محسن جهانگیری در سال 1308 خورشیدی در قصبه ضیاء آباد از مضافات قزوین به دنیا آمد و پس از یادگیری قرآن و علوم پایه در سنین کودکی، به شوق یادگیری علوم اسلامی رهسپار قم شد. تسلط شگرف دکتر جهانگیری به زبان عربی از یکسو و ریشه های دلبستگی اش به عرفان را در همین سال ها می توان یافت. وی سپس به تهران آمد و پس از گذراندن دوران متوسطه در سال 1333 وارد دانشگاه تهران شد و نزد اساتیدی چون دکتر یحیی مهدوی و پروفسور هانری کربن فلسفه آموخت و در سال 1351 رساله دکترای خود را با عنوان « تطبیق وحدت وجود در تصوف محیالدین بن عربی و وحدت جوهر در فلسفه باروخ اسپینوزا» با راهنمایی دکتر سید احمد فردید گذراند و از همان سال به تدریس فلسفه غرب در این دانشگاه مشغول هست. وی در مقام استاد تمام، به تدریس درس «فلسفه غرب از بیکن تا هیوم»، «عرفان نظری» در دوره کارشناسی و تدریس «فلسفه اسپینوزا»،«فلسفه دکارت»،«عرفان نظری» و ... در دوره های عالی تر پرداخته است. دکتر جهانگیری در سال 1368 در دانشگاه تربیت مدرس به عنوان استاد نمونه، در سال 1377 به عنوان پژوهشگر فرهیخته و در سال 1381 به عنوان یکی از چهره های ماندگار شناخته شد. در حوزه تحقیق فلسفی دکتر جهانگیری برای فارسی زبانانی که به گونه ای به عرفان ابن عربی علاقه مند هستند از یکسو و برای کسانی که در زمینه فلسفه های جدید به خصوص پایه گذران تفکر جدید یعنی فرانسیس بیکن(1561-1626) و رنه دکارت( 1596-1650) پژوهش می کنند نامی شناخته شده است. ضمن آن که دکتر جهانگیری مهمترین معرف فیلسوفی است که تعبیر هگل درباره اش شنیدنی است: «یا باید اسپینوزایی باشی و یا هرگز فیلسوف نباشی». به همه اینها باید تحقیقات وسیع دکتر جهانگیری در زمینه عرفان نظری، فلسفه اسلامی به ویژه اندیشه های عرفانی ملاصدرا، طرح پژوهشی عرفان ابن سینا و طرح پژوهشی تاملات فلسفی در اسلام اشاره کرد.
نشانهای علمی کسب شده 1. انتخاب به عنوان چهره های ماندگار- صدا و سیما-1381 2. استاد نمونه – دانشگاه تربیت مدرس- 1368 3. پژوهشگر فرهیخته - وزریر فرهنگ و آموزش عالی- 1377 4. عضو هئیت علمی نمونه- رئیس جمهور ( آقای رفسنجانی )- 73-74 5. عضو هئیت علمی نمونه- رئیس دانشگاه (دکتر خلیل عراقی)
این کتاب توسط دانشمند فقید و محقق جناب آقای دکتر محسن جهانگیری فرزانه معاصر نوشته شده است. کتابیست بسیار مفید و ارزنده که حاوی اطلاعات جامعی پیرامون زندگی ( بخش اول) ، وجودشناسی ( بخش دوم ) شیخ اکبر و همچنین عقاید سایر اکابر ( بخش سوم) درارتباط با ابن عربی است. کتاب از حیث جامعیت و اختصار وکلیات مطروحه درباره شیخ اکبر در نوع خود بی نظیر و دقیق است. نثر جناب دکتر جهانگیری فلسفی ست ازینرو آشنایی با مباحث کلامی ، فلسفی و عرفانی برای خواننده لازم به ذکر است.
لاهوت .لاهوت: مقام ذات است و در اصل لا هو الّا هو بوده است .در نزد صوفيّه حياتى است كه سارى در اشياست از صوفيان، نخستين كسى كه كلمه لاهوت را به كار برده حلاج است. (فتوحات مكيه، عثمان يحيى، ج 3، ذيل ص 88) .ابن عربى هم لاهوت را به حياتى اطلاق مى كند كه سارى در اشياست .او گاهى هم از لاهوت جنبه الهى را در نبى و ولى اراده مى كند (فتوحات مكيه، عثمان يحيى، ج 3، ذيل ص 88) محسن جهانگيرى، محيى الدين ابن عربى چهره برجسته عرفان اسلامى، 1جلد، انتشارات دانشگاه تهران - تهران، چاپ: چهارم، 1375. ص 437
برای آشنایی با زندگی و اندیشه ابن عربی بسیار کتاب مناسبیه. البته ممکنه برای کسی که هیچ آشنایی با مباحث فلسفی، کلامی و عرفانی نداره؛ دشوار و ثقیل باشه. اما خب برای ورود به اندیشه ابن عربی، از صفر نمیشه و نباید از صفر شروع کرد.
به نظرم بيشتر به درد كار تحقيقي پيرامون ابن عربي مي خوره تا مطالعه عمومي. مخصوصا اگه دنبال ربط و رابطه هاي ديگر عرفا با ابن عربي و يا اساتيد ابن عربي بگرديد، كتاب پره از اسامي شخصيتهاي مختلف. بخشهاي مربوط به تفكرات ابن عربي رو نخوندم و برام جالب نبود. قسمت جالبش حدود چند صفحه بود كه در رابطه مولوي با محي الدين نوشته بود
بیشتر به عنوان یک کتاب مرجع خوبه یا لااقل برای کسی که از قبل راجع به عرفان اطلاعات داره. برای فرد آماتوری مثل من که صرفا دوست داشتم با عقاید ابن عربی آشنا بشم پر از اطلاعات اضافی بود و قسمت عقایدش هم پر اصطلاحات عربی بنابراین خیلی هدفم رو برآورده نکرد.