Jump to ratings and reviews
Rate this book

Ποίηση σε σχήμα τριαντάφυλλου

Rate this book
Πιο γνωστός στην Ελλάδα ως σκηνοθέτης, ο Pier Paolo Pasolini έγραψε και συναρπαστική ποίηση. Πραγματεύεται τα πολιτικά, κοινωνικά και περιβαλλοντολογικά προβλήματα της εποχής μας κατά έναν τρόπο που καυτηριάζει πολλές εδραιωμένες παραδοχές και προτείνει στον αναγνώστη (που έχει τη διάθεση να «συζητήσει» μαζί του) μιαν άλλη άποψη από εκείνη που έχει συνηθίσει να πιστεύει. Η αίσθηση και η σκέψη του ποιητή είναι σα μια καλά ακονισμένη λεπίδα που σκίζει πεποιθήσεις και συνθήκες και προχωρά πολύ βαθιά. Μια ποίηση, σίγουρα, που δεν ταιριάζει σε όσους είναι ικανοποιημένοι από τον κόσμο «τους», όπως τον βλέπουν και τον αισθάνονται...

158 pages, Paperback

First published January 1, 1964

18 people are currently reading
225 people want to read

About the author

Pier Paolo Pasolini

376 books870 followers
Italian poet, novelist, critic, essayst, journalist, translator, dramatist, film director, screenwriter and philosopher, often regarded as one of the greatest minds of XX century, was murdered violently in Rome in 1975 in circumstances not yet been clarified. Pasolini is best known outside Italy for his films, many of which were based on literary sources - The Gospel According to Saint Matthew, The Decameron, The Canterbury Tales...

Pasolini referred himself as a 'Catholic Marxist' and often used shocking juxtapositions of imagery to expose the vapidity of values in modern society.
His essays and newspaper articles often critized the capitalistic omologation and also often contributed to public controversies which had made him many enemies. In the weeks leading up to his murder he had condemned Italy's political class for its corruption, for neo-fascist terrorist conspiracy and for collusion with the Mafia and the infamous "Propaganda 2" masonic lodge of Licio Gelli and Eugenio Cefis.

His friend, the writer Alberto Moravia, considered him "the major Italian poet" of the second half of the 20th century.

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
69 (33%)
4 stars
83 (39%)
3 stars
48 (22%)
2 stars
9 (4%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
Profile Image for Davide.
510 reviews140 followers
Read
May 28, 2016
Hai letto tante volte, in tanti momenti diversi della vita, cose diverse di Pasolini, che non sai proprio più dire i "mi piace" e i "non mi piace" che forse vorresti avere. Sicuramente qui ci sono alcune delle poesie che più lo contengono, bene e male. Come La Guinea, quel lungo discorso rivolto - in quelle sue terzine lasche - a un amico poeta che è chiaramente Attilio Bertolucci (inizia con la sua Casarola e alla fine compare anche uno dei suoi segni preferiti, la gaggìa...), sull'Africa "unica alternativa"... Ma infine anche la Negritudine è da scovare in Italia, "in questi prati bianchi, tra i covoni | dei mezzadri, nella solitudine || delle piazzette"...
Profile Image for Diletta.
Author 11 books247 followers
September 26, 2013
Dunque? Un po' lo sapevo, e credetemi, non sto dicendo "che schifo, che schifo". Sono la prima a disprezzare chi cerca di non capire certi "classici". Però non mi piace neanche mentire, quindi vi dirò, ho capito, ma non mi piace. Non mi piace la forma, ecco. Altalenante e nevrotico in una maniera che a me pare inutile. Quindi no, non mi è piaciuto. Proverò altro, tra un po'. Tre meno.
Profile Image for Elisa.
693 reviews19 followers
January 14, 2020
明显感觉到创作重心第一次离开了诗歌,仿佛更本质的东西都被蒸馏到电影里去了。关于Pasolini对电影的热情(他显然根本不迷影,甚至作为一个导演他的电影审美相当狭窄),以前理解为左派知识分子对大众说话的愿望,但其实这无法解释为什么他并不拍Rosi Petri那种非常介入的片。现在我突然明白,电影意味着他可以重新拥有意大利文化传统的遗产,而解脱意大利语发展到20世纪那种内卷式的压迫性(Lingua, 1947)。他用来定义自己的“绝望的活力”,原本是Roberto Longhi评价意大利风格主义画家的。如果没有电影,这可能就是他唯一的选择。也许电影使得乔托、皮耶罗、马萨乔对他来说终于不再是“富人失去的田产,他仍主宰着它们只因他早已习惯”(La ricchezza, 55-59)了吧。会有一点遗憾,尤其是读到《胜利》的时候(因为它透露出一种由浑返清的力量,ps据说卡尔维诺读了这首长诗也吐槽他应该赶紧停止拍片好继续写这样的作品)。但更多是遗憾和他有同样渴望的人太少了。
Profile Image for Beatrice.
32 reviews2 followers
March 9, 2020
da qui una delle mie poesie preferite
221 reviews10 followers
August 15, 2022
Permet entrar al seu pensament i com veu el món aquest artista total. Molt interessant!
Profile Image for Josep Duran.
28 reviews1 follower
August 24, 2022
Impecable traducció al català d'uns dels llibres més importants de Pasolini. Un llibre de referència.
Profile Image for Elena.
20 reviews1 follower
February 6, 2025
"Μια απελπισμένη ζωντάνια"
Η πίκρα δεν τον αφήνει να πάρει την ανάσα που λαχταράει
Profile Image for Ronnie.
447 reviews20 followers
September 28, 2025
Todo falso sentimiento
produce la certeza absoluta de tenerlo.
Mi falso sentimiento era el de…
la salud. ¡Extraño! al decírselo a usted
—incomprensiva por definición,
con ese rostro de muñeca sin labios—
corroboro ahora con lucidez clínica
el hecho
de no haber tenido nunca, yo, lucidez alguna.
 
Es cierto que a veces puede ser suficiente,
para ser saludables (y lúcidos)
creer serlo… Y sin embargo
(¡escriba, escriba!) mi confusión
actual es la consecuencia
de una victoria fascista.
[Nuevos, descontrolados, fieles
impulsos de muerte]
 
Una pequeña, secundaria, victoria.
Fácil, por tanto. Yo estaba solo:
con mis huesos, una madre tímida
y asustada, y mi voluntad.


Me estoy familiarizando con la obra de Pasolini en general por lo que los primeros poemas que leí fueron bastante largos y densos pero al momento de leer estos todo se hizo más fácil, aunque hay varios extensos es más fácil de digerirlos porque te encuentras con Pasolini luchando contra esa duda con la que cargamos todos; ¿realmente soy un hombre, realmente estoy lúcido? es la lucha de la razón sobre el sentimentalismo, claro está, es neorrealismo; estamos aquí, somos personas, podemos pensar, la sociedad es desigual, hay que tomar una posición social, debemos hacer uso de nuestra lógica, ya lo decía en La Realidad:

Y ser retóricos significa odiar,
 
ser incultos significa haber perdido
deliberadamente todo respeto por el hombre,
el viejo amor por el ideal se reduce
 
a fingir desesperadamente ante uno mismo,
a creer en aquello que mintiendo se dice.
Pero la luz del ojo permanece, ¡obsesivos
 
acusadores! Ahí, en esa gota de luz,
en la mirada elusiva, lívida,
culpable, se encontraba vuestra verdad.


No puedo dejar de pensar en el paralelo de estas estrofas con nuestra realidad, cuando él luchaba por ser un poeta denunciando el fascismo y como el mundo ahora, dando diez pasos atrás por cada paso al frente, quiere convertirnos en máquinas que no quieren saber nada de las artes porque ellas nos hacen detectar el crecimiento del fascismo. Es terrible que regresemos a ese sentimiento y espero que pronto logremos estabilizarnos porque creo que somos más los que tenemos fe en que la humanidad no dejará que vivamos una vida embrutecida...
Displaying 1 - 13 of 13 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.