Πληγές του φθινοπώρου

by Yılmaz Karakoyunlu, Λιάνα Μυστακίδου (Translator)

Το Σεπτέμβριο του 1955 βίαια γεγονότα ξέσπασαν στην Κωνσταντινούπολη. Εξαγριωμένοι και, όπως αποδείχτηκε, κατευθυνόμενοι Τούρκοι εθνικιστές εξαπέλυσαν επιθέσεις εναντίον σπιτιών και καταστημάτων των αλλοθρήσκων, τα κατέστρεψαν ολοσχερώς και τα λεηλάτησαν χωρίς κανέναν οίκτο. Φυσικά, η επίσημη τουρκική Ιστορία αποσιώπησε το γεγονός, που χαράχτηκε, όμως ανεξίτηλα στη μνήμη όσων το έζησαν. Ο συγγραφέας τολμά να αποκαλύψει όλες τις φρικαλεότητες εκείνου του φθινοπώρου που αποτέλεσε την αρχή του τέλους για τον ελληνικό πληθυσμό της Πόλης. Η ομώνυμη ταινία της Τομρίς Γκιριτλίογλου, η οποία βασίστηκε στο μυθιστόρημα, επίκεντρο της οποίας είναι ο έρωτας ενός Τούρκου και μιας Ελληνίδας, έγινε ήδη θέμα πολλών άρθρων και εκπομπών, όχι μόνο στην Τουρκία αλλά και στην Ελλάδα. Η επίσημη πρεμιέρα της ταινίας έχει προγραμματιστεί για τις 30 Απριλίου στην Ελλάδα και έχουν προσκληθεί να παραστούν όλοι οι βασικοί συντελεστές.

Genres: Turkish, Historical Fiction

355 pages, Paperback

First published January 1, 1992

About the author

Öğretmen bir anne ve avukat bir babanın oğlu olarak İstanbul’da doğan (1936) Yılmaz Karakoyunlu, liseyi Diyarbakır’da okudu. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'ni bitirdikten sonra (1960) bir bankada müfettiş yardımcısı olarak çalışmaya başladı. 1963’te müfettiş oldu ve üç yıl sonra Devlet Planlama Teşkilatı’na girdi. Lisansüstü öğrenimi için ABD’ye gönderildi (1969), doktorasını İstanbul Üniversitesi’nde tamamladı. Sabancı Holding’de, Kanal D televizyonunda ve Tekstilbank’ta çalıştı. Daha sonra Anavatan Partisi’nden İstanbul milletvekili olarak TBMM’ye girdi. Tiyatro Yazarları Derneği üyesi olan Karakoyunlu, "Sabah" gazetesinde köşe yazıları da yazdı.
İlk romanı "Salkım Hanım'ın Taneleri"nde İkinci Dünya Savaşı sırasında İstanbul’daki ticaret sermayesinin el değiştirmesini ve bu süreçteki ahlakî ve kültürel yozlaşma ile Varlık Vergisi uygulamalarıyla güç duruma düşen azınlıkların dramını işledi. "Üç Aliler Divanı", Atatürk’e yapılan suikastı ve Cumhuriyet'in kurucu kadrolarıyla İttihatçılar arasındaki hesaplaşmayı, "Güz Sancısı"nda ise İstanbul’da 1955 yılında yaşanan 6-7 Eylül Olayları’nı romanlaştırdı.

Reviews

[Maritina Mela · Rating 1 out of 5]

DNF at 38%

There is no point in finishing this.
If it wasn't for the summary on the back, I wouldn't make any sense of the plot.
I don't know if this is so bad because the author isn't actually good, or because the publisher didn't bother to hire a capable translator.
If it is the latter, I hope you put the 18€ I, and so many others like me, gave you in good use and hire a good translator, so this won't happen again.
At least I hope the movie is good. I am still down for watching it, the story actually seems interesting.

[Sotiris Karaiskos · Rating 4 out of 5]

I have wanted to read this book for years but seeing the negative reviews made me hesitant to do so. I finally read it and realized that my hesitation was unwarranted as my criteria are probably different from those that determine the popularity of a book. The poetic style of writing that dominates the whole book is for me a source of pleasure and a reason to rate it positively, but for many readers it is just chatter, a display of unnecessary sentimentality. But on the other hand, the reader reading the book understands that its reputation is somewhat misleading, that it is not actually a book about the events of September 1955 and this can create additional negative impressions. I liked the author's approach, the way he brings to life a lost world was balanced between the call of the west and the sensuality of the east, the world of multicultural Istanbul, is absolutely enchanting and so when we get to the tragic events we have a greater sense of loss, with the depictions of violence juxtaposed with the touching efforts of some to save their fellow human beings. That is why I think it is a very good book, maybe not a great masterpiece but definitely a book that has its value and should be read by people from both sides of the Aegean.

Εδώ και χρόνια ήθελα να διαβάσω αυτό το βιβλίο αλλά βλέποντας τις αρνητικές κριτικές δίσταζα να το κάνω. Το διάβασα τελικά και κατάλαβα ότι ο δισταγμός μου ήταν αδικαιολόγητος καθώς μάλλον τα κριτήρια μου είναι διαφορετικά από αυτά που καθορίζουν την δημοφιλία ενός βιβλίου. Ο ποιητικός τρόπος γραφής που κυριαρχεί σε όλο το βιβλίο είναι για εμένα μία πηγή απόλαυσης και η αιτία για να το εκτιμήσω θετικά, για πολλούς αναγνώστες όμως είναι απλά φλυαρία, μία επίδειξη αχρείαστου συναισθηματισμού. Από την άλλη όμως ο αναγνώστης διαβάζοντας το βιβλίο καταλαβαίνει ότι η φήμη του είναι κάπως παραπλανητική, ότι στην πραγματικότητα δεν είναι ένα βιβλίο για τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου του 1955 και αυτό μπορεί να δημιουργήσει επιπλέον αρνητικές εντυπώσεις. Εμένα μου άρεσε η προσέγγιση του συγγραφέα, ο τρόπος που ζωντανεύει έναν χαμένο κόσμο μου ισορροπούσε ανάμεσα στο κάλεσμα της δύσης και τον αισθησιασμό της ανατολής, τον κόσμο της πολυπολιτισμικής Κωνσταντινούπολης, είναι απολύτως μαγευτικός και έτσι όταν φτάνουμε στα τραγικά γεγονότα έχουμε μία μεγαλύτερη αίσθηση της απώλειας, με τις περιγραφές της βιαιότητας να έρχονται σε αντίθεση με τις συγκινητικές προσπάθειες προσπάθειες κάποιων να σώσουν τους συνανθρώπους τους. Για αυτό πιστεύω ότι πρόκειται για ένα πολύ καλό βιβλίο, ίσως όχι το μεγάλο αριστούργημα αλλά σίγουρα ένα βιβλίο που έχει την αξία του και καλό είναι να διαβαστεί από ανθρώπους και από τις δύο μεριές του Αιγαίου.

[Πάνος Τουρλής · Rating 2 out of 5]

Το μυθιστόρημα που σόκαρε τους Τούρκους! Ο έρωτας ενός Τούρκου και μιας Ελληνίδας. Σαν περιεχόμενο και σαν στόρι αρκετά καλό. Η πόρνη Έστερ που προσπαθεί να ξεφύγει από τη γιαγιά της που την έβγαλε στο κλαρί, ο Μπεχτσέτ που προσπαθεί να ξεφύγει από τον κλοιό του πατέρα του και να μην παντρευτεί την κοπέλα που του προξενεύουν, γιατί ερωτεύτηκε την Έστερ. Και φόντο σε όλα αυτά, τα γνωστά και φρικιαστικά γεγονότα του Σεπτεμβρίου 1955 στην Κωνσταντινούπολη. Το κείμενο χάνει αρκετά στη μετάφραση, η τουρκική είναι μια δύσκολη αλλά και ποιητική γλώσσα, με διαφορετική σύνταξη από τη δική μας και πολλά διπλά (με την έννοια του μεταφορικού) νοούμενα. Λίγο μπερδεψούρικο στην αρχή, με πολλά πρόσωπα μαζεμένα και χωρίς μια σωστή δομή, που να σε πηγαίνει από το ένα στο άλλο, να σε αφήνει να καταλάβεις για ποιον μιλάει. Γνωρίζουμε το παρελθόν των δυο παιδιών αλλά και τους γείτονές τους σχεδόν ταυτόχρονα. Μετά αρχίζει κάπως να κυλάει το "παραμύθι". Μου έκανε μεγάλη εντύπωση (και δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος, να αφήσω τα τυπογραφικά λάθη να με επηρεάσουν για ένα βιβλίο) που στο 1ο μέρος υπάρχουν τόσα τυπογραφικά λάθη που φτάνεις να αναρωτηθείς, μα καλά δεν υπήρχε επιμελητής-διορθωτής, κάτι; Αλλά στο 2ο μέρος, που περιγράφονται τα Σεπτεμβριανά, δεν υπάρχει ούτε ένα, ούτε για δείγμα που λένε. Τυχαίο; Δεν νομίζω. Δυστυχώς σκέφτομαι ότι το βιβλίο κυκλοφόρησε σχεδόν ταυτόχρονα με την ταινία, μεταφρασμένο στο πόδι και χωρίς φροντίδα, για να προλάβουμε να αρπάξουμε. Μέγα λάθος. Γιατί το κείμενο είναι ποιητικό, αν και από άντρα και μάλιστα ακαδημαϊκό, με πολλά νοήματα και χωρίς συναισθηματικές κορόνες. Δεν διαδηλώνει υπέρ των Ελλήνων, δεν υποστηρίζει τους Τούρκους. Απλώς μέσω των διαβουλεύσεων μεταξύ πρωθυπουργού και υπουργού, μέσω της ιστορίας της νέας Τουρκίας που είχε αρχίσει να γεννιέται μετά τον πόλεμο (σύντομα ιστορικά στοιχεία που δεν κουράζουν κι είναι τα πιο στρωτά χωρία του κειμένου) και με σαφή εδάφια περί προβοκάτσιας ως προς την πυρπόληση του σπιτιού του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη έχουμε μια ξεκάθαρη θέση Τούρκου απέναντι στην αδικημένη Ελλάδα. Τα ιστορικά στοιχεία δοσμένα σωστά και με ακρίβεια, ο έρωτας των δυο παιδιών δεν καταντά μελό ή φθηνιάρικο ρομάντσο, ανατριχιαστικά τα γεγονότα στη Λεωφόρο Ανεξαρτησίας (ή λεωφόρο του Πέραν) και σαφής η διαπίστωση ότι τα πράματα ξέφυγαν από τον έλεγχο κι έπρεπε να επιβληθεί στρατιωτικός νόμος. Και φυσικά Τούρκοι βοηθούσαν Έλληνες να γλυτώσουν τα μαγαζιά τους, Τούρκοι ξεσπάθωναν σε Έλληνες υποκινημένοι απροκάλυπτα από εθνικισμό κλπ. κλπ. Ένα καλογραμμένο κείμενο, που δεν είναι ιστορικό, αλλά δυστυχώς κατώτερο από την ταινία. Στην ταινία η εικόνα βοηθάει πολύ την καλύτερη κατανόηση της υπόθεσης και τεκμηριώνει τα ιστορικά στοιχεία που διαπραγματεύεται το κείμενο.

[Anastasia Kay · Rating 1 out of 5]

όποιος παραπλανηθεί από το στόρυ στο οπισθόφυλλο και το αγοράσει, την έβαψε...απίστευτα κακό...ο συγγραφέας σε παραλήρημα,δε βγάζεις άκρη....αναφορά στα ιστορικά γεγονότα στο τέλος του βιβλίου και βέβαια εντελώς επιδερμικά...πολλά κλισε στην έκφραση,ούτε ρομάντζο του '60...Πώς είπατε??..Πήρε και βραβείο?!! Οι ήρωες συνέχεια κουρασμένοι,έλεος...περιφέρονται από καναπέ σε κρεβάτι κι από μαγαζί σε δρόμους,χωρίς να κάνουν τίποτα...αν ήταν διήγημα πιθανώς να έβγαινε καλύτερο,αλλά για μυθιστόρημα...το πετάς πέρα....Βιβλίο του Λιβάνη δεν πρόκειται να ξαναδιαβάσω,με ελάχιστες εξαιρέσεις,τις μεγαλύτερες εκδοτικές πατάτες εκεί τις βρήκα...

[Yolanda Chorba · Rating 5 out of 5]

Πολύ καλή και ακριβής περιγραφή των γεγονότων μιας από τις πιο μαύρες ημέρες που βίωσε ο ελληνισμός... Το πιο περίεργο? Ο συγγραφέας είναι Τούρκος υπήκοος. Ένας Τούρκος που δεν φοβάται να καταγράψει λεπτομερώς αυτή τη φρικαλέα πράξη αποδεικνύοντας, με αυτή του την αμεροληψία, ότι ανεξαρτήτως θρησκείας ή εθνικότητας, φύλου ή φυλής, πάνω από όλα είμαστε όλοι άνθρωποι. Άνθρωποι που πρέπει να μαθαίνουν από τα λάθη του παρελθόντος και να μην τα επαναλαμβάνουν...

[Giorgos Kafetzis · Rating 2 out of 5]

Κακογραμμένο ή κακομεταφρασμένο δεν μπορώ να ξέρω. Έκανε κοιλιά,πολλά ονόματα,μεταφορά από το ένα σημείο στο άλλο. Οι τελευταίες 30 σελίδες περίπου είχαν μόνο κάποιο αξιόλογο ενδιαφέρον.

[Nazlı]

akışı gayet güzel gitmişken sonucu çok sönük kalmış bir kitap

[Sıla Filiz · Rating 5 out of 5]

Tüm gerçekleriyle mükemmel bir anlatım, mükemmel bir kaynak, mükemmel bir roman.