What do you think?
Rate this book
Ten, który przychodzi ze świtem
Analyse: Roman de science-fiction.
- GenresFantasy
572 pages, Paperback
Published January 1, 2005
2 people are currently reading
12 people want to read
About the author
Robert Jordan
679 books17.2k followersLibrarian Note: There is more than one author in the Goodreads database with this name.
Robert Jordan was the pen name of James Oliver Rigney, Jr., under which he was best known as the author of the bestselling The Wheel of Time fantasy series. He also wrote under the names Reagan O'Neal and Jackson O'Reilly.
Jordan was born in Charleston, South Carolina. He served two tours in Vietnam (from 1968 to 1970) with the United States Army as a helicopter gunner. He was awarded the Distinguished Flying Cross with bronze oak leaf cluster, the Bronze Star with "V" and bronze oak leaf cluster, and two Vietnamese Gallantry Crosses with palm. After returning from Vietnam he attended The Citadel where he received an undergraduate degree in physics. After graduating he was employed by the United States Navy as a nuclear engineer. He began writing in 1977. He was a history buff and enjoyed hunting, fishing, sailing, poker, chess, pool, and pipe collecting.
He described himself as a "High Church" Episcopalian and received communion more than once a week. He lived with his wife Harriet McDougal, who works as a book editor (currently with Tor Books; she was also Jordan's editor) in a house built in 1797.
Responding to queries on the similarity of some of the concepts in his Wheel of Time books with Freemasonry concepts, Jordan admitted that he was a Freemason. However, "like his father and grandfather," he preferred not to advertise, possibly because of the negative propaganda against Freemasonry. In his own words, "no man in this country should feel in danger because of his beliefs."
On March 23, 2006, Jordan disclosed in a statement that he had been diagnosed with cardiac amyloidosis, and that with treatment, his median life expectancy was four years, though he said he intended to beat the statistics. He later posted on his Dragonmount blog to encourage his fans not to worry about him and that he intended to have a long and fully creative life.
He began chemotherapy treatment at Mayo Clinic in Rochester, Minnesota, in early April 2006. Jordan was enrolled in a study using the drug Revlimid just approved for multiple myeloma but not yet tested on primary amyloidosis.
Jordan died at approximately 2:45 p.m. EDT on September 16, 2007, and a funeral service was held for him on Wednesday, September 19, 2007. Jordan was cremated and his ashes buried in the churchyard of St. James Church in Goose Creek, outside Charleston.
Robert Jordan was the pen name of James Oliver Rigney, Jr., under which he was best known as the author of the bestselling The Wheel of Time fantasy series. He also wrote under the names Reagan O'Neal and Jackson O'Reilly.
Jordan was born in Charleston, South Carolina. He served two tours in Vietnam (from 1968 to 1970) with the United States Army as a helicopter gunner. He was awarded the Distinguished Flying Cross with bronze oak leaf cluster, the Bronze Star with "V" and bronze oak leaf cluster, and two Vietnamese Gallantry Crosses with palm. After returning from Vietnam he attended The Citadel where he received an undergraduate degree in physics. After graduating he was employed by the United States Navy as a nuclear engineer. He began writing in 1977. He was a history buff and enjoyed hunting, fishing, sailing, poker, chess, pool, and pipe collecting.
He described himself as a "High Church" Episcopalian and received communion more than once a week. He lived with his wife Harriet McDougal, who works as a book editor (currently with Tor Books; she was also Jordan's editor) in a house built in 1797.
Responding to queries on the similarity of some of the concepts in his Wheel of Time books with Freemasonry concepts, Jordan admitted that he was a Freemason. However, "like his father and grandfather," he preferred not to advertise, possibly because of the negative propaganda against Freemasonry. In his own words, "no man in this country should feel in danger because of his beliefs."
On March 23, 2006, Jordan disclosed in a statement that he had been diagnosed with cardiac amyloidosis, and that with treatment, his median life expectancy was four years, though he said he intended to beat the statistics. He later posted on his Dragonmount blog to encourage his fans not to worry about him and that he intended to have a long and fully creative life.
He began chemotherapy treatment at Mayo Clinic in Rochester, Minnesota, in early April 2006. Jordan was enrolled in a study using the drug Revlimid just approved for multiple myeloma but not yet tested on primary amyloidosis.
Jordan died at approximately 2:45 p.m. EDT on September 16, 2007, and a funeral service was held for him on Wednesday, September 19, 2007. Jordan was cremated and his ashes buried in the churchyard of St. James Church in Goose Creek, outside Charleston.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
August 30, 2024
To była naprawdę dobra część, a raczej połowa części w zależności od wydania.
Czy to oznacza, że warsztat autora ulega poprawie, czy raczej wchodzi tu w grę przyzwyczajenie? Nie wiem, nie wnikam...przyjmuję :)
W tej odsłonie Koła Czasu obserwujemy losy naszych bohaterów w kilku miejscach.
Rand i Matt odwiedzają Aielów na Pustkowiu aby wypełnić jedno z proroctw dotyczące Smoka Odrodzonego. Są z nimi Egwene i Morraine z Lanem. Pojawiają się również nowe postacie. Co najciekawsze dowiadujemy się więcej o pochodzeniu Randa, a część z tych informacji zapewne będzie kluczowe w kolejnych częściach. Poznajemy także sam naród Aielów oraz ich historię. Trzeba przyznać, że Jordan zrobił w tym zakresie bardzo dobrą robotę. Po pierwsze wykreował naprawdę logiczną i ciekawą podbudowę wątku Aielów i fabuły tej części, a po drugie nie wyłożył jej jak to wcześniej bywało jako długą i nużącą opowieść przy ognisku. Jest wyraźny progres.
Perrin wraz z Faile i Loialem są w Dwóch Rzekach i tam mierzą się z hordami troloków oraz oddziałami Białych Płaszczy. Całkiem dobry wątek, chyba mój ulubiony, w którym dużo się dzieje, jest walka, są wzruszenia, romans. W skrócie losy Perrina pędzą naprzód. Mam wrażenie, że dzięki temu Perrin stał się wreszcie pełnoprawnym i pełnowymiarowym bohaterem tej sagi.
Elayne i Nynnaeve są w Tanchico gdzie starają się po raz kolejny odszukać i zneutralizować Czarne Ajah. Niestety rozdziały poświęcone temu wątkowi są najmniej lubianymi przeze mnie. Przede wszystkim przez te Panie. Nadal nie mogę ich zdzierżyć nawet jak są tylko dwie, bez Egwene. To ich przekonanie o wyższości nad mężczyznami mimo, że bez nich nie byłyby w stanie dnia przetrwać w Tanchico jest mega drażniące. Poza tym dwa razy przez swój długi język mogły kompletnie zniweczyć całą misję, która podobno jest tajna. I te listy Elayne do Randa bo jest tak mądra, że nie mogła wywnętrznić się w jednym i potrzebowała aż dwóch. Masssssakra.
Min natomiast nadal jest w Tar Valon i tam to się dopiero dzieje. Fiu Fiu!!!
Muszę na koniec wspomnieć o samospojlerach Jordana - te wszystkie wizje, sny i haluny, które zdradzają nam czasami naprawdę zbyt dużo. Byłoby o wiele ciekawiej gdyby autor stosował w nich jakieś metafory, symbole, które dawałyby czytelnikowi trochę frajdy z interpretacji, domyślania się co to wszystko oznacza. Ale nie - Jordan jak to Jordan woli metody wprost, kawa na ławę, łopatą do łba.
No cóż...
Do następnego ;)
Czy to oznacza, że warsztat autora ulega poprawie, czy raczej wchodzi tu w grę przyzwyczajenie? Nie wiem, nie wnikam...przyjmuję :)
W tej odsłonie Koła Czasu obserwujemy losy naszych bohaterów w kilku miejscach.
Rand i Matt odwiedzają Aielów na Pustkowiu aby wypełnić jedno z proroctw dotyczące Smoka Odrodzonego. Są z nimi Egwene i Morraine z Lanem. Pojawiają się również nowe postacie. Co najciekawsze dowiadujemy się więcej o pochodzeniu Randa, a część z tych informacji zapewne będzie kluczowe w kolejnych częściach. Poznajemy także sam naród Aielów oraz ich historię. Trzeba przyznać, że Jordan zrobił w tym zakresie bardzo dobrą robotę. Po pierwsze wykreował naprawdę logiczną i ciekawą podbudowę wątku Aielów i fabuły tej części, a po drugie nie wyłożył jej jak to wcześniej bywało jako długą i nużącą opowieść przy ognisku. Jest wyraźny progres.
Perrin wraz z Faile i Loialem są w Dwóch Rzekach i tam mierzą się z hordami troloków oraz oddziałami Białych Płaszczy. Całkiem dobry wątek, chyba mój ulubiony, w którym dużo się dzieje, jest walka, są wzruszenia, romans. W skrócie losy Perrina pędzą naprzód. Mam wrażenie, że dzięki temu Perrin stał się wreszcie pełnoprawnym i pełnowymiarowym bohaterem tej sagi.
Elayne i Nynnaeve są w Tanchico gdzie starają się po raz kolejny odszukać i zneutralizować Czarne Ajah. Niestety rozdziały poświęcone temu wątkowi są najmniej lubianymi przeze mnie. Przede wszystkim przez te Panie. Nadal nie mogę ich zdzierżyć nawet jak są tylko dwie, bez Egwene. To ich przekonanie o wyższości nad mężczyznami mimo, że bez nich nie byłyby w stanie dnia przetrwać w Tanchico jest mega drażniące. Poza tym dwa razy przez swój długi język mogły kompletnie zniweczyć całą misję, która podobno jest tajna. I te listy Elayne do Randa bo jest tak mądra, że nie mogła wywnętrznić się w jednym i potrzebowała aż dwóch. Masssssakra.
Min natomiast nadal jest w Tar Valon i tam to się dopiero dzieje. Fiu Fiu!!!
Muszę na koniec wspomnieć o samospojlerach Jordana - te wszystkie wizje, sny i haluny, które zdradzają nam czasami naprawdę zbyt dużo. Byłoby o wiele ciekawiej gdyby autor stosował w nich jakieś metafory, symbole, które dawałyby czytelnikowi trochę frajdy z interpretacji, domyślania się co to wszystko oznacza. Ale nie - Jordan jak to Jordan woli metody wprost, kawa na ławę, łopatą do łba.
No cóż...
Do następnego ;)
November 24, 2024
3.5
najsłabsze zakończenie ale w końcu polubiłam perrina
najsłabsze zakończenie ale w końcu polubiłam perrina
Displaying 1 - 3 of 3 reviews