Apsara สาปอัปสรา

Six Scream #3

by ภาคินัย, Phakinai

หลังจากทางการเลิกค้นหานักบินฝึกหัดที่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยในป่าลึก
‘ใบบัว’ คนรักของ ‘ดนัย’ หนึ่งในผู้สูญหายจึงตัดสินใจไปตามหาด้วยตัวเอง
เป็นจังหวะเดียวกับ ‘หมอภาคย์’ และ ‘อาจารย์แทนกาย’ ที่เดินทางมายังป่าลึกลับ
เพื่อนำชิ้นส่วนของ ‘ทับหลังอัปสรา’ ที่รับซื้อไปมาคืนยังที่ที่มีคนเอามันมา
ทว่าไม่มีใครกล้าพาเข้าไปในป่าอาถรรพ์
เพราะคนที่เคยเข้าไปถ้าไม่หายสาบสูญก็ตายกันทั้งนั้น
คงจะมีแต่ ‘ดิน’ ลูกชายของนายพรานผู้ที่นำชิ้นส่วนอาถรรพ์นั้นออกมา
เขาจำใจพาทั้งสองหนุ่มเข้าไปในป่าด้วยหวังปลดปล่อยดวงวิญญาณของผู้เป็นพ่อ
ใบบัวจึงขออาศัยเดินทางไปด้วย ในใจหวังว่าอาจจะเจอเบาะแสของดนัยบ้าง
โดยหารู้ไม่ว่าการเดินทางเข้าป่าครั้งนี้...
อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่พวกเขาได้เห็นโลกภายนอก
สิ่งเร้นลับคำสาปแช่งดังกึกก้องโหยหวนรอการกลับมาของพวกชั่วช้าจัญไร
ความลับที่ ‘ซ่อน’ ไว้ในอดีตชาติกำลังจะกลับมาประกาศเรียกร้องความเป็นธรรม
เลือดหัวจากพวกเลวระยำที่เคยทำให้ชอกช้ำ คือสิ่งที่นางรำอัปสราต้องการ!

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

อย่าพูดถึงจระเข้...หากจะขึ้นเรือ
อย่าปริปากเอ่ยถึงเสือ...หากจะเข้าป่า
ริเข้าเมืองมาร...อย่ากล่าวขานถึงนางรำอัปสรา
เพราะหัวอาจ ‘หลุดจากบ่า’ แล้วจะหาว่า ‘ไม่เตือน!’

Genres: Horror

264 pages, Paperback

First published July 1, 2011

About the author

Associated Names:
* Phakinai (English profile)
* 帕奇那 (Chinese profile)
* แอมป์ (Pen name)

ภาคินัย (ชื่อจริง: ภาคินัย กสิรักษ์, ชื่อเล่น: แอมป์) เป็นนักเขียนแนวสยองขวัญ นักเขียนบทละคร และผู้ก่อตั้งสำนักพิมพ์ชาวไทย เกิดที่จังหวัดสุโขทัย แต่เติบโตที่จังหวัดเพชรบุรี ก่อนจะย้ายไปกรุงเทพฯ เพื่อศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา

ภาคินัยเริ่มต้นอาชีพนักเขียนด้วยการเขียนนิยายรักโรแมนติก ก่อนจะเบนสายไปเขียนงานลี้ลับสยองขวัญ ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก ผลงานที่สร้างชื่อคือนางชฎา ซึ่งได้ถูกนำไปดัดแปลงเป็นละครในภายหลัง ต่อมาภาคินัยได้ก่อตั้งสำนักพิมพ์ Amp A Book เพื่อเผยแพร่ผลงาน

ภาคินัยเสียชีวิตจากปัญหาด้านสุขภาพในวันที่ 18 มีนาคม 2566 รวมอายุได้ 40 ปี

Reviews

[MT · Rating 5 out of 5]

- RIP ภาคินัย
- จริงๆเป็นนักเขียนสยองขวัญที่เราไม่ค่อยชอบเท่าไร งานเขาดูหยาบมากกว่าดูคัลท์ แต่พอลองมานับงานที่อ่านดูดีๆแล้วพบว่าอ่านงานเขาเกินสิบเล่ม (แต่ไม่ใช่ทุกเล่มที่อ่านจบ) อ่านมาขนาดนี้ได้แสดงว่าต้องสนุกกับอ่านเขาประมาณนึง หรือไม่ก็gulity pleasure 555
- ชอบเล่มนี้มากที่สุดไม่ใช่แค่เพราะมันน่ากลัวและหดหู่หรือเขียนดีที่สุด แต่เพราะมีปสกร่วมบางอย่างกับเล่มนี้คือมีเพื่อนเราคนนึงอ่านเล่มนี้แล้วบอกมีเหตุการณ์แปลกๆเกิดขึ้นนั้นนี้ พอเราลองอ่านบ้าง ก็รู้สึกเหมือนกันคือเริ่มฝันอะไรประหลาดๆและน่ากลัว คล้ายๆฉากนึงในนิยาย เล่มนี้เลยวิเศษมากที่มันสามารถดึงเอาปสกร่วมนอกหนังสือและก้าวล้ำเข้ามาในความฝันเราในแบบที่งานเรื่องอื่นๆของเขาก็ทำไม่ได้
- มีอีกหลายเล่มเหมือนกันที่ชอบ วันจันทร์ วันศุกร์ บันรากุ ดรีมแลนด์ ไดเอ็ท ก็ถือว่าอ่านได้และเอ็นจอย

[Aphichaya Nuchmak · Rating 3 out of 5]

อ่านสนุกมาก แต่มีอยู่อย่างมันขัดแย้งกับความเป็นจริง