Η απόσταση που πρέπει να διανύσει με την ομάδα του Χρουστσόφ ως το λιμάνι είναι σκληρή σαν τον κόσμο που σιγά-σιγά ανακαλύπτει: αυτόν της ενηλικίωσης. Διασχίζοντας το νησί, η Μαρί Σαντάλ θα βρεθεί αντιμέτωπη με μπόρες, ανεμοθύελλες, κυνόδοντες, νύχια και ράμφη. Θα εκμυστηρευτεί τους καημούς της, θα ερωτευτεί και θα μισήσει, θα κυνηγήσει και θα κυνηγηθεί. Μαζί με όλη την ομάδα, θα ακονίσει τα ένστικτά της, θα γλείψει τις πληγές της και θα ακροβατήσει πάνω στην αιχμηρή προσαρμοστικότητά της. Είναι όμως έτοιμη ν' αφήσει την ελευθερία της για τη σιγουριά της υιοθεσίας, να ξεχάσει την αδρεναλίνη του κυνηγιού, να απαρνηθεί έναν έρωτα; Ένα εφτάψυχο road movie, και ένα ανθρώπινο, πολύ ανθρώπινο ταξίδι ελευθερίας.
Πρώτη φορά νιώθω ότι τα 5 αστέρια είναι λίγα για ένα βιβλίο. Ο αναγνώστης αναγνωρίζει τις σκέψεις του, τα συναισθήματά του και την ίδια του την πορεία στην ζωή μέσα από τις γάτες. Σε πολλά σημεία θα αναρωτηθεί αν ο συγγραφέας πραγματικά παρουσιάζει γάτες ή ανθρώπους. Την απάντηση θα την λάβει μέσω του γάτου Ραμψή, ο οποίος αναφέρει ότι οι γάτες και οι άνθρωποι μοιάζουν μεταξύ τους. Είναι ένα ευκολοδιάβαστο βιβλίο με πολύ βαθιά νοήματα. Αξίζει να διαβαστεί από όλους.
Ένα υπεροχο και ταξιδιαρικο βιβλιο που κατά την ταπεινη μου αποψη γραφτηκε από γατοφιλο για αλλους γατοφιλους η αν θελετε κ γατο-εραστες. Μονο οσοι ειχαν ή εχουν γατες θα καταλαβουν γιατι ο συγγραφεας αφιερωνει αρκετες παραγράφους στην περιγραφή της γατισιας υγιεινης ή τις περιγραφες με το πως τσακωνονται, πως λιάζονται κλπ ..... Αν δεν ειχες γατα, δυσκολα θα καταλάβεις.... Στο βαθος όμως, το βιβλιο με εκανε να καταλαβω ξανα και ξανα για το ποσο ανεξαρτητη είναι η φυση της γατας και πως την ιδια στιγμη η παρεα της με ανθρώπους ή κ άλλες γατες είναι εξισου απαραιτητη.
Το βιβλίο κράτησε το ενδιαφέρον μου από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα και όταν τελικά το έκλεισα και το έβαλα στο ράφι είχα ένα μεγάλο χαμόγελο στα χείλη. Η γραφή του έχει κάτι το άμεσο και το αυθεντικό - μιλά για γάτες, αλλά και πάλι όχι. Ήταν πολύ εύκολο να μπω στο πετσί τους και να τις ακολουθήσω σε αυτό το ταξίδι. Ίσως ευκολότερο από το να ταυτιστώ με μια ομάδα ανθρώπων σε ένα αντίστοιχο road-trip.
Δεν είναι ανάγνωσμα για άτομα που αντιπαθούν τις γάτες, αυτό να λέγεται!
Θυμάμαι πριν πολλά χρόνια όταν είχα διαβάσει μία συνέντευξη του συγγραφέα στην Lifo, αν δεν κάνω λάθος, που είχα βρει χαριτωμένες τις απαντήσεις του. Όπως τώρα και τις γάτες του.
Πολύ πρωτότυπο βιβλίο. Ακολουθεί μια παρέα γατών και τις περιπέτειές τους καθώς ψάχνουν για μέρος να ξεχειμωνιάσουν. Εισχωρεί βαθιά μέσα στη γατίσια (και την ανθρώπινη) ψυχολογία. Δεν είναι ακριβώς ανθρωπομορφισμός όμως - εντάξει το να βοηθάνε η μία την άλλη όταν είναι π.χ. τραυματισμένη είναι λίγο εκτός πραγματικότητας - αλλά ένας συνδυασμός χρόνιας παρατήρησης γατίσιων συμπεριφορών εμπλουτισμένη με τη φαντασία του συγγραφέα. Πρέπει να αγαπάς τις γάτες όμως αλλιώς θα το βαρεθείς γρήγορα όσο καλή και να είναι η αφήγηση και οι πλούσιες περιγραφες.