόμετρα για να καταθέσει ένα δελτίο στο Στοίχημα, μια κίτρινη μπλούζα περιμένει υπομονετικά στη βιτρίνα κάποιου κλειστού καταστήματος και ένας έφηβος ερωτεύεται παράφορα έξι κρυστάλλινα ποτηράκια του λικέρ. Ένας συγγραφέας περνάει διά πυρός και σιδήρου προσπαθώντας να εκπονήσει το μνημειώδες έργο του. Οι ιστορίες των ηρώων αυτού του βιβλίου είναι κάθε άλλο παρά μεγαλειώδεις ή αξιοπρόσεκτες. Εκρηκτικά κωμικές ή βαθιά δραματικές, είναι τα τραγούδια εξουθενωμένων ψυχών, η εύθραυστη ισορροπία τους στο κάγκελο ενός μπαλκονιού και η χαμηλή τους πτήση πάνω από τα συντρίμμια.
176 pages, Paperback
First published February 5, 2025
About the author
Λάζαρος Αλεξάκης
16 books66 followersΟ Λάζαρος Αλεξάκης γεννήθηκε επιτυχώς στο Ηράκλειο της Κρήτης και πέρασε την εφηβική ζωή του προσπαθώντας να δραπετεύσει από αυτό.
Πήγε στην Αθήνα όπου σπούδασε λογοτεχνία, φιλοσοφία και ψυχολογία. Φρόντισε κατά τη διάρκεια των σπουδών του να έρθει σε επαφή με ένα ευρύ αριθμό επιστημών, κυρίως μπαίνοντας σε λάθος αίθουσες. Απέκτησε έναν εξοργιστικό αριθμό μοτοσυκλετών με τις οποίες ανέβαινε τα βουνά χωρίς πάντα να επιστρέφει. Ως αυτοδίδακτος κιθαρίστας έπαιξε σε μια σειρά από κλαμπ τα οποία σύντομα γνώρισαν την οικονομική καταστροφή.
Σπούδασε Ψυχολογία στην Αγγλία όπου βράχηκε αρκετά φορώντας πάντα τα λάθος ρούχα. Λατρεύει τα κόμικς, τις ταινίες noir, και την Agatha Christie. Παίζει funk soul, jazz και γράφει blues στίχους. Γράφει μανιωδώς σε περιοδικά, social media και σημειωματάρια.
Εργάζεται ως εκπαιδευτικός στο Ηράκλειο, το οποίο πλέον λατρεύει. Αρθρογραφεί από το 2005 και έχει εκδώσει τρεις συλλογές διηγημάτων, η πρώτη εκ των οποίων ψηφίστηκε από τους αναγνώστες στις 10 καλύτερες στα βραβεία Public.
Πήγε στην Αθήνα όπου σπούδασε λογοτεχνία, φιλοσοφία και ψυχολογία. Φρόντισε κατά τη διάρκεια των σπουδών του να έρθει σε επαφή με ένα ευρύ αριθμό επιστημών, κυρίως μπαίνοντας σε λάθος αίθουσες. Απέκτησε έναν εξοργιστικό αριθμό μοτοσυκλετών με τις οποίες ανέβαινε τα βουνά χωρίς πάντα να επιστρέφει. Ως αυτοδίδακτος κιθαρίστας έπαιξε σε μια σειρά από κλαμπ τα οποία σύντομα γνώρισαν την οικονομική καταστροφή.
Σπούδασε Ψυχολογία στην Αγγλία όπου βράχηκε αρκετά φορώντας πάντα τα λάθος ρούχα. Λατρεύει τα κόμικς, τις ταινίες noir, και την Agatha Christie. Παίζει funk soul, jazz και γράφει blues στίχους. Γράφει μανιωδώς σε περιοδικά, social media και σημειωματάρια.
Εργάζεται ως εκπαιδευτικός στο Ηράκλειο, το οποίο πλέον λατρεύει. Αρθρογραφεί από το 2005 και έχει εκδώσει τρεις συλλογές διηγημάτων, η πρώτη εκ των οποίων ψηφίστηκε από τους αναγνώστες στις 10 καλύτερες στα βραβεία Public.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 17 of 17 reviews
February 16, 2025
Μια συλλογή διηγημάτων απόλυτα και ολοκληρωτικά απολαυστική. Δεν ξέρω αν είναι θέμα ηλικιακό, αν το γεγονός ότι οι περιγραφόμενες καταστάσεις και τα γεγονότα είναι λίγο πολύ γνωστά και οικεία σε όσους μεγάλωσαν στα έιτιζ,αν οι παιδικές αναμνήσεις μυρίζουν χωριό, γιαγιά, κουλουράκια,χωράφια, μηχανάκια,αν η δυνατότητα να αγοράσεις συγκεκριμένα brands ήταν άπιαστο όνειρο, αν ,αν...
Ο Λάζαρος έχει το ταλέντο να γράφει αβίαστα: οι λέξεις του,μία μία,ξυπνάνε μύριες μύχιες σκέψεις-κατορθώνουν να τρυπώνουν στην καρδιά σου,να τη σφίγγουν,να τη σφίγγουν,και μετά να την αφήνουν μόνη και ξεπαγιασμένη, να περιμένει τον ήλιο να ξυπνήσει κόκκινες φλόγες,να καεί, να ρημαχτεί,να ησυχάσει.
Δεν είμαι σίγουρα αντικειμενική- γιατί είμαι σούπερ τυχερή που τον έχω γνωρίσει, που τον έχω φίλο. Και θα πω κλείνοντας, κάτι που έχω πει για πολύ λίγα βιβλία Ελλήνων συγγραφέων:Χαίρομαι πολύ που αυτό το βιβλίο το ΑΓΟΡΑΣΑ!
5/5.
Και ασφαλώς προτείνεται 🥰
Ο Λάζαρος έχει το ταλέντο να γράφει αβίαστα: οι λέξεις του,μία μία,ξυπνάνε μύριες μύχιες σκέψεις-κατορθώνουν να τρυπώνουν στην καρδιά σου,να τη σφίγγουν,να τη σφίγγουν,και μετά να την αφήνουν μόνη και ξεπαγιασμένη, να περιμένει τον ήλιο να ξυπνήσει κόκκινες φλόγες,να καεί, να ρημαχτεί,να ησυχάσει.
Δεν είμαι σίγουρα αντικειμενική- γιατί είμαι σούπερ τυχερή που τον έχω γνωρίσει, που τον έχω φίλο. Και θα πω κλείνοντας, κάτι που έχω πει για πολύ λίγα βιβλία Ελλήνων συγγραφέων:Χαίρομαι πολύ που αυτό το βιβλίο το ΑΓΟΡΑΣΑ!
5/5.
Και ασφαλώς προτείνεται 🥰
February 23, 2025
Άκου τώρα τι γίνεται με το Mind the Gap του Λάζαρου Αλεξάκη... Δεν είναι απλά μια συλλογή διηγημάτων, είναι ένα rollercoaster. Διαβαζοντάς το γελάς, συγκινείσαι, πέφτεις σε υπαρξιακό κενό και ξαναγελάς γιατί, εντάξει, όλοι το ξέρουμε πως έτσι είναι η ζωή.
Ο Λάζαρος έχει αυτό το Α-ΠΙ-ΣΤΕ-ΥΤΟ χάρισμα να γράφει σαν να κάθεσαι μαζί του σε ένα καφέ και σου αφηγείται τις πιο αλλόκοτες, τρυφερές, αστείες και μελαγχολικές ιστορίες. Μιλάμε για χαρακτήρες που λες "οκ, τούτον εδώ εγώ, κάπου τον ξέρω" ή "αυτός είμαι εγώ, γαμώτο". Από μια γυναίκα που βρίσκει τον δικό της τρόπο να εκδικηθεί, μέχρι έναν πιτσιρικά που τρώει τρελό κόλλημα με έξι χρωματιστά ποτηράκια λικέρ, οι ιστορίες είναι μικρά πετράδια – κάποια θα σε κόψουν, κάποια θα σε χαϊδέψουν, αλλά όλα θα μείνουν να στολίζουν τις αναμνήσεις σου.
Ο Λάζαρος δεν φοβάται να γίνει βαθύς και συναισθηματικός όταν πρέπει. Έχει μια απίστευτη ισορροπία ανάμεσα στο αστείο και το πικρό, το καθημερινό και το σουρεαλιστικό. Και αυτό το "gap" του τίτλου... Είναι όλα εκείνα τα μικρά ή μεγάλα κενά στις ζωές μας που προσπαθούμε να γεφυρώσουμε, κάποιες φορές επιτυχώς κάποιες άλλες όχι.
"Mind the Gap" or not, το βιβλίο να το διαβασεις. Θα με θυμηθείς.
Ο Λάζαρος έχει αυτό το Α-ΠΙ-ΣΤΕ-ΥΤΟ χάρισμα να γράφει σαν να κάθεσαι μαζί του σε ένα καφέ και σου αφηγείται τις πιο αλλόκοτες, τρυφερές, αστείες και μελαγχολικές ιστορίες. Μιλάμε για χαρακτήρες που λες "οκ, τούτον εδώ εγώ, κάπου τον ξέρω" ή "αυτός είμαι εγώ, γαμώτο". Από μια γυναίκα που βρίσκει τον δικό της τρόπο να εκδικηθεί, μέχρι έναν πιτσιρικά που τρώει τρελό κόλλημα με έξι χρωματιστά ποτηράκια λικέρ, οι ιστορίες είναι μικρά πετράδια – κάποια θα σε κόψουν, κάποια θα σε χαϊδέψουν, αλλά όλα θα μείνουν να στολίζουν τις αναμνήσεις σου.
Ο Λάζαρος δεν φοβάται να γίνει βαθύς και συναισθηματικός όταν πρέπει. Έχει μια απίστευτη ισορροπία ανάμεσα στο αστείο και το πικρό, το καθημερινό και το σουρεαλιστικό. Και αυτό το "gap" του τίτλου... Είναι όλα εκείνα τα μικρά ή μεγάλα κενά στις ζωές μας που προσπαθούμε να γεφυρώσουμε, κάποιες φορές επιτυχώς κάποιες άλλες όχι.
"Mind the Gap" or not, το βιβλίο να το διαβασεις. Θα με θυμηθείς.
April 7, 2025
Πρώτη μου επαφή με το έργο του κυρίου Αλεξάκη και τολμώ να πω πως έμεινα ευχαριστημένος.
Οι ιστορίες αυτές, όπως αναφέρει το οπισθόφυλλο του βιβλίου, κάθε άλλο παρά μεγαλειώδεις είναι... Συμφωνώ κι εγώ σε αυτό. Σε τέτοιες όμως ιστορίες καθημερινές, βρίσκονται θαμμένοι στην απλότητά τους, οι ήρωες της διπλανής πόρτας. Αντιμάχονται τα προβλήματά τους, αλληλοεπιδρούν, θυμούνται, ερωτεύονται, νοσταλγούν, αισθάνονται...
Από την δική μου οπτική γωνία, αν κάπου υπάρχει ουσία στο ατέρμονο παιχνίδι της ζωής, βρίσκεται σε εκείνες τις καθημερινές στιγμές που προσπερνούμε με συνοπτικές διαδικασίες, μέχρι να έρθει το πλήρωμα του χρόνου και να τις εκτιμήσουμε αναπολώντας τες. Το βλέμμα του κυρίου Αλεξάκη, κατάφερε να τις "φωτογραφήσει" για όσους τις προσπέρασαν και μας τις προσφέρει απλόχερα μέσω αυτών των διηγημάτων.
Οι ιστορίες αυτές, όπως αναφέρει το οπισθόφυλλο του βιβλίου, κάθε άλλο παρά μεγαλειώδεις είναι... Συμφωνώ κι εγώ σε αυτό. Σε τέτοιες όμως ιστορίες καθημερινές, βρίσκονται θαμμένοι στην απλότητά τους, οι ήρωες της διπλανής πόρτας. Αντιμάχονται τα προβλήματά τους, αλληλοεπιδρούν, θυμούνται, ερωτεύονται, νοσταλγούν, αισθάνονται...
Από την δική μου οπτική γωνία, αν κάπου υπάρχει ουσία στο ατέρμονο παιχνίδι της ζωής, βρίσκεται σε εκείνες τις καθημερινές στιγμές που προσπερνούμε με συνοπτικές διαδικασίες, μέχρι να έρθει το πλήρωμα του χρόνου και να τις εκτιμήσουμε αναπολώντας τες. Το βλέμμα του κυρίου Αλεξάκη, κατάφερε να τις "φωτογραφήσει" για όσους τις προσπέρασαν και μας τις προσφέρει απλόχερα μέσω αυτών των διηγημάτων.
March 13, 2025
Η μικρή φόρμα πάει τρελά στο μεγάλο ταλέντο του Αλεξάκη. Το αγάπησα
April 20, 2025
Το απόλαυσα πολύ! Διηγήματα για ανθρώπους της διπλανής πόρτας , για το κένο που όλοι έχουμε μέσα μας , ιστορίες που δεν έχουν κάτι το "αξιομνημόνευτο". Αλλά μήπως τελικά αυτό το μη μεγαλειώδες είναι που αξίζει να ειπωθεί;Και μάλιστα με μια ματιά τόσο ειλικρινή, αυθόρμητη και βαθειά ανθρώπινη όσο του Λαζάρου Αλεξάκη. Συγκινήθηκα και γέλασα πολύ . Ειδικά στο τελευταίο διήγημα δε μπορούσα να συγκρατήσω το γέλιο μου σε κάθε πρόταση !
August 8, 2025
Διαβάζοντας τα διηγήματα του Λάζαρου μου ήρθε στο μυαλό η φράση του Oscar Wilde "We are all in the gutter, but some of us are looking at the stars". Με τη μόνη διαφορά ότι σ αυτές τις ιστορίες κανείς δεν κοιτάει τα αστέρια. Είτε γιατί δε θέλουν πια, είτε γιατί δε θέλησαν ποτέ.
Και οι ιστορίες αυτών των αφανών ηρώων, στενάχωρες και ζορικες -πολλές φορές-είναι όπως είναι η ίδια η ζωή και αξίζουν εξίσου να ειπωθούν.
Ξεχώρισα ιδιαίτερα τα διηγήματα Adidas, Mercedes και Λειψά.
Και οι ιστορίες αυτών των αφανών ηρώων, στενάχωρες και ζορικες -πολλές φορές-είναι όπως είναι η ίδια η ζωή και αξίζουν εξίσου να ειπωθούν.
Ξεχώρισα ιδιαίτερα τα διηγήματα Adidas, Mercedes και Λειψά.
July 29, 2025
Mind the gap
15 ιστορίες βγαλμένες απο την ψυχή.
Ιστορίες που ήταν βαθιά φυλαγμένες.
Τις διαβάζεις και σκέφτεσαι πως ακριβώς με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσε να σου τις διηγηθεί ο συγγραφέας ένα καλοκαίρι στην Κρήτη με ρακί και καρπούζι.
Μια κίτρινη μπλούζα Adidas.
Μια Kawasaki σε αγγελία για να πουληθεί κοψοχρονιά, ενα ζευγάρι ΜΟΥΓΕΡ που πληγιάζουν το μεγάλο δάχτυλο, μια ξανθιά που αγοράζει ένα βιβλιο στο σουπερμάρκετ δίπλα από τα τυριά, 6 ποτηράκια του λικέρ στο σκρίνιο που αντανακλούν τις αχτίδες του ήλιου.
Ιστορίες ανθρώπινες, γραμμένες σε λίγες σελίδες ικανές να σε πληγώσουν, ιστορίες που μέσα τους μπορείς να δεις τον εαυτό σου.
5/5 🌟
Εννοείται διαβάστε το!
15 ιστορίες βγαλμένες απο την ψυχή.
Ιστορίες που ήταν βαθιά φυλαγμένες.
Τις διαβάζεις και σκέφτεσαι πως ακριβώς με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσε να σου τις διηγηθεί ο συγγραφέας ένα καλοκαίρι στην Κρήτη με ρακί και καρπούζι.
Μια κίτρινη μπλούζα Adidas.
Μια Kawasaki σε αγγελία για να πουληθεί κοψοχρονιά, ενα ζευγάρι ΜΟΥΓΕΡ που πληγιάζουν το μεγάλο δάχτυλο, μια ξανθιά που αγοράζει ένα βιβλιο στο σουπερμάρκετ δίπλα από τα τυριά, 6 ποτηράκια του λικέρ στο σκρίνιο που αντανακλούν τις αχτίδες του ήλιου.
Ιστορίες ανθρώπινες, γραμμένες σε λίγες σελίδες ικανές να σε πληγώσουν, ιστορίες που μέσα τους μπορείς να δεις τον εαυτό σου.
5/5 🌟
Εννοείται διαβάστε το!
March 21, 2025
Νομίζω ότι ανακάλυψα έναν από τους αγαπημένους μου Έλληνες συγγραφείς. Εξαιρετικά διηγήματα.
April 18, 2026
Συνήθως λέγεται ότι μια ιστορία είναι εγγυημένα επιτυχημένη όταν ο αναγνώστης ταυτίζεται με τις σκέψεις, τις ανησυχίες, τα παθήματα ενός ή και περισσότερων απο τους χαρακτήρες που συναντάμε σε αυτήν. Ο Λάζαρος, ως ένας σύγχρονος Σόμερσετ Μομ, παρατηρεί και σκιαγραφεί με εκπληκτική ακρίβεια τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας, δηλαδή όλους εμάς, καθώς και τον ίδιο του τον εαυτό, στις πιο συναισθηματικές στιγμές της ζωής μας με τον μοναδικό κινηματογραφικό του λόγο που σε κανει να θες να γυριζεις τις σελίδες χωρίς σταματημό! Κάθε μια από τις ιστορίες θα μπορούσαν να είναι ταινίες μικρού μήκους. Λάζαρε, σεναριογραφος ακόμα δεν έγινες; Ψήσου!
Αγαπημένες μου ιστορίες οι: Σταμπάι και Φοντάν.
Αγαπημένες μου ιστορίες οι: Σταμπάι και Φοντάν.
March 18, 2025
ΕΛΕΎΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ - eleftherostypos.gr
14/3/2025
https://eleftherostypos.gr/politismos...
Το βιβλίο Mind the Gap του συγγραφέα Λάζαρου Αλεξάκη, εκδόσεις Διόπτρα είναι ένα λογοτεχνικό έργο που εξετάζει τη σύνθετη και περίπλοκη φύση των ανθρώπινων σχέσεων, την ένταση μεταξύ του ατομικού και του συλλογικού, και τις διαρκείς προσδοκίες που οι άνθρωποι θέτουν μπροστά τους, ενώ ταυτόχρονα, αναμετριούνται με τις δικές τους αδυναμίες. Ο τίτλος του βιβλίου, Mind the Gap (που μεταφράζεται ως «Προσέξτε το κενό»), φέρει έναν έντονο συμβολισμό για τις αποστάσεις, τις ανισότητες και τα αόρατα εμπόδια που διαχωρίζουν τους ανθρώπους, είτε αυτά είναι συναισθηματικά, κοινωνικά ή ψυχολογικά.
Η πλοκή του βιβλίου περιστρέφεται γύρω από τις ζωές και τις ψυχολογικές διεργασίες των ηρώων του, οι οποίοι προσπαθούν να γεφυρώσουν τις αποστάσεις που τους χωρίζουν από τις επιθυμίες και τις ανάγκες τους, αλλά και από τους άλλους ανθρώπους γύρω τους. Ο Αλεξάκης διαπραγματεύεται το ζήτημα της ανθρώπινης αποξένωσης, των προσωπικών κρίσεων και της αναζήτησης ενός νοήματος στον σύγχρονο κόσμο. Οι ήρωες του βιβλίου αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις του να βρουν τις ισορροπίες τους μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο αντιφάσεις, μέσα από μια σειρά περιστάσεων που συνθέτουν την καθημερινότητα, η οποία, όμως, δεν είναι ποτέ τόσο απλή όσο φαίνεται.
Αυτό που ξεχωρίζει στο Mind the Gap είναι η έντονη κοινωνική διάσταση του έργου, η οποία συνδυάζεται με τον προσωπικό αγώνα των χαρακτήρων να βρουν τον εαυτό τους σε έναν κόσμο που φαίνεται συνεχώς να τους ξεπερνά. Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί τον κινηματογραφικό τρόπο αφήγησης και τις αντιφάσεις που αναπτύσσονται μεταξύ του ιδιωτικού και του δημόσιου κόσμου, για να αναδείξει τις αντιφάσεις και τα διλήμματα που βιώνουν οι χαρακτήρες του. Μέσα από αυτή τη συνειδητή σύγκρουση μεταξύ των εσωτερικών τους επιθυμιών και της εξωτερικής πραγματικότητας, ο Αλεξάκης καταφέρνει να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα συναισθηματικής έντασης που κατακλύζει τον αναγνώστη.
Το βιβλίο δεν είναι μόνο μια εξερεύνηση των ατομικών αναζητήσεων και ανασφαλειών, αλλά και μια ανατομία της σύγχρονης κοινωνίας, όπου οι διαρκείς «αποστάσεις» που δημιουργούνται ανάμεσα στους ανθρώπους – είτε αυτές είναι οικονομικές, πολιτισμικές ή ακόμα και συναισθηματικές – δεν είναι πάντα ευδιάκριτες ή εύκολα γεφυρώσιμες. Η αναφορά στον «κενό» ή στο «gap» υποδηλώνει την αδυναμία των χαρακτήρων να γεφυρώσουν το χάσμα που τους χωρίζει από τις ελπίδες τους και τη δυνατότητα να συγχρονιστούν με τον κόσμο γύρω τους.
Η γραφή του Αλεξάκη είναι γεμάτη εντυπωσιακή σαφήνεια και αμεσότητα, ενώ παράλληλα καταφέρνει να αποτυπώσει την εσωτερική ένταση και την έννοια της απόστασης ανάμεσα στους ανθρώπους με ιδιαίτερη ευαισθησία. Η επιτυχία του βιβλίου έγκειται στην ικανότητά του να αγγίζει τις συναισθηματικές πλευρές του αναγνώστη, ενώ παράλληλα δημιουργεί έναν ρεαλισμό που δεν χαρίζεται σε κανέναν από τους χαρακτήρες του.
Συνολικά, το Mind the Gap είναι ένα εξαιρετικό λογοτεχνικό έργο που προσφέρει στους αναγνώστες μια διεισδυτική ματιά στις ανθρώπινες σχέσεις και τις αδυναμίες του σύγχρονου κόσμου. Ο Αλεξάκης, με την χαρακτηριστική του γραφή, αναδεικνύει τις μικρές αλήθειες και τα μεγάλα ερωτήματα που συνθέτουν την ανθρώπινη εμπειρία, κάνοντάς το βιβλίο αυτό μια από τις πιο ενδιαφέρουσες αναγνώσεις για όποιον αναζητά να κατανοήσει καλύτερα τις δυναμικές των κοινωνικών και προσωπικών αναγκών στην εποχή μας.
14/3/2025
https://eleftherostypos.gr/politismos...
Το βιβλίο Mind the Gap του συγγραφέα Λάζαρου Αλεξάκη, εκδόσεις Διόπτρα είναι ένα λογοτεχνικό έργο που εξετάζει τη σύνθετη και περίπλοκη φύση των ανθρώπινων σχέσεων, την ένταση μεταξύ του ατομικού και του συλλογικού, και τις διαρκείς προσδοκίες που οι άνθρωποι θέτουν μπροστά τους, ενώ ταυτόχρονα, αναμετριούνται με τις δικές τους αδυναμίες. Ο τίτλος του βιβλίου, Mind the Gap (που μεταφράζεται ως «Προσέξτε το κενό»), φέρει έναν έντονο συμβολισμό για τις αποστάσεις, τις ανισότητες και τα αόρατα εμπόδια που διαχωρίζουν τους ανθρώπους, είτε αυτά είναι συναισθηματικά, κοινωνικά ή ψυχολογικά.
Η πλοκή του βιβλίου περιστρέφεται γύρω από τις ζωές και τις ψυχολογικές διεργασίες των ηρώων του, οι οποίοι προσπαθούν να γεφυρώσουν τις αποστάσεις που τους χωρίζουν από τις επιθυμίες και τις ανάγκες τους, αλλά και από τους άλλους ανθρώπους γύρω τους. Ο Αλεξάκης διαπραγματεύεται το ζήτημα της ανθρώπινης αποξένωσης, των προσωπικών κρίσεων και της αναζήτησης ενός νοήματος στον σύγχρονο κόσμο. Οι ήρωες του βιβλίου αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις του να βρουν τις ισορροπίες τους μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο αντιφάσεις, μέσα από μια σειρά περιστάσεων που συνθέτουν την καθημερινότητα, η οποία, όμως, δεν είναι ποτέ τόσο απλή όσο φαίνεται.
Αυτό που ξεχωρίζει στο Mind the Gap είναι η έντονη κοινωνική διάσταση του έργου, η οποία συνδυάζεται με τον προσωπικό αγώνα των χαρακτήρων να βρουν τον εαυτό τους σε έναν κόσμο που φαίνεται συνεχώς να τους ξεπερνά. Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί τον κινηματογραφικό τρόπο αφήγησης και τις αντιφάσεις που αναπτύσσονται μεταξύ του ιδιωτικού και του δημόσιου κόσμου, για να αναδείξει τις αντιφάσεις και τα διλήμματα που βιώνουν οι χαρακτήρες του. Μέσα από αυτή τη συνειδητή σύγκρουση μεταξύ των εσωτερικών τους επιθυμιών και της εξωτερικής πραγματικότητας, ο Αλεξάκης καταφέρνει να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα συναισθηματικής έντασης που κατακλύζει τον αναγνώστη.
Το βιβλίο δεν είναι μόνο μια εξερεύνηση των ατομικών αναζητήσεων και ανασφαλειών, αλλά και μια ανατομία της σύγχρονης κοινωνίας, όπου οι διαρκείς «αποστάσεις» που δημιουργούνται ανάμεσα στους ανθρώπους – είτε αυτές είναι οικονομικές, πολιτισμικές ή ακόμα και συναισθηματικές – δεν είναι πάντα ευδιάκριτες ή εύκολα γεφυρώσιμες. Η αναφορά στον «κενό» ή στο «gap» υποδηλώνει την αδυναμία των χαρακτήρων να γεφυρώσουν το χάσμα που τους χωρίζει από τις ελπίδες τους και τη δυνατότητα να συγχρονιστούν με τον κόσμο γύρω τους.
Η γραφή του Αλεξάκη είναι γεμάτη εντυπωσιακή σαφήνεια και αμεσότητα, ενώ παράλληλα καταφέρνει να αποτυπώσει την εσωτερική ένταση και την έννοια της απόστασης ανάμεσα στους ανθρώπους με ιδιαίτερη ευαισθησία. Η επιτυχία του βιβλίου έγκειται στην ικανότητά του να αγγίζει τις συναισθηματικές πλευρές του αναγνώστη, ενώ παράλληλα δημιουργεί έναν ρεαλισμό που δεν χαρίζεται σε κανέναν από τους χαρακτήρες του.
Συνολικά, το Mind the Gap είναι ένα εξαιρετικό λογοτεχνικό έργο που προσφέρει στους αναγνώστες μια διεισδυτική ματιά στις ανθρώπινες σχέσεις και τις αδυναμίες του σύγχρονου κόσμου. Ο Αλεξάκης, με την χαρακτηριστική του γραφή, αναδεικνύει τις μικρές αλήθειες και τα μεγάλα ερωτήματα που συνθέτουν την ανθρώπινη εμπειρία, κάνοντάς το βιβλίο αυτό μια από τις πιο ενδιαφέρουσες αναγνώσεις για όποιον αναζητά να κατανοήσει καλύτερα τις δυναμικές των κοινωνικών και προσωπικών αναγκών στην εποχή μας.
February 23, 2025
Το Mind the Gap, η συλλογή διηγημάτων του Λάζαρου Αλεξάκη, είναι το πρώτο του βιβλίο που διαβάζω -αν και όχι το πρώτο του βιβλίο που υπάρχει στο σπίτι. Τα άλλα δυο είναι μυθιστορήματα (που περιμένουν), ενώ εδώ έχουμε επιστροφή στη μικρή φόρμα, που είναι δυσκολότερη σε μερικά δημιουργική στοιχεία της αλλά και στο να κερδίσει το αναγνωστικό κοινό. Ε, λοιπόν, ο Αλεξάκης τα καταφέρνει μια χαρά!
Οι δεκαπέντε αυτές μικρές ιστορίες-στιγμιότυπα-φέτες ζωής με τους μονολεκτικούς, στη συντριπτική τους πλειονότητα, τίτλους (αρκετοί εκ των οποίων φέρουν αλλόγλωσσο τίτλο είτε αυτούσιο είτε μεταγραμμένο στα ελληνικά) είναι αποτέλεσμα ενδελεχούς παρατήρησης, μας εξηγεί ο συγγραφέας στον πρόλογό του: παρατήρησης αυτού που κατά κανόνα αφήνουμε να περάσει απαρατήρητο. Άνθρωποι απλοί, ενίοτε απλοϊκοί, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, παραιτημένοι, απελπισμένοι ή απλώς απογοητευμένοι που όμως βρίσκουν το κουράγιο και συνεχίζουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο δίχως να περιμένουν έναν από μηχανής θεό για να τους βγάλει από το αδιέξοδο. Συχνά τα διηγήματα μένουν χωρίς "κατακλείδα", χωρίς τέλος, μετέωρα, αυτό όμως δεν αφαιρεί, αντίθετα, προσθέτει στη γοητεία τους.
Σε αρκετές ιστορίες, σε πρώτο πρόσωπο, ο ίδιος ο αφηγητής (όχι και τόσο alter μα πάντα ego του συγγραφέα θα λέγαμε) αντλώντας από προσωπικές μνήμες και εμπειρίες μάς ταξιδεύει σε ένα παρελθόν που λόγω ηλικίας δεν έζησα, αλλά είναι πολύ οικείο σε όλους μας. Εκεί η μουσική, οι μηχανές, οι αναφορές στα μαθητικά χρόνια, τα χρόνια της ανεμελιάς, σε παλιούς φίλους και συμμαθητές, σε παιδικούς και νεανικούς πόθους και επιθυμίες κυριαρχούν.
Όλα τα διηγήματα είναι γραμμένα σε γλώσσα απλή, οικεία, καθημερινή, συχνά προφορική, που κάνει την ανάγνωση να κυλά γρήγορα και αβίαστα, ενώ η γραφή του Αλεξάκη μαρτυρά ταλέντο στις περιγραφές, περιγραφές απολαυστικές, δίχως φιοριτούρες. Ένα όχι και τόσο αόρατο νήμα "δένει" όλες τις ιστορίες παρότι το ύφος τους ποικίλλει, το χιουμοριστικό εναλλάσσεται με το δραματικό, το ρεαλιστικό με το σουρεαλιστικό.
Όπως σε κάθε συλλογή, για διαφορετικούς λόγους, τον κάθε αναγνώστη θα κερδίσουν περισσότερο συγκεκριμένα διηγήματα. Έχω κι εγώ, λοιπόν, τα αγαπημένα μου σε αυτή τη συλλογή. Σε αντίθεση όμως με κάποιες συλλογές που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια, από τη σύνθεση και τη σειρά διαδοχής των ιστοριών δεν προκύπτει μια συλλογή που θα την χαρακτηρίζαμε άνιση. Τουναντίον, κάθε διήγημα έχει τα προτερήματά του, αυτό που το κάνει ξεχωριστό. Συνολικά, το μεγάλο προτέρημα της συλλογής που με κέρδισε είναι το ταλέντο του συγγραφέα όχι να δίνει, αλλά να εντοπίζει το νόημα στο τετριμμένο και καθημερινό -πολλοί το επιχειρούν, λίγοι το καταφέρνουν. Αξίζει να το διαβάσετε!
Οι δεκαπέντε αυτές μικρές ιστορίες-στιγμιότυπα-φέτες ζωής με τους μονολεκτικούς, στη συντριπτική τους πλειονότητα, τίτλους (αρκετοί εκ των οποίων φέρουν αλλόγλωσσο τίτλο είτε αυτούσιο είτε μεταγραμμένο στα ελληνικά) είναι αποτέλεσμα ενδελεχούς παρατήρησης, μας εξηγεί ο συγγραφέας στον πρόλογό του: παρατήρησης αυτού που κατά κανόνα αφήνουμε να περάσει απαρατήρητο. Άνθρωποι απλοί, ενίοτε απλοϊκοί, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, παραιτημένοι, απελπισμένοι ή απλώς απογοητευμένοι που όμως βρίσκουν το κουράγιο και συνεχίζουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο δίχως να περιμένουν έναν από μηχανής θεό για να τους βγάλει από το αδιέξοδο. Συχνά τα διηγήματα μένουν χωρίς "κατακλείδα", χωρίς τέλος, μετέωρα, αυτό όμως δεν αφαιρεί, αντίθετα, προσθέτει στη γοητεία τους.
Σε αρκετές ιστορίες, σε πρώτο πρόσωπο, ο ίδιος ο αφηγητής (όχι και τόσο alter μα πάντα ego του συγγραφέα θα λέγαμε) αντλώντας από προσωπικές μνήμες και εμπειρίες μάς ταξιδεύει σε ένα παρελθόν που λόγω ηλικίας δεν έζησα, αλλά είναι πολύ οικείο σε όλους μας. Εκεί η μουσική, οι μηχανές, οι αναφορές στα μαθητικά χρόνια, τα χρόνια της ανεμελιάς, σε παλιούς φίλους και συμμαθητές, σε παιδικούς και νεανικούς πόθους και επιθυμίες κυριαρχούν.
Όλα τα διηγήματα είναι γραμμένα σε γλώσσα απλή, οικεία, καθημερινή, συχνά προφορική, που κάνει την ανάγνωση να κυλά γρήγορα και αβίαστα, ενώ η γραφή του Αλεξάκη μαρτυρά ταλέντο στις περιγραφές, περιγραφές απολαυστικές, δίχως φιοριτούρες. Ένα όχι και τόσο αόρατο νήμα "δένει" όλες τις ιστορίες παρότι το ύφος τους ποικίλλει, το χιουμοριστικό εναλλάσσεται με το δραματικό, το ρεαλιστικό με το σουρεαλιστικό.
Όπως σε κάθε συλλογή, για διαφορετικούς λόγους, τον κάθε αναγνώστη θα κερδίσουν περισσότερο συγκεκριμένα διηγήματα. Έχω κι εγώ, λοιπόν, τα αγαπημένα μου σε αυτή τη συλλογή. Σε αντίθεση όμως με κάποιες συλλογές που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια, από τη σύνθεση και τη σειρά διαδοχής των ιστοριών δεν προκύπτει μια συλλογή που θα την χαρακτηρίζαμε άνιση. Τουναντίον, κάθε διήγημα έχει τα προτερήματά του, αυτό που το κάνει ξεχωριστό. Συνολικά, το μεγάλο προτέρημα της συλλογής που με κέρδισε είναι το ταλέντο του συγγραφέα όχι να δίνει, αλλά να εντοπίζει το νόημα στο τετριμμένο και καθημερινό -πολλοί το επιχειρούν, λίγοι το καταφέρνουν. Αξίζει να το διαβάσετε!
April 15, 2025
Αυτό το βιβλίο είναι σαν καταφύγιο. Ένα καταφύγιο της αλήθειας πίσω από τη ζωή (μια αλήθεια που κανείς δεν τολμά να μαρτυρήσει - γιατί κι ας έχει ομορφιές πονάει πολύ - κι έτσι κάθεται συνήθως μόνη της χωρίς συντροφιά, μέχρι τώρα δεν ήξερα πού κάθεται αλλά να, σε αυτό το βιβλίο κάθεται) στο οποίο καταφεύγεις κι εσύ, με δίψα, ξανά και ξανά, να σου κάνει λίγη παρέα η αλήθεια. Αυτό το βιβλίο είναι ένα βραχιολάκι που φοράς πάντα στον καρπό από την ώρα που θα το διαβάσεις, οι χάντρες του οποίου είναι "πράσινο, γαλάζιο, πορτοκαλί, κόκκινο, μοβ και ένα ξεπλυμένο ροζ" κάθε ιστορία μία χάντρα και τις σκέφτεσαι όλη μέρα, λίγο τη μία λίγο την άλλη, όπως σκέφτεσαι όλη μέρα ένα όνειρο που είδες και παλεύεις να προλάβεις να το στερεώσεις στις σωστές λέξεις πριν το ξεχάσεις. Μόνο που ο συγγραφέας το έχει στερεώσει (ΠΑΝΤΑ με τις σωστές λέξεις, είναι ασύλληπτο) για εσένα κι έτσι μπορείς να το επισκέπτεσαι με ασφάλεια όποτε θες. Ο τρόπος γραφής είναι ο, τι πιο βαθιά αληθινό έχω συναντήσει και η συγκίνηση από αυτή τη συνάντηση είναι κάτι που ακόμα με αφήνει άναυδη. Κατάφερα να γράψω αυτό, τουλάχιστον. Λίγο πριν επισκεφθώ το επόμενο διήγημα του βιβλίου, Κυριακή με καφέ (δε θέλω να τελειώσει και αργώ) και όταν θα νιώσω έτοιμη για το επόμενο χαστούκι συγκίνησης που θα με βρει σίγουρα απροειδοποίητα (όπως κάνει "πάντα" ο συγγραφέας - είναι το τρίτο βιβλίο του που διαβάζω) και από το οποίο θα πρέπει να συνέλθω μόνο για να με βρει το επόμενο και το επόμενο. Πρόκειται για ένα διαμάντι.
Μαμέλχθη
Μαμέλχθη
February 4, 2026
Μικρές τραγικές- και τραγικωμικές- ιστορίες. Με ήρωες της καθημερινότητας "αποτυχημένους", τσακισμένους από μοναξιά, φθορά, ανεκπλήρωτα όνειρα και απόγνωση. Που , ακόμη και στις πιο χιουμοριστικές στιγμές, θα σας ποτίσουν με μια υπόκωφη και όμως τόσο σπαρακτική μελαγχολία. Και που θα αγγίξουν σίγουρα ευαίσθητες χορδές.
March 20, 2026
Τι ωραία πένα και τι όμορφα διηγήματα.Μαλλον τα εκτίμησα γιατί είμαι και μιας άλλης εποχής.Ενδεικτικο απόσπασμα : Η γιαγιά μου έφτιαχνε γλυκά και το πειραματόζωο του σπιτιού ήταν ο παππούς μου "να δοκιμασε" του έλεγε και στεκόταν από πάνω του μέχρι να καταπιεί.
Πόσο πολύ θέλω να διαβάσω και άλλα δικά του και να του πω συγχαρητήρια σφίγγοντας του δυνατά το χέρι.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ... ΧΤΕΣ
Πόσο πολύ θέλω να διαβάσω και άλλα δικά του και να του πω συγχαρητήρια σφίγγοντας του δυνατά το χέρι.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ... ΧΤΕΣ
October 13, 2025
7/10 - Όμορφα διηγήματα με ήρωες καθημερινούς ανθρώπους και με νότες νοσταλγίας από το Ηράκλειο περασμένων δεκαετιών που θα πει κάτι παραπάνω σε όσους το έζησαν.
January 21, 2026
Μια εξαιρετική συλλογή διηγημάτων, που φωτίζει τις ζωές όλων αυτών των ανθρώπων που προσπερνάμε πολλές φορές αδιάφορα. Εξαιρετική χρήση της γλώσσας, μου άρεσε πολύ!
Displaying 1 - 17 of 17 reviews