บันทึกรักพระชายา เล่ม 1

太子妃花事记 #1

by Yu Hu Lu, 玉胡蘆, อวี้หูหลู

ณ วังหลวงแห่งราชวงศ์ต้าอี้ เรื่องราวความรักเร้นลับที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้เริ่มเปิดฉากขึ้น ทารกเพศหญิงซึ่งไม่รู้ชาติกำเนิดถูกขันทีเก็บมาเลี้ยงไว้ในตำหนักร้าง ด้วยความที่มีดวงชะตาแข็งนัก นางจึงรอดชีวิตมาได้ และกลายเป็นขันทีน้อยวัยสามขวบประจำห้องครัวหลวงนามว่า "เสี่ยวหลินจื่อ"

"ฉู่โจว" ...องค์ชายสี่ที่เป็นโอรสองค์โปรดของฮ่องเต้ กลับสร้างเรื่องราวน่าตระหนกตกใจจนทำให้ผู้คนในวังหันหลังให้ ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดทำให้ขันทีน้อยอย่างเสี่ยวหลินจื่อเข้าตาองค์ชายสี่ นางจึงได้ดูแลสำรับของเขาทั้งยังทุ่มเททำอาหารหลากหลาย เดิมทีเส้นทางของทั้งคู่ไม่น่าจะมาบรรจบกันได้ ที่สำคัญ...ตัวตนของเสี่ยวหลินจื่อเป็นสิ่งที่ต้องปิดบังอำพราง แล้วเรื่องราวระหว่างองค์ชายสี่กับขันทีน้อยจะเป็นเช่นไร!

528 pages, Paperback

Published January 17, 2025

Reviews

[4e3a · Rating 4 out of 5]

รีวิวเล่ม1 ให้4.3ดาว

ชื่อเรื่องและหน้าปกดูรักใสๆแนวหวานๆมากกกก แต่จริงๆไม่ใช่เลยจ้า เปิดเรื่องมาแค่ชาติกำเนิดนอ.ก็หดหู่แล้วเหอะ😅เป็นแนววังหลังแบบออกจะดาร์คๆอยู่บ้างนะ สนุก มีปมมีเรื่องราวน่าติดตามตลอด เนื้อเรื่องเหมือนจะคืบหน้าช้า เพราะจบเล่ม1 พอ.เพิ่งจะ9ขวบ ส่วนนอ.4-5ขวบเอง แต่ว่าจริงๆมันมีเรื่องราวและรายละเอียดเยอะแยะมากในรุ่นพ่อแม่ไง การดำเนินเรื่องเล่มนี้เลยเน้นไปที่ฮ่องเต้พ่อ.และบรรดาเมียๆของเค้า ปนๆไปกับการเจริญเติบโตของพระนาง

พระเอก "ฉู่โจว" องค์ช.4 ลูกชายคนเล็กของพ่อกะแม่(ตอนพ่อเป็นแค่อ๋อง)พอ4ขวบพ่อถึงค่อยได้เป็นเต้ ตอนเล็กๆเป็นลูกคนโปรดของพ่อ เป็นเด็กฉลาด ขี้อ้อนติดแม่และพ่อ ตะกละนิดๆชอบกินของอร่อยชอบกินขนม ฮีจะค่อนข้างแสบ รักพี่น้อง

พ่อพอ. "ฉู่อ๋าง" ตอนแรกเป็นอ๋องที่ไม่มีอำนาจ ได้ขึ้นเป็นฮ่องเต้ตอนอายุประมาณ 28ปี พอได้เป็นเต้เลยตบะแตก ขยันและฟิตปั๋งมาก แวะทุกตำหนักถ้วนทั่วหน้า แต่จะเน้นสนมเด็กๆ15-16 เลยเปลี่ยนจากพ่อและผัวแสนดี กลายเป็นหลัวชั๊วชั่ว😑

แม่พอ. "ซุนเซียงหนิง" เป็นฮองเฮา มีชาติกำเนิดสามัญ นิสัยจิตใจดี ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม ไม่ขี้อิจฉา ชีรักพ่อพอ.มากๆ ร่วมฟันฝ่าอุปสรรคกะพ่อพอ.มาตั้งแต่สมัยเป็นอ๋อง

นางเอก "เสี่ยวหลินจื่อ" ชะตาชีวิตรันทดตั้งแต่เกิด โดนทิ้งตั้งแต่เกิด ไม่รู้ว่าใครคือพ่อแม่ ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นผู้หญิงด้วย เพราะขันทีแอบเก็บมาเลี้ยง เป็นเด็กฉลาดอยู่เป็น หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารัก

เนื้อเรื่องช่วงต้นๆ ตอนนอ.เป็นเบบี๋แรกเกิด โคตรจะหม่นอ่ะ เราใจบางมาก สงสารนาง คือ ถูกทิ้งแล้วขันทีแอบเก็บมาเลี้ยงในตำหนักร้างอ่ะ ต้องหลบๆซ่อนๆ เพราะถ้ามีคนมาเจอนอ.ต้องตายสถานเดียวอ่ะ ชีถูกทิ้งให้นอนคนเดียวมืดๆอยู่ในตำหนักร้าง จนกว่าขันทีจะมีเวลาแอบมาป้อนนมให้อ่ะ🥺 แล้วมีเหตุให้เกือบไม่รอดตั้งหลายหน พอ.ก็มาเจอนอ.ตั้งแต่ช่วงแรกเกิดนี่แหละ ฮีก็ชอบเด็กน้อยนะแต่ว่าก็ตีก็แกล้งเด็กน้อยเช่นกัน🙄 เจอทีไรนอ.ฉี่ราดทุกที เลยเรียกนอ.ว่า "เจ้าหนูฉี่ราด"😅

เล่มนี้จะว่าอิเต้(พ่อพอ.)เป็นพอ.รุ่นใหญ่ก็ได้นะ เพราะว่าเน้นเรื่องฮี ตั้งแต่เรื่องข้างเตียงและลูกเต้า ไปจนเรื่องบริหารแคว้น
ช่วงแรกๆที่เพิ่งเป็นเต้ก็ยังเป็นแด๊ดดี้แสนดีรักเมียเอกและลูกดีอยู่หรอก สักพักพี่เค้าก็ใช้สิทธิ์การเป็นเต้คุ้มมากอ่ะจ๊ะ แวะเวียนทุกตำหนักถ้วนทั่วหน้า จนในที่สุดก็หลงรักสนมเด็กอายุ14-15 ลืมลูกเมีย หมกหมุ่นแต่กะเมียเด็ก ปล่อยฮองเฮาที่ท้องโตให้ช้ำใจ วันที่ฮองเฮาครบกำหนดคลอดแม่งพาเมียเด็กคนโปรดไปเที่ยวนอนค้างนอกวังอ่ะ อันนี้ยังชั่วไม่สุดนะ ลูกชายคนโปรด(พอ.)บังเอิญทำเรื่องพลาดบางอย่าง ซึ่งเป็นเหตุให้เมียคนโปรดตายในตอนหลัง อิเต้ชั่วไม่ถงไม่ถามไม่ไต่สวนอะไรใดๆ ตัดฮองเฮากะลูกชายคนโปรด(พอ.)ทิ้งเลยจ้า น้องชายพอ.ที่เพิ่งคลอดป่วยชอบร้องไห้ก็รำคาญ😡 จนตายอิเต้ก็ไม่ได้สนใจจ้า แค่ผญ.ที่เพิ่งเจอไม่นานและให้ความรู้สึกแปลกใหม่ตอนนอนด้วยแค่นั้น ถึงกับตัดเมียที่เคยลำบากมาด้วยกัน เมินฮองเฮากะลูกๆของฮองเฮาไป3ปีแบบทิ้งๆขว้างๆ เค้าไปติดเมียเด็กคนใหม่มีลูกชายคนโปรดคนใหม่กะยัยนี่ด้วยจ้า พอ.เลยตกกระป๋องร่วงจากสวรรค์อย่างแรงอ่ะ 😤😠 นี่ได้แต่อ่านไปด่าอิเต้ไป เกลียดขี้หน้าอยากหยุมหัวมาตบมากอ่ะ

พอผ่านไป3ปี อิเต้ได้เจอหน้าฮองเฮาอีกที เค้าดูแลตัวเองอย่างดียังสาวยังสวย แหม่ๆทำเป็นจะมาคืนดีกะฮองเฮา😒 ทำเป็นว่าที่ทำไปทั้งหมดนั้นมันจำเป็นและหวังดีกะลูก(พอ.)จริ๊งๆ🙄🙄 ดีนะที่ฮองเฮาเจ็บแล้วจำ แล้วเหมือนชีจะฮึดลุกขึ้นมาฟาดกลับคนที่ทำร้ายชีบ้างแล้วนะ

ส่วนนอ.อยู่รอดจน4ขวบก็ได้มาเป็นขันทีน้อยในห้องครัว ชีชอบทำอาหาร จะคอยทำอาหารไปให้องค์ช.4กินบ่อยๆ จนในที่สุดองค์ช.4ก็ให้การยอมรับให้เป็นบ่าว เล่มหน้าพอ.จะกลับมาเฉิดฉายแล้วน๊าาา

ส่วนเรื่องการแปลนั้นบางทีก็ดี๊ดีใช้คำสละสลวยกินใจ แต่บางทีก็อ่านสะดุด ใช้คำแปลกๆ มีรูปประโยคที่อ่านแล้วรู้สึกขาดๆเกินๆอยู่บ้าง อีกอย่างที่ทำให้เสียอารมณ์ในการอ่านมากคือ คำทับศัพท์ภาษาจีน(ชื่อคน และตำแหน่งสนม) ทำไมใช้ พินทุ(.)สะกดอ่ะ ออกเสียงไม่ถูกเลย ยากเกิ๊นน ซึ่งพินทุที่จุดใต้พยัญชนะ ส่วนใหญ่ที่เราๆเจออ่ะ เค้าจะใช้กับคำบาลีสันสกฤตนะ พวกบทสวดมนต์อ่ะที่เจอบ่อย