Σεξ στις 30 του Φλεβάρη

by Auguste Corteau, Αύγουστος Κορτώ

Η Αγγελική επιστρέφει!
Και, μαζί της, όλος ο θίασος του σεξ και της παράνοιας.
Ο Κώστας, ο άντρας της, που θεωρεί ότι όλα τα προβλήματά τους θα λυθούν αν κάνουν ένα και δύο και τρία και τέσσερα παιδιά.
Ο Νίκος κι ο Σταύρος, τα σατανικά δίδυμα, που πλέον είναι μαθητές της Α΄Δημοτικού, με αποτέλεσμα ο διευθυντής του σχολείου να έχει το κινητό της δόλιας μάνας τους σε ταχεία κλήση.
Τα μέλη της κοριτσοπαρέας ζουν τις δικές τους ερωτικές περιπέτειες – με πρώτη και καλύτερη τη Νατάσα, που έχει καταλήξει ότι οι έμψυχοι εραστές είναι υπερεκτιμημένοι και το ‘χει ρίξει στους άψυχους.
Και, φυσικά, ένας καινούριος άγνωστος πολιορκεί την Αγγελική με ανώνυμα μηνύματα και μοιάζει να την παρακολουθεί – κι αν είναι αυτός που υποψιάζεται, μαύρο φίδι που την έφαγε.
Μια σεξοκωμωδία για την καθημερινότητα και την αλήθεια. Γιατί ποτέ δεν είμαστε τόσο αληθινοί όσο όταν είμαστε για γέλια.

Genres: Comedy

256 pages, Paperback

First published February 1, 2025

About the author

Greek: Αύγουστος Κορτώ

Reviews

[Effie Saxioni · Rating 4 out of 5]

Εύκολο, εύπεπτο, "ανόητο" και κλισεδιάρικο χιουμοράκι, εκείνο το είδος το "χαζό" που μας κάνει να γελάμε- με τα χάλια μας ενίοτε.
Με σαφείς επιρροές από Sex and the city και άρωμα Friends, it is what it is.
Και επειδή όλες οι ώρες δεν είναι για κουλτουρέ αναζητήσεις και φιλοσοφικά ή ενδοσκοπικά αναγνώσματα, από μένα είναι ναι!🤪

[Mary Bookitsa · Rating 4 out of 5]

Είσαι στεναχωρημένος; Αγχωμένος; Πονάς; Πιέζεσαι; Τσακώθηκες με το αμόρε; Μανούριασες με το αφεντικό σου; Έχεις τις μαύρες σου χωρίς λόγο; Τις έχεις με λόγο;
Το φάρμακο είναι ένα.
Κορτώ 260 σελίδων και γέλια μέχρι δακρύων. Εννοείται πως έχω διαβάσει Κορτώ στη μαυρίλα του. Πως με έχει πιάσει η ψυχη μου. Όταν αποφασίζει να γράψει χιουμοριστικά του δίνει και καταλαβαίνει. Και εσύ θα κάνεις κοιλιακούς από τα γέλια.
Η Αγγελική, ο Κώστας, η Νατάσα, τα δίδυμα εξάχρονα διαόλια ζουν στιγμές απείρου κάλους. Αυτοσαρκάζονται σαν να μην υπάρχει αύριο και η ζωή τους περιστρέφεται γύρω από το σεξ. Το σεξ που κάνουν ή μάλλον το σεξ που δεν κάνουν, ή που θα ήθελαν να κάνουν, το σεξ που νομίζουν πως αν κάνουν θα είναι σαν αυτό που έκαναν στα 25. Και πάει λέγοντας. Η συνταγή της επιτυχίας είναι καθημερινοί αληθινοί διάλογοι, κωμικοτραγικές καταστάσεις, και ήρωες που το λέει η ψυχούλα τους.
Το σίγουρο είναι ότι περάσετε καλά.
Σεξ μη περιμένετε όμως! Όλα και όλα...

[Georgia · Rating 1 out of 5]

Δεν υπήρχε κανένας λόγος για την ύπαρξη δεύτερου (και τρίτου μέρους) . Όπως και στο πρώτο μέρος, το βιβλίο είναι γεμάτο από επαναλαμβανόμενα αστεία ( που δε χρειάζονται κιόλας) με την ταυτόχρονη κριτική στην κοινωνική και πολιτική σκηνή της χώρας. Αυτή τη φορά όμως, πραγματικά όλα γίνονται χωρίς λόγο. Ανούσιο , άοσμο, άγευστο .

[Maria · Rating 4 out of 5]

Αγαπώ πολύ τον Κορτώ... Μέσα από την τριλογία αυτή, έστω από τα δύο πρώτα βιβλία, καταφέρνει να αποδείξει πως ποτέ δεν είμαστε τόσο αληθινοί όσο όταν είμαστε για γέλια! Η ιστορία της Αγγελικής συνεχίζεται με τα δίδυμα αγόρια της να κάνουν "πάρτι" στο σχολείο και έναν διευθυντή να της αποκαλύπτει συνεχώς κουλά που κάνουν οι γιοι της! Απο την άλλη, έχει τον άνδρα της τον Κώστα, αχόρταγος καταλαβαίνετε που και θέλει να κάνει και άλλο παιδί, μια κόρη! Αναπνοές βαθιές Αγγελικούλα μου, τα έχεις πάει περίφημα μέχρι σήμερα! Το κερασάκι στην τούρτα είναι ένας άνδρας.. stalker στάνταρ, που της στέλνει μηνύματα και δεν ξέρει τι να τον κάνει! Θες νεύρα; το χει! θες ατάκες; το χει! Με πολλή τρέλα, ο Κορτώ μας περιγράφει την υπέροχη συνύπαρξη μιας σύγχρονης ελληνικής οικογένειας με τα όλα της!!

[Maria Amiridi-Wiedenmayer · Rating 4 out of 5]

Ο Κορτώ καταφέρνει να κάνει τον καθημερινό χρόνο τόσο αστείο, όσο του και μας αξίζει. Αντιμετωπίζει τα μεγάλα μας προβλήματα ως φάρσες και το κάνει με τον καλύτερο τρόπο, ένα sassy θηλυκό POV και με μια κοριτσοπαρέα που λέει ό,τι πρέπει να ειπωθεί, όπως κάθε καλή κοριτσοπαρέα κάνει. Το αγαπημένο μου είναι οι στιγμές που ο ίδιος ο Κορτώ εμφανίζεται στην τριλογία ως βορά στα στόματα της κοριτσοπαρέας και μέσα από τις λέξεις τους κάνει τον πιο πετυχημένο αυτοσαρκασμό και την πιο αστεία αυτοκριτική. Ανυπομονώ για το τρίτο βιβλίο και έχω μια θλίψη που σήμερα δεν θα μου κάνει παρέα η Αγγελική και τα κορίτσια...

[Ελένη Καραχανίδη · Rating 5 out of 5]

Την αγαπώ την Αγγελική, τον αγαπώ τον συγγραφέα, το αγάπησα το βιβλίο κ ανυπομονώ ακόμα περισσότερο για το τρίτο. Δεν έχω λόγια για τις ατάκες κ το γέλιο που προκαλεί..εξαιρετικα εύστοχο επίσης, καίριο κ ευφυές. Υπεροχο, θεραπευτικό, λυτρωτικο, καταπληκτικό ❤️

[Christina Koutra · Rating 5 out of 5]

Θα το λέω και θα το ξαναλέω: τον Κορτώ τον αγαπώ, έχει έναν μοναδικό τρόπο να είναι σοβαρός, κωμικός, φωτεινός και σκοτεινός μαζί και πάντα τόσο ανθρώπινος και απλός. Μπορεί να σου αποδώσει το πιο περίπλοκο και δύσκολο πράγμα στον κόσμο σε δύο γραμμές και αμέσως μετά να σε κάνει να σκάσεις τα γέλια. Σαν τη ζωή! Όποιος αγαπάει το χιούμορ, είναι αδύνατον να μην αγαπήσει και αυτό το βιβλίο του!

[Μαρία εχασα το αλλο προφιλ · Rating 5 out of 5]

Γέλασα πολύ και είναι Κομμάτια της πραγματικότητας.

[Πάνος Τουρλής · Rating 4 out of 5]

Η Αγγελική είναι δώδεκα χρόνια παντρεμένη με τον Κώστα, εργαζόμενη μητέρα δίδυμων πεντάχρονων αγοριών, του Νίκου και του Σταύρου κι έτσι το άγχος της επιβίωσης γίνεται δυσβάσταχτο. Οι τρεις κολλητές της έχουν τα δικά τους προβλήματα, ο Κώστας έχει κρίσεις άγχους με τη φαλάκρα του, ο πατέρας της ανακαλύπτει το tiktok, η ίδια βρίσκεται και πάλι σε ψυχολογικά και συναισθηματικά αδιέξοδα και μέσα σε όλα αυτά κάποιος της στέλνει παρενοχλητικά μηνύματα στο facebook. Σεξ στις 30 του Φλεβάρη λοιπόν κι αυτό υπό συζήτηση με τόσα που γίνονται!

Ο Αύγουστος Κορτώ ξαναρίχνει την Αγγελική του σε περιπέτειες και δημιουργεί για άλλη μια φορά ένα άκρως ρεαλιστικό περιβάλλον γεμάτο στρες, απορίες, δυσκολίες, ζητήματα που έχουν απασχολήσει όλους μας κατά καιρούς ή εξακολουθούν να μας βασανίζουν και αναμιγνύει το χιούμορ που φέρνει δάκρυα στα μάτια με τη συγκίνηση και τον προβληματισμό για τα ζητήματα που τίθενται επί τάπητος. Με αφορμή τα όσα συνέβησαν μεταξύ τους στο προηγούμενο βιβλίο, ο Κώστας έχει έντονη επιθυμία να κάνουν και τρίτο παιδί, κάτι που κάνει έξαλλη την Αγγελική που ξέρει τις πρακτικές δυσκολίες και τα προβλήματα από κάτι τέτοιο («πάντα η γυναίκα τρώει το καψόνι της αναπαραγωγής»). Η Αγγελική έχει κλατάρει: «…είμαι εργαζόμενη μάνα εξάχρονων και το μυαλό μου είναι καμένο σαν την κρούστα της κρεμ μπρουλέ, με δυο νευρώνες λειτουργώ» (σελ. 12). Δε θέλει ούτε να σκεφτεί το ενδεχόμενο να ξαναπεράσει ό,τι πέρασε μεγαλώνοντας τα δίδυμα («τα ξώγαμα του Κθούλου», «οι μονοζυγωτικοί Παράφρονες του Αζκαμπάν», «ελάχιστα πιο ευαίσθητα από Τσέτες στη Σμύρνη»), εκ των οποίων ο Νίκος είναι ο αισχρότερος ψεύτης από τους δύο και ο Σταύρος «έχει χάρισμα στην αποστήθιση ενήλικης πληροφορίας, εφόσον τον συμφέρει». Τους διαβάζει Χάρι Πότερ «και μετά κλάνουν σαραγλάκια και θέλουν να κοιμούνται μαζί μας»! Από τότε που ξεκίνησαν την Α΄ Δημοτικού στα Εκπαιδευτήρια Αργοναύτες, η Αγγελική φοβάται πως ο διευθυντής θα τους έστελνε στον εισαγγελέα «για αυτεπάγγελτη τεκνοθεσία από νορμάλ ζευγάρι», αλλά «τα κερατόπαιδα» στο σχολείο είναι Παναγίτσες! Τελικά, μια ζωγραφιά ταράζει τον διευθυντή και τη δασκάλα τους και η Αγγελική αρχίζει νέο γύρο «ανακρίσεων» και νουθεσιών στα βλαστάρια της. «Κανονικά πρέπει να τον επιπλήξω αλλά προτιμώ να τα ανέχομαι όλα μέχρι να φτάσουν στην εφηβεία, όπου συμβαίνουν τα σωστά και τίμια ψυχικά τραύματα» (σελ. 36). Πόσες αλήθειες μέσα στο κείμενο: «…όποιος θέλει να ζήσει σ’ έναν κόσμο ατόφιας λογικής καλό είναι να μην κάνει παιδιά» (σελ. 19) και κυρίως: «Είμαστε όλοι γρανάζια μιας μηχανής που βγάζει κακομαθημένα» (σελ. 65). Από την άλλη, διαβάζεις τόσο όμορφα λόγια για την ύπαρξη ενός παιδιού στη ζωή σου που λυγίζεις από την αγάπη που ποτίζει τις σελίδες: «Παιδί: ένα βουνό από κάρβουνο, που σκάβεις ασταμάτητα, ώσπου γίνεσαι κατράμι και δεν μπορείς να πάρεις ανάσα απ’ την καρβουνόσκονη, γιατί στο βάθος του βουνού βρίσκεται το ομορφότερο διαμάντι» (σελ. 169).

Ταυτόχρονα, ο Κώστας, του οποίου «Η χοληστερίνη του πρέπει να είναι ήδη ορατή από δορυφόρους», «Είναι σε ακραία άρνηση ηλικιακής γκαβομάρας, όχι, δεν έχει πρεσβυωπία, δε χρειάζεται γυαλιά, κι έτσι κρατούσε το βιβλίο στο ένα μέτρο κι επειδή πρόκειται για γκουμούτσα, τρέμανε τα χέρια του» (σελ. 25). Και φυσικά: «Τυπική αντρική μονομανία: το σεξ για τα ενήλικα αρσενικά είναι ό,τι το γλυκό για τα αγοράκια…δεν μπορούσαν να το τρώνε πρωί, μεσημέρι και βράδυ» (σελ. 27). Και να επιμένει: «Θέλει τη φωλίτσα του. Το λαγούμι του. Το χνουδωτό πορτοφολάκι του»! Κι έτσι η Αγγελική βρέθηκε να είναι και πάλι η κακιά, η απρόσιτη: «Ο αντρούλης μου δεν έλεγε να καταλάβει ότι η ομορφιά του πυροτεχνήματος είναι η προσωρινότητά του» (σελ. 29). Η απωθημένη πίκρα του Κώστα για τη νέα περίοδο αποχής (επιστροφή στη δουλειά, τα παιδιά ξεκινάνε ιδιωτικό σχολείο) παίρνει παρανοϊκές διαστάσεις: η Αγγελική έχει γκόμενο! Μήπως να αρχίσουν τα παιχνίδια ρόλων ή τα βοηθήματα, π.χ. τους δονητές; «-Για ποιον θα προορίζεται ο δονητής; -Αγάπη μου γλυκιά, φοβήθηκε ότι θα τον βατέψω! Ο κώλος του κατέβασε στόρια» (σελ. 73). Κι εκεί που γελάς διαβάζεις αυτό και γεμίζεις προβληματισμό: «Ορισμένοι γάμοι είναι σαν τρύπια βρακιά: κοιτάς την τρύπα κι αναρωτιέσαι: Τι το κρατάνε; Γιατί δεν το πετάνε; Ένα βρακί, ωστόσο, μπορεί να παραμένει βολικό κι ας είναι τρύπιο -αν το ‘χεις συνηθίσει… Επιπλέον, κανείς δεν ξέρει αν το βρακί του δικού του γάμου έχει τρυπήσει, παρά μόνον αν ξηλωθεί δραματικά και δεν φοριέται» (σελ. 128).

Αν στρέψουμε τώρα τη ματιά μας στο περιβάλλον της πρωταγωνίστριας, θα διαπιστώσουμε πως και οι δικοί της άνθρωποι έχουν κάτι προβληματάκια στις ζωές τους! Ο πατέρας της Αγγελικής ήταν για δεκαετίες ένας από τους πιο γνωστούς ραδιοφωνικούς παραγωγούς στην Ελλάδα και μορφή του ελληνικού πενταγράμμου, οπότε διάσημοι τραγουδιστές και συνθέτες μπαινόβγαιναν στο σπίτι. Είναι γκατζετάκιας και με λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου ποστάρει τραγούδια, αναμνήσεις από τα νυχτερινά κέντρα, νοσταλγικές μπουμεριές κι αυτό τον κρατά νέο, ζωντανό, δραστήριο. Δυστυχώς ανακάλυψε το tiktok και άνοιξε κανάλι με τίτλο «Ο παππούς τα δίνει όλα», όπου χορεύει τα πάντα σα μαινάδα, ένα θέαμα ακαταμάχητο για τους χιλιάδες ακολούθους του, προκαλώντας εγκεφαλικά στη γυναίκα του, μια μάνα «τρυφερή σαν τον Στάλιν κι εκδηλωτική σαν τον Στάλιν αφού πέθανε»! Η Αγγελική αγωνίζεται ν’ αποβάλλει τις συνέπειες από την τοξικότητά της στον ψυχισμό της: «…είμαι πλέον ενήλικη, ανεξάρτητη, ελεύθερη απ’ την ψυχική μου συννεφιά που με πλάκωνε μεγαλώνοντας με μια μάνα σαν τη δική μου» (σελ. 127). Η μάνα της είναι «…μια γυναίκα που, ενώ αγαπώ από χρέος -έστω και αν η αγάπη μου δεν έχει ψίχα, μεδούλι, ουσία- δεν κατάφερα ποτέ να συμπαθήσω, γιατί, πώς να το κάνουμε, είναι αντιπαθέστατη» (σελ. 129). Προσοχή στον ρόλο που παίζουν οι γονείς στις ζωές μας: «Τους άντρες, φυσικά, τους κάνουν ανεπρόκοπους οι μανάδες τους… ο άλλος δεν νογάει και κάνει μισές δουλειές. -Κώστα μου, αφού σφουγγαρίσεις τα μάρμαρα, χύσε νερό…Κάιρο» (σελ. 185).

Η Νατάσα, παρουσιάστρια και τηλεπερσόνα, κάνει συνεδρίες με ψυχαναλύτρια «ώστε να μπορεί να γκρινιάζει χωρίς να νιώθει γκρινιάρα», η Μανταλένα κατάφερε να ξεκολλήσει από την πρώην της, τη Θοδώρα, και τώρα τα ‘φτιαξε με την Τζίνα, μια πενηντάρα τρανς, ιδιοκτήτρια κομμωτηρίου στην Κηφισιά, οπότε δε βλέπει μπροστά της από τον έρωτα και η Ελίζα, «το σιγανό μας ποταμάκι», μετά την αποκάλυψη του πρώην συζύγου της, αρχίζει να βγαίνει αποκλειστικά με γιατρούς. Αυτά και άλλα πρόσωπα αποτελούν τον κύκλο της ηρωίδας του βιβλίου και ο καθένας τους βιώνει και μια διαφορετική καθημερινότητα, οπότε ο συγγραφέας βρίσκει άφθονο χώρο για ενδιαφέρουσες ιστορίες που προκαλούν γέλιο και ταυτόχρονα συγκίνηση. Μέσα από την πρωτοπρόσωπη αφήγηση της Αγγελικής ζούμε καταστάσεις της διπλανής πόρτας, αληθινές, οικείες, άκρως ρεαλιστικές και καθόλου παρατραβηγμένες. Το βιβλίο κυλάει και φεύγει σα νεράκι, με το χιούμορ να έχει την πρωτοκαθεδρία κι όσο εξελίσσονται τα τραγικωμικά γεγονότα δε γίνεται να μη θαυμάσεις και πάλι την αφηγηματική δεινότητα του συγγραφέα και την ικανότητά του να μπαίνει σωστά και ταιριαστά στη θέση των ηρώων του αλλάζοντας τακτικά «προσωπεία» και χαρίζοντας έτσι δυνατές εικόνες και αληθινά ψυχογραφήματα. «Η ειρωνεία είναι συγκαλυμμένη επιθετικότητα», σύμφωνα με τον Κώστα, και στο μυθιστόρημα υπάρχει άφθονη, οπότε ο συγγραφέας μάλλον έχει γίνει έξαλλος με την κοινωνία και τα σημερινά στραβά της, άδικο έχει; Άλλωστε, σύμφωνα με την Αγγελική: «…απ’ τις διαθέσιμες μορφές επιθετικότητας, αυτή είναι μακράν η προτιμότερη»! Το χιούμορ είναι ο καλύτερος τρόπος να παλέψεις με τους δαίμονές μας και είναι απαραίτητο στη ζωή μας γιατί: «…η λογική μας δεν είναι φτιαγμένη από τσιμέντο όπως θέλουμε να πιστεύουμε αλλά από φελιζόλ, που όλο μαδάει» (σελ. 122).

Επιπλέον, σε αυτό το μυθιστόρημα θίγεται με διακριτικότητα και σεβασμό το ζήτημα του stalking, μιας και η Αγγελική αρχίζει να δέχεται μηνύματα από έναν άγνωστο που της μιλάει ευγενικά, όμορφα, δε ζητάει σεξ ούτε στέλνει προστυχιές, παρ’ όλ’ αυτά όμως το γεγονός ότι σχολιάζει το ντύσιμό της και άλλα πράγματα δημιουργούν έναν φόβο (πότε την είδε, ποιος είναι, πόσο καλά την ξέρει; ). Προσπαθώντας να καταλάβει ποιος είναι φτάνει σε κάποια συμπεράσματα κι αυτό της δημιουργεί έναν κύκλο ανασφαλειών και ιδιαίτερων ερωτήσεων γύρω από το αν αξίζει ακόμη ως γυναίκα, αν αυτός που της στέλνει τα μηνύματα είναι όντως τόσο διακριτικός ή κάποια στιγμή θα ξεφουρνίσει τι πραγματικά θέλει και πολλά άλλα ζητήματα. Και à propos, η Αγγελική εργάζεται σε εφημερίδα που φυσικά έχει και ηλεκτρονική παρουσία, οπότε εδώ απλώνεται πεδίο ατάκας λαμπρό, για τον κόσμο των μέσων ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης, για πολιτικούς (από Κασσελάκη μέχρι Μιμή), για ειδήσεις από το αστυνομικό δελτίο, για σημαντικές και διαχρονικές καίριες κοινωνιολογικές παρατηρήσεις: «Ελάχιστοι μπορούν να αντισταθούν στη σαγήνη του βάιραλ. Από τότε που όλοι μας σχεδόν εθιστήκαμε στο να τραβάμε την προσοχή και να εισπράττουμε την επιδοκιμασία ξένων, η ιδέα να δίνεις πρώτη είδηση, πρώτο θέαμα, να μαγνητίσεις χιλιάδες ή εκατομμύρια μάτια, είναι μεθυστική» (σελ. 122).

Στο «Σεξ στις 30 του Φλεβάρη» θίγονται και πάλι καίρια σύγχρονα ζητήματα, όπως η καθημερινότητα της μέσης σύγχρονης γυναίκας, με τις ανασφάλειες, τον φόβο, το άγχος, τη ρουτίνα, τη στασιμότητα, τα σπασμένα νεύρα, την κούραση. Ο συγγραφέας δεν καταφεύγει σε υπερβολές ή παρατραβηγμένες περιγραφές που να εκβιάζουν το γέλιο, μιας και αυτό βγαίνει αυθόρμητα χάρη στις γλωσσοπλαστικές ατάκες και στην τραγικωμικότητα των καταστάσεων που βιώνουν όλοι οι χαρακτήρες, εξ ου και μουδιάζεις όταν διαπιστώνεις πόσο αληθινές και ρεαλιστικές είναι αυτές και κυρίως ότι κάλλιστα θα μπορούσαν να τύχουν και σε σένα. Με συγκίνησε η ευαίσθητη ματιά του συγγραφέα σε κάθε λογής ζητήματα και με εντυπωσίασε η αλήθεια που κρύβουν τα λόγια του, στοιχεία που προσδίδουν μια προσωπικότητα που παρακολουθεί τα πάντα και επηρεάζεται από αυτά ως άνθρωπος, ως άντρας («Ποτέ στην ιστορία δεν υπήρξε ούτε μία γυναίκα τόσο υστερική όσο ο μέσος άντρας», σελ. 75), ως σύζυγος κι ο ίδιος («…το να είσαι τόσα χρόνια μ’ έναν άνθρωπο που λατρεύεις και σε λατρεύει αξίζει όσο όλα τα φλογερά γαμήσια του κόσμου», σελ. 75). Προσέξτε: «Πόσο εύκολα πετάμε τη λέξη ανέραστος, όταν ο άλλος είναι απόμακρος, δύστροπος, ψυχρός ή ακόμα κ άχαρα ντυμένος Στην πραγματικότητα, ο άνθρωπος που τόσο επιπόλαια κρίνουμε μπορεί να απολαμβάνει την ερωτική ζωή του Δία…». Και το αγαπημένο μου: «Τι κάνεις αν έχεις κόρη; Της μαθαίνεις μαγειρική και την τέχνη της φασίνας ή έτσι νικάει η πατριαρχία; Υποθέτω ότι της καλλιεργείς την πεποίθηση ότι, αν το σπίτι ζέχνει, και στην κουζίνα δεν υπάρχει φαΐ, η ευθύνη είναι και των δύο, ότι κι οι άντρες έχουν χέρια» (σελ. 184). Αυτήν τη φορά ο συγγραφέας δε διστάζει να τσαλακωθεί βάζοντας τον εαυτό του στο βιβλίο με τέτοιο τρόπο που δεν μπορούσα να σταματήσω να γελάω κι επίσης βάζει υπαρκτά σημαντικά πρόσωπα της ζωής του να παίξουν έναν ρόλο στις εξελίξεις.

Ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες («Άραγε το φορητό σκουπάκι για τη σκόνη είναι ενδεδειγμένο για σπιτική έκτρωση;», σελ. 168), τρανς και queer θεματολογία, σχέσεις γονιών και παιδιών και γονιών μεταξύ τους, οι μεταγενέστερες συνέπειες της πρόχειρης διατροφής, σεξουαλική παρενόχληση, το σεξ στη μέση ηλικία, το πλούσιο σε βωμολοχίες λεξιλόγιο των πεντάχρονων, άγχη, προσδοκίες, απογοήτευση, ρουτίνα, όλα περνάνε μέσα από τις σελίδες του βιβλίου με ρεαλισμό, παραστατικότητα και φυσικά το αγαπημένο χιούμορ του Αύγουστου Κορτώ που δεν αφήνει τίποτα όρθιο…ή μάλλον άπαρτο! Γέλασα και προβληματίστηκα, διασκέδασα και συλλογίστηκα. Όπως πάντα! Εν κατακλείδι: «Το σεξ είναι το απλούστερο πράγμα του κόσμου και το μεγαλύτερο μυστήριο. Και φυσικά, είναι το κορυφαίο κι αγαπημένο εμπόρευμα του καπιταλισμού» (σελ. 21). Αλλά με τόσα που συμβαίνουν στις ζωές όλων μας θέλει συγχρονισμό, ηρεμία και καθόλου στρες. Άρα, τα λέμε στις 30 του Φλεβάρη!

Πρώτη δημοσίευση στο site μου: https://www.vivliokritikes.com/%cf%83...

[Margaret · Rating 5 out of 5]

Πιο αστείο από το πρώτο! Εξίσου γλυκό και χαριτωμένο. Πέρασα πολύ όμορφα όσο το διάβαζα!

[Maria Bikaki · Rating 4 out of 5]

Δε θα έλεγα ότι περνάω μια καλή αναγνωστική χρονιά. Δεν έχω εδώ και μήνες ιδιαίτερη διάθεση για διάβασμα και όταν αποφασίζω να διαβάσω κάτι συνήθως πέφτω σε καμιά μπαρούφα που την έχουν βαφτίσει ποιότητα και βυθίζομαι και άλλο στο reading slump μου. Αχ που είναι οι εποχές που αγόραζα βιβλία σαν καραμέλες.Οπότε σε αυτές τις περιπτώσεις τι κάνουμε? Φυσικά γυρνάμε και αναζη��ούμε το comfort zone το παλιό, το ορθόδοξο, το πασοκικό και για μένα αυτό είναι ο Κορτώ. Το εχω ξαναπεί πολλάκις έχω μισήσει τόσο πολύ κάποια βιβλία του, δεν τα έχει σηκώσει καθόλου η ψυχή μου, άλλα τα έχω αγαπήσει γιατί μάτωσαν με την καλή έννοια την καρδούλα μου, αλλά εκεί που πραγματικά απολαμβάνω είναι τα βιβλία που με κινητήριο δύναμη τους το αστείρευτο χιούμορ τους, κάνουν την ταλαιπωρημένη ψυχή μου να ξεκαρδιστεί από τα γέλια. Προ καιρού διάβαζα ένα στάτους του Αύγουστου στο facebook που έλεγε πόσο λάθος ήταν το συγκεκριμένο βιβλίο και ότι δε χρειαζόταν ούτε αυτό ούτε και τρίτο μέρος όπως είχε ανακοινωθεί ότι θα υπάρξει. Για να δούμε τι λέει η αναγνώστρια. Χρειαζόταν δεύτερο μέρος? Μπορεί και όχι τα τεχνικά δεν τα γνωρίζω αλλά για μένα πάντα βιβλίο που σε κάνει να γελάς από καρδιάς δεν είναι ποτέ ένα άχρηστο βιβλίο. Για εμάς που αγαπήσαμε το πρώτο μέρος της τριλογίας, (Όχι Αύγουστε δε σου βάζω το μαχαίρι στο λαιμό να γράψεις και το τρίτο δε θέλω να το σκεφτείς αυτό χαχα) η Αγγελική και η παρέα της μας έκανε να γελάσουμε, να συγκινηθούμε, να ταυτιστούμε, να βιώσουμε παρέα το ίδιο άγχος της πεζής μας καθημερινότητας με μια πιο χιουμοριστική ματιά. Στο δεύτερο αυτό βιβλίο είναι σαν να ξανασυναντιόμαστε μετά από καιρό με αυτή την τρελοπαρέα, πίνουμε καφέ και μοιραζόμαστε τα νέα μας. Σε πρώτο πλάνο η Αγγελική που μέσα από αυτήν ο συγγραφέας αποτυπώνει με τρόπο πάντα πειστικό τα θέματα που απασχολούν μια σύγχρονη κοινωνία. Έχει γίνει τόσο δύσκολη πλέον η πραγματικότητα και η ρουτίνα για τον καθένα από εμάς που νομίζω ότι το χιούμορ είναι ο ιδανικός ενδιάμεσος για να καταπιαστείς με αυτά.
Αυτό που μου αρέσει πάντα στον Κορτώ σε αυτού του ύφους τα βιβλία του είναι η αμεσότητα της γραφής. Επειδή ακριβώς είμαι αυτός ο τύπος που θα χρησιμοποιήσει το βιτριολικό του χιούμορ για ν’ αντέξει την καθημερινότητα του, με τον Κορτώ νιώθω πάντα ότι είναι εκείνος ο φίλος, ο συνάδελφος ότι θέλετε πείτε τον, που βγαίνετε έξω και γουστάρεις να τον ακούς να μιλά όχι γιατί θα κάνει την κοιλιά σου να πονάει από τα γέλια αλλά γιατί ακριβώς μέσα από αυτές ακριβώς τις χιουμοριστικές αναφορές, με τρόπο εύπεπτο διευσδύει στα κατάβαθα των ανθρωπίνων σχέσεων και γίνεται ο καθρέφτης της δικής μας ζωής μόνο που την αφηγείται ένας άλλος.
Το διασκέδασα, γέλασα με την ψυχή μου, ταυτίστηκα, προβληματίστηκα, το φωτογράφισα κάθε πέτρα και χαλίκι που πάτησα κατά της διάρκεια διήμερης απόδρασης μου ε τι άλλο θέλω; Εντάξει το τρίτο βιβλίο αν γίνεται. Τα λέμε (;)

Ps: αγαπάμε μπαμπά Αγγελικής

[Anastasia Kar · Rating 5 out of 5]

Η Αγγελική, ο Κώστας, και τα δύο τερατακια επιστρέφουν.


Η Αγγελική εξακολουθεί να είναι μπουχτισμενη με την τρέλα που την περιβάλλει βεβαίως: ο σύζυγός της, ο Κώστας, είναι στην κοσμάρα του, ένα βήμα πριν την κρίση μέσης ηλικίας. Τα δίδυμα τους πλέον πηγαίνουν πρώτη δημοτικού και είναι απορίας άξιο το πως δεν τα έχει συλλάβει κανείς ακόμα, ενώ και στους υπόλοιπους τομείς της ζωής της επικρατεί αυτή η παράνοια που μοιάζει ταυτόχρονα πολύ γνώριμη και τραβηγμένη από τα μαλλιά.


Μεταξύ του Κώστα που θέλει κι άλλο παιδί (λες και το πείραμα με τα δίδυμα ήταν απόλυτα επιτυχημένο), του πατέρα της Αγγελικής που αποφάσισε στα πίσω πίσω να γίνει αστέρι στα σοσιαλ μίντια και των φίλων της, που ζουν η καθεμία το δικό της βάσανο, έρχεται να προστεθεί και ένας ανώνυμος θαυμαστής που στέλνει μηνύματα που είναι τουλάχιστον creepy. Χαμός γίνεται και πως να τα φέρει όλα βόλτα η ερμη η Αγγελική;


Είχα διαβάσει το πρώτο μέρος της ιστορίας και το είχα ευχαριστηθεί, αλλά αυτό ήταν ακόμα καλύτερο, ακριβώς επειδή αυτές οι κωμικοτραγικές καταστάσεις είναι πράγματα που θα μπορούσαν να συμβούν σε όλους. Θα το ξαναπώ, πως δεν είμαι αντικειμενική όταν αφορά τα βιβλία του Κορτώ, τα αγαπώ, και ενώ αναγνωρίζω τη δύναμη που έχει όταν γράφει κάτι συγκινητικό, αλλά τίποτα δε φτάνει την κωμωδία του, αυτή που σε κάνει να μη μπορείς να μιλήσεις από τα γέλια. Τουλάχιστον σε εμένα αυτό συμβαίνει.

[Desp_gk · Rating 5 out of 5]

Η Αγγελική επιστρέφει!
Και μαζί της,όλος ο θίασος τους σεξ και της παράνοιας.

Το βιβλίο αυτό είναι η συνέχεια του πρώτου βιβλίου Σεξ και πως να το αποφύγετε.
Τα δίδυμα έχουν μεγαλώσει, πηγαίνουν Α’ δημοτικού και ‘ζωγραφιζουν’ με τις σκανταλιες τους στο σχολείο.
Ο Κώστας συνεχίζει να περνάει κρίση ηλικίας,να κυνηγάει την Αγγελική για σεξ αλλά τώρα ανέβασε level,θέλοντας να κάνουν κι άλλο παιδάκι. Λες κι δεν του φτάνε η πρώτη επιτυχημένη ‘συνταγή’ των δίδυμων.

Με το που ξεκινησα να διαβάσω ήταν σα να ενώθηκε ξανά η γυναικοπαρέα, ενιωσα σαν να συναντησα τις φίλες μου Αγγελική,Νατασα,Μανταλένα Ελίζα και να συζηταμε τα της καθημερινότητας κυρίως τα θέματα της Αγγελικής.
Όπως και στο πρώτο βιβλίο έτσι και εδώ ατάκες φοβερές,δεν ήξερα ποια να πρώτο σημειωσω και γελούσα με τρανταχτά γελια .
Εδω αγάπησα άλλον εναν χαρακτήρα ,τον 80χρονο μπαμπά της Αγγελικής και πολύ θα θελα να ταυτιστω(οι φίλες που το διαβάσαμε μαζί καταλαβαίνουν 😀)
Θεωρώ μεγάλο ταλεντο κ ευφυές το να μπορείς να γράψεις ένα τοσο χιουμοριστικό βιβλίο το οποίο είναι τοσο καλά χτισμένο που δεν μ ενόχλει καθόλου το ‘ωμο’ λεξιλόγιο του και κρυβει πολλά κοινωνικά μηνυματα .
Συγχαρητήρια @ και ευχαριστώ για την απολαυστική συζήτηση κας στο ζουμ.

Αυτά τα βιβλία θα μπορούσαν να λειτουργήσουν και θεραπευτικά θα λεγα για τις μέρες που είμαστε κάπως πεσμένοι να τα ξανάδιαβάζουμε και να μας φτιάχνουν την διάθεση.
Διαβάστε το!

[Argy M. · Rating 4 out of 5]

Γελασα παρα παρα πολυ οπως και στο πρωτο! Το χιουμορ αυτου του ανθρωπου δεν υπαρχει! Πραγματικα γελουσα μονη μου ολο το απογευμα! Το δευτερο βιβλιο της σειρας, βρισκει την Αγγελικη με το ιδιο αγχος καθημερινοτητας, την ελλειψη σεξουαλικης επιθυμιας και εναν κρυφο θαυμαστη, ενταξει στοκερ! Ασυναγωνιστο, εξυπνο, με βιτριολικο χιουμορ και μια πολυ ωραια ηθογραφικη περιγραφη της εποχης μας! Αγαπημενος Κορτω! ❤

[Γιώργος Μαντάς · Rating 3 out of 5]

Όταν ο Κορτώ αποφασίσει να γράψει με χιούμορ για σοβαρά πράγματα είναι εξίσου απολαυστικός όπως όταν γράφει κοινωνικά μυθιστορήματα.
Έξυπνο, πιο ατακαδόρικο από το πρώτο μέρος της τριλογίας και μου άρεσαν και οι πινελιές αυτοαναφορικότητας που υπάρχουν.
Δεν το εντάσσω στα σπουδαία βιβλία του (''μισό παιδί, ''όταν κοιμούνται οι φίλοι μου'' κτλ) αλλά με διασκέδασε, πέρασα ξανά ωραία με την οικογένεια της Αγγελικής και κάποιες φορές αυτό αρκεί.

[Athina · Rating 5 out of 5]

Αρχικά όταν έμαθα ότι θα γινόταν τριλογία, απόρησα, δε θεωρούσα ότι χρειαζόταν συνέχεια, παρόλο που ήταν αστείο κι ευχάριστο το πρώτο βιβλίο. Το δεύτερο βιβλίο βγήκε τελικά πολύ ανώτερο του πρώτου, ήταν φουλ αστείο με υπέροχο λεξιλόγιο, το ευχαριστηθηκε η ψυχή μου! Εννοείται πως ανυπομονώ τώρα για το τρίτο βιβλίο!

[ΦΩΤΕΙΝΗ ΚΑΛΛΙΩΡΑ · Rating 5 out of 5]

Σπαρταριστή η συνέχεια της τριλογίας του σεξ που με κάνει να θέλω το τρίτο και τελευταίο μέρος εδώ και τώρα. Το μόνο που θέλω είναι να πάρει επιτέλους μια ρεβάνς ολκής η Αγγελική από τον άντρα της που το μόνο που κάνει είναι να κοιτάζει τον εαυτό του.

[Katerina Alexandraki · Rating 4 out of 5]

Βιβλίο ελαφρύ, χιουμοριστικό, ιδανικό για την παραλία. Τέσσερα αστέρια για το πόσο γρήγορα ρέει κι επειδή γέλασα πολύ. Ελπίζω σε επόμενες κωμωδίες λιγότερα στερεότυπα για τα παντρεμένα ζευγάρια με παιδιά και περισσότερη γυναικεία ερωτική ματιά/ επιθυμία

[Marianthy · Rating 5 out of 5]

Ό,τι πρέπει για την παραλία, αν δεν σε πειράζει να τραντάζεσαι και να κλαις από τα γέλια με δάκρυα ακόμη πιο αλμυρά από ό,τι συνήθως! Ο Κορτώ τα δίνει όλα με σπαρταριστά περιστατικά, οι ηρωίδες και ήρωες είναι απολαυστικοί, και το βιβλίο διαβάζεται μονορούφι. Ανυπομονώ και για το τρίτο!

[Giota · Rating 3 out of 5]

Αν και ο Κορτώ παραμένει ευφυής και αιχμηρός στη γραφή του, το "Σεξ στις 30 του Φλεβάρη" δείχνει να ανακυκλώνει γνώριμες θεματικές και χιουμοριστικά μοτίβα που δεν καταφέρνουν πάντα να κρατήσουν το ενδιαφέρον. Η Αγγελική και οι γνωστοί ήρωες επιστρέφουν, όμως η υπερβολή σε συνδυασμό με τη φλυαρία σε κάποια σημεία στερεί από την ιστορία τη φρεσκάδα και το βάθος που θα μπορούσε να έχει. Οι διάλογοι παραμένουν ζωντανοί και το χιούμορ τσιμπάει, αλλά πολλές φορές μοιάζει να κυριαρχεί εις βάρος της ουσίας. Είναι ένα ανάγνωσμα που προσφέρει μεν γέλιο, αλλά όχι απαραίτητα κάτι που θα μείνει μαζί σου για καιρό.

[Errika · Rating 4 out of 5]

Το διάβασα σε 3 μέρες και κράταγα την κοιλιά μου από τα γέλια! Πολύ χιουμοριστικό και ταιριάζει με τα δρώμενα της εποχής !

[Nikos Chaldogeridis · Rating 5 out of 5]

Μια πολύ δυνατή συνέχεια.

Γεμάτη χιούμορ αλλά με δόσεις της πραγματικότητας που μπορείς να ταυτιστείς και εσύ.

ανυπομονώ πάρα πολύ και για το τελευταίο βιβλίο της σειράς.

[Maria Emma · Rating 5 out of 5]

Άλλο ένα επικά ξεκαρδιστικό βιβλίο του Κορτώ! Τόσο βαθιά ανθρώπινο κ αληθινό! Δεν μπορείς να το αφήσεις απ τα χέρια σου! Απλα υπέροχο!!!

[Vaia Kyrodimou · Rating 4 out of 5]

Ευανάγνωστο. Διαβάζεται μέσα με 1μιση μέρα. Αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό την πραγματικότητα του σήμερα με χιούμορ.

[DESPINA · Rating 2 out of 5]

2,5⭐️

[Michalis Spanos · Rating 4 out of 5]

Διαβάζετε εύκολα καθώς θυμίζει αρκετά sitcom σειρές τύπου friends κτλ. Αναμένουμε το τρίτο!