ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: Πάλι μπλόκαρε... τίποτα το ανησυχητικό... Συμβαίνει πάντα όταν η εγχείρηση είναι φρέσκια... Μετά στρώνει... ΕΝΕΑ: Φρέσκια εγχείρηση; Μα, τι του έκανες; ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: Τον εγχείρησα... "ένα μικρό άνοιγμα του κρανίου για αέρισμα του εγκεφάλου και μετά κλείσιμο. Βλέπεις τι ωραία που δουλεύει. ΕΝΕΑ: Καταραμένοι, δολοφόνοι, τον καταστρέψατε. ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: Ας μην υπερβάλουμε. Είναι δολοφονία να θεραπεύσεις έναν τρελό που θέλει να καταστρέψει την κοινωνία μας; Δεν κάναμε τίποτα σπουδαίο. Απομονώσαμε ορισμένες λειτουργίες του εγκεφάλου. Ξέσφιξα την βίδα της λογικής, και όλα ξανάγιναν νορμάλ. ΕΞΟΧΩΤΑΤΟΣ: Νορμάλ στο σημείο που επιθυμούμε. Υπάκουος σε ότι σου λένε οι αρχές. Αν κάθε πολίτης είχε αυτή την ποιότητα, θα δημιουργούσαμε την ιδανική κοινωνία. ΕΝΕΑ: Βέβαια σε μια κοινωνία που η λογική θα επέβαλλε: "Επειδή σε κλέβουν όλοι... κλέψε και εσύ, ίσως λιγότερο, αλλά κλέψε". ΕΞΟΧΩΤΑΤΟΣ: Πες ότι θέλεις δεσποινίς αλλά έτσι η κοινωνία μας δεν διατρέχει κινδύνους.
Dario Fo was an Italian satirist, playwright, theatre director, actor, and composer. He received the Nobel Prize for Literature in 1997. In 2007 he was ranked Joint Seventh with Stephen Hawking in The Telegraph's list of 100 greatest living geniuses. His dramatic work employed comedic methods of the ancient Italian commedia dell'arte, a theatrical style popular with the proletarian classes. He owned and operated a theatre company with his wife, the leading actress Franca Rame. Dario Fo died in Milan on October 13th 2016, at the age of 90.
Φανταστικός και μοναδικός Ντάριο Φο, σε μια σκοτεινή και καυστική κωμωδία, για μια κοινωνία σε σήψη. Ηθική κατάπτωση, διαφθορά, πολιτικά σκάνδαλα, προπαγάνδα και έλεγχος του λαού. Τώρα θα μου πεις.. Ω τι πρωτότυπο.! Ο κάθε συγγραφέας όμως τα παρουσιάζει με τον τρόπο του και τον τρόπο του Φο τον αγαπάμε. Απ το έργο παρελαύνουν νεκροθάφτες, πόρνες, καλόγριες, πολιτικοί, απεργοί, αστυνόμοι, τρελογιατροί και τρελοί, πάσης φύσεως, πεθαμένοι και νεκροζώντανοι. Μπλέκονται σε ιδιόμορφες καταστάσεις και τους παρακολουθούμε σε ιλαρούς διαλόγους παραλογισμού, σε έναν ντιρέκτ παραλληλισμό με τη δική μας κοινωνία. Τουλάχιστον με τα έργα του Φο μπορούμε ακόμα να γελάμε με τα κακώς κείμενα.
Ένα σύντομο θεατρικό έργο σε έκταση αλλά τεράστιο σε νόημα απο τον πρόσφατα αποθανόντα Dario Fo.
Η πρώτη σκηνή διαδραματίζεται σε ένα νεκροταφείο στο οποίο η Ενεα ειναι η τρελή του χωριού και κανεις δε την παίρνει στα σοβαρά. Βήμα βήμα, μπαίνουν στη σκηνή και αλλά πρόσωπα. Αλλά δήθεν πεθαμένα, αλλά δήθεν λογικά, αλλά δήθεν υπάκουα. Στις δυο ακόλουθες σκηνές βλέπουμε την λύση του μυστηρίου.
Με αυτό το σύντομο θεατρικό έργο, ο πάντα επίκαιρος Ιταλός συγγραφέας καταπιάνεται με τα κοινωνιολογικά φαινόμενα που απασχολούν την ανθρωπότητα απο τις αρχές σχεδόν της οργανωμένης κοινωνίας. Κλοπή, λαμογια, ψέμα και ένα πελώριο μπέρδεμα επικρατούν σε όλη την υπόθεση.
Μια ξεκαρδιστική μαύρη κωμωδία απ' το μοναδικό Ντάριο Φο που σατυρίζει με καινοφανή τρόπο την πολιτική διαφθορά, τα σκάνδαλα, τους μηχανισμούς ελέγχου των μαζών και τον κομφορμισμό και την ηθική εξαχρείωση του ανθρώπου. Νεκροθάφτες, απεργοί, όργανα της τάξεως, εκδιδόμενες, μοναχές, φρενοβλαβείς, καθηγητάδες, πολιτικοί, όλοι σε μια μικρογραφία κοινωνίας που δεν απέχει ούτε στο ελάχιστο απ' την πραγματικότητα και θέτουν το πλαίσιο για μια τρελή - τρελή κι επίκαιρη κωμωδία.