Το Παρίσι εν καιρώ ειρήνης

by Gilles Martin-Chauffier, Γιάννης Στρίγκος

Στο 18ο διαμέρισμα του Παρισιού, ανάμεσα στους γηγενείς Γάλλους, ζουν διάφορες εθνότητες, συγκεντρωμένες ως επί το πλείστον μέσα σε τεράστια οικοδομικά συγκροτήματα: Άραβες, Εβραίοι, Αφρικανοί, Κινέζοι... Θεωρητικά, σε ειρηνική συνύπαρξη. Αρκεί όμως μια σπίθα για να πάρει φωτιά το καζάνι που βράζει: ένας νεαρός Άραβας επιτίθεται σε μια κοπέλα εβραϊκής καταγωγής μέσα σ' ένα υπόγειο πάρκινγκ, με σκοπό να της κλέψει την τσάντα. Δεν το κατορθώνει, όμως την τραυματίζει, κι εκείνη τον καταγγέλλει στην αστυνομία. Ο νεαρός αφήνεται ελεύθερος από το δικαστήριο, αλλά έπειτα από λίγες μέρες δέχεται, με τη σειρά του, επίθεση από αγνώστους που του παραμορφώνουν το πρόσωπο με βιτριόλι. Η αραβική κοινότητα πιστεύει ότι οι Εβραίοι αντεπιτίθενται. Και ο Ερβέ Κερζενεάν, διοικητής του αστυνομικού τμήματος της περιοχής, αναλαμβάνει την υπόθεση. Τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο περίπλοκα όταν, στη συνέχεια, απάγεται ο μικρός αδελφός της κοπέλας που έχει δεχτεί την επίθεση. Ο απαγωγέας ζητά ένα υπέρογκο ποσό για λύτρα. Οι υποψίες αυτή τη φορά βαρύνουν, φυσικά, την αραβική κοινότητα. Και ξεσπά ένας ακήρυκτος πόλεμος, που θα φέρει σιγά σιγά στην επιφάνεια όλες τις υπόγειες διεργασίες μιας κοινωνίας που ζει χωρισμένη σε "στρατόπεδα": οι διάφορες εθνότητες των ξένων, οι "ορθώς σκεπτόμενοι" Γάλλοι πολίτες, μικροαστοί, μεγαλοαστοί, ακροδεξιοί, τα παρακλάδια της αστυνομίας, που δεν είναι πάντα υπεράνω υποψίας, τα πολιτικά πρόσωπα με τις προσωπικές τους στρατηγικές... Παρεμβαίνει ακόμη και ο ίδιος ο Νικολά Σαρκοζί, που σε κάποιο σημείο καλείται να συμπαρασταθεί στην οικογένεια του θύματος της απαγωγής...
Και πού είναι η ηθική, μέσα σε όλα αυτά; Ο αστυνόμος Κερζενεάν, που κατάγεται από τη Βρετάνη -μια περιοχή της Γαλλίας με τις δικές της ιδιαιτερότητες- και είναι εν μέρει "ξένος" μέσα στην ίδια του τη χώρα, αρχίζει να αναθεωρεί τις απόψεις και τη στάση του. Στον δρόμο του θα βρεθεί-τυχαία;-και μια γοητευτική φιλόλογος που ανήκει στην αστική τάξη, η οποία έχει εμπλακεί, βαθύτερα από ό,τι φάνηκε αρχικά, σ' αυτή την ιστορία. Και οι εξελίξεις θα είναι απρόσμενες.

Genres: France

384 pages, Paperback

First published August 31, 2011

Reviews

[Eva · Rating 4 out of 5]

Η κυνική απάθεια του αστυνόμου Κερζενεάν είναι από τα πολύ λίγα πράγματα που μπορώ ν' αγαπήσω στους Γάλλους.
https://wordpress.com/post/bardes13co...
"Πάντα θέλατε να θεωρείστε πνεύματα ανώτερα και διαφορετικά. Δεν διαβάζω βιβλία, γνωρίζω ελάχιστα πράγματα από την παλαιότερη ιστορία, αλλά ξέρω πως οι βασιλιάδες σας είχαν διαλέξει για έμβλημα τον κρίνο, ενώ όλοι οι υπόλοιποι στην Ευρώπη είχαν διαλέξει λιοντάρια, λεοπαρδάλεις ή αετούς. Αυτό σημαίνει γαλλικό πνεύμα: να διεκπεραιώνεις τις υποθέσεις σου και να διεξάγεις τους πολέμους σου κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο με τους άλλους, αλλά να έχεις ανώτερες ιδέες ανθρωπιάς, ανεκτικότητας, διαφορετικές από τους άλλους."

[Stavrula · Rating 3 out of 5]

3.5

[Gerasimos Evangelatos]

Μου έκανε εντύπωση πως ενα καταιγιστικό αστυνομικό μυθιστόρημα, σεβόμενο τους κανόνες του είδους, μπορεί ταυτόχρονα να αποτελεί κι ενα τόσο καίριο και τολμηρό κοινωνικό χρονικό. Ο συγγραφέας (αρχισυντάκτης εδώ και χρόνια του Paris Match) γνωρίζει σε βάθος τον ιστό της γαλλικής κοινωνίας και καρφώνει το μαχαίρι στο κόκαλο του εθνικισμού που μαστίζει ολόκληρη την Ευρώπη. Μετανάστες, απολιτίκ, σκεπτικιστές, αριστεροί κι αριστεριστες, δεξιοί κι ακροδέξιοί, φιλήσυχοι νοικοκυραίοι κι αστοί παρελαύνουν από τις σελίδες του επιβεβαιώνοντας οτι η περιβόητη "πολυπολιτισμικότητα" εχει πολλά χιλιόμετρα να διανύσει ώσπου να γίνει πραγματικότητα.

[Dimitris Iosifidis · Rating 3 out of 5]

Καλό είναι,δεν τρελάθηκα,ο ήρωας δεν μου κάνε,δεν σκιαγραφηθηκε αρκετά,το back up του πως σκέφτεται η πολιτικοδικαστικοεκτελεστικη εξουσία έχει ένα ενδιαφερον

[Vassiliki Dass · Rating 4 out of 5]

Εκτιμώ ότι κάποιος που δεν γνωρίζει την σύγχρονη πολιτικοκοινωνική κατάσταση στην Γαλλία δεν μπορεί να απολαύσει αυτό το νουάρ μυθιστόρημα επαρκώς. Η ειρωνία του, ο καυτηριασμός με ωμά λόγια χωρίς ωραιοποιήσεις των επιλογών και των βαθύτερων κινήτρων των πολιτικών, προέδρων, βουλευτών, δημάρχων, μου δημιούργησε ευφορία που επιτελους κάποιος τους τα λέει σταράτα και στα ίσα! Ο χαρακτήρας του κεντρικού ήρωα αστυνόμου ήταν του γούστου μου, η επίπλαστη ηρεμία του η οποια έκρυβε τον τρόμο του μπροστά στην χαοτική και επιθετική καθημερινότητα μια και η βαθυτερη επιθυμια του ήταν να ζησει μόνο με μια γυναικα, με καλα βιβλία κι έναν καναπε, ακομη και οι τελικές επιλογές του επειδή βαριέμαι πλεον τους άμεμπτους ήρωες. Επαρκώς περίπλοκες δοσοληψίες μεταξύ εμπλεκομένων και λογικοφανείς διεφθαρμενοι. Μετάφραση εξαιρετική! Το συνιστω ανεπιφύλακτα σε όσους γνωρίζουν τα της Γαλλίας

[Nicolas Favre · Rating 3 out of 5]

On suit un commissaire flegmatique et manipulateur en train de résoudre une affaire d'enlèvement dans un Paris sous tension entre communautés. Il nous dévoile les dessous de la petite et la grande politique, du gouvernement à la mairie en passant par les différents services de police.

[Jason · Rating 2 out of 5]

Not exactly what I expected from a noir novel. It delivers an excellent description of Paris today with all the social issues mostly based on racial and religious differences and also gives a very good insight on how the state tries to deal with these issues mainly with a superficial and vote-hunting approach. However I think that the author's urge to describe the above covers the rest of this book. The plot is pretty basic and simple while the characters are shadows and not in the forefront. There is some interesting character development throughout the book however it seems a bit abrupt and lost among the authors thoughts on the social issues. Finally, it was very hard for me to follow the story as it is written in a very weird way without following common format, e.g. dialogs are lost among story and inner character's thoughts.

Bottomline: Nice to read to grasp the social condition of Paris but don't get your hopes up if you are looking for a classic noir novel.

[Constantina · Rating 4 out of 5]

“Ποτέ δεν μπορούμε να δείξουμε τις ομοιότητές μας σε εκείνους που βλέπουν μονάχα τις διαφορές μας”.
Με έναν τίτλο άκρως ειρωνικό, το βιβλίο μας μεταφέρει στις υποβαθμισμένες συνοικίες του πολυπολιτισμικού Παρισιού, εκεί όπου κυριαρχούν η ανομία, οι φατρίες, οι ιμάμηδες που στρατολογούν εξεγερμένους νέους - κοινωνικά απόβλητα του συστήματος και όπου η κλοπή μιας τσάντας θα πυροδοτήσει την ένταση ανάμεσα στις διάφορες εθνότητες και θα αναζωπυρώσει την έχθρα τους. Ο συγγραφέας με λόγο δηκτικό και αιχμηρό κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στην Γαλλία των αξιών της δημοκρατίας και των ανθρωπινων δικαιωματων και στηλιτεύει την εκ του αποτελέσματος λανθασμένη πολιτική ενσωμάτωσης που δημιούργησε -εκτός των άλλων- μια κοινωνία κυριευμένη από μισαλλοδοξία, δογματισμό, υποκρισία, γιγαντωση των ακρων αμφοτερων.
*κατά τη γνώμη μου πρόκειται για κατ’ επίφαση νουάρ μυθιστόρημα, γεγονός που το κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρον.

[Thomas · Rating 2 out of 5]

Δυστυχώς το ξαναπαράτησα. Αυτή τη φορά κατάφερα να περάσω τη μέση του βιβλίου, αλλά έχασα κάθε ενδιαφέρον. Η περιγραφή της κοινωνικής κατάστασης του Παρισιού είναι πολύ καλή, αλλά οι χαρακτήρες πέραν του πρωταγωνιστή, το αστυνομικό στοιχείο και η όλη πλοκή γενικότερα μου φάνηκαν όλα αδιάφορα. Κρίμα.