เล่ห์ซ่อนรัก

by รัมย์

ใครว่า...สวยเท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์เชิด
เพราะเธอนี่แหละที่พิสูจน์มาแล้วว่า...
ถึงจะไม่เริด ก็เกิดได้เหมือนกัน
จริงไหมคะ...คุณหมอ (ที่รัก)

เมื่อมีเหตุให้ตรีปวายต้องจับผลัดจับผลูมาเป็น
เจ้าของคอลัมน์ “เปิดสวยด้วยศัลย์” ของนิตยสารอีฟ
ในเครือเอเดน ปฏิบัติการตามตื้อคุณหมอหนุ่ม
คุณสมบัติครบตามความต้องการของตลาดสาว ๆ
(คือ หล่อ รวย เก่ง แถมยังโสดล้านเปอร์เซ็นต์) จึงเริ่มขึ้น
แรกๆ สาวจอมตื๊ออย่างตรีปวายก็ทำเพื่องานอยู่หรอก
แต่ไป ๆ มาๆ ไหงกลับกลายเป็นปฏิบัติการเพื่อพิชิตใจ
หมอโหได้ก็ไม่รู้ ส่วนปฏิบัติการที่ว่านี่จะสำเร็จหรือเปล่านั้น
ก็คงมีแต่คุณหมอเท่านั้นค่ะที่จะตอบคุณ ๆ ได้

320 pages, Paperback

First published January 1, 2010

Reviews

[Polyj · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้เป็นเล่มที่ต่อมาจาก ลิขิตหัวใจ...ในสวนรัก ที่พระเอกนางเอกทำงานนิตยสารเอเดนนะคะ

มาถึงเล่มนี้ เอเดน ก็มีนิตยสารใหม่ออกมา คือ นิตสารอีฟ ที่จะนำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับผู้หญิงๆ (ปกมันเป็นผู้ชายหล่อล่ำไม่ใส่เสื้อ55555)

นางเอกเรื่องนี้ คือ ตีปวาย หรือ หวาย รับทำงานที่อีฟ เป็นคอลัมนิสต์ ผู้รับผิดชอบบทความ “สวยด้วยศัลย์” นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับการศัลยกรรมทั้งหลาย โดยเฉพาะเรื่องของความงาม

งานนี้เลยต้องไปติดต่อหมอศัลย์ผู้เก่งกาจ แต่เก็บตัว อย่าง นายแพทย์มโหระทึก กึกก้องโอฬาร หรือหมอเล็ก ( แต่นางเอกเรียกหมอโห แค่ชื่อก็กินขาดแล้วค่ะหมอคนนี้ ) เธอต้องใช้ทั้งลูกตื๊อ ลูกล่อลูกชนสารพัด กว่าจะเข้าถึงตัวหมอโหได้ แต่คนอย่างสาวหวายก็ไม่หวั่น ยิ่งได้เห็นด้านดีๆ มีน้ำใจของหมอโหด้วยแล้ว เธอก็ตกหลุมรักเขาโครมเบ้อเริ่ม คราวนี้ต่อให้หมอโหพยายามจะกีดกัน สะบัด สลัดเท่าไหร่ ก็หนีเธอไม่พ้น ได้ทั้งงาน ได้ทั้งหมอ...อร๊ายยยย อิจฉา!!!

นางเอกของรัมย์ยังคงความรั่ว ฮา ติงต๊อง ได้เกินพิกัด อย่างหวายนี่ ก็มาแนวเดินหน้าทั้งจีบทั้งหยอดสารพัดสารพัน เพื่อให้หมอโหใจอ่อน ยอมร่วมงานด้วย และภารกิจแฝงแต่เอาจริง คือภารกิจจีบหมอ จะว่าไปก็สงสารหมอโหเหมือนกัน พยายามจะใจแข็งแล้ว แต่ก็ไม่รอด

อ่านสนุกและขำตลอดกับมุกต่างๆของยัยหวาย แต่ก็ยังมีบางปมในเรื่องที่ดูจะเบาและไม่ค่อยสมเหตุสมผลไปบ้าง บางเรื่องปูไว้แต่เหมือนไม่ได้เล่นต่อให้สุด แต่ถึงยังไง ก็ตอบโจทย์ความฮาได้เกินพิกัดเลยค่ะ

[Tharachaya · Rating 3 out of 5]

ถ้าอยากขำบ้าๆบอๆ อยู่คนเดียว ก็หยิบเล่มนี้มาอ่านเลยค่ะ สนองด้านจิตต๊องๆ ของตัวเองได้แน่นอน...เป็นความน่ารักที่ช่างกล้าให้นางเอกเป็นสาวที่รอจีบคุณหมอหนุ่มแบบรั่วๆ นี่ถ้าหมอไม่มีอารมณ์ร่วม ก็อาจถึงขั้นเหวี่ยงกลับมาแน่นอน ... แต่บทนิยายมันสนองตอบอารมณ์รั่วให้ฮาขนาดนี้ มีหรือที่พระเอกแบบหมอโหจะหลุดพ้น... ตินิดเดียว เขียนลักษณะต๊องๆ ของนางเอกได้เหมือน "การ์ตูน" มาก...ทั้งส่งสายตาวิ้งๆ เอามือจับหัวใจ คือมันเป็นตัวการ์ตูนไปหมดเลย อ่านแล้วนึกถึงการ์ตูน"เรโกะ สวยเนี๊ยบเฉียบ" มาก...ถ้าต้องการคลายเครียดแบบไม่คิดอะไรมาก เรื่องนี้ หรือเรื่องพี่หม้อ (ลิขิตหัวใจในสวนรัก) ตอบโจทย์แน่ๆ ขออย่างเดียวอย่าอ่านต่อกันเด็ดขาด มิฉะนั้นขากรรไกรอาจค้างได้...แต่ถ้าไม่ชอบแนวเหนือจริง ขำเกิ้น ปล่อยมุกรั่วแบบไม่มีเว้น ไม่มีเหตุผลด้านชีวิตจริง ข้ามเล่มนี้ไปเลยค่ะ!!! จุดที่ไม่ชอบอย่างเดียวคือ ปมของสองหมอที่ขัดเคืองกัน ดูช่างอ่อนนิ่มเป็นฟองน้ำยุ่ยมาก บทจะพาลโกรธนางเอกก็ช่างประดักประเดิดแบบไร้เหตุผล เหมือนต้องการหามุมให้พระเอกรู้ใจตนเอง แต่หามุมลง ที่สวยไม่พอค่ะ ... คู่หมอรองกับพี่สาวนางเอก งงหมอรองมาก ปิ๊งตรงไหนกันหว่า...ห้วน กระชับ แบบล่องลอย เกินไปนิดส์.... เอาเป็นว่าเล่มนี้ อ่านเอาฮา เอาเฮ บริหารกรามได้เลยค่ะ ^^