Brudekisten

Cato Isaksen #10

by Unni Lindell

Tolv år gamle Maike Hagg, datteren til en psykiatrisk pasient, døde i kjelleren på Gaustad sykehus i Oslo i 1988. Politiet konkluderte med at det var en ulykke, at jenta falt fra en gardintrapp og slo hodet i steingulvet.
Emmy Hammer og Aud Johnsen møtes tjuefem år senere for å snakke om det som egentlig skjedde den gangen. Foreldelsesfristen nærmer seg. Møtet blir farlig, for en av kvinnene vet for mye; angst og hat trigger en kaldblodig morder frem fra skyggene. Halloweenkvelden blir Aud Johnsen drept, og Cato Isaksen og Marian Dahle får saken. Miljøet på det Gaustad sykehus trer sakte frem - noe hviler i skyggen av noe annet. På slutten av 90-tallet skjedde det en politisk endring i psykiatrien; alle skulle ut i samfunnet igjen. De slottsaktige bygningene på Gaustad ble tømt. Men én flyttet aldri ut.
"Brudekisten" er den tiende boken om politietterforskeren Cato Isaksen.

Genres: Crime, Thriller, Scandinavian Literature, Fiction, Adult

407 pages, Hardcover

First published August 28, 2014

About the author

Unni Maria Lindell is a Norwegian author, best known for her crime novels, who has also written a collection of poems and several children's and young adult books.

Lindell worked as a journalist before she became an author. Her first book, Den grønne dagen ("The green day") was published in 1986. One of Lindell's most prominent characters is detective Cato Isaksen.

Lindell was awarded the Mads Wiel Nygaards Endowment in 1998 and the Critics' Prize for the year's best children's or youth literature. In 1999 she received the Riverton Prize (Rivertonprisen), am annual literature award given to the best Norwegian detective story.

Reviews

[Luc Boogers · Rating 3 out of 5]

Op zich een uitstekende thriller, maar een beetje moeilijk om te lezen wegens de constant wisselende verhaallijnen.

[Ruth Coppieters · Rating 1 out of 5]

Dit hele boek voelde als een koortsdroom. Ik denk niet dat ik ooit al een boek heb gelezen met zó een onrealistische dialogen.

[Marjolein · Rating 3 out of 5]

In het begin vond ik het boek wat langdradig en ik kwam er al snel achter dat het voor het begrijpen van het gedrag van de rechercheurs niet heel handig was dat ik met deel 10 begon (ik had geen idee en kreeg het boek voor mijn verjaardag).

Al snel, in het eerste 1/3 van het boek, dacht ik al te weten wie de dader was. Uiteraard bleek de vork anders in de steel te zitten dan ik dacht en het was zo'n psychologisch spel dat ik me zelfs een beetje voorgelogen voelde door de auteur!

Wat ik heel sterk vind aan de schrijfstijl van Lindell is de manier waarop zij taferelen schildert in woorden en zo snel afwisselt dat je in je hoofd echt de situaties die op hetzelfde moment plaatsvinden als een soort filmbeelden voor je kunt zien.

'De engel is een duivel'

[Erik B.K.K. · Rating 3 out of 5]

Read in two sittings.

Actually, I always wonder if that's a good thing or a bad thing. When you're able to read a book this fast, it often means you've been skipping parts of description that obviously weren't important, which means whole passages were irrelevant. Which sometimes screams 'bad author' or 'pulp'... Or, it actually means the writer is pretty darn good, because there was a consistent fast paced flow throughout the story, like in a real movie where you'd also not pay attention to the particular way the camera pictures Samuel L. Jackson treading through the snow towards some coach, but would pay attention to how he saves his ass with some ridiculous letter. Or you would, but you'd be a filmologist and not watching for fun.
Anyway, I'm still not sure what it is.

[Britt-Marie Kullin · Rating 4 out of 5]

Betyg: 4 av 5.

”Brudkistan” är den tionde boken om polisen Cato Isaksen. Jag har tidigare läst bok nummer åtta, ”Sockerdöden”, och bok nummer nio ”Djävulskyssen”. Tyckte rätt så bra om den förstnämnda, och ännu lite bättre om den sistnämnda.

Och ”Brudkistan” tyckte jag också om. Kanske inte en bok som jag kommer att minnas. Men en helt okej deckare att läsa som underhållning. Boken var inte förutsägbar, och den var lättläst. Bra miljö, och bra karaktärer var det också. Så boken kan absolut rekommenderas.

[MisskTarsis · Rating 3 out of 5]

Fue bastante escalofriante ese final. Bueno, un poco enfermo y desconcertante serían mejores palabras para describirlo. ¿Cómo las personas podemos ser tan viles? ¿Tan desalmadas? Pfff, tanto lo que le pasó a Maike como a la misma Emmy es una triste realidad de algunas personas víctimas de nuestra sociedad. Y todo el tema de la lobotomía dada cosita jaja.

[Elke DP · Rating 2 out of 5]

2,5 to be fair. Want de plot is niet zo slecht. En de verhaallijnen ook niet. Maar er schort iets aan de uitwerking. Er zijn logische fouten,tegenstrijdigheden, en de opbouw is soms doorzichtig maar pakt niet. Kan er m'n vinger niet opleggen waarom niet... Feels off.

[hugo van der wildt · Rating 4 out of 5]

De verjaringstermijn van een moor(?) nadert. Dus gaan we een cold case hebben. Aud, een persoon die bij de moord(?) of ongeval bij was, heeft twijfels. Zij vertelt dit tegen verschillende andere mensen die in het verleden bij de feiten bij was. Zij is overtuigt dat het moord is en wil de politie informeren. Zover komen wij niet want Aud wordt vermoord. De politie onderzoekt de moord en komt zo natuurlijk bij de zaak uit het verleden. Deze werd opnieuw geopend. De politie moet natuurlijk gaan graven in het verleden van verschillend mensen die bij de feiten aanwezig waren. Dit maakt het verhaal heel spannend tot het einde en geeft een mooi plot en ook een verrassend einde.
Besluit: Typisch U. Lindell.
Wat de vertaling van de tittel betreft kan dit beter. Men had ook kunnen kiezen voor: Gaustad of Maikes.
De kaft, zie de afbeelding heeft totaal niets te maken met het verhaal.
Tittel en kaft zijn details dat niet wegneemt dat het boek aan te raden is.
Enkele zinnen uit het boek die mij toch zijn bijgebleven:
1/ Slechtheid is een ster. Je kunt het niet altijd niet zien, maar je weet dat het er altijd is.
2/ Als u met een ernstig probleem geconfronteerd wordt en er is geen oplossing, dan heeft het geen nut u druk te maken.

[Mirjam · Rating 3 out of 5]

Intense and well composed, verging on a little contrived but this book stayed just on the right side of the line. At some points this did appear a little emotionally detached, but ironically that actually adds to making it more credible also. I don't get some of the bits of the story, or why they were there but otherwise it was enjoyable.

[Paul Saanen · Rating 4 out of 5]

Een spannend boek met name door zijn opbouw, fragmentarisch van opzet soms opvolgend in tijd soms als gelijktijdige gebeurtenissen. Misschien niet overal even sterk uitgewerkt maar de waanzin van de gebeurtenissen is voelbaar.

[Jude · Rating 3 out of 5]

another thrøller.

[Helene · Rating 4 out of 5]

One of the best Unni Lindell books so far, with a surprising twist at the end.

[Mirella Ducasteele · Rating 2 out of 5]

Zenuwachtige thriller met veel te korte hoofdstukken.

[Roar Pettersen · Rating 4 out of 5]

Grei krim, underholdende og ikke for forutsigbar. Alt jeg forventer av en krimbok, egentlig.

[Erik Ros · Rating 2 out of 5]

De eerste helft valt goed mee, maar als de ontknoping nadert, je kijkt en je stelt vast dat je nóg 30 bladzijden te gaan hebt, dan valt dat dik tegen.

[Annemiek Smedinga · Rating 4 out of 5]

Spannend tot het eind

[HacheC · Rating 3 out of 5]

3,5

[Inge Oortwijn · Rating 2 out of 5]

Interessante verhaallijn, maar het boek verspringt te veel tussen de personages waardoor het boek alles behalve lekker leest.

[Anke · Rating 3 out of 5]

Goed verhaal.

[Kaat · Rating 4 out of 5]

Het verhaal zit heel goed ineen: verschillende personages, elk met hun eigen karakter, die het moeilijk maken om zelf de waarheid te achterhalen. Je wordt als lezer meegesleurd in het detectivewerk.

[Ann-Helen · Rating 4 out of 5]

3,75⭐

[Annesusan · Rating 4 out of 5]

verrassende wending, leest lekker weg.

[Annabee · Rating 3 out of 5]

Hoe populair de Noorse queen of crime Unni Lindell ook mag zijn, mij spreken haar thrillers niet aan. Ooit heb ik een aantal van haar boeken met hoofdpersoon Cato Isaksen gelezen en ben ik afgehaakt. 'Doodsbruid' zou je een herkansing kunnen noemen, maar geen bijster geslaagde.

Het verhaal is netjes in elkaar gevlochten, maar wordt pas op tweederde van het boek enigszins boeiend. De spanning komt pas tegen het einde, dat onbevredigend is omdat de auteur voor de gemakkelijke weg kiest. Gemiddeld genomen worden de personages voldoende uitgediept, met de bedenking erbij dat de 'valse' draadjes erg opzichtig zijn en de plot niet bijzonder verrassend is. Tijdens het lezen kun je wegstrepen, er blijven maar weinig gegadigden over die Aud Johnson vermoord kunnen hebben. Vanaf het begin is duidelijk dat alle gebeurtenissen verband houden met een tragische gebeurtenis van bijna vijfentwintig jaar geleden, waarbij een twaalfjarig meisje de dood vond.

De manier waarop Lindell het verhaal heeft ingedeeld is wellicht bedoeld om de lezer op scherp of op het verkeerde been te zetten: keer op keer word je in het ongewisse gelaten vanuit wiens/wier perspectief de situatie geschetst wordt. Omdat de wisselingen als gevolg van heel korte hoofdstukken en paragrafen zeer frequent zijn en het aantal perspectieven groot, wordt dat algauw vervelend. Het vaagblijven leidt af in plaats van de focus op het verhaal te stimuleren. Het leidt soms ook tot rare en raadselachtige formuleringen, al zou deze ook het resultaat van een wat kromme vertaling kunnen zijn: "De hond had haar kop op haar schouder gelegd."

De tweeënhalve ster waar mijn cijfers op uitkomen rond ik af naar drie, omdat ik 'Doodsbruid' met twee tekort zou doen.

[spanning 2, plot 3, leesplezier 2, schrijfstijl 3, originaliteit 2, psychologie 3]

[Erika Beumer · Rating 3 out of 5]

Ik had me erg op het boek verheugd, maar viel een beetje tegen.Veel personen, veel herhalingen en er gebeurt eigenlijk weinig.Het is een beetje chaotisch en warrig verhaal met veel namen en karakters Uiteindelijk is het boek wel spannend en uiteraard, zoals we gewend zijn van Unni Lindell, toch weer een verrassende ontknoping. Cato Isaksen moet nu maar eens met pensioen.

[Herbert · Rating 3 out of 5]

Het is een leuk en best wel spannend boek. Speciaal maar wel smaakvol, wat me een beetje stoort zijn de buitenlandse namen maar is dan ook weer logisch voor een buitenlands schrijfster. Wat me helemaal niet ligt is het voortdurende gewissel van de ene persoon/situatie naar de andere. Het is niet direct een schrijfster die ik opnieuw zou kopen.

[Silje Hegreberg · Rating 3 out of 5]

Det var en spennende bok som var veldig lett å lese.
Det var deler i midten som jeg følte var langtrukkent, men de siste 100 sidene var veldig bra.
Morderen var overraskende, så det er en veldig positiv ting.
Denne kan anbefales til folk som er veldig glad i litt mørkere typer krim.

[Ine Espevik · Rating 3 out of 5]

Helt ok krim, men ble ikke helt overbevist av historien og karakterene.

[Afsheen · Rating 4 out of 5]

Nok en vinner fra Lindell!!!

[Line · Rating 5 out of 5]

Kjempe spennende, klarte ikke legge den fra meg!

[Carin · Rating 3 out of 5]

Niet het sterkste boek uit de reeks, af en toe wat onrealistisch. De verhaallijnen van de rechercheurs Cato en Marian blijven boeien.