Het verschil tussen fictie en realiteit was voor schrijver Sixten Jinks (28) altijd heel duidelijk, maar één verkeerde keuze maakt daar voorgoed een einde aan. Hij wordt gedrogeerd, ontvoerd en samen met studente Elin (20) opgesloten in een ondergrondse ruimte met camera's. Gaandeweg belanden ze in een steeds grotere nachtmerrie, die Sixten wel erg bekend voorkomt.
Wie is de schrijver?
Wie is de regisseur?
En als het einde nog niet op papier staat, wie bepaalt dan de afloop?
"De eenzaamheid van de ruimte biedt een zekere geruststelling." ~ p33.
Snuff is een absolute mindfuck van 119 pagina's. Normaal zou ik bij korte verhalen gaan klagen dat ze te kort zijn, maar in dit geval is het verhaal juist perfect. Bronja weet wederom je aandacht goed vast te houden vanaf de eerste pagina. Door te spelen met heden en verleden krijg je steeds meer informatie over de huidige situatie, een techniek waarin Bronja meester in is!
"Zijn emoties ten opzichte van deze mannen zouden beperkt moeten blijven tot woede en haat, maar voor het eerst komt er een tegengestelde emotie bij." ~ p62.
Wakker worden en ontdekken dat je vast gebonden en opgesloten zit in een onbekende ruimte. Thriller fanaten zullen gelijk aan Saw denken, en daar word dan ook in het verhaal gelijk korte metten mee gemaakt. Is het puur toeval dat Sixten Jinks daar nu zit, of zit er meer achter... Wat is het doel van deze ontvoering? Alles lijkt mogelijk. En net als denkt dat alles op zijn plek valt, wordt alles door elkaar gegooid!
"Schrijven is acteren op papier, acteren is schrijven op camera. Het is bij beide de kunst van het vertellen." ~ p105.
Ik hou van de manier waarop Bronja een verhaal aan je verteld en je gedachte weet te sturen tijdens het lezen. Ook Snuff was weer een geniaal verhaal die smaakt naar meer!!!
Snuff is mijn eerste kennismaking geweest met de boeken van Bronja Hoffschlag. Op de kaft zien we in zwart/wit een hart aan een vleeshaak hangen, met grote rode letters de titel "Snuff"en de mededeling dat het boek 119 pagina's telt. Volgens mij is dit het eerste boek in mijn collectie waar dat op staat. Ook staat er op de voorkant dat het om een "Literaire Thriller" gaat.
Het boek begint met een recensie van een fictief boek van ene Sixten Jinks, een succesvolle bestsellerschrijver uit Zweden. Hij speelt in het verhaal de hoofdrol. Het is een arrogante kwast die high is van zijn eigen succes. We volgen hem aan het begin van het verhaal als hij ergens een signeersessie heeft. Vervolgens raakt hij verwikkelt in een kidnapping en wordt wakker in een kelder met een meisje die hij alleen kent van de signeersessie.
De schrijfstijl van Bronja is erg fijn, wat ervoor zorgde dat ik lekker door kon lezen. Het is klinkklare taal met weinig poespas, echt heerlijk! Dat is ook een reden waarom ik eigenlijk niet snap waarom dit een "Literaire thriller" wordt genoemd op de kaft. Er is weinig bloemspraak, maar dat is juist iets wat ik alleen maar als positief kan benoemen, want ik heb het niet zo op "literatuur" (let op mijn gebruik van aanhalingstekens).
Nu moet ik toegeven dat thrillers ook redelijk buiten mijn comfortzone liggen, dus ik hield me voor om goed op te letten wat er gebeurde en hoopte op een paar goede twists. Helaas was vlak voor het einde wel een twist, maar ik vond deze een klein beetje onwaarschijnlijk. Daarna volgde ongeveer het hele hoofdstuk een uitleg van alle motivaties van de verschillende personages in het verhaal. Misschien had ik iets anders verwacht, maar van mij had het boek best iets eerder mogen stoppen, zodat we als lezer maar moesten raden hoe het verder af zou lopen. Net als Sixten eigenlijk vertelt aan zijn uitgever. Gevoelsmatig was dat eigenlijk ook het einde van het boek voor mij.
Overall is dit een prima boek voor even lekker tussendoor. Ik heb er zeker van genoten, maar hierna duik ik weer lekker het fantastisch genre in. Ik merk toch dat ik boeken vooral lees om óf iets op te steken, of even te ontsnappen aan de werkelijkheid en te reizen naar andere werelden.
Snuff is een relatief korte thriller en telt maar 119 pagina’s. Maar die 119 pagina’s houden je dan ook op het puntje van je stoel! Sixten is een interessant hoofdpersonage met zijn arrogante rockster houding en het verhaal is boeiend vanaf de eerste bladzijde. Bronja’s schrijfstijl behoort nu al tot mijn favorieten; niet langdradig, heerlijk vlot en gewoon waar het op staat. Dit houdt de spanning er goed in en ik had het boekje dan ook zo uit.
Het plot zit goed in elkaar en heeft nog een verrassende wending die ik altijd bijzonder kan waarderen in thrillers.
Snuff is een goede manier om kennis te maken met deze schrijfster en ik kan het dan ook zeker aanraden. Zelf ga ik snel een nieuw boek van Bronja aanschaffen, want zij heeft er een fan bij!
Is zij niet die regisseur van films als Saw en 8MM? Is zij niet één van de Rolling Stones? Is zij niet één van die vele Scandinavische thriller-auteurs?
Cut! We doen deze take nog eenmaal over!
Bronja Hoffschlag verraste een ieder eind vorig jaar met haar debuut #DeDodeKamer. Een boek waar iedereen het ineens over had, een debuut van maar liefst om en nabij de 700 pagina's en het eerste deel van de project X trilogie. Inmiddels is Bronja al druk bezig met het het tweede deel en schreef tussendoor ook nog even een mini-thriller met de naam Snuff.
Dat deze vrouw veel in haar mars heeft mag gezegd worden. Ik denk dat men over 20 jaar zal zeggen : Oh, Bronja! Ja dat was die auteur van die reeks geweldige boeken, die vervolgens ook nog allemaal door haarzelf werden verfilmd.
In deze mini-thriller maken we kennis met Sixten Jinks, een beetje een arrogante, vreemde en eigenaardige auteur, die op een dag lijkt te zijn belandt in één van zijn eigen thrillers. Wie speelt er hier een ziek spelletje?
De spanning die ik een beetje mistte in de dode kamer, vind ik in Snuff dubbel en dwars terug. Evenals Bronja haar plezierige en vlotte schrijfstijl die van de bladzijden afspat. Je zou niet zeggen dat we hier pas te maken hebben met het 2e boek van deze auteur.
Deze mini-thriller staat garant voor het nodige leesplezier en is dé mini-thriller van deze zomer!
Beschrijving: Allereest de cover. Deze is zeer intrigerend vormgegeven. Het lettertype en de kleur van het woord “Snuff” geven een duidelijke indicatie dat het een verhaal spannend/eng is. De rode letters vallen goed op tegen de zwart/grijze achtergrond waarop je een haak aan een ketting ziet met twee harten erop gespiesd. Ik vind de gehele vormgeving prachtig. In een klein rood vlak staat er ook op de voorkant dat het een boek van 119 pagina’s betreft. Slim bedacht, aangezien Bronja’s debuut De Donkere Kamer een dik boek is en mensen nu geen verkeerde ideeën krijgen over het formaat.
Het verhaal: Sixten Jinks is een 28 jarige schrijver, die 2 boeken heeft geschreven, die vooral bij tieners erg aanslaan. Dit komt mede door de arrogante, nonchalante, tegen alles aanschoppende houding van Sixten. Het geeft hem een soort status van rebel, van een cult held. Hij houdt zich niet aan de gevestigde orde en regels, tijdens interviews loopt hij bijvoorbeeld weg als het hem niet meer interesseert. Hij doet alleen wat hem interessant en spannend lijkt en geeft ook toe openlijk dat hij alleen schrijft omdat hij dit leuk vindt en niks anders kan. Hij komt openlijk uit voor drugsgebruik en zijn avontuurtjes met vrouwen. Mensen zien hem als een soort cult held door dit gedrag en dit draagt mede bij tot zijn succes als schrijver.
Tijdens een signeersessie in een boekhandel, gaat Sixten wederom tegen afspraken, gemaakt door zijn woordvoerder, in door met Elin, een meisje dat hem op dat moment boeit, mee te gaan en laat de eigenaar van de boekhandel en fans verbijsterd achter.
Eenmaal een paar straten verderop buiten, worden Sixten en Elin gedrogeerd en ontvoerd. Ze worden wakker en blijken in een nachtmerrie terecht te zijn gekomen. Ze zitten vastgebonden en opgesloten in een ondergrondse kelder met camera’s. Wie zijn de ontvoerders, wat willen ze van Sixten en Elin? Wat heeft het te maken met zijn eerder verschenen boeken? Vanaf dat moment beginnen realiteit en fictie voor Sixten en Elin door elkaar te lopen en wordt de nachtmerrie alleen maar groter.
Beredenering: ik heb genóten van dit boek. Ik ben normaal geen voorstander van dunne boeken omdat ik lang wil genieten van een verhaal en de karakter in boeken, maar dit boek heeft mij overtuigt. Het verhaal is compleet. Alles klopt. Er hoeft geen bladzijde méér bij. Karakters zijn goed uitgewerkt. Doordat er met flashbacks wordt gewerkt, neemt de spanning alleen maar toe in het boek. Het mooie van dit verhaal is, dat je het graag nog een keer wilt lezen, ook als je al weet hoe alles in elkaar steekt. Je wilt gewoon nog een keer genieten van alle details, die zo goed in elkaar passen. Niks is geforceerd in dit verhaal, het is uitstekend bedacht en een goed in elkaar gezet verhaal.
Wat ik erg mooi vind aan het verhaal en mij meteen erin trok, is dat Sixten Jinks wordt gepresenteerd als een bestaand schrijver. Het verhaal begint met een lovende recensie over zijn boeken.
Ik kan alleen zeggen: lees dit boek en onderga de ervaring.
Snuff van Bronja Hoffslag krijgt van mij 5 welverdiende sterren.
Voordat ik kort mijn mening geef over Snuff, wil ik eerst Bronja Hoffschlag hartelijk bedanken voor het gewonnen exemplaar.
Snuff is een thriller die gaat over de Zweedse schrijver Sixten Jinks. Op een dag wordt hij ontvoerd samen met een jong meisje, en dit is het begin van een ware nachtmerrie. Over het algemeen beschouwd vond ik het plot het sterkste punt van het boek. Hoffschlag bouwt verschillende verhaallijnen op en laat deze op het einde goed samenkomen, zoals het een goede thriller betaamt. Ook speelt ze vaak spelletjes met de band tussen fictie en werkelijkheid (allebei binnen het boek welteverstaan), waardoor je als lezer er constant je gedachten bij moet houden. Ik heb nog nooit een boek gelezen met een dergelijk plot: een dikke pluim dus. Wat het plot betreft vind ik het wel jammer dat op het einde alle losse draadjes die nog onbeantwoord bleven (en dat zijn er nogal wat) allemaal na elkaar beantwoord worden in een gesprek. Een andere, subtielere, oplossing was misschien beter geweest. De epiloog vond ik dan weer schitterend en had ik helemaal niet meer zien aankomen.
Het plot beviel me duidelijk heel erg, maar de schrijfstijl helaas heel wat minder. Ik heb bijvoorbeeld vaak zinnen moeten herlezen omdat ik door het in mijn ogen rare gebruik van komma's de zin compleet verkeerd las. Dit leest natuurlijk niet prettig. Ook bevat het boek enkele dt-fouten, en dat is voor mij toch wel een echte afknapper. Uiteraard maakt ieder mens fouten, maar in een gepubliceerd boek (dat dus door een redactie gegaan is?) maakt dit een heel slordige indruk.
Toen ik het boek uit had legde ik het boek opzij met het gevoel dat er meer inzat. Het plot is op zich heel sterk (en leent zich trouwens perfect voor een verfilming denk ik), maar de precieze uitwerking ervan kon volgens mij toch wat beter, net als de schrijfstijl. 2 sterren
Ik zat meteen in het verhaal. Wat een onderhoudende manier van schrijven. Je zit op het puntje van je stoel omdat je absoluut niets wil missen. Meteen vanaf het begin is het spannend en dat blijft zo tot de laatste bladzijde. Wanneer de auteur je in het verhaal mee terug neemt in de tijd, is het belangrijk is om goed op te letten. Daar moet je vooral niets van missen. Mindgames is hier het woord! Deze auteur weet wat hier de betekenis van is en gebruikt deze kennis om al je bedenksels te triggeren. Je denkt op een bepaald moment dat je het weet, maar niets is minder waar!
Snuff is een belangrijk onderdeel in het boek. Je moet weten wat een snuff-movie is volgens Wikipedia: 'Snuff of snuffseks is een sadistische ondervorm van necrofilie waarbij iemand seksueel genot beleeft aan het verkrachten en vermoorden van een ander persoon. De uitdrukking 'snuff' is afkomstig van het Engelse 'to snuff out', wat letterlijk het snuiten of doven van een (kaars)vlam betekent (het afdekken met een kap zodat er geen zuurstof meer bij de vlam komt). In bredere betekenis betekent het elimineren, of zich ergens van ontdoen. Het slachtoffer wordt dus geëlimineerd, zijn of haar leven wordt 'gedoofd'. Een dergelijke sadistische voorkeur is theoretisch niet ondenkbaar. Bij waargebeurde lustmoorden en bij verscheidene seriemoordenaars speelt seksueel genot een grote rol bij het uitvoeren van gewelddadige handelingen.'
Dit boek ging niet direct over seks, maar het onderdeel 'snuff' was zeker aanwezig. Wat een fantasie heeft Bronja Hoffschlag!
'Gewoon omdat het kan', is een opmerking in het boek die ik enorm heb kunnen waarderen in dit verhaal en die ook veel zegt over de wereld waarin we leven.
Snuff is een lekkere snelle en pittige thriller geschreven door Bronja Hoffschlag. Het verhaal grijpt je al terwijl het begint en laat je niet los. In het begin waan ik mij in de eerste SAW film maar dat veranderd al heel snel als de karakters meer uit hun schulp komen. Snuff is een puzzel die pas kloppend is als je alle stukjes mee heb gekregen.
De grens tussen realiteit en fictie wordt in dit verhaal doorbroken. Dit boek werkt ook door het formaat. Dit boek had geen 400 pagina’s moeten zijn dan was het gaan vervelen. Het einde is dan ook een complete verassing.
Hoffschlag is een schrijfster met ballen. Haar eerste boek De Dode Kamer is meer dan 900 pagina’s en maakt ook nog eens deel uit van een trilogie. Dan moet je wel heel zelfverzekerd zijn. Maar met Snuff flikt zij het en laat hiermee zien dat een thriller geschreven door een vrouw niet altijd standaard hoeft te zijn. Hoffschlag opent nieuwe deuren voor het Thriller genre.
De jonge Sixten is een arrogante schrijver die doet wat hij zelf wil. Hij is bij een signeer sessie en ziet daar Elin, die iets met zijn gevoel doet. Samen met haar vertrekt hij gewoon en laat een boze winkelier achter en de enorme rij woedende mensen die zijn boek gesigneerd wilden hebben. En dan worden hij en Elin ontvoerd en komen bij in een ondergrondse ruimte. Langzaam beseft Sixten waar hij in is beland en hij is diegene die nu keuzes moet maken. Meer kan ik niet vertellen over dit boek, want dan zou ik gelijk alles verraden. Dat zou jammer zijn. Bronja heeft me verrast met dit boek Snuff. Het is een klein dun boekje waar je door haar schrijfstijl snel doorheen leest. Met zeer verrassende wendingen. Een aanradertje!